ਵਾਰਿਤਃ ਕਲਹਸ੍ਤੇਨ ਦੇਵਦੈਤ੍ਯਸਮੁਦ੍ਭਵਃ
ਉਸ ਕਰਤਬ ਨਾਲ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਦੈਤਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਰੋਕੀ ਗਈ।
ਸਾਗਰਾਂਤੇ ਚ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਤਿष੍ਠਂਤਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ
ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਤਨ ਪਏ ਰਹੇ।
ਮਥ੍ਯਤਾਮੁਦਧਿਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਨਾਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਿਚਾਰਣਾ
ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਮਥੋ, ਇੱਥੇ ਹੋਰ ਸੋਚਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।
ਮਥ੍ਯਮਾਨੇਂऽਬੁਧੌ ਤੇषਾਂ ਮਣਿਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਸ਼੍ਚ ਕੌਸ੍ਤੁਭਃ
ਜਦੋਂ ਸਮੁੰਦਰ ਮਥਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੌਸਤੁਭ ਮਣੀ ਮਿਲੀ।
ਧਨ੍ਵਂਤਰਿਰਥੋਤ੍ਪਨ੍ਨਸ਼੍ਚਂਦ੍ਰੋ ਜਾਤੋऽਪਿ ਵੈ ਤਤਃ 5.1.44.
ਫਿਰ ਧਨਵੰਤਰੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ, ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵੀ ਉਥੋਂ ਜਨਮਿਆ।
ਉਚ੍ਚੈਃਸ਼੍ਰਵਾ ਹਯਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਸੁਧਾ ਰਂਭਾ ਤਤਸ੍ਤਤਃ
ਉੱਚੈਹਸ਼ਰਵਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਘੋੜਾ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਅਤੇ ਰੰਭਾ ਵੀ ਉਥੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ।
ਪਾਂਚਜਨ੍ਯਸ੍ਤਥਾ ਸ਼ਂਖਃ ਕਰੇ ਤਿष੍ਠਤਿ ਮੁਰਦ੍ਵਿषਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਾਂਚਜਨਯ ਸ਼ੰਖ ਮੁਰਾ ਦੇ ਵੈਰੀ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ।
ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ਾਪਿ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਚੌਦਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਤਨ ਮਿਲੇ।
ਗਤ੍ਵਾ ਤੇ ਚ ਸਮਾਸੀਨਾ ਮਂਤ੍ਰਂ ਚਕ੍ਰੁਃ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਉਹ ਓਥੇ ਜਾ ਕੇ ਇਕੱਠੇ ਬੈਠ ਗਏ ਅਤੇ ਆਪਸ ਵਿਚ ਸਲਾਹ-ਮਸ਼ਵਰਾ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
ਕੋਲਾਹਲਸ੍ਤਥੋਤ੍ਪਨ੍ਨੋ ਨਾਰਦਃ ਪੁਨਰਭ੍ਯਗਾਤ੍
ਫਿਰ ਉਥੇ ਵੱਡਾ ਸ਼ੋਰ ਹੋਇਆ, ਤੇ ਨਾਰਦ ਮੁੜ ਆ ਗਿਆ।
ਮੋਹਨੀਰੂਪਮਾਸ੍ਥਾਯ ਨਾਰੀਭੂਤ੍ਵਾਭ੍ਯਗਾਦ੍ਧਰਿਃ
ਹਰੀ ਨੇ ਮੋਹ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ, ਤੇ ਔਰਤ ਬਣ ਕੇ ਆ ਗਿਆ।
ਵਿਹ੍ਵਲਾਂਗਾਸ਼੍ਚ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਕਾਮਬਾਣਵਸ਼ਂਗਤਾਃ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੇ ਸਰੀਰ ਕੰਬਣ ਲੱਗੇ, ਤੇ ਉਹ ਇੱਛਾ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਦੇ ਵਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਹਸ੍ਤਲਾਘਵਯੋਗੇਨ ਦੇਵਾਨਾਮਮृਤਂ ਦਦੌ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਤੇषਾਮਂਤਰਗੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਪਪੌ ਚਾਮृਤਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਮਿਲ ਗਿਆ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪੀ ਲਿਆ।
ਸੁਧਾਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਪ੍ਰਸਂਗੇਨ ਨ ਮਮਾਰਾਸੁਰਸ੍ਤਦਾ 5.1.44.
ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦੇ ਛੂਹ ਨਾਲ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਅਸੁਰ ਮਰਿਆ ਨਹੀਂ।
ਰਾਹੁਕਾਯਾਤ੍ਸਮੁਦ੍ਭੂਤਂ ਬਹੁ ਸੁਸ੍ਰਾਵ ਸ਼ੋਣਿਤਮ੍
ਰਾਹੂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿਚੋਂ ਬਹੁਤ ਲਹੂ ਵਹਿ ਗਿਆ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਰਾਹੋਰ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨਤਤ੍ਪਰਾਃ
ਉਥੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਹੂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋਏ।
ਵਾਂਛਿਤਾਰ੍ਥਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਗੋਸਹਸ੍ਰ ਫਲਂ ਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਚਾਹੀਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਵਿਭਜ੍ਯ ਭਾਗਾਂਸ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਰਤ੍ਨਭੁਜੋऽਭਵਨ੍
ਭਾਗ ਵੰਡ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਬਣ ਗਏ।
ਸੂਰ੍ਯਾਯ ਚ ਦਦੌ ਹ੍ਯਸ਼੍ਵਂ ਸਪ੍ਤਾਸ੍ਯਂ ਚਾਬ੍ਧਿਸਂਭਵਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਸੱਤ ਮੂੰਹ ਵਾਲਾ ਘੋੜਾ ਦਿੱਤਾ।
ਪੀਯੂषਂ ਦਿਵਿषਦ੍ਗਣਾਨ੍ਦਦੌ ਚਂਦ੍ਰਂ ਚ ਸ਼ਂਭਵੇ
ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਚੰਦ ਨੂੰ ਸ਼ੰਭੂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ।
ਇਂਦ੍ਰਕ੍ਰੀਡਾਵਨੇ ਰਮ੍ਯੇ ਨਂਦਨੇ ਚ ਸਮਰ੍ਪਯਤ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਨੰਦਨ ਬਾਗ, ਜੋ ਖੇਡਣ ਲਈ ਹੈ, ਉਥੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ।
ਨਿਧਿਰੇष ਮਹਾਪਦ੍ਮਃ ਕੁਬੇਰਭਵਨਂ ਗਤਃ
ਇਹ ਵੱਡਾ ਖਜ਼ਾਨਾ ਮਹਾਪਦਮ, ਕੁਬੇਰ ਦੇ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਯਤੋਯਤਃ ਪ੍ਰਸਰਤਿ ਪ੍ਰਲਯਂ ਯਾਂਤਿ ਜਂਤਵਃ
ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਇਹ ਫੈਲਦਾ ਹੈ, ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਅੰਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਦਾਪ੍ਰਭृਤਿ ਮਹਾਦੇਵੋ ਨੀਲਕਂਠ ਇਤਿ ਸ੍ਮृਤਃ 5.1.44.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੋਂ ਮਹਾਂਦੇਵ ਨੂੰ ਨੀਲਕੰਠ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਸਰ੍ਵਪਾਪੇਭ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਰਤ੍ਨਭੁਜੋ ਭਵੇਤ੍
ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਰਤਨਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਦਾਦਾਯ ਸੁਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਿष੍ਣੁਪੁਰੋਗਮਾਃ
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਚੀਜ਼ ਲੈ ਕੇ ਚਲੇ ਗਏ।
ਉਜ੍ਜਯਿਨੀਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਜਾਤਾ ਰਤ੍ਨਭੁਜੋ ਵਯਮ੍
ਉੱਜੈਨੀ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਅਸੀਂ ਰਤਨਾਂ ਦੇ ਧਾਰਕ ਬਣ ਗਏ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵੇषੁ ਕਾਲੇषੁ ਪਦ੍ਮਾ ਵਸਤੁ ਨਿਸ਼੍ਚਲਾ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹਰ ਸਮੇਂ ਪਦਮਾ ਇੱਥੇ ਅਡੋਲ ਵੱਸਦੀ ਰਹੇ।
ਯ ਏਤਸ੍ਯਾਂ ਮਹਾਭਾਗਾਃ ਸ੍ਨਾਨਂ ਦਾਨਂ ਤਥਾਰ੍ਚਨਮ੍
ਜੋ ਮਹਾਂਭਾਗ ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਦਾਨ ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ—