ਸਰਿਤਃ ਸਾਗਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਰਾਂਸ੍ਯੁਪਵਨਾਨਿ ਚ
ਸਾਰੀਆਂ ਨਦੀਆਂ, ਸਮੁੰਦਰ, ਝੀਲਾਂ ਅਤੇ ਉਪਵਨ—all ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਜ੍ਯੋਤੀਂषਿ ਚਂਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯੌ ਚ ਸਰ੍ਵਂ ਵਿष੍ਣੁਮਯਂ ਜਗਤ੍ 5.1.42.
ਤਾਰੇ, ਚੰਦ ਅਤੇ ਸੂਰਜ—ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਮਾਦਾਯ ਭਗਵਾਞ੍ਛਂਕਰਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਤਿ
ਭਗਵਾਨ ਸ਼ੰਕਰ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ ਸਮਾ ਕੇ, ਉਥੇ ਟਿਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸਰ੍ਵਯਜ੍ਞਮਯੋ ਵੇਦਃ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਮਯੀ ਦਯਾ
ਵੇਦ ਸਾਰੇ ਯਜਨਾਂ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ, ਅਤੇ ਦਇਆ ਸਾਰੇ ਧਰਮਾਂ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਧਿਤਕਰਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਕੁਰੂਣਾਂ ਵੈ ਸੁਰੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਇਸ ਲਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਕੁਰੂਆਂ ਦੀ ਇਹ ਧਰਤੀ ਸਚਮੁਚ ਫ਼ਾਇਦੇਵੰਦ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦਸ਼ਗੁਣਾ ਕਾਸ਼ੀ ਕਾਸ਼੍ਯਾ ਦਸ਼ਗੁਣਾ ਗਯਾ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਕਾਸ਼ੀ ਦਸ ਗੁਣਾ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਗਯਾ ਕਾਸ਼ੀ ਤੋਂ ਦਸ ਗੁਣਾ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਉਪਰਾਗਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਵ੍ਯਤਿਪਾਤਾਯੁਤਾਨਿ ਚ
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਗ੍ਰਹਣ ਅਤੇ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਜੋਤਿਸ਼ੀ ਸੰਯੋਗ ਹੋਦੇ ਹਨ।
ਲਕ੍ਸ਼ਮਿਂਦੁਕ੍ਸ਼ਯੇ ਦਾਨਂ ਸਹਸ੍ਰਂ ਚਾਯਨਦ੍ਵਯੇ
ਲੱਖ ਚੰਦ੍ਰਮਿਆਂ ਦੇ ਘਟਣ ਸਮੇਂ ਦਿੱਤਾ ਦਾਨ, ਦੋ ਅਯਨਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਦਾਨਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਧਿਤਕਰਾ ਦੇਵਾ ਪੁਰੀ ਹ੍ਯੇषਾ ਕੁਸ਼ਸ੍ਥਲੀ
ਇਸ ਲਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਇਹ ਕੁਸ਼ਸਥਲੀ ਨਾਂ ਦੀ ਸ਼ਹਿਰ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਫਾਇਦੇਮੰਦ ਹੈ।
ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਭੋਃ ਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਸਰ੍ਵਂ ਤਚ੍ਚਾਕ੍ਸ਼ਯਂ ਭਵੇਤ੍
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਸਦਾ ਲਈ ਅਟੱਲ ਰਹੇਗਾ।
ਕ੍ਸ਼ੀਣਪੁਣ੍ਯਾ ਭਵਂਤੋ ਵੈ ਬਾਧਂਤੇ ਤੇਨ ਵਃ ਸੁਰਾਃ
ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਡਾ ਪੂਣ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਕਾਰਨ ਦੁਖੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹੋ।
ਤਤ੍ਰ ਗਤ੍ਵਾ ਭਵਂਤੋ ਵੈ ਸ੍ਨਾਨਦਾਨਾਦਿਕਂ ਭੁਵਿ 5.1.42.
ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਦਾਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਰਮ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਏਤਚ੍ਛੁਤ੍ਵਾ ਵਚਸ੍ਤਸ੍ਯਾ ਵਾਣ੍ਯਾਸ਼੍ਚਾਕਾਸ਼ਗਂ ਤਦਾ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਜੋ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਗੂੰਜੀਆਂ,
ਪੁਨਰ੍ਜਗ੍ਮੁਃ ਸੁਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਯਤ੍ਰ ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰਂ ਵਨਮ੍
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਮਾਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਮੁੜ ਗਏ।
ਚਾਤੁਰ੍ਵਰ੍ਣ੍ਯਸਮਾਕੀਰ੍ਣਾਮृषਿਗਂਧਰ੍ਵਸੇਵਿਤਾਮ੍
ਉਹ ਥਾਂ ਚਾਰ ਵਰਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ।
ਦਰਿਦ੍ਰੋ ਨ ਜਡੋ ਮੂਰ੍ਖੋ ਨ ਰੋਗੀ ਨ ਚ ਮਤ੍ਸਰੀ
ਉਥੇ ਕੋਈ ਗਰੀਬ, ਮੂਰਖ, ਜੜ, ਬਿਮਾਰ ਜਾਂ ਈਰਖਾਲੂ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਦਾਤਾ ਸ਼ਾਂਤਾਃ ਸੁਸ਼ੀਲਾਸ਼੍ਚ ਜਰਾਰੋਗਵਿਵਰ੍ਜਿਂਤਾਃ
ਉਥੇ ਲੋਕ ਦਾਨੀ, ਸ਼ਾਂਤ, ਚੰਗੇ ਸੁਭਾਅ ਵਾਲੇ ਹਨ ਅਤੇ ਬੁਢਾਪੇ ਤੇ ਰੋਗ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ।
ਨਰਾ ਯਤ੍ਰ ਨਿਵਸਂਤਿ ਨਾਰ੍ਯਸ਼੍ਚੈਵ ਪਤਿਵ੍ਰਤਾਃ
ਉਥੇ ਪੁਰਖ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹਨ।
ਈਦृਸ਼ੀਂ ਚ ਪੁਰੀਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੇਵਾ ਹਰ੍षਂ ਪਰਂ ਗਤਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇਖ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹੋਈ।
ਪੁਣ੍ਯਵਦ੍ਭਿਃ ਸਦਾ ਸੇਵ੍ਯਂ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਨਿषੇ ਵਿਤਮ੍
ਇਹ ਸਦਾ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸੇਵਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ।
ਪੁਣ੍ਯਂ ਚਾਥਾਕ੍ਸ਼ਯਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਪੁਨਰ੍ਯਾਤਾਃ ਸੁਰਾਲਯਮ੍
ਪੁਣ ਅਤੇ ਅਟੱਲ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ।
ਯੇऽਸ੍ਯਾਂ ਕੁਰ੍ਯੁਰ੍ਮਹਾਭਾਗਾਃ ਸ੍ਨਾਨਂ ਦਾਨਂ ਤਥਾਰ੍ਚਨਮ੍ 5.1.42.
ਜੋ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਦਾਨ ਅਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਏਤਤ੍ਕਾਰ੍ਯਂ ਸਦਾ ਬੁਧੈਃ
ਇਸ ਲਈ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਕੰਮ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੂਰੇ ਯਤਨ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕਲ੍ਪੇਕਲ੍ਪੇ ਚ ਯਸ੍ਯਾਂ ਵੈ ਤੇਨਾਵਂਤੀ ਪੁਰੀ ਸ੍ਮृਤਾ
ਹਰ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਅਵੰਤੀ ਨਾਂ ਨਾਲ ਯਾਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵੈ ਤਦਾ ਦੇਵਾਃ ਸ੍ਵਧਾਮ ਪਰਮਂ ਗਤਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਆਪਣੇ ਉੱਚੇ ਘਰ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ।
ਯ ਏਤਾਂ ਸੁਕਥਾਂ ਦਿਵ੍ਯਾਂ ਪੁਣ੍ਯਾਂ ਚ ਪਾਪਹਾਰਿਣੀਮ੍
ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਸੋਹਣੀ, ਦਿਵ੍ਯ ਅਤੇ ਪੁਣ ਵਾਲੀ ਕਥਾ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ,
ਅਪੁਤ੍ਰੋ ਲਭਤੇ ਪੁਤ੍ਰਮਧਨੋ ਧਨਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਜਿਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ, ਉਹਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਗਰੀਬ ਨੂੰ ਧਨ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੁਣ੍ਯਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਨਰੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ਼ਿਵਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪੁੰਨ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਦਾ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਥਾਹਂ ਸਂਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸ਼ृਣੁष੍ਵ ਤ੍ਵਂ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਦੱਸਣ ਲੱਗਾ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।
ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਖ੍ਯੋ ਮਹਾਦੈਤ੍ਯਃ ਸਰ੍ਵਦੈਤ੍ਯਜਨੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਨਾਂ ਦਾ ਵੱਡਾ ਦੈਤ, ਸਦਾ ਸਾਰੇ ਦੈਤਾਂ ਦਾ ਸਰਤਾਜ ਸੀ।