ਯਾਵਂਤਃ ਪਤਿਤਾਃ ਪੂਰ੍ਵੇ ਪਾਪਿਨਃ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਹਿ
ਜਿੰਨੇ ਵੀ ਪੁਰਾਣੇ ਪਾਪੀ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ,
ਤਦਾਪ੍ਰਭृਤਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਕੁਂਡਾਨਿ ਨਰਕਸ੍ਯ ਵੈ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੋਂ ਸਾਰੇ ਨਰਕ ਦੇ ਕੁਆਂ,
ਨ ਚੈਵਾਰ੍ਤਰਵਂ ਕਿਂਚਿਚ੍ਛ੍ਰੂਯਤੇ ਤਵ ਮਂਦਿਰੇ 5.1.50.
ਫਿਰ ਵੀ, ਤੇਰੇ ਮੰਦਰ ਵਿਚ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੀੜ੍ਹਾ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਸੁਣੀ ਜਾਂਦੀ।
ਏਕ ਏਵਾਗਤੋ ਲੋਕੇ ਵृਤ੍ਤਿਦੋ ਨੋ ਯਮਾਧਿਪ
ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਹੀ ਜਗਤ ਵਿਚ ਆਇਆ ਜੋ ਮੌਤ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ।
ਧਰ੍ਮਰਾਜਸ੍ਤਦਾਸ਼੍ਰੁਤ੍ਯ ਕਿਂਕਰਾਣਾਂ ਪਰਂ ਵਚਃ
ਜਦੋਂ ਧਰਮ ਰਾਜ ਨੇ ਦੂਤਾਂ ਦੀ ਇਹ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਸੁਣੀ,
ਯੇਨ ਪੁਣ੍ਯਪ੍ਰਭਾਵੇਨ ਪਾਪਿष੍ਠਃ ਸ਼ਿਵਤਾਂ ਗਤਃ
ਕਿਹੜੀ ਨੇਕੀ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਇਹ ਵੱਡਾ ਪਾਪੀ ਭੀ ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ?
ਭੁਵਿ ਪੁਣ੍ਯਤਮੇ ਦੇਸ਼ੇ ਮਹਾਕਾਲਵਨੇ ਸ਼ੁਭੇ
ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ, ਮਹਾਕਾਲ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ,
ਯੇषਾਂ ਸ਼ਿਪ੍ਰੋਦਕ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ੋ ਜਾਯਤੇ ਭੁਵਿ ਕਿਂਕਰਾਃ
ਦੂਤੋ, ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸ਼ਿਪਰਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਛੁਹਦੇ ਹਨ—
ਮਨਸਾ ਵਪੁषਾ ਵਾਚਾ ਪਾਪਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ
ਆਦਮੀ ਆਪਣੇ ਮਨ, ਸਰੀਰ ਤੇ ਬੋਲੀ ਨਾਲ ਅਨੇਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਿਪ੍ਰਾਸ਼ਿਪ੍ਰੇਤਿ ਯੋ ਬ੍ਰੂਤੇ ਯਤ੍ਰ ਕੁਤ੍ਰਾਪਿ ਮਾਨਵਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ, ਜਿੱਥੇ ਵੀ, 'ਸ਼ਿਪਰਾ, ਸ਼ਿਪਰਾ' ਆਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਹੋਵੇ,
ਯਤ੍ਰ ਕੀਟਪਤਂਗਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ਿਪ੍ਰਾਵਾਰਿਚਰਾਸ਼੍ਚ ਯੇ
ਜਿੱਥੇ ਕਿਡੇ, ਪਤੰਗੇ ਜਾਂ ਸ਼ਿਪਰਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਜੀਵ ਹਨ,
ਕृਤ੍ਵਾਨ੍ਯਤ੍ਰ ਮਹਾਪਾਪਂ ਯੇऽਨ੍ਤੇ ਸ਼ਿਪ੍ਰਾਤਟਂ ਸ਼੍ਰਿਤਾਃ
ਜੋ ਹੋਰ ਥਾਂ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਪਰ ਆਖਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਪਰਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਆ ਕੇ ਠਹਿਰਦੇ ਹਨ,
ਮਾਧਵੇ ਮਾਸਿ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਨਿਮਜ੍ਜਂਤਿ ਨਰੋਤ੍ਤਮਾਃ 5.1.50.
ਜਦ ਮਾਧਵ ਮਹੀਨਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਚੋਟੀ ਦੇ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਿਪਰਾ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਕੀ ਲਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਵਾਯਸੇਨਾਹृਤਂ ਮਾਂਸਂ ਤਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞਃ ਕृਤਾਗਸਃ
ਉਸ ਰਾਜੇ ਦਾ ਮਾਸ, ਜਿਸ ਨੇ ਪਾਪ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਜਦ ਹਵਾ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—
ਵਾਪੀਕੂਪਤਡਾਗਾਦਿ ਅਧਿਕਾਧਿਕਸਤ੍ਫਲਮ੍
ਜੋ ਵੀ ਤਲਾਬ, ਕੁਆਂ ਜਾਂ ਸਰੋਵਰ ਹੈ, ਉਹ ਵਧੀਆ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦਸ਼ਗੁਣਾ ਤਾਪੀ ਗੋਦਾ ਪੁਣ੍ਯਾ ਤਤੋਧਿਕਾ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦਸ਼ਗੁਣਾ ਸ਼ਿਪ੍ਰਾ ਪਵਿਤ੍ਰਾ ਪਾਪਨਾਸ਼ਿਨੀ
ਇਸ ਕਰਕੇ ਤਾਪੀ ਦਰਿਆ ਦੱਸ ਗੁਣਾ ਵਧ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਗੋਦਾ ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ; ਤੇ ਸ਼ਿਪਰਾ ਫਿਰ ਦੱਸ ਗੁਣਾ ਵਧ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਦਮਨਸ੍ਯ ਸ਼ਰੀਰਸ੍ਯ ਮਾਂਸਂ ਸ਼ਿਪ੍ਰਾਸਮਾਗਤਮ੍
ਦਮਨਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦਾ ਮਾਸ ਜਦ ਸ਼ਿਪਰਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਈਦृਸ਼ਾ ਚ ਨਦੀ ਰਮ੍ਯਾ ਅਵਨ੍ਤ੍ਯਾਂ ਭੁਵਿ ਵਰ੍ਤਤੇ
ਅਵੰਤੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਐਸਾ ਸੋਹਣਾ ਦਰਿਆ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮਰਾਜਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਗਣਾ ਵਿਸ੍ਮਯ ਮਾਗਤਾਃ
ਧਰਮਰਾਜ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ ਸਾਰੇ ਗਣ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਏ।
ਗੀਯਤੇ ਚ ਪੁਰਾਣੇषੁ ਯਸ੍ਯਾ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਤੇ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਉਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਦਮਨਸ੍ਯ ਚ ਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਿਃ ਸ਼ਿਪ੍ਰਾਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਦਮਨਸ ਦੀ ਮੁਕਤੀ ਤੇ ਸ਼ਿਪਰਾ ਦੀ ਵੱਡੀ ਮਹਿਮਾ ਵਰਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਸ੍ਕਾਂਦੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਏਕਾਸ਼ੀਤਿਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਂ ਪਞ੍ਚਮ ਆਵਨ੍ਤ੍ਯਖਣ੍ਡੇऽਵਨ੍ਤੀਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਸ਼ਿਪ੍ਰਾਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਪਞ੍ਚਾਸ਼ਤ੍ਤਮੋ ऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਸਕਾਂਦ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪੰਜਵੇਂ ਅਵੰਤੀ ਖੰਡ, ਅਵੰਤੀ ਖੇਤਰ ਮਹਾਤਮਿਆਂ, ਸ਼ਿਪਰਾ ਮਹਾਤਮਿਆਂ ਦਾ ਪੰਜਵਾਂ ਚਾਪਟਰ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ।
ਯਥਾऽਮृਤਭਵਾ ਖ੍ਯਾਤਾ ਪਾਤਾਲੇ ਨਾਗਸਂਮਤੇ
ਜਿਵੇਂ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਅਮ੍ਰਿਤਭਵਾ ਨਾਗਾਂ ਵਲੋਂ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ,
ਏਕਦਾ ਰੁਦ੍ਰੋ ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਂ ਨਾਗਲੋਕੇ ਬੁਭੁਕ੍ਸ਼ਿਤਃ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਰੁਦਰ ਭਿਖਿਆ ਮੰਗਣ ਲਈ, ਨਾਗ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਭੁੱਖਾ ਹੋਇਆ।
ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਂ ਦੇਹਿ ਵਚੋ ਦੀਨਂ ਵਾਚਯਿਤ੍ਵਾ ਗृਹੇਗृਹੇ
ਉਹ 'ਭਿਖਿਆ ਦੇਵੋ' ਦੇ ਦੁਖੀ ਬਚਨ ਆਖਦਾ ਘਰ-ਘਰ ਗਿਆ।
ਤਦਾ ਕ੍ਰੋਧਾਭਿਰਕ੍ਤਾਕ੍ਸ਼ਃ ਸ਼ੂਲਪਾਣਿਃ ਕ੍ਸ਼ੁਧਾਰ੍ਦਿਤਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਰੁਦਰ ਦੇ ਅੱਖ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋ ਗਏ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਤ੍ਰਿਸੂਲ ਸੀ, ਤੇ ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਤੜਪ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਏਕਵਿਂਸ਼ਤਿਕੁਣ੍ਡਾਨਿ ਪੀਯੂषਸ੍ਯ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਉੱਥੇ ਇਕਵੀਹ ਮਟਕੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੇ ਰੱਖੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਤਤ੍ਰ ਗਤ੍ਵਾ ਸ ਭਗਵਾਞ੍ਛਂਭੁਃ ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਸਂਭਵਃ
ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਸਭ ਦੀ ਜਨਮ ਜੜ੍ਹ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ੰਭੂ ਜੀ ਆਏ।
ਰਿਕ੍ਤਾਨਿ ਪੀਯੂषਕੁਣ੍ਡਾਨਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਰੈਵ ਸੋਤ੍ਥਿਤਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਮਟਕੇ ਖਾਲੀ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਤੇ ਉੱਥੋਂ ਚਲੇ ਗਏ।
ਕਸ੍ਯੇਦਂ ਕਰ੍ਮ ਕਿਂ ਜਾਤਂ ਸੁਧਾ ਯਸ੍ਮਾਦਿਤੋ ਗਤਾ
ਇਹ ਕੰਮ ਕਿਸ ਨੇ ਕੀਤਾ? ਕੀ ਹੋਇਆ ਕਿ ਇੱਥੋਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਿਆ?