ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਨਾਸ਼ਮृਚ੍ਛਂਤੁ ਵਰ ਏष ਮਤੋ ਮਮ
ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸਾਰੇ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਣ—ਇਹੀ ਵਰ ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਤਥੇਤਿ ਚੋਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਤਿਮੇ ਤੇ ਨਾਕਂ ਪ੍ਰਤਿ ਜਗ੍ਮਤੁਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ 'ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਹੋਵੇ' ਆਖ ਕੇ ਮੂਰਤੀ ਤੋਂ ਅਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਇਮੇ ਚ ਪ੍ਰਤਿਮੇ ਪਾਰ੍ਥ ਸ਼ਂਕਰੇਣ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਹੇ ਪਾਰਥ, ਇਹ ਮੂਰਤੀਆਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਵੀ ਪੂਜੀਆਂ ਸਨ।
ਸੁਰਕ੍ਤੈਃ ਸ਼ਤਪਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਪੂਜਿਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਦਿਨਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੇ ਸੌ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੇ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਇਕ ਦਿਨ ਲਈ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ।
ਨੀਲੋਤ੍ਪਲੈਃ ਸੁਗਂਧੈਸ਼੍ਚ ਸਹਸ੍ਰਪਰਿਵਤ੍ਸਰਾਨ੍
ਨੀਲੇ ਸੁਗੰਧੀ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੋਈ।
ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਪ੍ਰਤਿਮੇ ਪਦ੍ਮੈ ਰਕ੍ਤੋਤ੍ਪਲੈਃ ਸ਼ੁਭੈਃ
ਉਸ ਨੇ ਮੂਰਤੀਆਂ ਨੂੰ ਕਮਲਾਂ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਲਾਲ ਜਲ-ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਿਆ।
ਏਤਾਭ੍ਯਾਂ ਰਹਿਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗੋ ਮृਤ੍ਯੁਤੁਲ੍ਯੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਜੇ ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਨਾ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਸਵਰਗ ਵੀ ਮੌਤ ਵਰਗਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਉਵਾਚ ਨਾਹਮਰ੍ਥ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਵਰੇਣਾਨੇਨ ਵੈ ਪ੍ਰਭੋ 5.1.32.
ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਵਰ ਦੀ ਕੋਈ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।'
ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਤ੍ਵਮਿਮੇ ਵੀਰ ਕੁਸ਼ਸ੍ਥਲ੍ਯਾਂ ਨਿਵੇਸ਼ਯ
ਇਹ ਲੈ ਕੇ, ਹੇ ਵੀਰ, ਕੁਸ਼ਸਥਲੀ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਤ ਕਰ।
ਪ੍ਰਤਿ ਤਿष੍ਠਤਿ ਵੈ ਯਤ੍ਰ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਃ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਤਦਾ ਯਾਤ੍ਰਾ ਆषਾਢੀ ਚਾਥ ਕੌਮੁਦੀ
ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਸਥਾਪਤ ਹੋਣਗੇ, ਉੱਥੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਣਗੇ; ਫਿਰ ਆਢੀ ਤੇ ਕੌਮੁਦੀ ਵਾਲੀ ਯਾਤਰਾ ਸ਼ੁਭ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।
ਆਗਮਿष੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਤਤ੍ਰ ਸਹਿਤੋऽਪ੍ਸਰਸਾਂ ਗਣੈਃ
ਮੈਂ ਉੱਥੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਆਵਾਂਗਾ।
ਮੇਘਖਣ੍ਡੇ ਸਮੁਦ੍ਭੂਤੇ ਮਯਿ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਵਰ੍षਤਿ
ਜਦੋਂ ਉੱਥੇ ਬੱਦਲਾਂ ਦਾ ਗੁੱਛ ਬਣੇਗਾ, ਮੈਂ ਮੀਂਹ ਵਰਸਾਵਾਂਗਾ।
ਭਾਸ੍ਕਰਂ ਚ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦ੍ਯੈਃ ਪੂਜਿਤਂ ਵਿਭੁਮ੍
ਜਿਸ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਦਿਕ ਨੇ ਪੂਜਿਆ, ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ,
ਏਵਂ ਮृਰ੍ਤਿਦ੍ਵਯਂ ਵ੍ਯਾਸ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪਾਰ੍ਥਾਯ ਵਾਸਵਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਆਸ ਜੀ, ਵਾਸਵ ਨੇ ਦੋ ਮੂਰਤੀਆਂ ਪਾਰਥ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਨਾਰਦੋ ਦ੍ਵਾਰਕਾਯਾਂ ਤੁ ਕृष੍ਣਸ੍ਯਾਹ੍ਵਾਨਕਾਰਣਾਤ੍
ਫਿਰ ਨਾਰਦ ਨੇ ਦੁਆਰਕਾ ਵਿਚ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸੱਦਣ ਲਈ,
ਸ਼੍ਰਾਵਯਾਮਾਸ ਵਿਪ੍ਰੇਂਦ੍ਰਂ ਏਹਿ ਕृष੍ਣ ਕੁਸ਼ਸ੍ਥਲੀਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਨੂੰ ਸੁਣਾਇਆ: 'ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਕੁਸ਼ਸਥਲੀ ਆ।'
ਇਂਦ੍ਰੇਣਾਥ ਪ੍ਰਦਤ੍ਤੇ ਵੈ ਤੇ ਤੁਭ੍ਯਂ ਪਾਂਡਵਾਯ ਚ
ਫਿਰ, ਹੇ ਪਾਂਡਵ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਵੀ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਅਵਾਤਰਚ੍ਚ ਆਕਾਸ਼ਾਤ੍ਤਮਾਲਿਂਗ੍ਯ ਚ ਪਾਂਡਵਮ੍ 5.1.32.
ਉਹ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਉਤਰੇ ਅਤੇ ਪਾਂਡਵ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ।
ਜਨ੍ਮ ਮੇ ਸਫਲਂ ਜਾਤਂ ਪ੍ਰੀਤਿਰ੍ਮੇ ਜਨਿਤਾਰ੍ਜੁਨ
ਮੇਰਾ ਜਨਮ ਸਫਲ ਹੋ ਗਿਆ; ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਖੁਸ਼ੀ ਪੈਦਾ ਹੋਈ, ਹੇ ਅਰਜੁਨ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੌ ਤਦਾ ਵ੍ਯਾਸ ਸਮਾਯਾਤੌ ਕੁਸ਼ਸ੍ਥਲੀਮ੍
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਵਿਆਸ ਜੀ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਕੁਸ਼ਸਥਲੀ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਗਤ੍ਵਾਰ੍ਜੁਨ ਦਿਸ਼ਂ ਪ੍ਰਾਚੀਂ ਮੂਰ੍ਤਿਮੇਕਾਂ ਨਿਵੇਸ਼ਯ
ਹੇ ਅਰਜੁਨ, ਤੂੰ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਜਾ ਅਤੇ ਇੱਕ ਮੂਰਤੀ ਸਥਾਪਤ ਕਰ।
ਅਹਮਪ੍ਯੁਤ੍ਤਰਾਂ ਯਾਮਿ ਸ੍ਥਾਪਨਾਰ੍ਥਂ ਨਦੀਂ ਮੁਨੇ
ਮੈਂ ਵੀ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਨਦੀ ਕੋਲ ਮੂਰਤੀ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਹੇ ਮੁਨੀ।
ਪੂਰ੍ਵਾਂ ਗਤ੍ਵਾ ਤਤਃ ਪਾਰ੍ਥ ਸ਼ੁਭਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਵ੍ਯਲੋਕਯਤ੍
ਪਾਰਥ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਗਿਆ ਤੇ ਉੱਥੇ ਸੁਭਾਗ ਸਥਾਨ ਵੇਖਿਆ।
ਅਰ੍ਕਂ ਦੇਵਂ ਸ੍ਥਾਪਯਾਮਿ ਯਾਵਦ੍ਦਧ੍ਯੌ ਚ ਪਾਂਡਵਃ
ਮੈਂ ਅਰਕ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਸਥਾਪਤ ਕਰਾਂਗਾ, ਜਦ ਤੱਕ ਪਾਂਡਵ ਧਿਆਨ ਲਗਾਏ।
ਕਥਯਾਮਾਸ ਪਾਰ੍ਥਾਯ ਤੇਜਸਾ ਤੇਨ ਦੁਃਸਹਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਪਾਰਥ ਨੂੰ ਉਹ ਅਸਹਿਣਯ ਤੇਜ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ।
ਤੇਜਸ੍ਤ੍ਵਸਹਮਾਨੋ ਵੈ ਦੇਵਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਸ ਤੇਜ ਨੂੰ ਸਹਿ ਨਾ ਸਕ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਸੌਮ੍ਯ ਰੂਪਃ ਸੁਦਰ੍ਸ਼ਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਜਾਭ੍ਯੋ ਭਵ ਗੋਪਤੇ
ਹੇ ਗੋਪਾਲ, ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਤੂੰ ਮਿੱਠੇ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸੋਹਣਾ ਦਿਸ।
ਭੁਵਿਸ੍ਥਾ ਮਾਨਵਾਃ ਪੂਤਾ ਭਵਂਤੁ ਤਵ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ 5.1.32.
ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮਨੁੱਖ ਤੇਰੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਣ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇਨ ਕਰੇਣਾਥ ਹ੍ਯਭਯੇਨਾਭਯਪ੍ਰਦਃ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਸਭ ਨੂੰ ਨਿਡਰਤਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰਭਾਕਰੇਣ ਦੇਵੇਨ ਨਿਜਂ ਤੇਜਃ ਪ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਿਤਮ
ਉਸ ਚਮਕਦਾਰ ਦੇਵਤੇ ਨੇ ਆਪਣਾ ਹੀ ਤੇਜ ਸਭ ਨੂੰ ਵਿਖਾਇਆ।