ਤਮਸਾ ਚ੍ਛਾਦਿਤਾ ਦੇਵਾਃ ਸਂਬਭੂਵੁਃ ਸਮਾਕੁਲਾਃ 5.1.36.
ਦੇਵਤੇ ਹਨੇਰੇ ਨਾਲ ਢੱਕ ਗਏ ਤੇ ਬਹੁਤ ਘਬਰਾਏ ਹੋਏ ਹੋ ਗਏ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨਂਤਰੇ ਵ੍ਯਾਸ ਨਰਾਦਿਤ੍ਯਃ ਸ੍ਵਤੇਜਸਾ
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਵਿਅਾਸਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ,
ਨष੍ਟੇ ਤਮਸਿ ਦੈਤ੍ਯੇਪਿ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਪ੍ਰਕਟੇ ਸਤਿ
ਜਦ ਹਨੇਰਾ ਮਿਟ ਗਿਆ ਅਤੇ ਦੈਤ ਦਿਨ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਦਿਸਣ ਲੱਗੇ,
ਸ੍ਤੁਵਂਤੋ ਵਿਵਿਧੈਃ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੈਰ੍ਨਰਰੂਪਂ ਦਿਵਾਕਰਮ੍
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਰੂਪ ਸੂਰਜ ਦੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।
ਤੇਨਾਸ੍ਯ ਨਾਮ ਤੇ ਚਕੁਰ੍ਨਰਦੀਪ ਇਤੀਸ਼੍ਵਰਾਃ
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਸ ਦਾ ਨਾਮ 'ਨਰਦੀਪ' ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ।
ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵਪਾਪੇਭ੍ਯੋ ਯਦ੍ਯਪਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਾ ਭਵੇਤ੍
ਇਨਸਾਨ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਹੱਤਿਆਰਾ ਹੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਦਿਨਚ੍ਛਿਦ੍ਰੇਥ ਸਂਕ੍ਰਾਂਤੌ ਗ੍ਰਹਣੇ ਵਿषੁਵਤ੍ਯਥ
ਦਿਨ ਦੇ ਬਦਲਾਅ 'ਤੇ, ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀ, ਗ੍ਰਹਿਣ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ੁਵ ਦੇ ਸਮੇਂ,
ਨਰਦੀਪਂ ਨਰਃ ਪਸ਼੍ਯੇਤ੍ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਵਾ ਦਿਤ੍ਰਮਂਗਲੈਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਨਰਦੀਪ ਨੂੰ ਸਤਕਾਰ ਤੇ ਮੰਗਲ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਵੇਖੇ,
ਗੀਤਂ ਵਾਦ੍ਯਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯਾष੍ਟਾਂਗਮੇਵ ਚ
ਗੀਤ ਤੇ ਵਾਜੇ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਅਠ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ,
ਸ ਮੁਕ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਸ੍ਤੁ ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਕृਤੈਰਪਿ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੇਕਰ ਉਹ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਵੀ ਹੋਣ।
ਸੂਰ੍ਯਲੋਕਂ ਪ੍ਰਯਾਤ੍ਯਾਸ਼ੁ ਯਤ੍ਸੁਰੈਰਪਿ ਦੁਰ੍ਲਭਮ੍ 5.1.36.
ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਪਹੁੰਚਣਾ ਔਖਾ ਹੈ।
ਨਰੇਣੈਵ ਪ੍ਰਸਾਦੇਨ ਨਰਦੀਪਸ੍ਤਤੋ ਹ੍ਯਯਮ੍
ਇਨਸਾਨ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਹੀ ਇਹ ਨਰਦੀਪ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਆਗਮਿष੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਪਾਰ੍ਥ ਸਾਰ੍ਧਂ ਦੇਵੈਃ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਹੇ ਪਾਰਥ, ਮੈਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਪੂਰੇ ਮਨ ਨਾਲ ਉਥੇ ਆਵਾਂਗਾ।
ਤਤ੍ਰਾਹਮਾਗਤੋ ਜ੍ਞੇਯੋ ਲੋਕੇ ਦੇਵਸ੍ਯ ਵਰ੍षਣਾਤ੍
ਉਥੇ, ਮੈਂ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਵਾਂਗਾ ਕਿ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਆਉਣ ਨਾਲ ਮੈਂ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੇਵਂ ਤਥਾਰੂਢਂ ਨਰਦੀਪਂ ਸੁਦੀਪਿਤਮ੍
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਰਥ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਤੇ ਨਰਦੀਪ ਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਵੇਖੇ,
ਯਃ ਪਸ਼੍ਯੇਨ੍ਮਾਨਵੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਨਰਦੀਪਂ ਰਥਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਨਰਦੀਪ ਨੂੰ ਰਥ 'ਤੇ ਬੈਠਾ ਹੋਇਆ ਵੇਖੇ,
ਰਥਯਾਤ੍ਰਾਮਥੋ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਨਰਦੀਪਸ੍ਯ ਯਾ ਮੁਨੇ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਨਰਦੀਪ ਦੀ ਰਥ ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਾਂਗਾ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ।
ਜ੍ਯੇष੍ਠੇ ਸਿਤੇ ਦ੍ਵਿਤੀਯਾਯਾਂ ਰਥਸ੍ਥੋ ਹਿ ਦਿਵਾਕਰਃ
ਜੈਠ ਦੀ ਸੁਧੀ ਦੂਜ 'ਤੇ, ਸੂਰਜ ਰਥ 'ਤੇ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਉਤ੍ਤਰਾਂ ਦਿਸ਼ਮਾਯਾਂਤਂ ਯਃ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਦਿਵਸ੍ਪਤਿਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਦਿਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੋਇਆ ਵੇਖੇ,
ਨਿਵृਤ੍ਯ ਕੇਸ਼ਵਾਰ੍ਕਾਦ੍ਯੋ ਰਥਂ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਮਾਨਵਃ
ਕੇਸ਼ਵ ਤੇ ਅਰਕ ਤੋਂ ਮੁੜ ਕੇ, ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਰਥ ਨੂੰ ਵੇਖੇ,
ਰਥਮਾਕਰ੍षਤੇ ਯਸ੍ਤੁ ਰਜ੍ਜ੍ਵਾਕਰ੍षੇਣ ਵੈ ਮੁਨੇ 5.1.36.
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਰੱਸਾ ਲਾ ਕੇ ਰਥ ਨੂੰ ਖਿੱਚਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ,
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਭਿਮੁਖਂ ਯਾਂਤਂ ਨਰਦੀਪਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਜਦੋਂ ਨਰਦੀਪ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਉੱਚ ਕੋਟ ਦੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ,
ਸੂਤ੍ਰੇਣ ਵੇष੍ਟਯੇਤ੍ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਰਥਂ ਦੇਵਮਥਾਪਿ ਵਾ
ਖੇਤ, ਰਥ ਜਾਂ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਧਾਗੇ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਤੁ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਯੇ ਨਰਾਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪਰikrਮਾ ਕਰਦੇ ਹਨ,
ਪ੍ਰਾਤਰੁਤ੍ਥਾਯ ਯੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਮੌਨੀ ਯਾਤਿ ਦਿਵਾਕਰਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਵੇਰੇ ਉਠ ਕੇ ਚੁੱਪਚਾਪ ਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ,
ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇਨੈਵ ਰਥਚਕ੍ਰਂ ਪ੍ਰਪੂਜਯੇਤ੍
ਦੱਖਣ ਵੱਲੋਂ ਅੰਦਰ ਜਾ ਕੇ, ਉਹ ਰਥ ਦੇ ਪਹੀਏ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਪਸ਼੍ਚਿਮਂ ਦ੍ਵਾਰਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਰਥਸ੍ਥਂ ਸੂਰ੍ਯਮਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਪੱਛਮੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਰਥ ਤੇ ਬੈਠੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ।
ਪੂਰ੍ਵਦ੍ਵਾਰੇ ਤੁ ਗੌਰ੍ਦੇ ਯਾ ਤਥਾਸ਼੍ਵਸ਼੍ਚੈਵ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ
ਪੂਰਬੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਗਾਂ ਹੈ, ਤੇ ਦੱਖਣੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਘੋੜਾ ਹੈ।
ਕੁਰ੍ਯਾਦੇਵ ਤੁ ਯੋ ਯਾਤ੍ਰਾਂ ਨਰਦੀਪਸ੍ਯ ਮਾਨਵਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸੂਰਜ ਦੇ ਰਥ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਗੋਸੂਰ੍ਯਸ਼ਿਵਸ਼ਕ੍ਰਾਣਾਂ ਸ੍ਵਰ੍ਲੋਕਂ ਲਭਤੇ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਉਹ ਗਾਂ, ਸੂਰਜ, ਸ਼ਿਵ ਤੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਸੁਭ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।