ਨ ਤੇषਾਂ ਦੁष੍ਕृਤਂ ਕਿਂਚਿਨ੍ਨ ਦਾਰਿਦ੍ਰ੍ਯਂ ਨ ਦੁਰ੍ਗਤਿਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਨਾ ਕੋਈ ਮੰਦ ਕਰਮ, ਨਾ ਗਰੀਬੀ, ਨਾ ਕੋਈ ਦੁਖੀ ਹਾਲਤ ਹੁੰਦੀ।
ਧਨਾਰ੍ਥੀ ਚੈਵ ਪੁਤ੍ਰਾਰ੍ਥੋ ਵਿਦ੍ਯਾਰ੍ਥੋ ਬਹੁਕਾਮੁਕਃ
ਜੋ ਧਨ, ਪੁੱਤਰ, ਗਿਆਨ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਈ ਚਾਹਵਾਂ ਮੰਗਦੇ ਹਨ—
ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਕਾਮਾਨਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸ਼ਿਵਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਭਵੇਨ੍ਨਰਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਮਨੁੱਖ ਸੱਚਮੁੱਚ ਸੁਖੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯੇ ਸ਼ृਣ੍ਵਂਤਿ ਕਥਾਂ ਪੁਣ੍ਯਾਂ ਯੇ ਸ਼੍ਰਾਵਯਂਤਿ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ
ਜੋ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਜੋ ਰੋਜ਼ ਇਸ ਨੂੰ ਸੁਣਾਉਂਦੇ ਹਨ—
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਸ੍ਕਾਂਦੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਏਕਾਸ਼ੀਤਿਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਂ ਪਞ੍ਚਮ ਆਵਂਤ੍ਯਖਂਡੇऽਵਨ੍ਤੀਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਪਦ੍ਮਾਵਤੀਨਾਮਕਥਾਵਰ੍ਣਨਂਨਾਮ ਚਤੁਸ਼੍ਚਤ੍ਵਾਰਿਂ ਸ਼ੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅੱਸੀ-ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੇ ਮਹਾ ਪੁਰਾਣ, ਪੰਜਵੇਂ ਅਵੰਤੀ ਖੰਡ ਦੇ 'ਅਵੰਤੀ ਖੇਤਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ' ਵਿਚ ਪਦਮਾਵਤੀ ਦੀ ਕਥਾ ਦੇ ਵਰਣਨ ਵਾਲੇ ਚੁਨਵੀਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਏषਾ ਕੁਮੁਦ੍ਵਤੀ ਜਾਤਾ ਯਥਾ ਪਦ੍ਮਾਵਤੀ ਪੁਰੀ
ਇਹ ਕਮੁਦਵਤੀ ਪਦਮਾਵਤੀ ਪੁਰੀ ਵਾਂਗ ਹੀ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕੀ ਸੀ।
ਏਕਦਾ ਤੀਰ੍ਥਯਾਤ੍ਰਾਯਾਂ ਗਤੋऽਹਂ ਵੈ ਕੁਸ਼ਸ੍ਥਲੀਮ੍
ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਦੌਰਾਨ, ਮੈਂ ਕੁਸ਼ਸਥਲੀ ਗਿਆ।
ਯਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਂ ਵ੍ਯਪੋਹਤਿ
ਜਿਸ ਦੀ ਸਿਰਫ਼ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਜ੍ਞਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਤਥਾ ਚਿਤ੍ਰਾਨृਤ੍ਵਿਜੋਦਾਰਕਰ੍ਮਣਃ
ਉੱਥੇ, ਉੱਚ ਕਰਮ ਵਾਲੇ ਰਿਤਵਿਜ ਪੰਡਤ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਯਜਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ऋषਿਪਤ੍ਨ੍ਯਸ੍ਤਥਾ ਸਾਧ੍ਵ੍ਯਃ ਪਰਿਚਰ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਤੇ
ਉੱਥੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਪਤਨੀਆਂ ਵੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਰੁਦ੍ਰਾ ਹ੍ਯੇਕਾਦਸ਼ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਰ੍ਕਾਸ੍ਤਥੈਵ ਚ
ਉੱਥੇ ਗਿਆਨ ਅਨੁਸਾਰ ਗਿਆਰਾਂ ਰੁਦਰ ਤੇ ਬਾਰਾਂ ਸੂਰਜ ਹਨ।
ਅष੍ਟੌ ਚ ਦਿਗ੍ਗਜਾਸ਼੍ਚੈਵ ਮਨਵਸ਼੍ਚ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼
ਉੱਥੇ ਅੱਠ ਦਿਸਾਵਾਂ ਦੇ ਹਾਥੀ ਤੇ ਚੌਦਾਂ ਮਨੁ ਵੀ ਹਨ।
ਗਂਧਰ੍ਵਾਸਰਸਸ਼੍ਚੈਵ ਕਿਂਨਰੋਰਗਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ । ਸਿਦ੍ਧਾਸ੍ਤਪਸ੍ਵਿਨੋ ਵਤ੍ਸ ਤਤ੍ਰੈਵ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਗੰਧਰਵ, ਅਪਸਰਾ, ਕਿੰਨਰ, ਨਾਗ, ਰਾਖਸ਼, ਸਿੱਧ ਤੇ ਤਪਸੀ, ਪਿਆਰੇ, ਉੱਥੇ ਹੀ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।
ਅष੍ਟੌ ਵੈ ਭੈਰਵਾਃ ਖ੍ਯਾਤਾਸ਼੍ਚਤ੍ਵਾਰਃ ਪਵਨਾਤ੍ਮਜਾਃ
ਉੱਥੇ ਅੱਠ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਭੈਰਵ ਤੇ ਚਾਰ ਪਵਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ।
ਏਤੇ ਦੇਵਗਣਾਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਰੌਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚੈਵ ਤਥਾ ਗਣਾਃ 5.1.45.
ਇਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੌਦਰ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ ਗਣ ਵੀ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ।
ਦਕ੍ਸ਼ਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਦਿਤਿਰ੍ਵੈ ਦੇਵਮਾਤਰਃ । ਸੁਰਭੀਪ੍ਰਮੁਖਾ ਗਾਵਃ ਸ੍ਥਾਵਰਾਣਿ ਚਰਾਣਿ ਚ
ਦਕ੍ਸ਼, ਜੋ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਦਿਤੀ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਮਾਂ ਹੈ, ਸੁਰਭੀ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੀਆਂ ਗਾਂ, ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਚਲਦੇ-ਫਿਰਦੇ ਤੇ ਅਡਿੱਗ ਜੀਵ।
ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਯਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਨਦ੍ਯਃ ਪ੍ਰਸ੍ਰਵਣਾਨਿ ਚ
ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ, ਨਦੀਆਂ ਅਤੇ ਚਸ਼ਮੇ।
ਸਪ੍ਤ ਪੁਰ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਯੋ ਗ੍ਰਾਮਾ ਨਵਾਰਣ੍ਯਾ ਨਵੋषਰਾਃ
ਸੱਤ ਸ਼ਹਿਰ, ਤਿੰਨ ਪਿੰਡ, ਨੌਂ ਜੰਗਲ ਅਤੇ ਨੌਂ ਉਜੜ ਜਗ੍ਹਾਂ।
ਸਮੁਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚੈਵ ਚਤ੍ਵਾਰੋ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ ਰਾਜਰ੍षਯਸ੍ਤਥਾ ਸ਼ਾਂਤਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਵੇਦਪਾਰਗਾਃ
ਚਾਰ ਸਮੁੰਦਰ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਰਤਨ, ਸ਼ਾਂਤ ਰਾਜਾ-ਰਿਸ਼ੀ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਵੇਦਾਃ ਪੁਰਾਣਸ੍ਮृਤਯੋ ਗਾਥਾ ਗੀਤਿਪ੍ਰਹੇ ਲਿਕਾਃ
ਵੇਦ, ਪੁਰਾਣ, ਸਮ੍ਰਿਤੀਆਂ, ਗੀਤ ਅਤੇ ਰਾਗ-ਸੰਗੀਤ।
ਤਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਜਾਤੋऽਹਂ ਵਿਜ੍ਵਰੋऽਮਲਃ
ਉਸ ਦੇ ਸਿਰਫ਼ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ ਹੀ ਮੈਂ ਰੋਗ ਰਹਿਤ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ੍ਨਾਤੋऽਹਂ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਲਿਆ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਮਨ ਲਗਾ ਲਿਆ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਦ੍ਮਾਵਤੀਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਂ ਸਰ੍ਵਕਾਮਵਰਪ੍ਰਦਾਮ੍
ਪਦਮਾਵਤੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ ਤੇ ਸਭ ਮਨਚਾਹੇ ਵਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਦੇਖ ਲਿਆ।
ਨ ਦੁਃਖੀ ਨ ਚ ਦਾਰਿਦ੍ਰੋ ਨ ਮੂਰ੍ਖੋ ਨਾਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਃ
ਉੱਥੇ ਨਾ ਕੋਈ ਦੁੱਖੀ ਹੈ, ਨਾ ਗਰੀਬ, ਨਾ ਮੂਰਖ, ਨਾ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਅਣਕਾਬੂ।
ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਮਿਤ੍ਰਾਣਿ ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਚੋਪਕਾਰਿਣਃ 5.1.45.
ਸਾਰੇ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਦੇ ਮਿੱਤਰ ਹਨ ਤੇ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਉਦ੍ਯਾਨਾਨਿ ਚ ਰਮ੍ਯਾਣਿ ਵਨਾਨ੍ਯੁਪਵਨਾਨਿ ਚ
ਉੱਥੇ ਸੁਹਣੇ ਬਾਗ, ਜੰਗਲ ਅਤੇ ਛੋਟੇ ਬਾਗ ਹਨ।
ਨਾਨਾਰਤ੍ਨਸਮਾਕੀਰ੍ਣੈਰ੍ਹੇਮਕੁਂਭੈਃ ਸੁਸ਼ੋਭਨੈਃ
ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਤਨਾਂ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਘੜਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ।
ਸਦੈਵ ਵਸਤੇ ਯਤ੍ਰ ਉਮਯਾ ਸਹ ਸ਼ਂਕਰਃ
ਉੱਥੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਮਾ ਦੇ ਨਾਲ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਚਂਦ੍ਰਜ੍ਯੋਤ੍ਸ੍ਨਾਕਲਾਪੂਰ੍ਣਮਰੀਚਿਭਿਃ ਸਦਾ ਬਭੌ
ਉੱਥੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੰਨਣੀ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਸਦੈਵ ਪੁष੍ਪਿਤਾ ਸ਼੍ਯਾਮਾ ਬਾਲ੍ਯਰੂਪਵਤੀ ਯਥਾ
ਉਹ ਸਦਾ ਫੁੱਲੀ ਰਹਿੰਦੀ, ਗੂੜ੍ਹੀ ਰੰਗਤ ਵਾਲੀ, ਜਿਵੇਂ ਨੌਜਵਾਨੀ ਦਾ ਰੂਪ ਹੋਵੇ।