ਵੇਦਾ ਯਜ੍ਞਾਸ਼੍ਚ ਦੇਵਾਨਾਂ ਮੂਰ੍ਤਿਃ ਪਦ੍ਭ੍ਯਾਂ ਚ ਤਾਡ੍ਯਤੇ
ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ, ਵੇਦ ਤੇ ਯਜਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਦਾ ਸੀ।
ਸ ਏਕਦਾ ਵਨੇ ਘੋਰੇ ਮृਗਯਾਵਨਗੋਚਰਃ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਉਹ ਡਰਾਉਣੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਘੁੰਮ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਨ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਖੇਟਕਂ ਕਿਂਚਿਤ੍ਕ੍ਸ਼ੁਧਾਰ੍ਤਸ੍ਤृषਿਤਃ ਖਲਃ 5.1.50.
ਉਸਨੂੰ ਕੋਈ ਸ਼ਿਕਾਰ ਨਾ ਮਿਲਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਮਾੜਾ ਆਦਮੀ ਭੁੱਖਾ ਤੇ ਤਰਸਿਆ ਹੋ ਗਿਆ।
ਰਾਤ੍ਰਿਃ ਸਮਾਗਤਾ ਤਤ੍ਰ ਘੋਰਾ ਘੋਰਨਿ षੇਵਿਤਾ
ਉਥੇ ਡਰਾਉਣੀ ਰਾਤ ਆ ਗਈ, ਜਿੱਥੇ ਹੋਰ ਡਰ ਲੱਗਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵੱਸਦੀਆਂ ਸਨ।
ਤਤ੍ਰਾਸ਼੍ਵਂ ਵਿਟਪੇ ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਸ੍ਵਯਮੇਵ ਨ੍ਯषੀਦਤ
ਉਥੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਇਕ ਟਾਹਣੀ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਆਪ ਇਕੱਲਾ ਬੈਠ ਗਿਆ।
ਕਿਮਿਦਂ ਕੁਤ ਆਸ਼੍ਚਰ੍ਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਹਸ੍ਤੇਨ ਵਾਰਿਤਃ
ਉਹ ਸੋਚਣ ਲੱਗ ਪਿਆ, 'ਇਹ ਕੀ ਹੈ? ਕਿੱਥੋਂ ਆਇਆ?' ਤੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਰੋਕਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ।
ਦष੍ਟਮਾਤ੍ਰੇ ਚ ਨृਪਤਿਰ੍ਵ੍ਯਥਿਤਃ ਕ੍ਸ਼ਿਤਿਮਾਗਤਃ
ਜਦੋਂ ਉਸਨੂੰ ਕੱਟ ਲੱਗੀ, ਰਾਜਾ ਦਰਦ ਨਾਲ ਪੈ ਗਿਆ ਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
ਏਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ਪ੍ਰੇਤਭੂਤੋ ਘੋਰੇ ਨਰਕਸਂਚਯੇ
ਉਸੇ ਵੇਲੇ, ਉਹ ਪ੍ਰੇਤ ਬਣ ਗਿਆ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਨਰਕਾਂ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਹਰ੍षਿਤਾਸ਼੍ਚ ਗਣਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਯਮਰਾਜਸ੍ਯ ਕਿਂਕਰਾਃ
ਯਮਰਾਜ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸੇਵਕ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਵ੍ਯਾਸ ਕ੍ਰਵ੍ਯਾਦੈਃ ਖਾਦਿਤਂ ਸ਼ਵਮ੍
ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਹੇ ਵਿਆਸ, ਉਸ ਦੀ ਲਾਸ਼ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੇ ਖਾ ਲਈ।
ਤਤ੍ਰ ਗਤ੍ਵਾਨਯਨ੍ਮਾਂਸਂ ਤੁਂਡੇਨ ਵਿਯਦੁਦ੍ਗਤਃ
ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ, ਉਹ ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਉੱਡ ਗਿਆ ਤੇ ਆਪਣੀ ਚੋਚ ਨਾਲ ਮਾਸ ਲੈ ਆਇਆ।
ਤਤ੍ਰਾਟਤੋ ਹਿ ਯਤ੍ਰਾਸ੍ਤੇ ਦਿਵ੍ਯਾ ਸ਼ਿਪ੍ਰਾ ਪਯਸ੍ਵਿਨੀ
ਉਥੇ ਘੁੰਮਦਿਆਂ, ਉਹ ਓਥੇ ਪਹੁੰਚਿਆ ਜਿਥੇ ਦਿਵਵੀ ਸ਼ਿਪਰਾ ਨਦੀ, ਜੋ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਵਗਦੀ ਹੈ।
ਪਤਿਤਂ ਵੈ ਜਲੇ ਤਸ੍ਯਾਃ ਸ਼ਿਪ੍ਰਾਯਾਸ੍ਤਸ੍ਯ ਕਾਯ ਜਮ੍ 5.1.50.
ਉਸਦਾ ਸਰੀਰ ਸ਼ਿਪਰਾ ਨਦੀ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰੋਥ ਜਟਾਜृਟੀ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾਂਬਰਪਰੀਵृਤਃ
ਫਿਰ ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਜਟਾਵਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਵਾਘ ਦੀ ਖਾਲ ਪਹਿਨਿਆ ਹੋਇਆ ਪਰਮੇਸ਼ਰ ਉਥੇ ਆ ਗਿਆ।
ਇਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚਰ੍ਯਮਯਂ ਰੂਪਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੂਤਾਸ਼੍ਚ ਧਰ੍षਿਤਾਃ
ਇਹ ਅਚੰਭੇ ਵਾਲਾ ਰੂਪ ਵੇਖ ਕੇ ਦੂਤ ਹੈਰਾਨ ਤੇ ਡਰ ਗਏ।
ਸ਼੍ਰੂਯਤਾਂ ਭੋ ਮਹਾਰਾਜ ਧਰ੍ਮਰਾਜ ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਸੁਣੋ ਜੀ ਮਹਾਰਾਜ! ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਕੀਕਟਾਧਿਮਤਿਰ੍ਮਂਦਃ ਪਾਪਿष੍ਠੋ ਵृषਲੀਪਤਿਃ
ਕੀਕਟ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੀ ਸੋਚ ਮੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪਾਪੀ ਤੇ ਚੁੱਕੜਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ।
ਯਾਨਿ ਕਾਨਿ ਚ ਪਾਪਾਨਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਸਮਾਨਿ ਚ
ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਪਾਪ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਵਰਗੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪ ਹੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਣ,
ਮਰ੍ਯਾਦਾਭੇਦਕੋ ਮੂਢੋ ਵਰ੍ਣਾਸ਼੍ਰਮਸੁਧਰ੍ਮਿਣਾਮ੍
ਉਹ ਮੂਰਖ, ਜਿਹੜਾ ਹੱਦਾਂ ਲੰਘ ਜਾਂਦਾ ਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਧਰਮ ਤੇ ਵਰਨ ਆਸ਼ਰਮ ਨਿਭਾਇਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤਕਲੀਫ਼ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯਮਦਂਡਪਰਃ ਪਾਪੀ ਅਸ੍ਮਾਕਂ ਹਰ੍षਵਰ੍ਧਨਃ
ਇਹ ਪਾਪੀ ਯਮ ਦੇ ਸਜ਼ਾ ਵਿੱਚ ਹੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲੈਂਦਾ ਤੇ ਸਾਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਯਾਵਂਤਃ ਪਤਿਤਾਃ ਪੂਰ੍ਵੇ ਪਾਪਿਨਃ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਹਿ
ਜਿੰਨੇ ਵੀ ਪੁਰਾਣੇ ਪਾਪੀ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ,
ਤਦਾਪ੍ਰਭृਤਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਕੁਂਡਾਨਿ ਨਰਕਸ੍ਯ ਵੈ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੋਂ ਸਾਰੇ ਨਰਕ ਦੇ ਕੁਆਂ,
ਨ ਚੈਵਾਰ੍ਤਰਵਂ ਕਿਂਚਿਚ੍ਛ੍ਰੂਯਤੇ ਤਵ ਮਂਦਿਰੇ 5.1.50.
ਫਿਰ ਵੀ, ਤੇਰੇ ਮੰਦਰ ਵਿਚ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੀੜ੍ਹਾ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਸੁਣੀ ਜਾਂਦੀ।
ਏਕ ਏਵਾਗਤੋ ਲੋਕੇ ਵृਤ੍ਤਿਦੋ ਨੋ ਯਮਾਧਿਪ
ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਹੀ ਜਗਤ ਵਿਚ ਆਇਆ ਜੋ ਮੌਤ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ।
ਧਰ੍ਮਰਾਜਸ੍ਤਦਾਸ਼੍ਰੁਤ੍ਯ ਕਿਂਕਰਾਣਾਂ ਪਰਂ ਵਚਃ
ਜਦੋਂ ਧਰਮ ਰਾਜ ਨੇ ਦੂਤਾਂ ਦੀ ਇਹ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਸੁਣੀ,
ਯੇਨ ਪੁਣ੍ਯਪ੍ਰਭਾਵੇਨ ਪਾਪਿष੍ਠਃ ਸ਼ਿਵਤਾਂ ਗਤਃ
ਕਿਹੜੀ ਨੇਕੀ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਇਹ ਵੱਡਾ ਪਾਪੀ ਭੀ ਮੁਕਤੀ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ?
ਭੁਵਿ ਪੁਣ੍ਯਤਮੇ ਦੇਸ਼ੇ ਮਹਾਕਾਲਵਨੇ ਸ਼ੁਭੇ
ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ, ਮਹਾਕਾਲ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ,
ਯੇषਾਂ ਸ਼ਿਪ੍ਰੋਦਕ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ੋ ਜਾਯਤੇ ਭੁਵਿ ਕਿਂਕਰਾਃ
ਦੂਤੋ, ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸ਼ਿਪਰਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਛੁਹਦੇ ਹਨ—
ਮਨਸਾ ਵਪੁषਾ ਵਾਚਾ ਪਾਪਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ
ਆਦਮੀ ਆਪਣੇ ਮਨ, ਸਰੀਰ ਤੇ ਬੋਲੀ ਨਾਲ ਅਨੇਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਿਪ੍ਰਾਸ਼ਿਪ੍ਰੇਤਿ ਯੋ ਬ੍ਰੂਤੇ ਯਤ੍ਰ ਕੁਤ੍ਰਾਪਿ ਮਾਨਵਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ, ਜਿੱਥੇ ਵੀ, 'ਸ਼ਿਪਰਾ, ਸ਼ਿਪਰਾ' ਆਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਹੋਵੇ,