ਸ਼ਿਪ੍ਰਾਯਾਂ ਸ੍ਨਾਨਜਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਵਕ੍ਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਤੋ ਨ ਕੀਦृਸ਼ਮ੍
ਸ਼ਿਪਰਾ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਜੋ ਪੂਣ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬਿਆਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ।
ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਸ੍ਨਾਨਂ ਕृਤਂ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸ਼ਿਪ੍ਰਾਯਾਂ ਪਨ੍ਨਗੋਤ੍ਤਮੈਃ 5.1.51.
ਕਿਉਂਕਿ ਸ਼ਿਪਰਾ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਵਧੀਆ ਅਜਗਰਾਂ ਨੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ।
ਨੀਤ੍ਵਾ ਸ਼ਿਪ੍ਰੋਦਕਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਕੁਣ੍ਡੇषੁ ਪਰਿषਿਞ੍ਚਤ
ਸ਼ਿਪਰਾ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਕੂੰਡਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿਓ।
ਸਂਪੂਰ੍ਣਾਨਿ ਭਵਿष੍ਯਂਤਿ ਸ੍ਥਿਰਾਣਿ ਪਨ੍ਨਗੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਕੂੰਡੇ ਭਰ ਜਾਵਣਗੇ ਤੇ ਸਦਾ ਟਿਕੇ ਰਹਿਣਗੇ, ਵਧੀਆ ਅਜਗਰੋ।
ਗਤਾਸ੍ਤੇ ਵੈ ਸ੍ਵਕਂ ਲੋਕਂ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ।
ਸਰ੍ਵਲੋਕੇषੁ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਵ੍ਯਾਸ ਸ਼ਿਪ੍ਰਾऽਮृਤੋਦ੍ਭਵਾ
ਵਿਆਸ ਜੀ, ਸ਼ਿਪਰਾ ਜੋ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।
ਨ ਤੇषਾਂ ਦੁष੍ਕृਤਂ ਕਿਂਚਿਨ੍ਨਾਪਦੋ ਨ ਚ ਦੁਰ੍ਗਤਿਃ
ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਕੋਈ ਮੰਦਾ ਕਰਮ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਮੁਸੀਬਤ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਬੁਰੀ ਹਾਲਤ ਨਹੀਂ।
ਨ ਚ ਮਿਤ੍ਰਾਣਿ ਦੁष੍ਯਂਤਿ ਨ ਰੋਗੋ ਨ ਦਰਿਦ੍ਰਤਾ ਪਠਨਾਚ੍ਛ੍ਰਵਣਾਦ੍ਵਾਪਿ ਗੋਸਹਸ੍ਰਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਰੋਗ, ਨਾ ਗਰੀਬੀ; ਇਹ ਪੜ੍ਹਨ ਜਾਂ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਪੂਣ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਯਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰਵਣਮਾਤ੍ਰੇਣ ਹਯਮੇਧਫਲਂ ਭਵੇਤ੍
ਇਸ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਹੀ, ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਿਪ੍ਰਾ ਚ ਸਰ੍ਵਤਃ ਪੁਣ੍ਯਾ ਪਵਿਤ੍ਰਾ ਪਾਪਹਾਰਿਣੀ
ਸ਼ਿਪਰਾ ਹਰ ਪਾਸੇ ਪਵਿੱਤਰ, ਪੂਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਤਥਾਪਿ ਤਤ੍ਸਮੁਤ੍ਪਤ੍ਤਿਂ ਵਿਸ੍ਤਰਾਦ੍ਗਦਤੋ ਮਮ ਸ਼ृਣੁ ਵ੍ਯਾਸ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਾਂ ਕਥਾਂ ਪੌਰਾਣਿਕੀਂ ਸ਼ੁਭਾਮ੍
ਫਿਰ ਵੀ, ਵਿਆਸ ਜੀ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਸ ਘਟਨਾ ਦੀ ਪੈਦਾਇਸ਼ ਬਾਰੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਪੁੰਨ ਵਾਲੀ ਕਹਾਣੀ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਪੁਰਾ ਮਹਾਸੁਰੋ ਜਾਤੋ ਹਿਰਣ੍ਯਾਕ੍ਸ਼ੋ ਮਹਾਬਲਃ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਅਸੁਰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ ਹਿਰਣਿਆਕਸ਼ ਸੀ ਤੇ ਉਹ ਬੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਸ ਚੇਮਾਂ ਸਕਲਾਂ ਪृਥ੍ਵੀਂ ਵਸ਼ੀਕृਤ੍ਵਾ ਚਕਾਰ ਹ
ਉਸਨੇ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਵਿਚ ਕਰ ਲਿਆ ਤੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕੀਤਾ।
ਜਿਤ੍ਵਾ ਚ ਸਕਲਾਁਲ੍ਲੋਕਾਨ੍ਸੁਰਾਨਿਂਦ੍ਰਪੁਰੋਗਮਾਨ੍
ਉਸਨੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ, ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜਿੱਤ ਲਿਆ।
ਸ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਸਰ੍ਵਲੋਕੇਭ੍ਯਃ ਸ੍ਵਯਮੇਵਾਧਿਤਿष੍ਠਤਿ
ਉਹ ਆਪ ਹੀ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਵਿਚਰਂਤਿ ਯਥਾ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾ ਭ੍ਰष੍ਟਰਾਜ੍ਯਾਃ ਪਰਾਜਿਤਾਃ
ਦੇਵਤੇ, ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਤੋਂ ਹੱਥ ਧੋ ਬੈਠੇ ਤੇ ਹਾਰੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਵਾਂਗ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਭਟਕਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਤਤ੍ਰ ਗਤ੍ਵਾ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਦੈਤ੍ਯਕृਤ੍ਯਂ ਨ੍ਯਵੇਦਯਨ੍
ਉਹ ਫਿਰ ਗਏ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਦੈਤ ਦੇ ਕੀਤੇ ਕੰਮ ਬਿਆਨ ਕੀਤੇ।
ਯੇਨ ਦੇਵਗਣਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਨष੍ਟਪ੍ਰਾਯਾਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ 5.1.52.
ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਇਕ ਪਲ ਵਿਚ ਲਗਭਗ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਯਜ੍ਞਭਾਗਾਂਸ਼੍ਚ ਵੈ ਸਰ੍ਵਾਨੁਪਾਸ਼੍ਨਾਤਿ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍
ਉਹ ਹਰ ਇਕ ਯਜਨ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਖਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਇਤਿ ਵਿਕ੍ਲਵਿਤਂ ਤੇषਾਂ ਦੇਵਾਨਾਂ ਸ ਪਿਤਾਮਹਃ
ਜਦ ਦੇਵਤੇ ਇੰਨੇ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਏ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾਮਾ ਵੀ ਚਿੰਤਾ ਵਿਚ ਪੈ ਗਏ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਵਾਚ ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂ ਭੋਃ ਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਯੂਯਂ ਸਰ੍ਵੇ ਸਮਾਹਿਤਾਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਸੁਣੋ ਜੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਸੁਣੋ।'
ਦ੍ਵਾਵੇਵ ਸਚਿਵੌ ਦਾਂਤੌ ਵਿष੍ਣੁਵੇषਧਰਾਵੁਭੌ
ਉਸ ਕੋਲ ਸਿਰਫ ਦੋ ਸਹਾਇਕ ਹਨ, ਦੋਵੇਂ ਸਿਆਣੇ ਤੇ ਦੋਵੇਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਹਨ।
ਏਕਦਾ ਵੈ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਮਾਨਸਾਤ੍ਮਜਾਃ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੁਨੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਮਨ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਪੁੱਤਰ—
ਸਨਕਾਦਯੋ ਮਹਾਭਾਗਾ ਭਗਵਦ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨਲਾਲਸਾਃ
ਸਨਕ ਆਦਿਕ ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੇ—
ਮੁਮੁਹੁਸ਼੍ਚ ਤਦਾ ਵ੍ਯਾਸ ਕੁਮਾਰਾ ਭृਸ਼ਦੁਃਖਿਤਾਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਵਿਆਸ ਜੀ, ਉਹ ਕੁਮਾਰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਏ।
ਦਦਰ੍ਸ਼ ਸਹਸਾ ਵਿष੍ਣੁਃ ਕੁਮਾਰਾਨ੍ਭੁਵਿ ਦੁਃਖਿਤਾਨ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਉਹ ਦੁਖੀ ਮੁਨੀ ਅਚਾਨਕ ਵੇਖ ਲਏ।
ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਿ ਚਾਘ੍ਰਾਯ ਬਾਹੁਭ੍ਯਾਂ ਪਰਿष੍ਵਜ੍ਯ ਹ੍ਯੁਵਾਚ ਹ 5.1.52.
ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਸੁੰਘੇ, ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਜੱਫੀ ਪਾਈ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਸਰ੍ਵਂ ਤਤ੍ਕਾਰਣਂ ਬਾਲਾ ਬ੍ਰੂਤ ਨੋ ਧਰ੍ਮਵਿਤ੍ਤਮਾਃ
ਬੱਚਿਓ, ਤੁਸੀਂ ਧਰਮ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ ਕਿ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਕਿਉਂ ਹੋਇਆ।
ਯੇਨ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਵਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਦਸ਼ਾਮੇਤਾਂ ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਹ
ਸੁਣ, ਅਸੀਂ ਕਿਵੇਂ ਇਸ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ਦੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਆ ਪਹੁੰਚੇ।
ਆਯਾਤਾ ਭ੍ਰਾਤਰੋ ਹ੍ਯੇਤੇ ਚਤ੍ਵਾਰੋ ਲੋਕਪਰ੍ਯਟਾਃ
ਇਹ ਚਾਰੇ ਭਰਾ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਇੱਥੇ ਆ ਗਏ।