ਸ ਧ੍ਯਾਯਤਿ ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਤਨ੍ਨ ਵਿਦ੍ਮਃ ਪਰਮਾਰ੍ਥਿਨਃ
ਉਹ ਧਿਆਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਪਰ ਕਿਸ ਲਈ—ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਉੱਚੀ ਸੱਚਾਈ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੈ।
ਮਧ੍ਯੇ ਵਯਸਿ ਵਰ੍ਤਂਤੀ ਯਾਸੀਦ੍ਦਾਕ੍ਸ਼ਾਯਣੀ ਸਤੀ
ਜਵਾਨੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਦੱਖਣ ਦੀ ਧੀ ਸਤੀ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾ ਰਹੀ ਸੀ।
ਨਿਮਂਤ੍ਰਿਤੋ ਨ ਮੇ ਭਰ੍ਤਾ ਇਤਿ ਕੋਪਂ ਚਕਾਰ ਯਾ
ਉਸ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, 'ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਸੱਦਾ ਨਹੀਂ ਗਿਆ।'
ਭਵਭਾਰ੍ਯਾ ਭਵਿਤ੍ਰੀਤਿ ਨਾਨ੍ਯਂ ਵਰਮਚਿਂਤਯਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਪਤੀ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ ਸੋਚਿਆ, ਸਿਰਫ ਭਵ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪਤੀ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖੀ।
ਕਥਂ ਹਿ ਸ਼ਂਕਰੋ ਦੇਵੋ ਮਮ ਭਰ੍ਤਾ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਕਿਵੇਂ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਮੇਰੇ ਪਤੀ ਬਣਨਗੇ?
ਤਤਃ ਸਮਾਗਤਾ ਦੇਵਾਃ ਕृਤ੍ਵਾਗ੍ਰੇ ਬਲਸੂਦਨਮ੍
ਫਿਰ ਦੇਵਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ, ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ।
ਤੇ ਸੁਰਾਸ੍ਤਤ੍ਸ੍ਤੁਤਿ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਾਕ੍ਯਮੇਤਤ੍ਸਮੈਰਯਨ੍
ਉਹ ਦੇਵਤੇ, ਸਤਿਕਾਰ ਕਰ ਕੇ, ਇਹ ਬੋਲ ਕਹਿ ਦਿੱਤੇ।
ਤਤੋऽਵੋਚਤ੍ਸੁਰਾਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਜ੍ਞਾਤਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਸਮਾਹਿਤਮ੍
ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਮਕਸਦ ਪਤਾ ਲੱਗ ਗਿਆ ਹੈ ਤੇ ਵਿਚਾਰਿਆ ਵੀ ਗਿਆ ਹੈ।'
ਤਥਾ ਯਤਧ੍ਵਂ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਯਥਾ ਵਾਂਛਤਿ ਪਾਰ੍ਵਤੀਮ੍ 5.1.34.
ਇਸ ਲਈ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜੋ, ਐਸਾ ਕਰੋ ਕਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਪਾਰਵਤੀ ਨੂੰ ਚਾਹੇ।
ਤਤੋ ਮੇਰੁਂ ਸਮਾਗਤ੍ਯ ਪੁਨਰ੍ਮਂਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਚਕ੍ਰਿਰੇ
ਫਿਰ ਉਹ ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਤੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਰਸਮ ਕੀਤੀ।
ਪ੍ਰਤਿਪਨ੍ਨਂ ਚ ਦੇਵੇਨ ਸ੍ਵਾਂਗਾਤ੍ਸੇਨਾ ਪਤਿਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਦੇਵ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਫੌਜ ਦੇ ਸਰਦਾਰ ਨੂੰ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਨਿਰਣੈ ਕੀਤਾ।
ਇਤਿ ਸਂਚਿਤ੍ਯ ਦੇਵੇਸ਼ਃ ਕਾਮਮਾਹੂਯ ਸਤ੍ਵਰਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨਿਰਣੈ ਕਰ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਾਮ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਬੁਲਾਇਆ।
ਯਥਾ ਦੇਵੋ ਭਜੇਦ੍ਦੇਵੀਂ ਤਥਾ ਕਾਮ ਵਿਧੀਯਤਾਮ੍
ਕਾਮ, ਐਸਾ ਕਰ ਕਿ ਦੇਵਤਾ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਚਾਹੇ।
ਕਾਮੋ ਵਾਕ੍ਯਂ ਹਰੇਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯੇਦਮੁਵਾਚ ਹ
ਹਰੀ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਕਾਮ ਹੱਸਿਆ ਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕ੍ਸ਼ਣੇऽਥ ਸ਼ਕ੍ਰੇਣ ਕਾਮਵਾਕ੍ਯਾਦਨਂਤਰਮ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਕਾਮ ਦੇ ਬੋਲਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਕਾਰਵਾਈ ਕੀਤੀ।
ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਕਾਮੋ ਮਧੁਂ ਮਿਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਤਸ੍ਥੇ ਭਾਰ੍ਯਯਾ ਸਹ
ਕਾਮ ਨੇ ਮਧੂ ਤੇ ਮਿਤ੍ਰਾ ਨੂੰ ਪਾ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ।
ਯਤ੍ਰ ਦੇਵਾਧਿਦੇਵੇਸ਼ੋ ਦੇਵਦਾਰੁਵਨੇ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਜਿੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ, ਦੇਵਦਾਰੂ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਸਨ।
ਚੂਤਵृਕ੍ਸ਼ਾਸ਼੍ਰਿਤਃ ਕਾਮੋ ਯਾਵਦ੍ਬਾਣਂ ਸੁਮੋਹਨਮ੍
ਕਾਮ ਆਮ ਦੇ ਰੁੱਖ ਹੇਠਾਂ ਰਹਿ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਸਭ ਤੋਂ ਮੋਹਕ ਤੀਰ ਤਿਆਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਤ੍ਯਕ੍ਤਧ੍ਯਾਨਵ੍ਰਤੋ ਦੇਵੋ ਹृष੍ਟਸ਼੍ਚਾਹ੍ਰਾਦਚੇਤਨਃ 5.1.34.
ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਧਿਆਨ ਤੇ ਵਰਤ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ, ਪਰ ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ, ਫਿਰ ਵੀ ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਨਾ ਕੋਈ ਚੰਗੀ ਲਗਦੀ ਸੀ, ਨਾ ਕੋਈ ਹੋਸ਼ ਸੀ।
ਚੂਤਵृਕ੍ਸ਼ਾਸ਼੍ਰਿਤਂ ਕਾਮਮਪਸ਼੍ਯਚ੍ਚ ਰੁषਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਕਾਮ ਨੂੰ ਅੰਬ ਦੇ ਰੁੱਖ ਹੇਠਾਂ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਦੇਵੋऽਪ੍ਯਨ੍ਤਰ੍ਦਧੇ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸ੍ਥਾਨਾਦਾਸ਼ੁ ਗਣੈਃ ਸਹ
ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਉਸ ਥਾਂ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਿਆ।
ਭਸ੍ਮੀਕृਤਂ ਪਤਿਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਲਲਾਪ ਸੁਦੁਃਖਿਤਾ
ਜਦ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਰਾਖ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਗਹਿਰੀ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਰੋਈ।
ਆਸ਼੍ਵਾਸਯਂਤੀਂ ਕृਪਯਾ ਸਖੀਮਿਵ ਸੁਦੁਃ ਖਿਤਾਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਦਿਲਾਸਾ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਆਪਣੀ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਸਹੇਲੀ ਨੂੰ ਤਸੱਲੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਦਇਆ ਨਾਲ।
ਸਰ੍ਵਕਾਰ੍ਯਾਣ੍ਯਨਂਗੋਪਿ ਮਿਤ੍ਰਕਾਰ੍ਯਂ ਵਿਧਾਨਤਃ
ਅਨੰਗਾ ਸਾਰੇ ਕੰਮਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਮਿੱਤਰਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਹुकਮ ਮੁਤਾਬਕ ਪੂਰੇ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਤਃ ਸ਼ਂਭੋਰਨੁਧ੍ਯਾਨਾਤ੍ਥਾਸ੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਫਿਰ, ਸ਼ੰਭੂ ਦਾ ਚਿੰਤਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਮਨਚਾਹੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੋਵੇਗੀ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਤਤ੍ਪੁਤ੍ਰੋ ਭਵਿਤਾ ਦੇਹੀ ਪ੍ਰਦ੍ਯੁਮ੍ਨੋਨਾਮ ਤੇ ਪਤਿਃ
ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲਵੇਗਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਹੋਵੇਗਾ, ਤੇ ਨਾਮ ਪ੍ਰਦਯੁਮਨ ਹੋਵੇਗਾ, ਜੋ ਤੇਰਾ ਪਤੀ ਬਣੇਗਾ।
ਅਚਿਂਤਯਤ੍ਤਦਾ ਦੇਵੀ ਉਮਾਪਿ ਹਿਮਵਦ੍ਗृਹੇ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਦੇਵੀ ਉਮਾ ਨੇ ਵੀ ਇਹ ਗੱਲ ਹਿਮਾਵਤ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸੋਚੀ।
ਕਥਂ ਭਰ੍ਤ੍ਤਾ ਭਵੇਦ੍ਦੇਵਃ ਕਾਮਸ੍ਯੋਤ੍ਥਾਪਨਂ ਕਥਮ੍ 5.1.34.
ਕਿਵੇਂ ਦੇਵਤਾ ਪਤੀ ਬਣੇਗਾ? ਕਿਵੇਂ ਕਾਮ ਮੁੜ ਜੀਵੇਗਾ?
ਏਵਂ ਸਂਚਿਂਤਯਿਤ੍ਵਾਥ ਸਖੀਭਿਃ ਸਹਿਤਾ ਤਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਸਹੇਲੀਆਂ ਨਾਲ ਇਕੱਠੀ ਹੋਈ।
ਵਰ੍षਾਸ੍ਵਭ੍ਰਾਵਕਾਸ਼ਸ੍ਥਾ ਹੇਮਂਤੇ ਜਲਸ਼ਾਯਿਨੀ
ਵਰਖਾ ਵਿੱਚ ਉਹ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਰਹੀ; ਹੇਮੰਤ ਵਿੱਚ ਉਹ ਪਾਣੀ ਉੱਤੇ ਵਿਹੜੀ।