ਤਤ੍ਰ ਗਤ੍ਵਾਨਯਨ੍ਮਾਂਸਂ ਤੁਂਡੇਨ ਵਿਯਦੁਦ੍ਗਤਃ
ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ, ਉਹ ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਉੱਡ ਗਿਆ ਤੇ ਆਪਣੀ ਚੋਚ ਨਾਲ ਮਾਸ ਲੈ ਆਇਆ।
ਤਤ੍ਰਾਟਤੋ ਹਿ ਯਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਦਿਵ੍ਯਾ ਸ਼ਿਪ੍ਰਾ ਪਯਸ੍ਵਿਨੀ
ਉਥੇ ਘੁੰਮਦਿਆਂ, ਉਹ ਓਥੇ ਪਹੁੰਚਿਆ ਜਿਥੇ ਦਿਵਵੀ ਸ਼ਿਪਰਾ ਨਦੀ, ਜੋ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਵਗਦੀ ਹੈ।
ਪਤਿਤਂ ਵੈ ਜਲੇ ਤਸ੍ਯਾਃ ਸ਼ਿਪ੍ਰਾਯਾਸ੍ਤਸ੍ਯ ਕਾਯ ਜਮ੍ 5.1.50.
ਉਸਦਾ ਸਰੀਰ ਸ਼ਿਪਰਾ ਨਦੀ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰੋਥ ਜਟਾਜृਟੀ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾਂਬਰਪਰੀਵृਤਃ
ਫਿਰ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਜਟਾਵਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਵਾਘ ਦੀ ਖਾਲ ਪਹਿਨਿਆ ਹੋਇਆ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਉਥੇ ਆ ਗਿਆ।
ਇਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਮਯਂ ਰੂਪਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੂਤਾਸ਼੍ਚ ਧਰ੍षਿਤਾਃ
ਇਹ ਅਚੰਭੇ ਵਾਲਾ ਰੂਪ ਵੇਖ ਕੇ ਦੂਤ ਹੈਰਾਨ ਤੇ ਡਰ ਗਏ।
ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਭੋ ਮਹਾਰਾਜ ਧਰ੍ਮਰਾਜ ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਸੁਣੋ ਜੀ ਮਹਾਰਾਜ! ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਕੀਕਟਾਧਿਮਤਿਰ੍ਮਂਦਃ ਪਾਪਿष੍ਠੋ ਵृषਲੀਪਤਿਃ
ਕੀਕਟ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਸੋਚ ਮੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪਾਪੀ ਤੇ ਚੁੱਕੜਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ।
ਯਾਨਿ ਕਾਨਿ ਚ ਪਾਪਾਨਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਸਮਾਨਿ ਚ
ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਪਾਪ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਵਰਗੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਹੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਣ,
ਮਰ੍ਯਾਦਾਭੇਦਕੋ ਮੂਢੋ ਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਰਮਸੁਧਰ੍ਮਿਣਾਮ੍
ਉਹ ਮੂਰਖ, ਜਿਹੜਾ ਹੱਦਾਂ ਲੰਘ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਧਰਮ ਤੇ ਵਰਨ ਆਸ਼ਰਮ ਨਿਭਾਇਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤਕਲੀਫ਼ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯਮਦਂਡਪਰਃ ਪਾਪੀ ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਹਰ੍षਵਰ੍ਧਨਃ
ਇਹ ਪਾਪੀ ਯਮ ਦੇ ਸਜ਼ਾ ਵਿੱਚ ਹੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲੈਂਦਾ ਤੇ ਸਾਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਯਾਵਂਤਃ ਪਤਿਤਾਃ ਪੂਰ੍ਵੇ ਪਾਪਿਨਃ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਹਿ
ਜਿੰਨੇ ਵੀ ਪੁਰਾਣੇ ਪਾਪੀ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ,
ਤਦਾਪ੍ਰਭृਤਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਕੁਂਡਾਨਿ ਨਰਕਸ੍ਯ ਵੈ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੋਂ ਸਾਰੇ ਨਰਕ ਦੇ ਕੁਆਂ,
ਨ ਚੈਵਾਰ੍ਤਰਵਂ ਕਿਂਚਿਚ੍ਛ੍ਰੂਯਤੇ ਤਵ ਮਂਦਿਰੇ 5.1.50.
ਫਿਰ ਵੀ, ਤੇਰੇ ਮੰਦਰ ਵਿਚ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੀੜ੍ਹਾ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਸੁਣੀ ਜਾਂਦੀ।
ਏਕ ਏਵਾਗਤੋ ਲੋਕੇ ਵृਤ੍ਤਿਦੋ ਨੋ ਯਮਾਧਿਪ
ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਹੀ ਜਗਤ ਵਿਚ ਆਇਆ ਜੋ ਮੌਤ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ।
ਧਰ੍ਮਰਾਜਸ੍ਤਦਾਸ਼੍ਰੁਤ੍ਯ ਕਿਂਕਰਾਣਾਂ ਪਰਂ ਵਚਃ
ਜਦੋਂ ਧਰਮ ਰਾਜ ਨੇ ਦੂਤਾਂ ਦੀ ਇਹ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਸੁਣੀ,
ਯੇਨ ਪੁਣ੍ਯਪ੍ਰਭਾਵੇਨ ਪਾਪਿष੍ਠਃ ਸ਼ਿਵਤਾਂ ਗਤਃ
ਕਿਹੜੀ ਨੇਕੀ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਇਹ ਵੱਡਾ ਪਾਪੀ ਭੀ ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ?
ਭੁਵਿ ਪੁਣ੍ਯਤਮੇ ਦੇਸ਼ੇ ਮਹਾਕਾਲਵਨੇ ਸ਼ੁਭੇ
ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ, ਮਹਾਕਾਲ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ,
ਯੇषਾਂ ਸ਼ਿਪ੍ਰੋਦਕ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ੋ ਜਾਯਤੇ ਭੁਵਿ ਕਿਂਕਰਾਃ
ਦੂਤੋ, ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸ਼ਿਪਰਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਛੁਹਦੇ ਹਨ—
ਮਨਸਾ ਵਪੁषਾ ਵਾਚਾ ਪਾਪਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ
ਆਦਮੀ ਆਪਣੇ ਮਨ, ਸਰੀਰ ਤੇ ਬੋਲੀ ਨਾਲ ਅਨੇਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਿਪ੍ਰਾਸ਼ਿਪ੍ਰੇਤਿ ਯੋ ਬ੍ਰੂਤੇ ਯਤ੍ਰ ਕੁਤ੍ਰਾਪਿ ਮਾਨਵਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ, ਜਿੱਥੇ ਵੀ, 'ਸ਼ਿਪਰਾ, ਸ਼ਿਪਰਾ' ਆਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਹੋਵੇ,
ਯਤ੍ਰ ਕੀਟਪਤਂਗਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ਿਪ੍ਰਾਵਾਰਿਚਰਾਸ਼੍ਚ ਯੇ
ਜਿੱਥੇ ਕਿਡੇ, ਪਤੰਗੇ ਜਾਂ ਸ਼ਿਪਰਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਜੀਵ ਹਨ,
ਕृਤ੍ਵਾਨ੍ਯਤ੍ਰ ਮਹਾਪਾਪਂ ਯੇऽਨ੍ਤੇ ਸ਼ਿਪ੍ਰਾਤਟਂ ਸ਼੍ਰਿਤਾਃ
ਜੋ ਹੋਰ ਥਾਂ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਪਰ ਆਖਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਪਰਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਆ ਕੇ ਠਹਿਰਦੇ ਹਨ,
ਮਾਧਵੇ ਮਾਸਿ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਨਿਮਜ੍ਜਂਤਿ ਨਰੋਤ੍ਤਮਾਃ 5.1.50.
ਜਦ ਮਾਧਵ ਮਹੀਨਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਚੋਟੀ ਦੇ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਿਪਰਾ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਕੀ ਲਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਵਾਯਸੇਨਾਹृਤਂ ਮਾਂਸਂ ਤਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞਃ ਕृਤਾਗਸਃ
ਉਸ ਰਾਜੇ ਦਾ ਮਾਸ, ਜਿਸ ਨੇ ਪਾਪ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਜਦ ਹਵਾ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—
ਵਾਪੀਕੂਪਤਡਾਗਾਦਿ ਅਧਿਕਾਧਿਕਸਤ੍ਫਲਮ੍
ਜੋ ਵੀ ਤਲਾਬ, ਕੁਆਂ ਜਾਂ ਸਰੋਵਰ ਹੈ, ਉਹ ਵਧੀਆ ਫਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦਸ਼ਗੁਣਾ ਤਾਪੀ ਗੋਦਾ ਪੁਣ੍ਯਾ ਤਤੋਧਿਕਾ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦਸ਼ਗੁਣਾ ਸ਼ਿਪ੍ਰਾ ਪਵਿਤ੍ਰਾ ਪਾਪਨਾਸ਼ਿਨੀ
ਇਸ ਕਰਕੇ ਤਾਪੀ ਦਰਿਆ ਦੱਸ ਗੁਣਾ ਵਧ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਗੋਦਾ ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ; ਤੇ ਸ਼ਿਪਰਾ ਫਿਰ ਦੱਸ ਗੁਣਾ ਵਧ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਦਮਨਸ੍ਯ ਸ਼ਰੀਰਸ੍ਯ ਮਾਂਸਂ ਸ਼ਿਪ੍ਰਾਸਮਾਗਤਮ੍
ਦਮਨਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦਾ ਮਾਸ ਜਦ ਸ਼ਿਪਰਾ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਈਦृਸ਼ਾ ਚ ਨਦੀ ਰਮ੍ਯਾ ਅਵਨ੍ਤ੍ਯਾਂ ਭੁਵਿ ਵਰ੍ਤਤੇ
ਅਵੰਤੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਐਸਾ ਸੋਹਣਾ ਦਰਿਆ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਧਰ੍ਮਰਾਜਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਗਣਾ ਵਿਸ੍ਮਯ ਮਾਗਤਾਃ
ਧਰਮਰਾਜ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ ਸਾਰੇ ਗਣ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਏ।
ਗੀਯਤੇ ਚ ਪੁਰਾਣੇषੁ ਯਸ੍ਯਾ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਤੇ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਉਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।