ਮਹਦਤਿਕ੍ਰਮਣੇ ਸ਼ਂਕਾਃ ਪੁਰਾਤ੍ਤੇ ਨਿਰ੍ਯਯੁਰ੍ਬਹਿਃ
ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਵੱਡੀ ਉਲੰਘਣਾ ਬਾਰੇ ਸ਼ੱਕ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਯੇਨਾਸ੍ਮਾਕਂ ਕੋਪਿਤੇਨ ਹृਤਂ ਚਾਮृਤਮੁਤ੍ਤਮਮ੍ 5.1.51.
ਕੌਣ ਸਾਡੀ ਨਾਰਾਜ਼ਗੀ ਕਰਕੇ ਸਾਡਾ ਵਧੀਆ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਲੈ ਗਿਆ?
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪਨ੍ਨਗਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਸ੍ਤ੍ਰੀਬਾਲਪਰਿਗ੍ਰਹਾਃ
ਇਹ ਗੱਲ ਕਹਿ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਸੱਪ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਸਮੇਤ ਉੱਥੇ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ।
ਤੇषਾਮਨੁਗ੍ਰਹਾਰ੍ਥਾਯ ਵਾਗੁਵਾਚਾਸ਼ਰੀਰਿਣੀ
ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਨ ਲਈ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਛੋਂ ਇਕ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ।
ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਮਾਗਤਃ ਸ਼ਮ੍ਭੁਃ ਕ੍ਸ਼ੁਧਾਰ੍ਤਸ਼੍ਚ ਗृਹੇਗृਹੇ
ਭਗਵਾਨ ਸ਼ੰਭੂ ਭੁੱਖੇ ਹੋ ਕੇ, ਘਰ ਘਰ ਭਿੱਖ ਮੰਗਣ ਆਏ।
ਦਤ੍ਤਾ ਨ ਭਿਕ੍ਸ਼ਾ ਕੇਨਾਪਿ ਭੋਗਵਤ੍ਯਾਂ ਪਿਨਾਕਿਨਃ
ਭੋਗਵਤੀ ਨਗਰੀ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਨੇ ਵੀ ਪਿਨਾਕਧਾਰੀ ਨੂੰ ਭਿੱਖ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ।
ਤੇਨ ਨष੍ਟਾ ਸੁਧਾ ਸਰ੍ਵਾ ਕੁਂਡਾਂਤੇ ਪਨ੍ਨਗੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਸਾਰੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਮਟਕਿਆਂ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਖਤਮ ਹੋ ਗਿਆ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਸੱਪੋ।
ਤਤ੍ਰੈਕਾ ਵੈ ਸਰਿਚ੍ਛ੍ਰੇष੍ਠਾ ਸ਼ਿਪ੍ਰਾਨਾਮੇਤਿ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ
ਉੱਥੇ ਇਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਦਰਿਆ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਸ਼ਿਪਰਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯਾ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਸਰ੍ਵਪਾਪਕ੍ਸ਼ਯੋ ਭਵੇਤ੍
ਉਸ ਦਰਿਆ ਨੂੰ ਸਿਰਫ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਹੀ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਭਜਨਂ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਤਤਃ ਪੂਜਾਂ ਕਰਿष੍ਯਥ
ਉੱਥੇ ਤੁਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰੋ, ਫਿਰ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਤਤਃ ਸਦ੍ਯਃ ਸੁਧਾ ਲੋਕੇ ਪੁਰੇਵ ਵਃ
ਫਿਰ, ਤੁਰੰਤ ਹੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਵਾਣੀਂ ਵ੍ਯਾਸ ਤਦਾ ਦਿਵ੍ਯਾਂ ਸਹਸਾ ਲੋਕਸਾਕ੍ਸ਼ਿਣੀਮ੍ 5.1.51.
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੇ ਇਕ ਅਸਮਾਨੀ ਬਾਣੀ ਉਚਾਰੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਸੁਣ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀਬਾਲਵृਦ੍ਧਸਹਿਤਾ ਮਹਾਕਾਲਵਨਂ ਯਯੁਃ
ਔਰਤਾਂ, ਬੱਚਿਆਂ ਤੇ ਵੱਡਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਉਹ ਮਹਾਕਾਲ ਵਨ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਕੁਸੁਮਾਕੀਰ੍ਣਾਂ ਤਰੁਚ੍ਛਾਯਾਭਿਰਾਸ਼੍ਰਿਤਾਮ੍
ਉਹ ਜਗ੍ਹਾ ਹਰ ਪਾਸੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੀ ਹੋਈ ਸੀ ਤੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੀ ਛਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸੀ।
ਮਣਿਸੋਪਾਨਰਚਿਤਾਂ ਪਦ੍ਮਖਂਡੈਸ਼੍ਚ ਮਂਡਿਤਾਮ੍
ਉਹ ਜਹਾਨੀ, ਜੇਹੜੀ ਹੀਰੇ-ਮੋਤੀ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ ਤੇ ਕਮਲ ਦੇ ਟੁਕੜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਹੋਈ ਹੈ।
ऋषਯਸ਼੍ਚ ਮਹਾਭਾਗਾ ਭृਗ੍ਵਂਗਿਰਸਮੁ ਖ੍ਯਕਾਃ
ਭ੍ਰਿਗੁ ਤੇ ਅੰਗਿਰਸ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਵੱਡੇ ਤੇ ਸੁਭਾਗੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸਭ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ।
ਵਸਵਸ਼੍ਚ ਤਥਾਦਿਤ੍ਯਾ ਹ੍ਯਸ਼੍ਵਿਨੌ ਮਰੁਤਸ੍ਤਥਾ
ਵਸੁ, ਆਦਿਤਿਆ, ਅਸ਼ਵਿਨ ਤੇ ਮਰੁਤ—all ਇੱਥੇ ਹਨ।
ਉਪਾਸਤੇ ਚ ਸ਼ਿਪ੍ਰਾਂ ਵੈ ਸਂਧ੍ਯਾਵੇਲਾਂ ਸਮਾਹਿਤਾਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਸੰਧਿਆ ਵੇਲੇ, ਮਨ ਲਾ ਕੇ, ਸ਼ਿਪਰਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਮਹਾਭਾਗਾਸ੍ਤਤ੍ਰੈਵ ਪਤਿਭਿਃ ਸਹ
ਉਥੇ, ਵੱਡੀ ਭਾਗ ਵਾਲੀਆਂ ਪਤਿਵਰਤਾ ਔਰਤਾਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਰਾਜਰ੍षਯਃ ਸਮਾਸੀਨਾ ਨਿਰ੍ਵਾਣਪਦਵੀਂ ਗਤਾਃ
ਰਾਜ-ਰਿਸ਼ੀ ਉਥੇ ਬੈਠੇ ਹਨ, ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਰਸਤਾ ਪਾ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।
ਨਾਨਾਦੇਸ਼ੋਦ੍ਭਵਾ ਲੋਕਾ ਯਾਤ੍ਰਿਣਃ ਸਮੁਪਾਗਤਾਃ
ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਆਏ ਲੋਕ, ਯਾਤਰੀ, ਇੱਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਕੁਰ੍ਵਤੇ ਤਤ੍ਰ ਧਰ੍ਮਾਣਿ ਮਹਾਦਾਨਾਨਿ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ 5.1.51.
ਉਥੇ, ਉਹ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਧਰਮਕ ਕੰਮ ਤੇ ਵੱਡੇ ਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਨਦੀਂ ਸੁਧਾਮਯੀਂ ਸਰ੍ਵਾਂ ਨਾਗਾਃ ਪਰਮਹਰ੍षਿਤਾਃ
ਨਾਗ, ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਪੂਰੀ ਰਸ ਵਾਲੀ ਨਦੀ ਵੱਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਵੇਦੋਕ੍ਤਵਿਧਿਨਾ ਸਰ੍ਵੇ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਨ੍ਨਗਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਸਾਰੇ ਵਧੀਆ ਨਾਗ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਥੇ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ।
ਅਮ੍ਲਾਨਪਂਕਜਾਂ ਮਾਲਾਂ ਨਾਨਾਪੁष੍ਪਾਕ੍ਸ਼ਤੈ ਸ੍ਤਥਾ
ਕਦੇ ਨਾ ਮੁਰਝਾਉਣ ਵਾਲੇ ਕਮਲਾਂ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੁੱਲ ਤੇ ਅਨਾਜ।
ਦੀਪਦਾਨਾਦਿਨੈਵੇਦ੍ਯੈਸ੍ਤਾਂਬੂਲਮਥ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਃ ਸ੍ਤੁਤਿਮਾਰੇਭਿਰੇ ਕਰ੍ਤੁਂ ਸੁਧਾਕਾਮਾਸ੍ਤਦੋਰਗਾਃ
ਦੀਵੇ, ਭੋਜਨ, ਪਾਨ ਤੇ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਨਾਗ ਰਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਸਤੁਤੀ ਕਰਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਚਂਦ੍ਰਮੌਲੇ ਨਮਸ੍ਤੇऽਸ੍ਤੁ ਕਪਰ੍ਦਿਨ੍ਪਰਮਾਤ੍ਮਨੇ
ਚੰਦ੍ਰਮਾਂ ਵਾਲੇ, ਜਟਾਧਾਰੀ, ਪਰਮਾਤਮਾ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਤ੍ਰ੍ਯਮ੍ਬਕਾਯ ਨਮਸ੍ਤੇऽਸ੍ਤੁ ਜਟਾਮੁਕੁਟਧਾਰਿਣੇ
ਤ੍ਰਿਣੇਤ੍ਰ, ਜਟਾਂ ਦੇ ਮਕੁਟ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਕृਤ੍ਤਿਵਾਸ ਨਮਸ੍ਤੇऽਸ੍ਤੁ ਗਿਰੀਸ਼ਾਯ ਨਮੋਨਮਃ
ਚਮੜੀਆਂ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ, ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਮृਗਵ੍ਯਾਧ ਨਮਸ੍ਤੇऽਸ੍ਤੁ ਘਸ੍ਮਰਾਯ ਨਮੋਨਮਃ
ਸ਼ਿਕਾਰੀ, ਸਭ ਕੁਝ ਖਾ ਜਾਣ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।