ਨਿਵਾਰਿਤਾਸ਼੍ਚ ਸਹਸਾ ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਵੈ ਦ੍ਵਾਰਪਾਲਨਾਤ੍
ਉਹਨਾਂ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਚਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਅਚਾਨਕ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਭਗਵਾਨੁਵਾਚ ਅਤਃ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਸ੍ਥਾਨੇਸ੍ਮਿਨ੍ਸ੍ਥਿਤਿਰ੍ਨਾਸ੍ਤਿ ਚ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੀ
ਭਗਵਾਨ ਨੇ فرمایا: ਇਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਇਥੇ ਕਦੇ ਵੀ ਸਦੀਵੀ ਠਹਿਰਾਉ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।
ਸਦ੍ਯਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੌ ਤਦਾ ਵ੍ਯਾਸ ਆਸੁਰੀਂ ਯੋਨਿਮੇਵ ਤੌ
ਫਿਰ, ਵਿਆਸ ਜੀ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਤੁਰੰਤ ਅਸੁਰਾਂ ਵਾਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਏ।
ਜਨ੍ਮਾਂਤਰਸਹਸ੍ਰੇਣ ਤਪੋਦਾਨਸਮਾਧਿਭਿਃ
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਚੱਕਰਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਤਪ, ਦਾਨ ਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਮੁਕਤ ਹੋਏ।
ਦੁष੍ਟਭਾਵੇਨ ਸਦ੍ਯੋ ਵੈ ਜਨ੍ਮਭਿਰ੍ਜਾਯਤੇ ਤ੍ਰਿਭਿਃ
ਪਰ ਜੇ ਮਨ ਵਿਚ ਮੰਦਤਾ ਹੋਵੇ, ਤਿੰਨ ਜਨਮਾਂ ਵਿਚ ਹੀ ਅਜਿਹਾ ਜਨਮ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜਨ੍ਮਜਨ੍ਮਾਂਤਰੇ ਜਾਤੌ ਤਾਮਸੀਂ ਯੋਨਿਮੁਦ੍ਧਤੌ
ਹਰ ਜਨਮ ਵਿਚ, ਉਹ ਹਨੇਰੇ ਵਾਲੀ ਜਾਤੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਪੈਦਾ ਹੋਏ।
ਤਥੈਵ ਕੁਂਭਕਰ੍ਣਾਖ੍ਯੋ ਰਾਵਣੋ ਲੋਕਰਾਵਣਃ 5.1.52.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕੁੰਭਕਰਨ ਤੇ ਰਾਵਣ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾਉਂਦੇ ਸਨ, ਜਨਮ ਲਏ।
ਯੋऽਸੌ ਮਹਾਬਲੀ ਦੈਤ੍ਯੋ ਹਿਰਣ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ ਇਤਿ ਸ੍ਮृਤਃ
ਉਹ ਮਹਾਬਲੀ ਦੈਤ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ ਆਖਦੇ ਹਨ, ਉਹੀ ਸੀ।
ਜਿਤ੍ਵਾ ਚ ਸਕਲਾਨ੍ਦੇਵਾਨ੍ਸ੍ਵਯਮੇਵਾਧਿਤਿष੍ਠਤਿ
ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਆਪ ਹੀ ਰਾਜ ਕਰ ਲਿਆ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਨ੍ਨਿਰਾਕृਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਭ੍ਰष੍ਟਰਾਜ੍ਯਾਃ ਪਰਾਜਿਤਾਃ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਕੱਢੇ ਗਏ, ਰਾਜ ਖੋ ਬੈਠੇ ਤੇ ਹਾਰ ਗਏ।
ਸ੍ਵਧਾਕਾਰੋ ਵषਟ੍ਕਾਰਃ ਸ੍ਵਾਹਾਕਾਰੋ ਨ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ
ਸਵਧਾ, ਵਸ਼ਟ ਤੇ ਸਵਾਹਾ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਸੀ।
ਨੈਵ ਤੀਰ੍ਥਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ੇਤ ਪੁਣ੍ਯਾਨ੍ਯਾਯਤਨਾਨਿ ਚ
ਕੋਈ ਤੀਰਥ ਜਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦਿਸਦੀ ਸੀ।
ਉਚ੍ਛਿਨ੍ਨਾ ਹਿ ਤਦਾ ਜਾਤਾਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਰਾਜ੍ਞਿ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਿ
ਜਦ ਉਹ ਮਾੜਾ ਰਾਜਾ ਰਾਜ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਸਭ ਕੁਝ ਨਾਸ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪਾਖਂਡਿਨੋऽਪਰਾ ਕ੍ਰਾਂਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਧਰ੍ਮਬਹਿਰ੍ਮੁਖਾਃ
ਹੋਰ ਭਟਕੇ ਹੋਏ ਲੋਕ ਉੱਠ ਖੜੇ ਹੋਏ, ਸਾਰੇ ਨੇ ਧਰਮ ਤੋਂ ਮੂੰਹ ਮੋੜ ਲਿਆ।
ਬਹੁਮ੍ਲੇਚ੍ਛਾ ਬਹੁਕ੍ਲੇਸ਼ਾ ਬਹ੍ਵਾਬਾਧਾਵਨੀ ਕृਤਾ
ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਬਹੁਤ ਵਿਦੇਸੀ, ਬਹੁਤ ਦੁੱਖ ਤੇ ਵੱਡੇ ਕਲੇਸ਼ ਆ ਗਏ।
ਤਮੀਭੂਤਂ ਜਗਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਵਸੁਧਾਤਲੇ 5.1.52.
ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਗਤ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ ਦਿਸਦਾ ਸੀ।
ਯਦਾ ਯਦਾ ਹਿ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਗ੍ਲਾਨਿਰ੍ਭਵਤਿ ਭਾਰਤ
ਜਦੋਂ ਜਦੋਂ ਧਰਮ ਦੀ ਘਾਟ ਪੈਂਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ੀ, ਤਾਂ...
ਇਤਿ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਮਹਾਵਿष੍ਣੁਰ੍ਵਾਰਾਹਂ ਵਪੁਰਾਤ੍ਮਵਾਨ੍
ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਮਹਾਂ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ, ਸੂਰ (ਸੂਰ) ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ।
ਯੂਪਦਂष੍ਟ੍ਰੋ ਹਵਿਰ੍ਗਂਧੋ ਬੀਜੌषਧਿਤਨੂਰੁਹਃ
ਉਸ ਦੀ ਦੰਦ ਯੱਗ ਦੇ ਯੂਪ ਵਰਗੀ ਸੀ, ਉਸ ਵਿਚ ਹਵਨ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਬੀਜਾਂ, ਜੜੀਆਂ ਤੇ ਬੂਟਿਆਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਅਂਤਰਾਸ੍ਯਰੁਚਾਦਾਰ੍ਢੋ ਯਜ੍ਞਕਾਯਃ ਸੁਦਕ੍ਸ਼ਿਣਃ
ਉਸ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿਚ ਚਮਕਦਾਰ ਜੋਤ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਯੱਗ ਦਾ ਰੂਪ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦਾਨੀ ਸੀ।
ਹੌਤ੍ਰਸ਼੍ਵਾਸਪਰੋ ਦਕ੍ਸ਼ਸਦਸ੍ਯਾਵਯਵਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਉਸ ਦੀ ਸਾਹ ਯੱਗ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਸੀ, ਉਹ ਯੱਗ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਅੰਗ ਯੱਗ ਸਭਾ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਵਰਗੇ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ।
ਵੇਦਿਪਲ੍ਵਲਸਂਸ੍ਤਾਰੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਧ੍ਵਰ੍ਯੁਰ੍ਵਨਾਕਰਃ
ਵੇਦਾਂ ਦੀ ਵਿਸਥਾਰ ਉਸ ਦਾ ਦਲਦਲ ਸੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਯੱਜਮਾਨ ਸੀ, ਤੇ ਜੰਗਲ ਉਸ ਦਾ ਘਰ ਸੀ।
ਆਦ੍ਯਃ ਪੁਰੁष ਈਸ਼ਾਨਃ ਪੁਰੁਹੂਤਃ ਪੁਰੁष੍ਟੁਤਃ
ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾ ਪੁਰਖ ਹੈ, ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਬਹੁਤਾਂ ਵਲੋਂ ਸੱਦਿਆ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਬਹੁਤਾਂ ਵਲੋਂ ਸਲਾਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਂਗ੍ਰਾਮਾਨ੍ਸੁਬਹੂਨ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਬਹੁਕष੍ਟੇਨ ਵਿष੍ਣੁਨਾ
ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਬਹੁਤ ਜੰਗਾਂ ਕੀਤੀਆਂ, ਤੇ ਵੱਡੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਲੜਾਈਆਂ ਲੜੀਆਂ।
ਉਦ੍ਧृਤਾ ਚ ਵਰਾਹੇਣ ਦਂष੍ਟ੍ਰਯਾ ਚਂਦ੍ਰਰੇਖਯਾ
ਸੂਰ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਨੇ, ਚੰਦਰੀ ਰੇਖਾ ਵਰਗੀ ਚਮਕਦਾਰ ਦੰਦ ਨਾਲ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਉੱਠਾ ਲਿਆ।
ਵਵੁਃ ਪੁਣ੍ਯਾਸ੍ਤਥਾ ਵਾਤਾਃ ਸੁਪ੍ਰਭੋऽਭੂਦ੍ਦਿਵਾਕਰਃ 5.1.52.
ਪਵਿੱਤਰ ਹਵਾ ਵਹੀ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਬਹੁਤ ਤੇਜ ਚਮਕਿਆ।
ਸਰਿਤੋ ਮਾਰ੍ਗਵਾਹਿਨ੍ਯਃ ਸਾਗਰਾਃ ਪ੍ਰਕृਤਿਂ ਗਤਃ
ਨਦੀਆਂ ਆਪਣੇ ਰਸਤੇ ਵਹਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ, ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਆਪਣੇ ਸਹੀ ਰੂਪ ਵਿਚ ਆ ਗਏ।
ਵਾਰਾਹਮੂਰ੍ਤਿਰ੍ਭਗਵਾਨ੍ਸਰ੍ਵਕਾਮਫਲਪ੍ਰਦਃ
ਸੂਰ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਭਗਵਾਨ, ਜੋ ਸਭ ਚਾਹਤਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।
ਤਸ੍ਯਾਪਿ ਹृਦਯਾਜ੍ਜਾਤਾ ਨਦੀ ਹ੍ਯੇषਾ ਸਨਾਤਨੀ
ਉਸ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿਚੋਂ ਇਹ ਸਦੀਵੀ ਨਦੀ ਜੰਮੀ।
ਬਹੁਯੋਜਨਵਿਸ੍ਤਾਰਾ ਬਹੁਲਾ ਕਾਮਚਾਰਿਣੀ
ਇਹ ਨਦੀ ਕਈ ਯੋਜਨ ਚੌੜੀ, ਵੱਡੀ ਤੇ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਹਿਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।