ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਨਾਮ ਤਵਾਸ੍ਤਿ ਚਕ੍ਰਮਤੋ ਹਿ ਗੀਤਃ ਕਵਿਭਿ ਸ੍ਤੁ ਚਕ੍ਰੀ
ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਨਾਮ ਦਾ ਚੱਕਰ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਕਵੀ ਤੈਨੂੰ ਚੱਕਰਧਾਰੀ ਵਜੋਂ ਗਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਤੁਰਂਗਮਾਃ ਸਂਤੁ ਤਵਾਰਿਸਂਹਰੇ ਤਥਾ ਹृषੀਕੇਸ਼ ਸੁਦਨ੍ਤਦਨ੍ਤਿਨਃ
ਤੇਰੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਘੋੜੇ ਹੋਣ, ਅਤੇ ਹ੍ਰਸ਼ੀਕੇਸ਼, ਚੰਗੇ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲੇ ਹਾਥੀ ਵੀ ਹੋਣ।
ਵਿਚਿਤ੍ਰਵਸ੍ਤ੍ਰੋਤ੍ਤਮਰਕ੍ਤਮਾਲ੍ਯੈਰ੍ਵਿਭੂषਿਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਭਵ ਭੀਮਸੇਨਃ
ਤੂੰ ਅਜੋਕੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਅਤੇ ਚੰਗੀਆਂ ਲਾਲ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋ ਕੇ ਭੀਮਸੇਨ ਬਣ।
ਤਵਾਨੁਗਾ ਭਕ੍ਤਿਰਿਹਾਸ੍ਤੁ ਵੈ ਸਤੀ ਮੁਕੁਨ੍ਦ ਭਕ੍ਤੇ ਤ੍ਵਮਤਃ ਪ੍ਰਸੀਦ ਮੇ
ਇੱਥੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸੱਚੀ ਭਗਤੀ ਹੋਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਮੁਕੁੰਦ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰ।
ਵਿਰਿਂਚ ਮੇ ਦਰ੍ਸ਼ਯ ਤਸ੍ਯ ਮਂਡਲਂ ਤ੍ਵਯਾ ਵਿਮੁਕ੍ਤਂ ਚ ਸਦਾਸ਼ਿਵਂ ਵਿਭੋ
ਹੇ ਸਰਜਣਹਾਰ, ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਦਾ ਚੱਕਰ ਅਤੇ ਸਦਾ ਮੁਕਤ ਸਦਾਸ਼ਿਵ ਵਿਖਾ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਸ੍ਥਿਰਂ ਸ੍ਥਿ ਯਤ੍ਰ ਜਗਤ੍ਕਰੋਮ੍ਯਹਂ ਤਤੋ ਵਿਰਂਚਿਃ ਕੁਸ਼ਮੁष੍ਟਿਮਾਦਦੇ
ਜਿੱਥੇ ਮੈਂ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਠਿਕਾਣਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਥਾਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਵੇ; ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਦੀ ਮੁੱਠ ਲੈ ਲਈ।
ਤਤਃ ਸ੍ਥਲੀਮੁਚ੍ਚਤਰਾਮਵਾਪ੍ਯ ਪਿਤਾਮਹਃ ਕੇਸ਼ਵਮਾਹ ਚਾਦਰਾਤ੍
ਫਿਰ, ਉੱਚੀ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਪਿਤਾਮਹ ਨੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਤ੍ਵਮੇਵ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਵਿਬੁਧਾਰ੍ਚਿਤਃ ਸਦਾ ਸ੍ਮृਤੋ ਮੁਨੀਂਦ੍ਰੈਃ ਸ ਚ ਵਿष੍ਟਰਸ਼੍ਰਵਾਃ
ਤੂੰ ਹੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਹੈਂ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਤਰਸ਼੍ਰਵਾਂ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।
ਕੁਸ਼ਸ੍ਥਲੀਂ ਸਂਸ੍ਥਿਤ ਏਵ ਦੇਵ ਇਤ੍ਥਂ ਵਿਧਾਤ੍ਰਾ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ ਸ੍ਤੁਤਃ
ਉਥੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ, ਸਰਵੋਤਮ ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਸਰਜਣਹਾਰ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਸਮਂਤਤੋ ਯੋਜਨਸਂ ਖ੍ਯਯਾਵृਤਾਂ ਤਤੋ ਵਿਧਾਤਾ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਸ੍ਤਥਾ 5.1.41.
ਫਿਰ ਸਰਜਣਹਾਰ, ਸਰਵੋਤਮ ਪੁਰਖ ਨੇ ਉਸ ਥਾਂ ਨੂੰ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਇੱਕ ਯੋਜਨ ਦੇ ਘੇਰੇ ਨਾਲ ਘੇਰ ਲਿਆ।
ਤਤ੍ਰ ਵਿਸ਼੍ਵਪਤਿਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਵਿਸ਼੍ਵੇਸ਼ੋ ਵਿਸ਼੍ਵਕृਦ੍ਵਿਭੁਃ
ਉਥੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮਹਾਨ, ਸਭ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ, ਅਤੇ ਸਰਵ-ਵਿਆਪਕ ਪ੍ਰਭੂ।
ਏਵਂ ਕੁਸ਼ਸ੍ਥਲੀ ਖ੍ਯਾਤਾ ਹੇਮਸ਼ृਙ੍ਗੇਤਿ ਯਾ ਪੁਰਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਕੁਸ਼ਸਥਲੀ ਵਜੋਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਹੁਣ ਹੇਮਸ਼੍ਰਿੰਗ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਸ੍ਕਾਂਦੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਏਕਾਸ਼ੀਤਿਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਂ ਪਞ੍ਚਮ ਆਵਂਤ੍ਯਖਣ੍ਡੇऽਵਨ੍ਤੀਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਵ੍ਯਾਸਸਨਤ੍ਕੁਮਾਰਸਂਵਾਦੇ ਕੁਸ਼ਸ੍ਥਲੀਨਾਮਹੇਤੁਕਥਾਵਰ੍ਣਨਂਨਾਮੈਕਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਠੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਅਧਿਆਇ ਵਾਲੇ ਸ਼੍ਰੀ ਸਕਾਂਦ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪੰਜਵੇਂ ਅਵੰਤੀ ਖੰਡ, ਅਵੰਤੀ ਖੇਤਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਵਿਆਸ ਅਤੇ ਸਨਤਕੁਮਾਰ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿੱਚ, 'ਕੁਸ਼ਸਥਲੀ ਨਾਮ ਦੇ ਕਾਰਨ ਦੀ ਕਥਾ' ਨਾਮਕ ਇਕਤਾਲੀਸਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਤਥਾ ਸ਼ृਣੁ ਸੁਰੈਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਦੈਤ੍ਯਸੈਨ੍ਯਪਰਾਜਿਤੈਃ
ਹੁਣ ਸੁਣ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੇ ਹਰਾਇਆ ਸੀ।
ਆਸ਼੍ਰਿਤਂ ਮੇਰੁਸ਼ਿਖਰਂ ਵਨਕਂਦਗੁਹਾਵृਤਮ੍
ਉਹ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਜੰਗਲ ਅਤੇ ਗੁਫਾਵਾਂ ਹਨ, ਆਸਰਾ ਲੈ ਲਿਆ।
ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਚ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਸਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਉਹ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਿਲੇ ਅਤੇ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਨਿਵੇਦਯਾਂਚਕ੍ਰਿਰੇ ਸਰ੍ਵਂ ਤਤ੍ਰਾਗਮਨਕਾਰਣਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਉਣ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕਾਰਨ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੇ।
ਜਗਾਮ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੈਃ ਸਾਕਂ ਦੇਵਦੇਵਂ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਕੋਲ ਗਏ।
ऋਦ੍ਧਿਸਿਦ੍ਧਿਪ੍ਰਦਂ ਨਿਤ੍ਯਂ ਮੁਨਿਚਾਰਣਸੇਵਿਤਮ੍
ਉਹ ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਿੱਧੀ-ਸਿੱਧੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਗਾਇਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸੇਵਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ऋषਿਭਿਰ੍ਭਾਰ੍ਗਵਾਦਿਭਿਰ੍ਦੇਵਰ੍षਿਨਾਰਦੋਤ੍ਤਮੈਃ
ਭਾਰਗਵ ਆਦਿ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਅਤੇ ਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀ ਨਾਰਦ ਆਦਿ ਉੱਤਮ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ।
ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਗਣਾਕੀਰ੍ਣਂ ਮਾਨਵੈਸ਼੍ਚ ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼ੈਃ
ਇਹ ਥਾਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਅਤੇ ਚੌਦਾਂ ਮਨੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਸਂਸੇਵ੍ਯਂ ਚ ਸਦਾਚਾਰੈਃ ਪੁਣ੍ਯਵਦ੍ਭਿਰ੍ਜਨੈਸ੍ਤਥਾ
ਇਸ ਨੂੰ ਸਦਾ ਚੰਗੇ ਆਚਰਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਪੁੰਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਆ ਕੇ ਸੇਵਦੇ ਹਨ।
ਮਣਿਰਤ੍ਨੈਸ਼੍ਚ ਸੋਪਾਨੈ ਰ੍ਦਿਵ੍ਯਂ ਸਰਸਸ਼ੋਭਿਤਮ੍ 5.1.42.
ਇਹ ਜਗਾ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਅਤੇ ਪੜਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਦਿਵਿਆ ਝੀਲਾਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣੀ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ।
षਡੂਰ੍ਮਿਰਹਿਤਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਯਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਿ ਪਕ੍ਸ਼ਿਣਃ ਸ੍ਤੁਤਿਮਾਰੇਭਿਰੇ ਕਰ੍ਤੁਂ ਦੇਵਦੇਵਜਗਤ੍ਪਤੇਃ
ਇਹ ਥਾਂ ਛੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪੀੜਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਪੰਛੀ ਵੱਸਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਦੀ ਸਤਿ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਨृਸਿਂਹਰੂਪਾਯੋਗ੍ਰਾਯ ਨਮੋ ਵਾਰਾਹਰੂਪਿਣੇ
ਨਰਸਿੰਹ ਦੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਉਗ੍ਰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਵਾਰਾਹ ਦੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ।
ਵਾਸੁਦੇਵਾਯ ਸ਼ਾਂਤਾਯ ਯਦੂਨਾਂ ਪਤਯੇ ਨਮਃ
ਵਾਸੁਦੇਵ, ਜੋ ਸ਼ਾਂਤ ਹੈ ਅਤੇ ਯਾਦਵਾਂ ਦਾ ਸੁਆਮੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ।
ਇਤਿ ਸ੍ਤਵਾਭਿਯੁਕ੍ਤਾਨਾਂ ਵਾਗੁਵਾਚਾਸ਼ਰੀਰਿਣੀ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਲੋਕ ਇਹ ਸਤਿ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਤਦ ਇੱਕ ਅਸਰੀਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਉੱਠੀ।
ਮਹਾਕਾਲਵਨੇ ਰਮ੍ਯੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਿਗਣਸੇਵਿਤੇ
ਮਹਾਂਕਾਲ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਨਾਮ੍ਨਾ ਕੁਸ਼ਸ੍ਥਲੀ ਰਮ੍ਯਾ ਸਿਦ੍ਧਗਂਧਰ੍ਵਸੇਵਿਤਾ
ਇੱਕ ਸੋਹਣੀ ਥਾਂ ਕੁਸ਼ਸਥਲੀ ਨਾਮ ਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸਿੱਧ ਅਤੇ ਗੰਧਰਵ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਕਲ੍ਪਕ੍ਸ਼ਯੇ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਯਾਂਤਿ ਸ੍ਥਾਵਰਾਣਿ ਚਰਾਣਿ ਚ
ਕਲਪ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਸਾਰੇ ਚਲਦੇ ਤੇ ਅਚਲ ਜੀਵ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।