ਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਪਸੋਪੇਤਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਵਯਾ ਹਰਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਤਪ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਵੇਖ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਹਾਰਿਆ।
ਕृਸ਼ਮਧ੍ਯੇ ਕृਸ਼ਾਪਾਂਗਿ ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਨਵਯੌਵਨੇ
ਪਤਲੀ ਕਮਰ ਤੇ ਨਾਜੁਕ ਹੱਥ ਪੈਰ, ਨਵੇਂ ਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ ਇਹ ਕਿਉਂ?
ਉਵਾਚ ਚੋਤ੍ਤਰਂ ਸਾ ਵੈ ਸਤ੍ਯਂ ਚ ਮਧੁਰਂ ਤਥਾ
ਉਸ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, ਸਚ ਤੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਨਾਲ।
ਵਿਚਾਰ੍ਯ ਚ ਹਰਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾऽਨਂਦਯਤ੍ਕਾਰ੍ਯਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਹਰਾ ਨੇ ਸੁਣ ਕੇ ਤੇ ਸੋਚ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਹੋਈ।
ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨ ਸੇਹੇ ਸਾ ਗਿਰੇਃ ਸੁਤਾ ਸ੍ਵਂ ਵਪੁਰ੍ਦਰ੍ਸ਼ਯਾਮਾਸ ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰਂ ਸ਼ੂਲਪਾਣਿਨਮ੍
ਉਹ ਗਿਰਿ ਦੀ ਧੀ, ਉਹ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਹਿ ਨਾ ਸਕੀ; ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਰੂਪ ਦਿਖਾਇਆ — ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ।
ਲਜ੍ਜਿਤਾਭੂਦ੍ਭਵਾਨੀਸ਼ਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਸ੍ਥਾਵਧੋਮੁਖੀ ਪਾਰ੍ਵਤੀਹਰਣਾਰ੍ਥਾਯ ਯਤ੍ਨਂ ਚ ਪ੍ਰਕਰੋਮ੍ਯਹਮ੍
ਭਵਾਨੀ ਲੱਜਾ ਨਾਲ ਥੱਲੇ ਮੁੰਹ ਕਰਕੇ ਖੜੀ ਰਹੀ, ਜਦ ਉਸ ਨੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ; ਮੈਂ ਪਾਰਵਤੀ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਣ ਲਈ ਯਤਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾਂਤਰ੍ਦਧੇ ਦੇਵੋ ਦੇਵ੍ਯਾਗਾਚ੍ਚ ਪਿਤੁਰ੍ਗृਹਮ੍
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਦੇਵਤਾ ਅੰਤਰਧਿਆ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਦੇਵੀ ਆਪਣੇ ਪਿਉ ਦੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਚਲੀ ਗਈ।
ਪ੍ਰਣੇਮੁਸ੍ਤੇਪ੍ਯਥਾਗਮ੍ਯ ਸਂਸ੍ਮृਤਾਃ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ 5.1.34.
ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਿਰ ਨਿਵਾਇਆ ਤੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ।
ਤਤੋऽਬ੍ਰਵੀਨ੍ਮੁਨੀਨੀਸ਼ਃ ਸਮਸ੍ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਗਿਰੇਰ੍ਗृਹਮ੍
ਫਿਰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਘਰ ਸਾਰੇ ਰਿਸੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਤਥੇਤਿ ਤੇ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਯ ਸਂਕੇਤਂ ਸ਼ਂਭੁਨਾ ਸਮਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ 'ਠੀਕ ਹੈ' ਆਖ ਕੇ, ਸ਼ੰਭੂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸਾਰਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰ ਲਿਆ।
ਦਤ੍ਤਾਰ੍ਘਾ ਭੂਧਰੇਂਦ੍ਰੇਣ ਕृਤਾਸਨ ਪਰਿਗ੍ਰਹਾਃ
ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਹੱਥ ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਬੈਠਣ ਲਈ ਅਸਥਾਨ ਵੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਵਾਏ।
ਦਤ੍ਤੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਗਿਰੀਂਦ੍ਰੇਣ ਨਿਰੂਪ੍ਯੋਦ੍ਵਾਹਵਾਸਰਮ੍
ਜਦ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ 'ਦਿੱਤਾ' ਆਖਿਆ, ਤਾਂ ਵਿਆਹ ਦਾ ਦਿਨ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
ਊਚੁਸ੍ਤੇ ਸ਼ਂਕਰਂ ਸਰ੍ਵੇ ਦਤ੍ਤਾ ਹਿਮਵਤਾ ਸ਼ਿਵਾ
ਸਭ ਨੇ ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਹਿਮਾਵਤ ਨੇ ਸ਼ਿਵਾ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।'
ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਵਿਵਾਹ ਸਾਮਗ੍ਰੀਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਨ੍ਦ੍ਰਾਦਿਸੁਰਾਸ੍ਤਦਾ
ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਵਿਆਹ ਦੀ ਸਾਰੀ ਤਿਆਰੀ ਕੀਤੀ।
ਸ਼ਂਖਦੁਂਦੁਭਿਨਾਦੈਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦ੍ਯੈਰਮਰੈਃ ਸਹ
ਸ਼ੰਖ ਤੇ ਡੌਲ ਵੱਜਣ ਲੱਗ ਪਏ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ।
ਵਿਵਾਹ੍ਯੇਮਾਂ ਵਿਧਾਨੇਨ ਜਗਾਮ ਸ੍ਵਾਲਯਂ ਪੁਨਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਵਿਆਹ ਕੇ, ਉਹ ਮੁੜ ਆਪਣੇ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਤਾਵਤ੍ਤ੍ਰਸ੍ਤੈਃ ਸੁਰੈਰਗ੍ਨਿਃ ਪ੍ਰੇषਿਤੋऽਗਾਨ੍ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਉਦਰ, ਡਰੇ ਹੋਏ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ, ਜੋ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਕੋਲ ਗਿਆ।
ਨਿਚਿਕ੍ਸ਼ੇਪ ਮੁਖੇ ਵਹ੍ਨੇਃ ਸ੍ਵਰੇਤੋ ਵ੍ਰੀਡਿਤੋ ਭृਸ਼ਮ੍ 5.1.34.
ਅੱਗ ਨੇ ਬਹੁਤ ਲਜਾ ਕੇ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦਾ ਬੀਜ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਲਿਆ।
ਹਰਰੇਤੋऽਗ੍ਨਿਨੋਦ੍ਗੀਰ੍ਣਂ ਗਂਗਾਮਧ੍ਯੇ ਪਪਾਤ ਹ
ਅੱਗ ਨੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦਾ ਬੀਜ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ, ਜੋ ਗੰਗਾ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
ਸਪ੍ਤਰ੍षੀਣਾਂ ਚ षਟ੍ਪਤ੍ਨ੍ਯਃ ਸ੍ਨਾਨਾਰ੍ਥਂ ਜਾਹ੍ਨਵੀਂ ਯਯੁਃ
ਸੱਤ ਰਿਸੀਆਂ ਦੀਆਂ ਛੇ ਪਤਨੀਆਂ ਨ੍ਹਾਉਣ ਲਈ ਜਹਨਵੀ ਨਦੀ ਉੱਤੇ ਗਈਆਂ।
ਮਤ੍ਵਾਗ੍ਨਿਮਿਤਿ ਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾਸ੍ਤਪਂਤਿ ਸ੍ਮ ਯਥੇਚ੍ਛਯਾ
ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਇਹ ਅੱਗ ਹੈ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਉਥੇ ਤਪ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।
षਡਾਨਨਂ ਸਮਾਰੂਢਂ ਸ਼੍ਰੋਣਿਦ੍ਵਾਰੇਣ ਸਤ੍ਵਰਮ੍
ਛੇ-ਮੁਖੀ ਬੱਚਾ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਕੁਲ੍ਹੇ ਰਾਹੀਂ ਜਨਮ ਲੈ ਆਇਆ।
ਚਿਂਤਾਂ ਜਗ੍ਮੁਸ੍ਤਦਾ ਸਰ੍ਵਾ ਮੁਨਿਤ੍ਰਾਸਾਤ੍ਤਤੋ ਭਯਾਤ੍
ਫਿਰ ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ, ਰਿਸੀਆਂ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਈਆਂ।
षਡ੍ਭਿਰੇਕਤ੍ਵਮਾਪਦ੍ਯ ਸ਼੍ਵੇਤਪਰ੍ਵਤਮਸ੍ਤਕੇ
ਛੇ ਦੇ ਇਕ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਚਿੱਟੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਯਾਂ ਪ੍ਰਤਿਪਦ੍ਯਾਸੀਦ੍ਦ੍ਵਿਤੀਯਾਯਾਂ ਸਮੀਕृਤਃ
ਚੰਨਣੀ ਪਖਵਾਡ਼ੇ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਤਾਰੀਖ਼ ਨੂੰ ਉਹ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ; ਦੂਜੀ ਤਾਰੀਖ਼ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਪੂਰੀ ਰੂਪ ਬਣੀ।
ਚਤੁਰ੍ਥ੍ਯਾਂ ਪਰਿਪੂਰ੍ਣਾਂਗਃ षਣ੍ਮੁਖੋ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੇਕ੍ਸ਼ਣਃ
ਚੌਥੀ ਤਾਰੀਖ਼ ਨੂੰ ਉਹ ਸਾਰੇ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ ਪੂਰਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਛੇ ਮੁਹਾਂ ਵਾਲਾ ਤੇ ਬਾਰਾਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।
ਤੇਜਸਾ ਸ਼੍ਵੇਤਤਾਮ੍ਰੇਣ ਤਤਾਪ ਸ ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਚਿੱਟੀ ਤੇ ਤਾਮਬੇ ਵਰਗੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਚਮਕਾ ਦਿੱਤਾ।
ਸਮਾਗਤ੍ਯਾਸ੍ਯ ਸਂਸ੍ਕਾਰਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਚਕ੍ਰੇ ਯਥਾਵਿਧਿ 5.1.34.
ਸਭ ਨੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਸੰਸਕਾਰ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਕੀਤੀ।
ਤਤੋ ਗੌਰ੍ਯਾ ਮਯੂਰਸ਼੍ਚ ਵਾਹਨੇ ਪਰਿਕਲ੍ਪਿਤਃ
ਫਿਰ ਗੌਰੀ ਨੇ ਮੋਰ ਨੂੰ ਉਸ ਦਾ ਵਾਹਨ ਬਣਾਇਆ।
ਸ਼ੂਲੇਨ ਕृਤ੍ਤਿਕਾਭਿਸ਼੍ਚ ਵਰ੍ਧਿਤਃ ਪੁਤ੍ਰਕਾਮ੍ਯਯਾ
ਕ੍ਰਿਤਿਕਾਵਾਂ ਨੇ ਤੇ ਸ਼ੂਲ ਨਾਲ, ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਪਰਵਰਿਸ਼ ਕੀਤੀ।