ਚਿਂਤਯਨ੍ਮਨਸਾ ਵੀਰਸ੍ਤਪਃ ਕਰ੍ਤੁਂ ਸਮੁਦ੍ਯਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਮਨ ਵਿਚ ਸੋਚਿਆ ਤੇ ਤਪ ਕਰਣ ਦਾ ਪੱਕਾ ਇਰਾਦਾ ਕੀਤਾ।
ਗ੍ਰੀष੍ਮੇ ਪਂਚਾਗ੍ਨਿਮਧ੍ਯਸ੍ਥੋ ਹ੍ਯਤਪਤ੍ਸ ਮਹਾਤਪਾਃ
ਗਰਮੀ ਦੇ ਮੌਸਮ ਵਿਚ, ਪੰਜ ਅੱਗਾਂ ਵਿਚ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਮਹਾਤਪਸੀ ਨੇ ਸਖਤ ਤਪ ਕੀਤਾ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਯਥੋਕ੍ਤਵਿਧਿਨਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿष੍ਣੋਸ੍ਤਥਾਰ੍ਚਨਮ੍
ਉਹ ਨੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਮਨੋ ਵਿष੍ਣੌ ਸਮਾਵੇਸ਼੍ਯ ਵਿਧਾਯ ਪ੍ਰਾਣਸਂਯਮਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮਨ ਵਿਸ਼ਨੂ ਵਿੱਚ ਲਗਾ ਕੇ, ਜਰੂਰੀ ਤੌਰ ਤੇ ਸਾਸ-ਨਿਯੰਤਰਣ ਕੀਤਾ।
ਤਨ੍ਮਧ੍ਯੇ ਰਵਿਸੋਮਾਗ੍ਨਿਮਣ੍ਡਲਾਨਿ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਉਸ ਵਿਚ, ਉਸ ਨੇ ਸੂਰਜ, ਚੰਦ ਅਤੇ ਅੱਗ ਦੇ ਮੰਡਲ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲਿਆ।
ਪੀਤਾਂਬਰਧਰਂ ਵਿष੍ਣੁਂ ਸ਼ਂਖਚਕ੍ਰਗਦਾਧਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ, ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ ਅਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਰੂਪਂ ਹਰਿਂ ਧ੍ਯਾਯਞ੍ਜਪਨ੍ਵੈ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ਰਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਹਰਿ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਬਾਰਾਂ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਿਆ।
ਤਤੋ ਦ੍ਵਿਜਵਰੋ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਸ੍ਤੁਤਿਂ ਚਕ੍ਰੇ ਹਰੇਰਿਮਾਮ੍ ਵਿष੍ਣੁਸ਼ਰ੍ਮਾਥ ਤੁष੍ਟਾਵ ਨਾਰਾਯਣਮਤਂਦ੍ਰਿਤਃ
ਫਿਰ, ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਹਰਿ ਦੀ ਇਹ ਸਤੁਤੀ ਬਣਾਈ; ਵਿਸ਼ਨੂਸ਼ਰਮਾ ਨੇ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਅਟੱਲ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ।
ਪ੍ਰਸੀਦ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ ਪ੍ਰਸੀਦ ਕਮਲੇਕ੍ਸ਼ਣ
ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ; ਹੇ ਕਮਲ-ਅੱਖੀ, ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ।
ਜਯ ਕृष੍ਣ ਜਯਾਚਿਂਤ੍ਯ ਜਯ ਵਿष੍ਣੋ ਜਯਾਵ੍ਯਯ 2.8.1.
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਜੈ ਹੋਵੇ, ਅਚਿੰਤਯ ਦੀ ਜੈ ਹੋਵੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਜੈ ਹੋਵੇ, ਅਵਿਨਾਸੀ ਦੀ ਜੈ ਹੋਵੇ।
ਜਯ ਪਾਪਹਰਾਨਂਤ ਜਯ ਜਨ੍ਮਜ੍ਵਰਾਪਹ
ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਜੈ ਹੋਵੇ, ਜਨਮ ਦੇ ਦੁੱਖ ਹਟਾਉਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਜੈ ਹੋਵੇ।
ਨਮਃ ਸਰ੍ਵੇਸ਼ ਭੂਤੇਸ਼ ਨਮਃ ਕੈਟਭਸੂਦਨ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਕੈਟਭ ਦੇ ਵਧ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਨਮੋ ਦੇਵਾਧਿਦੇਵਾਯ ਨਮੋ ਨਾਰਾਯਣਾਯ ਵੈ
ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਤ੍ਵਂ ਮਾਤਾ ਸਰ੍ਵਲੋਕਾਨਾਂ ਤ੍ਵਮੇਵ ਜਗਤਃ ਪਿਤਾ
ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਹੀ ਜਗਤ ਦਾ ਪਿਤਾ ਹੈਂ।
ਤ੍ਵਂ ਹਵਿਸ੍ਤ੍ਵਂ ਵषਟ੍ਕਾਰਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਭੁਸ੍ਤ੍ਵਂ ਹੁਤਾਸ਼ਨਃ
ਤੂੰ ਹੀ ਹਵਨ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਹੀ ਵਸ਼ਟ-ਕਾਰ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਹੀ ਸਵਾਮੀ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਹੀ ਅੱਗ ਹੈਂ।
ਸ਼ਂਖਚਕ੍ਰਗਦਾਪਾਣੇ ਮਾਂ ਸਮੁਦ੍ਧਰ ਮਾਧਵ
ਹੇ ਮਾਧਵ, ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ ਅਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਮੈਨੂੰ ਉੱਠਾ ਲੈ।
ਪ੍ਰਸੀਦ ਮਂਦਰਧਰ ਪ੍ਰਸੀਦ ਮਧੁਸੂਦਨ
ਹੇ ਮੰਦਰ ਧਾਰਕ, ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ; ਹੇ ਮਧੁ ਦੇ ਵਧ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ।
ਆਵਿਰ੍ਬਭੂਵ ਵਿਸ਼੍ਵਾਤ੍ਮਾ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਗਰੁਡਵਾਹਨਃ
ਵਿਸ਼ਨੂ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਜਗਤ ਦੀ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਗਰੁੜ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।
ਸ਼ਂਖਚਕ੍ਰਗਦਾਪਾਣਿਃ ਪੀਤਾਂਬਰਧਰੋऽਚ੍ਯੁਤਃ
ਉਹ ਅਚ੍ਯੁਤ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ ਅਤੇ ਗਦਾ ਫੜੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਸੀ।
ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੇਣਾਨੇਨ ਸੁਮਤੇ ਨष੍ਟਪਾਪੋऽਸਿ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍ ।।2.8.1.
ਹੇ ਸੁਮਤਿ, ਇਸ ਸਤੁਤੀ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਪਾਪ ਹੁਣ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ ਹਨ।
ਵਰਂ ਵਰਯ ਵਿਪ੍ਰੇਨ੍ਦ੍ਰ ਵਰਦੋऽਹਂ ਤਵਾਗ੍ਰਤਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਦੱਸ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਖੜਾ ਹਾਂ।
ਤ੍ਵਦ੍ਭਕ੍ਤਿਮਚਲਾਮੇਕਾਂ ਮਮ ਦੇਹਿ ਜਗਤ੍ਪਤੇ
ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਲਈ ਅਟੱਲ ਤੇ ਇਕਾਗਰ ਭਗਤੀ ਦੇ।
ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਾਨੁਵਾਚ ਭਕ੍ਤਿਰਸ੍ਤ੍ਵਚਲਾ ਮੇ ਵੈ ਵੈष੍ਣਵੀ ਮੁਕ੍ਤਿਦਾਯਿਨੀ
ਭਗਵਾਨ ਨੇ فرمایا: ਤੇਰੀ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਭਗਤੀ ਅਟੱਲ ਹੈ, ਇਹ ਵਿਸ਼ਨਵੀ ਭਗਤੀ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।
ਇਦਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਮਹਾਭਾਗ ਤ੍ਵਨ੍ਨਾਮ੍ਨਾ ਖ੍ਯਾਤਿਮੇष੍ਯਤਿ
ਹੇ ਵੱਡੇ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਇਹ ਥਾਂ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋਵੇਗਾ।
ਜਲਂ ਪ੍ਰਕਟਯਾਮਾਸ ਗਾਂਗਂ ਪਾਤਾਲਮਂਡਲਾਤ੍
ਉਸਨੇ ਪਾਤਾਲ ਲੋਕ ਤੋਂ ਗੰਗਾ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ।
ਜਲੇਨ ਤੇਨ ਭਗਵਾਨ੍ਪਵਿਤ੍ਰੇਣ ਦਯਾਂਬੁਧਿਃ
ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਦਇਆ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਸਨਾਨ ਕੀਤਾ।
ਚਕ੍ਰਤੀਰ੍ਥਮਿਤਿ ਖ੍ਯਾਤਂ ਤਤਃ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਤਦ੍ਦ੍ਵਿਜ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਹੇ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਇਹ ਥਾਂ ਚਕਰ-ਤੀਰਥ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨੇਨ ਦਾਨੇਨ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕਂ ਵ੍ਰਜੇਨ੍ਨਰਃ
ਉਥੇ ਸਨਾਨ ਤੇ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਸ ਭਗਵਾਨ੍ਭੂਯੋ ਵਿष੍ਣੁਸ਼ਰ੍ਮਾਣਮਚ੍ਯੁਤਃ
ਫਿਰ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਵਿਸ਼ਨੂਸ਼ਰਮਾ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਵਿष੍ਣੁਹਰੀਤਿ ਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਮੁਕ੍ਤਿਦਾਯਿਨੀ ।।2.8.1.
ਉਥੇ ਵਿਸ਼ਨੁਹਰੀ, ਜੋ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ, ਸਥਾਪਿਤ ਹੈ।