ਮੋਹਨੀਰੂਪਮਾਸ੍ਥਾਯ ਨਾਰੀਭੂਤ੍ਵਾਭ੍ਯਗਾਦ੍ਧਰਿਃ
ਹਰੀ ਨੇ ਮੋਹ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ, ਤੇ ਔਰਤ ਬਣ ਕੇ ਆ ਗਿਆ।
ਵਿਹ੍ਵਲਾਂਗਾਸ਼੍ਚ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਕਾਮਬਾਣਵਸ਼ਂਗਤਾਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੇ ਸਰੀਰ ਕੰਬਣ ਲੱਗੇ, ਤੇ ਉਹ ਇੱਛਾ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਵਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਹਸ੍ਤਲਾਘਵਯੋਗੇਨ ਦੇਵਾਨਾਮਮृਤਂ ਦਦੌ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਤੇषਾਮਂਤਰਗੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਪਪੌ ਚਾਮृਤਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਮਿਲ ਗਿਆ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪੀ ਲਿਆ।
ਸੁਧਾਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਪ੍ਰਸਂਗੇਨ ਨ ਮਮਾਰਾਸੁਰਸ੍ਤਦਾ 5.1.44.
ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੇ ਛੂਹ ਨਾਲ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਅਸੁਰ ਮਰਿਆ ਨਹੀਂ।
ਰਾਹੁਕਾਯਾਤ੍ਸਮੁਦ੍ਭੂਤਂ ਬਹੁ ਸੁਸ੍ਰਾਵ ਸ਼ੋਣਿਤਮ੍
ਰਾਹੂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚੋਂ ਬਹੁਤ ਲਹੂ ਵਹਿ ਗਿਆ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਰਾਹੋਰ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨਤਤ੍ਪਰਾਃ
ਉਥੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਹੂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋਏ।
ਵਾਂਛਿਤਾਰ੍ਥਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਗੋਸਹਸ੍ਰ ਫਲਂ ਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਚਾਹੀਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਵਿਭਜ੍ਯ ਭਾਗਾਂਸ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਰਤ੍ਨਭੁਜੋऽਭਵਨ੍
ਭਾਗ ਵੰਡ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਬਣ ਗਏ।
ਸੂਰ੍ਯਾਯ ਚ ਦਦੌ ਹ੍ਯਸ਼੍ਵਂ ਸਪ੍ਤਾਸ੍ਯਂ ਚਾਬ੍ਧਿਸਂਭਵਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਸੱਤ ਮੂੰਹ ਵਾਲਾ ਘੋੜਾ ਦਿੱਤਾ।
ਪੀਯੂषਂ ਦਿਵਿषਦ੍ਗਣਾਨ੍ਦਦੌ ਚਂਦ੍ਰਂ ਚ ਸ਼ਂਭਵੇ
ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਚੰਦ ਨੂੰ ਸ਼ੰਭੂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ।
ਇਂਦ੍ਰਕ੍ਰੀਡਾਵਨੇ ਰਮ੍ਯੇ ਨਂਦਨੇ ਚ ਸਮਰ੍ਪਯਤ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਨੰਦਨ ਬਾਗ, ਜੋ ਖੇਡਣ ਲਈ ਹੈ, ਉਥੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ।
ਨਿਧਿਰੇष ਮਹਾਪਦ੍ਮਃ ਕੁਬੇਰਭਵਨਂ ਗਤਃ
ਇਹ ਵੱਡਾ ਖਜ਼ਾਨਾ ਮਹਾਪਦਮ, ਕੁਬੇਰ ਦੇ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਯਤੋਯਤਃ ਪ੍ਰਸਰਤਿ ਪ੍ਰਲਯਂ ਯਾਂਤਿ ਜਂਤਵਃ
ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਇਹ ਫੈਲਦਾ ਹੈ, ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਅੰਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਦਾਪ੍ਰਭृਤਿ ਮਹਾਦੇਵੋ ਨੀਲਕਂਠ ਇਤਿ ਸ੍ਮृਤਃ 5.1.44.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੋਂ ਮਹਾਂਦੇਵ ਨੂੰ ਨੀਲਕੰਠ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਸਰ੍ਵਪਾਪੇਭ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਰਤ੍ਨਭੁਜੋ ਭਵੇਤ੍
ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਰਤਨਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਦਾਦਾਯ ਸੁਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਪੁਰੋਗਮਾਃ
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਚੀਜ਼ ਲੈ ਕੇ ਚਲੇ ਗਏ।
ਉਜ੍ਜਯਿਨੀਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਜਾਤਾ ਰਤ੍ਨਭੁਜੋ ਵਯਮ੍
ਉੱਜੈਨੀ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਅਸੀਂ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਧਾਰਕ ਬਣ ਗਏ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵੇषੁ ਕਾਲੇषੁ ਪਦ੍ਮਾ ਵਸਤੁ ਨਿਸ਼੍ਚਲਾ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹਰ ਸਮੇਂ ਪਦਮਾ ਇੱਥੇ ਅਡੋਲ ਵੱਸਦੀ ਰਹੇ।
ਯ ਏਤਸ੍ਯਾਂ ਮਹਾਭਾਗਾਃ ਸ੍ਨਾਨਂ ਦਾਨਂ ਤਥਾਰ੍ਚਨਮ੍
ਜੋ ਮਹਾਂਭਾਗ ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਦਾਨ ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਨ ਤੇषਾਂ ਦੁष੍ਕृਤਂ ਕਿਂਚਿਨ੍ਨ ਦਾਰਿਦ੍ਰ੍ਯਂ ਨ ਦੁਰ੍ਗਤਿਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਨਾ ਕੋਈ ਮੰਦ ਕਰਮ, ਨਾ ਗਰੀਬੀ, ਨਾ ਕੋਈ ਦੁਖੀ ਹਾਲਤ ਹੁੰਦੀ।
ਧਨਾਰ੍ਥੀ ਚੈਵ ਪੁਤ੍ਰਾਰ੍ਥੋ ਵਿਦ੍ਯਾਰ੍ਥੋ ਬਹੁਕਾਮੁਕਃ
ਜੋ ਧਨ, ਪੁੱਤਰ, ਗਿਆਨ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਈ ਚਾਹਵਾਂ ਮੰਗਦੇ ਹਨ—
ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਕਾਮਾਨਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸ਼ਿਵਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਭਵੇਨ੍ਨਰਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਮਨੁੱਖ ਸੱਚਮੁੱਚ ਸੁਖੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯੇ ਸ਼ृਣ੍ਵਂਤਿ ਕਥਾਂ ਪੁਣ੍ਯਾਂ ਯੇ ਸ਼੍ਰਾਵਯਂਤਿ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ
ਜੋ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਸੁਣਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਜੋ ਰੋਜ਼ ਇਸ ਨੂੰ ਸੁਣਾਉਂਦੇ ਹਨ—
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਸ੍ਕਾਂਦੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਏਕਾਸ਼ੀਤਿਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਂ ਪਞ੍ਚਮ ਆਵਂਤ੍ਯਖਂਡੇऽਵਨ੍ਤੀਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਪਦ੍ਮਾਵਤੀਨਾਮਕਥਾਵਰ੍ਣਨਂਨਾਮ ਚਤੁਸ਼੍ਚਤ੍ਵਾਰਿਂ ਸ਼ੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅੱਸੀ-ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੇ ਮਹਾ ਪੁਰਾਣ, ਪੰਜਵੇਂ ਅਵੰਤੀ ਖੰਡ ਦੇ 'ਅਵੰਤੀ ਖੇਤਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ' ਵਿਚ ਪਦਮਾਵਤੀ ਦੀ ਕਥਾ ਦੇ ਵਰਣਨ ਵਾਲੇ ਚੁਨਵੀਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਏषਾ ਕੁਮੁਦ੍ਵਤੀ ਜਾਤਾ ਯਥਾ ਪਦ੍ਮਾਵਤੀ ਪੁਰੀ
ਇਹ ਕਮੁਦਵਤੀ ਪਦਮਾਵਤੀ ਪੁਰੀ ਵਾਂਗ ਹੀ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕੀ ਸੀ।
ਏਕਦਾ ਤੀਰ੍ਥਯਾਤ੍ਰਾਯਾਂ ਗਤੋऽਹਂ ਵੈ ਕੁਸ਼ਸ੍ਥਲੀਮ੍
ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਦੌਰਾਨ, ਮੈਂ ਕੁਸ਼ਸਥਲੀ ਗਿਆ।
ਯਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਂ ਵ੍ਯਪੋਹਤਿ
ਜਿਸ ਦੀ ਸਿਰਫ਼ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਜ੍ਞਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਤਥਾ ਚਿਤ੍ਰਾਨृਤ੍ਵਿਜੋਦਾਰਕਰ੍ਮਣਃ
ਉੱਥੇ, ਉੱਚ ਕਰਮ ਵਾਲੇ ਰਿਤਵਿਜ ਪੰਡਤ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਯਜਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ऋषਿਪਤ੍ਨ੍ਯਸ੍ਤਥਾ ਸਾਧ੍ਵ੍ਯਃ ਪਰਿਚਰ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵਤੇ
ਉੱਥੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਪਤਨੀਆਂ ਵੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।