ਦਤ੍ਤਾਰ੍ਘਾ ਭੂਧਰੇਂਦ੍ਰੇਣ ਕृਤਾਸਨ ਪਰਿਗ੍ਰਹਾਃ
ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਹੱਥ ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਬੈਠਣ ਲਈ ਅਸਥਾਨ ਵੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਵਾਏ।
ਦਤ੍ਤੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਗਿਰੀਂਦ੍ਰੇਣ ਨਿਰੂਪ੍ਯੋਦ੍ਵਾਹਵਾਸਰਮ੍
ਜਦ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ 'ਦਿੱਤਾ' ਆਖਿਆ, ਤਾਂ ਵਿਆਹ ਦਾ ਦਿਨ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਊਚੁਸ੍ਤੇ ਸ਼ਂਕਰਂ ਸਰ੍ਵੇ ਦਤ੍ਤਾ ਹਿਮਵਤਾ ਸ਼ਿਵਾ
ਸਭ ਨੇ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਹਿਮਾਵਤ ਨੇ ਸ਼ਿਵਾ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।'
ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਵਿਵਾਹ ਸਾਮਗ੍ਰੀਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਨ੍ਦ੍ਰਾਦਿਸੁਰਾਸ੍ਤਦਾ
ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਵਿਆਹ ਦੀ ਸਾਰੀ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ।
ਸ਼ਂਖਦੁਂਦੁਭਿਨਾਦੈਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦ੍ਯੈਰਮਰੈਃ ਸਹ
ਸ਼ੰਖ ਤੇ ਡੌਲ ਵੱਜਣ ਲੱਗ ਪਏ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ।
ਵਿਵਾਹ੍ਯੇਮਾਂ ਵਿਧਾਨੇਨ ਜਗਾਮ ਸ੍ਵਾਲਯਂ ਪੁਨਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਆਹ ਕੇ, ਉਹ ਮੁੜ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਤਾਵਤ੍ਤ੍ਰਸ੍ਤੈਃ ਸੁਰੈਰਗ੍ਨਿਃ ਪ੍ਰੇषਿਤੋऽਗਾਨ੍ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਦਰ, ਡਰੇ ਹੋਏ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ, ਜੋ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਕੋਲ ਗਿਆ।
ਨਿਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਮੁਖੇ ਵਹ੍ਨੇਃ ਸ੍ਵਰੇਤੋ ਵ੍ਰੀਡਿਤੋ ਭृਸ਼ਮ੍ 5.1.34.
ਅੱਗ ਨੇ ਬਹੁਤ ਲਜਾ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦਾ ਬੀਜ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਲਿਆ।
ਹਰਰੇਤੋऽਗ੍ਨਿਨੋਦ੍ਗੀਰ੍ਣਂ ਗਂਗਾਮਧ੍ਯੇ ਪਪਾਤ ਹ
ਅੱਗ ਨੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦਾ ਬੀਜ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ, ਜੋ ਗੰਗਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
ਸਪ੍ਤਰ੍षੀਣਾਂ ਚ षਟ੍ਪਤ੍ਨ੍ਯਃ ਸ੍ਨਾਨਾਰ੍ਥਂ ਜਾਹ੍ਨਵੀਂ ਯਯੁਃ
ਸੱਤ ਰਿਸੀਆਂ ਦੀਆਂ ਛੇ ਪਤਨੀਆਂ ਨ੍ਹਾਉਣ ਲਈ ਜਹਨਵੀ ਨਦੀ ਉੱਤੇ ਗਈਆਂ।
ਮਤ੍ਵਾਗ੍ਨਿਮਿਤਿ ਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤਪਂਤਿ ਸ੍ਮ ਯਥੇਚ੍ਛਯਾ
ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਇਹ ਅੱਗ ਹੈ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਉਥੇ ਤਪ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।
षਡਾਨਨਂ ਸਮਾਰੂਢਂ ਸ਼੍ਰੋਣਿਦ੍ਵਾਰੇਣ ਸਤ੍ਵਰਮ੍
ਛੇ-ਮੁਖੀ ਬੱਚਾ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਕੁਲ੍ਹੇ ਰਾਹੀਂ ਜਨਮ ਲੈ ਆਇਆ।
ਚਿਂਤਾਂ ਜਗ੍ਮੁਸ੍ਤਦਾ ਸਰ੍ਵਾ ਮੁਨਿਤ੍ਰਾਸਾਤ੍ਤਤੋ ਭਯਾਤ੍
ਫਿਰ ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ, ਰਿਸੀਆਂ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਈਆਂ।
षਡ੍ਭਿਰੇਕਤ੍ਵਮਾਪਦ੍ਯ ਸ਼੍ਵੇਤਪਰ੍ਵਤਮਸ੍ਤਕੇ
ਛੇ ਦੇ ਇਕ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਚਿੱਟੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਯਾਂ ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਯਾਸੀਦ੍ਦ੍ਵਿਤੀਯਾਯਾਂ ਸਮੀਕृਤਃ
ਚੰਨਣੀ ਪਖਵਾਡ਼ੇ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਤਾਰੀਖ਼ ਨੂੰ ਉਹ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ; ਦੂਜੀ ਤਾਰੀਖ਼ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਪੂਰੀ ਰੂਪ ਬਣੀ।
ਚਤੁਰ੍ਥ੍ਯਾਂ ਪਰਿਪੂਰ੍ਣਾਂਗਃ षਣ੍ਮੁਖੋ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੇਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਚੌਥੀ ਤਾਰੀਖ਼ ਨੂੰ ਉਹ ਸਾਰੇ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ ਪੂਰਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਛੇ ਮੁਹਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਬਾਰਾਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।
ਤੇਜਸਾ ਸ਼੍ਵੇਤਤਾਮ੍ਰੇਣ ਤਤਾਪ ਸ ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਚਿੱਟੀ ਤੇ ਤਾਮਬੇ ਵਰਗੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਚਮਕਾ ਦਿੱਤਾ।
ਸਮਾਗਤ੍ਯਾਸ੍ਯ ਸਂਸ੍ਕਾਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਚਕ੍ਰੇ ਯਥਾਵਿਧਿ 5.1.34.
ਸਭ ਨੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਸੰਸਕਾਰ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਕੀਤੀ।
ਤਤੋ ਗੌਰ੍ਯਾ ਮਯੂਰਸ਼੍ਚ ਵਾਹਨੇ ਪਰਿਕਲ੍ਪਿਤਃ
ਫਿਰ ਗੌਰੀ ਨੇ ਮੋਰ ਨੂੰ ਉਸ ਦਾ ਵਾਹਨ ਬਣਾਇਆ।
ਸ਼ੂਲੇਨ ਕृਤ੍ਤਿਕਾਭਿਸ਼੍ਚ ਵਰ੍ਧਿਤਃ ਪੁਤ੍ਰਕਾਮ੍ਯਯਾ
ਕ੍ਰਿਤਿਕਾਵਾਂ ਨੇ ਤੇ ਸ਼ੂਲ ਨਾਲ, ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਪਰਵਰਿਸ਼ ਕੀਤੀ।
ਸ਼ਕ੍ਤਿਹਸ੍ਤੋऽਭਿषਿਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਦੇਵਸੇਨਾਸਮਾਦृਤਃ
ਸ਼ੂਲ ਹੱਥ ਵਿਚ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਦੇਵਸੈਨਾ ਵੱਲੋਂ ਅਭਿਸ਼ਿਕਤ ਤੇ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋਇਆ।
ਗਾਂਗੇਯਃ ਕਾਰ੍ਤਿਕੇਯਸ਼੍ਚ ਗੁਹਃ ਸ੍ਕਂਦ ਉਮਾਸੁਤਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਗਾਂਗੇਯ, ਕਾਰਤਿਕੇਯ, ਗੁਹਾ, ਸਕੰਦਾ ਤੇ ਉਮਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕੁਮਾਰਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਧਾਰੀ ਚ ਤਸ੍ਯ ਨਾਮਾਨਿ षੋਡਸ਼
ਕੁਮਾਰ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਧਾਰੀ — ਇਹ ਉਸ ਦੇ ਸੋਲਾਂ ਨਾਮਾਂ ਵਿਚੋਂ ਹਨ।
ਏਵਂ ਜਾਤੋ ਮਹਾਸੇਨੋ ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਕ੍ਸ਼ਯਕਰਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਾਸੇਨਾ ਜਨਮਿਆ, ਜੋ ਦਾਨਵਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਅਭਿषਿਕ੍ਤਃ ਸ ਤੇਨਾਸੌ ਭਦ੍ਰਿਤਃ ਸ ਜਟਾਃ ਪੁਰਾ
ਉਹ ਅਭਿਸ਼ਿਕਤ ਹੋਇਆ, ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿਚ ਉਸ ਦੀ ਜਟਾ ਵੀ ਠੀਕ ਕੀਤੀ ਗਈ।
ਕृਤਾਭਿषੇਕਂ ਲਬ੍ਧਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਮਹਾਸੇਨਂ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਤੇ ਹਥਿਆਰ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਮਹਾਸੇਨਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ।
ਰਕ੍ਸ਼ਾ ਕਾਰ੍ਯਾ ਤ੍ਵਯਾ ਪੁਤ੍ਰ ਸਾਮਰਸ੍ਯ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੋਃ
ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਦੀ ਸਾਂਝ ਤੇ ਸੁਖ-ਸਾਂਤਿ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਇਤ੍ਥਂ ਮਹੋਤ੍ਸਵੇ ਜਾਤੇ ਦृਪ੍ਤਪ੍ਰਮਥਸਾਗਰੇ 5.1.34.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦ ਮਹਾਨ ਉਤਸਵ ਅਹੰਕਾਰ ਭਰੇ ਸੇਵਕਾਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿਚ ਹੋਇਆ,
ਤਾਸਾਮਾਹਾਰਸਂਜ੍ਞਾਭਿਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇ ਨਾਮਾਨਿ ਸ਼ਂਕਰਃ
ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੇ ਨਾਂਅਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਨਾਂਅ ਦਿੱਤੇ।
ਵਟਭੋਜਨਕਾਮਾ ਯਾ ਜ੍ਞੇਯਾਸ੍ਤਾ ਵਟਮਾਤਰਃ
ਜੋ ਵਟ ਦੇ ਫਲ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਵਟ ਮਾਤਾਵਾਂ ਵਜੋਂ ਜਾਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।