ਪੁਰਾ ਕਿਲ ਮੁਨਿਰ੍ਧੀਰੋ ਰੈਭ੍ਯੋ ਨਾਮ ਤਪੋਧਨਃ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ, ਰੈਭਿਆ ਨਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਗਿਆਨਵਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਸੀ ਜੋ ਤਪ ਵਿੱਚ ਧਨਵਾਨ ਸੀ।
ਤਤ੍ਤਪੋ ਵਿਪੁਲਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਭੀਤਃ ਸੁਰਪਤਿਸ੍ਤਤਃ
ਉਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਤਪस्या ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਡਰ ਗਏ।
ਤਤਃ ਸਾ ਪ੍ਰੇषਿਤਾ ਤੇਨਾਜਗਾਮ ਗਜਗਾਮਿਨੀ
ਫਿਰ, ਉਸ ਵੱਲੋਂ ਭੇਜੀ ਗਈ, ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਚਾਲ ਵਾਲੀ ਉਹ ਔਰਤ ਆ ਗਈ।
ਵਨਫੁਲ੍ਲਲਤਾਕੁਞ੍ਜੇ ਮਞ੍ਜੁਕੂਜਦ੍ਵਿਹਂਗਮੇ
ਜੰਗਲ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਬੇਲਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਮਿੱਠੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਾਲੇ ਪੰਛੀ ਗਾ ਰਹੇ ਸਨ,
ਪੁਨ੍ਨਾਗਕੇਸ਼ਰਾਸ਼ੋਕਚ੍ਛਿਨ੍ਨਕਿਜਲ੍ਕਪਿਂਜਰੇ 2.8.7.
ਪੁੰਨਾਗ, ਕੇਸਰ ਤੇ ਅਸ਼ੋਕ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਰੇਸ਼ਿਆਂ ਨਾਲ ਬਣੀਆਂ ਟੋਕਰੀਆਂ ਵਿਚ,
ਸਾ ਬਭੌ ਕਾਂਤਿਸਰ੍ਵਸ੍ਵਕੋਸ਼ਃ ਕੁਸੁਮਧਨ੍ਵਨਃ
ਉਹ ਪ੍ਰੇਮ ਦੇਵਤਾ ਲਈ ਸਾਰੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਦੇ ਖਜਾਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਅਂਗਪ੍ਰਭਾਸੁਵਰ੍ਣੇਨ ਸਿਤਮੌਕ੍ਤਿਕਸ਼ੋਭਿਤਾ
ਸਫੈਦ ਮੋਤੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਉਸ ਦੇ ਅੰਗ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ।
ਵਿਲੋਮਲੋਚਨਾਪਾਂਗਤਰਂਗਧਵਲਤ੍ਵਿषਾ
ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ, ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਕੋਣਾਂ ਤੇ ਲਹਿਰਾਂ ਵਾਂਗ, ਉਪਰ ਵੱਲ ਮੁੜੀਆਂ ਪਲਕਾਂ ਨਾਲ, ਬਹੁਤ ਉਜਲੀ ਸੀ।
ਕਰ੍ਣੋਪਲਮ੍ਬਿਸਂਘੁष੍ਯਦ੍ਭृਙ੍ਗਾਢ੍ਯਚੂਤਮਞ੍ਜਰੀ
ਕਰਨ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਭੌਂਰਿਆਂ ਦੀ ਗੂੰਜ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਆਮ ਦੀ ਮੰਜਰੀ ਨਾਲ,
ਤਨੁਮਧ੍ਯਾ ਪृਥੁਸ਼੍ਰੋਣਿਰ੍ਵਰ੍ਣੋਦ੍ਭਿਨ੍ਨਪਯੋਧਰਾ
ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਪਤਲੀ, ਨਿੱਘੀ ਕਮਰ, ਚੌੜੀ ਕਮਰ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਤਨ ਰੰਗ ਵਿੱਚ ਉਭਰੇ ਹੋਏ ਸਨ।
ਅਪਸ਼੍ਯਦਾਸ਼੍ਰਮੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਮੁਨਿਰਾਯਤਲੋਚਨਾਮ੍
ਉਸ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ, ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਦੇਖਿਆ।
ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰਵਂਚਨਾਯੈਵ ਕਲ੍ਪਿਤਾਂ ਲਲਨਾਤਨੁਮ੍
ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਭੁਲਾਵਾ ਦੇਣ ਲਈ ਹੀ ਇਸ ਔਰਤ ਦਾ ਰੂਪ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।
ਵਿਲੋਕ੍ਯ ਤਾਂ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ੀਂ ਮੁਨਿਰ੍ਵ੍ਯਾਕੁਲਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ
ਉਹ ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਵਿਚ ਖਲਬਲੀ ਪੈ ਗਈ।
ਸਮਾਗਤਾ ਤਪੋਵਿਘ੍ਨਹੇਤਵੇ ਮਮ ਸਨ੍ਨਿਧੌ
ਉਹ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਤਪस्या ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਬਣਨ ਲਈ ਆਈ ਸੀ।
ਉਵਾਚ ਵਨਿਤਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਂਜਲਿਰ੍ਮੁਨਿਮਾਦਰਾਤ੍ 2.8.7.
ਉਹ ਔਰਤ ਬਣ ਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਮੂਨੀ ਨੂੰ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ ਬੋਲੀ।
ਤ੍ਵਚ੍ਛਾਪਸ੍ਯ ਕਥਂ ਮੁਕ੍ਤਿਰ੍ਭਵਿਤਾ ਨਿਯਤਵ੍ਰਤ
ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ, ਉਸ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਕਿਵੇਂ ਮਿਲੇਗੀ, ਹੇ ਨਿਯਤ ਵਰਤ ਵਾਲੇ?
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨਂ ਕੁਰੁष੍ਵਾਦ੍ਯ ਸੌਂਦਰ੍ਯਂ ਪਰਮਾਪ੍ਨੁਹਿ
ਉਥੇ ਅੱਜ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੋ ਤੇ ਵਧੀਆ ਸੁੰਦਰਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰੋ।
ਤ੍ਵਨ੍ਨਾਮ੍ਨੈਵ ਚ ਵਿਖ੍ਯਾਤਿਂ ਤੋਯਂ ਯਾਸ੍ਯਤਿ ਤਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਹੀ, ਉਹ ਪਾਣੀ ਪੱਕਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਸੁਨ੍ਦਰੀ ਸਾऽਭਵਤ੍ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਤਤ੍ਸ੍ਥਾਨਂ ਖ੍ਯਾਤਿਮਾਯਯੌ
ਉਹ ਕੁੜੀ ਤੁਰੰਤ ਸੁੰਦਰ ਹੋ ਗਈ, ਤੇ ਉਹ ਥਾਂ ਚਿਰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨਂ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਯਃ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਿਧਿਵਜ੍ਜਨਃ
ਹੇ ਮੂਨੀ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ, ਜੋ ਕੋਈ ਇੱਥੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ—
ਭਾਦ੍ਰੇ ਸ਼ੁਕ੍ਲਤृਤੀਯਾਯਾਂ ਯਾਤ੍ਰਾ ਸਾਂਵਤ੍ਸਰੀ ਭਵੇਤ੍
ਹੇ ਭਾਦਰ, ਸ਼ੁਕਲ ਤ੍ਰਿਤੀਆ ਨੂੰ ਹਰ ਸਾਲ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਏਵਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਨਰੋ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਵਿष੍ਣੁਲੋਕੇ ਵਸੇਤ੍ਸਦਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰ ਕੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਘੋषਾਰ੍ਕਕੁਂਡਂ ਪਰਮਮੁਰ੍ਵਸ਼ੀਕੁਂਡਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ
ਉਰਵਸ਼ੀ ਕੁੰਡ ਦੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ, ਘੋਸ਼ਾਰਕ ਕੁੰਡ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨੇਨ ਦਾਨੇਨ ਸੂਰ੍ਯਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਜਿੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੇ ਦਾਨ ਦੇ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਵ੍ਰਣੀ ਕੁष੍ਠੀ ਦਰਿਦ੍ਰੀ ਵਾ ਦੁਃਖਾਕ੍ਰਾਂਤੋऽਪਿ ਯੋ ਨਰਃ 2.8.7.
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਜਖਮ, ਕੋੜ, ਗਰੀਬੀ ਜਾਂ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋਵੇ—
ਰਵਿਵਾਰੇ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਸ੍ਨਾਨਮਾਦਰਾਤ੍
ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਵਿਧਿਵਤ੍ਸ੍ਨਾਨਂ ਸੂਰ੍ਯਲੋਕਾਭਿਕਾਂਕ੍ਸ਼ਯਾ
ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਪ੍ਤਮ੍ਯਾਂ ਰਵਿਯੁਕ੍ਤਾਯਾਂ ਸ੍ਨਾਨਂ ਬਹੁਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਜਦੋਂ ਸਪਤਮੀ ਤੇ ਸੂਰਜ ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਹੋਣ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਬਹੁਤ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਸਮੁਦ੍ਰਮੇਖਲਾਮੇਕਃ ਪृਥਿਵੀਂ ਸਮਪਾਲਯਤ੍
ਉਹ ਇਕਲਾ, ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਘੇੜੀ ਵਾਲੀ ਧਰਤੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਯਃ ਪ੍ਰਤਾਪਾਤ੍ਸ੍ਫੁਰਨ੍ਭਾਤਿ ਪ੍ਰਭਾਕਰ ਇਵਾਪਰਃ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਦੂਜੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।