ਅਪਸ਼੍ਯਦਾਸ਼੍ਰਮੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਮੁਨਿਰਾਯਤਲੋਚਨਾਮ੍
ਉਸ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਦੇਖਿਆ।
ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰਵਂਚਨਾਯੈਵ ਕਲ੍ਪਿਤਾਂ ਲਲਨਾਤਨੁਮ੍
ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਭੁਲਾਵਾ ਦੇਣ ਲਈ ਹੀ ਇਸ ਔਰਤ ਦਾ ਰੂਪ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਵਿਲੋਕ੍ਯ ਤਾਂ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ੀਂ ਮੁਨਿਰ੍ਵ੍ਯਾਕੁਲਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ
ਉਹ ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਵਿਚ ਖਲਬਲੀ ਪੈ ਗਈ।
ਸਮਾਗਤਾ ਤਪੋਵਿਘ੍ਨਹੇਤਵੇ ਮਮ ਸਨ੍ਨਿਧੌ
ਉਹ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਤਪस्या ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਬਣਨ ਲਈ ਆਈ ਸੀ।
ਉਵਾਚ ਵਨਿਤਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਂਜਲਿਰ੍ਮੁਨਿਮਾਦਰਾਤ੍ 2.8.7.
ਉਹ ਔਰਤ ਬਣ ਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਮੂਨੀ ਨੂੰ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ ਬੋਲੀ।
ਤ੍ਵਚ੍ਛਾਪਸ੍ਯ ਕਥਂ ਮੁਕ੍ਤਿਰ੍ਭਵਿਤਾ ਨਿਯਤਵ੍ਰਤ
ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲੇਗੀ, ਹੇ ਨਿਯਤ ਵਰਤ ਵਾਲੇ?
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨਂ ਕੁਰੁष੍ਵਾਦ੍ਯ ਸੌਂਦਰ੍ਯਂ ਪਰਮਾਪ੍ਨੁਹਿ
ਉਥੇ ਅੱਜ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੋ ਤੇ ਵਧੀਆ ਸੁੰਦਰਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰੋ।
ਤ੍ਵਨ੍ਨਾਮ੍ਨੈਵ ਚ ਵਿਖ੍ਯਾਤਿਂ ਤੋਯਂ ਯਾਸ੍ਯਤਿ ਤਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਹੀ, ਉਹ ਪਾਣੀ ਪੱਕਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਸੁਨ੍ਦਰੀ ਸਾऽਭਵਤ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਤਤ੍ਸ੍ਥਾਨਂ ਖ੍ਯਾਤਿਮਾਯਯੌ
ਉਹ ਕੁੜੀ ਤੁਰੰਤ ਸੁੰਦਰ ਹੋ ਗਈ, ਤੇ ਉਹ ਥਾਂ ਚਿਰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨਂ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਿਧਿਵਜ੍ਜਨਃ
ਹੇ ਮੂਨੀ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਜੋ ਕੋਈ ਇੱਥੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ—
ਭਾਦ੍ਰੇ ਸ਼ੁਕ੍ਲਤृਤੀਯਾਯਾਂ ਯਾਤ੍ਰਾ ਸਾਂਵਤ੍ਸਰੀ ਭਵੇਤ੍
ਹੇ ਭਾਦਰ, ਸ਼ੁਕਲ ਤ੍ਰਿਤੀਆ ਨੂੰ ਹਰ ਸਾਲ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਏਵਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਨਰੋ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਵਿष੍ਣੁਲੋਕੇ ਵਸੇਤ੍ਸਦਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰ ਕੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਘੋषਾਰ੍ਕਕੁਂਡਂ ਪਰਮਮੁਰ੍ਵਸ਼ੀਕੁਂਡਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ
ਉਰਵਸ਼ੀ ਕੁੰਡ ਦੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ, ਘੋਸ਼ਾਰਕ ਕੁੰਡ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨੇਨ ਦਾਨੇਨ ਸੂਰ੍ਯਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਜਿੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੇ ਦਾਨ ਦੇ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਵ੍ਰਣੀ ਕੁष੍ਠੀ ਦਰਿਦ੍ਰੀ ਵਾ ਦੁਃਖਾਕ੍ਰਾਂਤੋऽਪਿ ਯੋ ਨਰਃ 2.8.7.
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਜਖਮ, ਕੋੜ, ਗਰੀਬੀ ਜਾਂ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋਵੇ—
ਰਵਿਵਾਰੇ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਸ੍ਨਾਨਮਾਦਰਾਤ੍
ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਵਿਧਿਵਤ੍ਸ੍ਨਾਨਂ ਸੂਰ੍ਯਲੋਕਾਭਿਕਾਂਕ੍ਸ਼ਯਾ
ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਰਵਿਯੁਕ੍ਤਾਯਾਂ ਸ੍ਨਾਨਂ ਬਹੁਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਜਦੋਂ ਸਪਤਮੀ ਤੇ ਸੂਰਜ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਹੋਣ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਬਹੁਤ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸਮੁਦ੍ਰਮੇਖਲਾਮੇਕਃ ਪृਥਿਵੀਂ ਸਮਪਾਲਯਤ੍
ਉਹ ਇਕਲਾ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਘੇੜੀ ਵਾਲੀ ਧਰਤੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਯਃ ਪ੍ਰਤਾਪਾਤ੍ਸ੍ਫੁਰਨ੍ਭਾਤਿ ਪ੍ਰਭਾਕਰ ਇਵਾਪਰਃ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਦੂਜੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।
ਸ ਕਦਾਚਿਤ੍ਪ੍ਰਜਾਪਾਲੋ ਮਂਤ੍ਤ੍ਰਿਵਿਨ੍ਯਸ੍ਤਭੂਤਲਃ
ਕਦੇ ਉਹ ਪ੍ਰਜਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ, ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ।
ਸ ਰਾਜਾ ਪੂਰ੍ਵਜਨ੍ਮੋਤ੍ਥਪਾਪੈਰਸ਼ੁਭਸੂਚਕੈਃ
ਉਹ ਰਾਜਾ, ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਕਰਕੇ, ਅਸ਼ੁਭ ਨਿਸ਼ਾਨਿਆਂ ਨਾਲ ਚਿਨ੍ਹਿਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਮृਗਯਾਯਾਮਭੂਦੇਕਃ ਕਦਾਚਿਤ੍ਪਰ੍ਯਟਨ੍ਵਨੇ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਫਿਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਇੱਕ ਆਇਆ।
ਤृषਾਕ੍ਰਾਨ੍ਤੋ ਮ੍ਲਾਨਤਨੁਃ ਸਰੋऽਪਸ਼੍ਯਤ੍ਪੁਰੋ ਨृਪਃ
ਪਿਆਸ ਨਾਲ ਤਪਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਸਰੀਰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਅੱਗੇ ਇੱਕ ਝੀਲ ਵੇਖੀ।
ਤਤੋ ਵਿਧਿਵਦਾਚਮ੍ਯ ਸ੍ਨਾਨਂ ਚਕ੍ਰੇ ਨਰੇਸ਼੍ਵਰਃ 2.8.7.
ਫਿਰ, ਢੰਗ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਪੀ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਨੇ ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ।
ਮੁਨਿਭਿਸ੍ਤੀਰ੍ਥਮਾਜ੍ਞਾਯ ਚਕ੍ਰੇ ਸੂਰ੍ਯ੍ਯਸ੍ਤੁਤਿਂ ਪ੍ਰਿਯਾਮ੍
ਮੁਨੀਆਂ ਤੋਂ ਇਹ ਥਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਜਾਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤ ਨਾਲ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ।
ਰਾਜੋਵਾਚ ਭਗਵਨ੍ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ ਨਮਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਚਿਦਾਤ੍ਮਨੇ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ, ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਤੂੰ ਚੇਤਨ ਸਵਰੂਪ ਹੈਂ।
ਪ੍ਰਭਾਗੇਹਾਯ ਦੇਵਾਯ ਤ੍ਰਯੀਭੂਤਾਯ ਤੇ ਨਮਃ
ਹੇ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇ ਘਰ, ਤਿੰਨ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਰੂਪ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਪਰਾਯ ਪਰਮੇਸ਼ਾਯ ਤ੍ਰਿਲੋਕੀਤਿਮਿਰਚ੍ਛਿਦੇ
ਉੱਚੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।
ਯੋਗਪ੍ਰਿਯਾਯ ਯੋਗਾਯ ਯੋਗਜ੍ਞਾਯ ਸਦਾ ਨਮਃ
ਯੋਗ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਯੋਗ ਦੇ ਸਵਰੂਪ, ਯੋਗ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਤੈਨੂੰ ਸਦਾ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ।