ਯਤ੍ਰ ਕੂਪੋਦਕਂ ਪੀਤ੍ਵਾ ਸੌਭਾਗ੍ਯਮਤੁਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਜਿਥੇ ਕੁਆਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਪੀ ਕੇ ਅਤੁੱਟ ਸੁਭਾਗ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਿਵਲੋਕੇ ਵਸੇਤ੍ਤਾਵਦ੍ਯਾਵਦਿਂਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼
ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਚੌਦਾਂ ਇੰਦ੍ਰਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਸ ਗਾਣਪਤ੍ਯਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਯਤ੍ਸੁਰੈਰਪਿ ਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਉਹ ਗਣਪਤਿ ਵਾਲਾ ਦਰਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਔਖਾ ਹੈ।
ਨ ਯਾਤਿ ਨਰਕਂ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਮਨੁੱਖ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ, ਉਹ ਸੁਰਗ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੂਜਿਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਸ੍ਥਵਿਰਾਖ੍ਯਂ ਵਿਨਾਯਕਮ੍
ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਲੋਂ ਵੱਡੇ ਵਿਨਾਇਕ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ,
ਗਂਧੈਰ੍ਧੂਪੈਸ਼੍ਚ ਨੈਵੇਦ੍ਯੈਰ੍ਭਕ੍ਸ਼੍ਯੈਰ੍ਭੋਜ੍ਯੈਃ ਫਲਂ ਸ਼ृਣੁ
ਸੁਗੰਧਾਂ, ਧੂਪ, ਭੋਜਨ, ਮਿੱਠਿਆਂ ਤੇ ਹੋਰ ਚੰਗੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ—ਹੁਣ ਉਸ ਦਾ ਫਲ ਸੁਣੋ।
ਨਵਨਦ੍ਯਾਃ ਸਮੀਪੇ ਤੁ ਪਾਰ੍ਵਤੀਂ ਪੂਜਯੇਦ੍ਬੁਧਃ
ਨਵੀਂ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੋਲ, ਸਮਝਦਾਰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਪਾਰਵਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਕਾਮੋਦਕੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕਾਮਂ ਰਤਿਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਕਾਮੋਦਕਾ ਦਰਿਆ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਮਨਪਸੰਦ ਸੰਗੀ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਯਾਗੇ ਤੁ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਯਾਗੇਸ਼ਂ ਤੁ ਪਸ਼੍ਯਤਿ 5.1.31.
ਪ੍ਰਯਾਗ ਵਿਖੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਨੁੱਖ ਪ੍ਰਯਾਗ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਸਰ੍ਵਰੋਗੈਰ੍ਵਿਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਉਸ ਦੇ ਸਿਰਫ਼ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੀ ਸਾਰੇ ਰੋਗ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਥਾਪਨਾਂ ਤੇ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਨਰਾਦਿਤ੍ਯਸ੍ਯ ਯਾਦृਸ਼ੀ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਨਰ-ਆਦਿੱਤ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਬਾਰੇ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਨਰਨਾਰਾਯਣੌ ਦੇਵਾਵਵਤੀਰ੍ਣੌ ਧਰਾਤਲੇ
ਨਰ ਤੇ ਨਾਰਾਇਣ, ਇਹ ਦੋਵਾਂ ਦੇਵਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆਏ ਸਨ।
ਏਵਂ ਤੌ ਵਰ੍ਤਿਤੌ ਲੋਕੇ ਕਾਂਤੌ ਵृਦ੍ਧਿਂ ਪਰਾਂ ਗਤੌ
ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਰਹੇ, ਸੋਹਣੇ ਤੇ ਵੱਡੀ ਉੱਨਤੀ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚੇ।
ਕਂਸਾਦੀਨ੍ਦਾਨਵਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਨਿਜਘਾਨ ਰਣੇ ਹਿ ਸਃ
ਉਸ ਨੇ ਕੰਸ ਆਦਿਕ ਸਾਰੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਕृਤਾਸ੍ਤ੍ਰੇਣ ਤੁ ਵੀਰੇਣ ਦੇਵਰਾਜਸ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਸ਼ਸਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਦਾਤ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤੀ।
ਨਿਵਾਤਕਵਚਾ ਹ੍ਯੁਗ੍ਰਾ ਹਿਰਣ੍ਯਪੁਰਵਾਸਿਨਃ
ਹਿਰਣਯਪੁਰ ਦੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਨਿਵਾਤਕਵਚ, ਬੜੇ ਭਿਆਨਕ ਸਨ।
ਅਰ੍ਜੁਨੇਨ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਤੋ ਵਧਸ੍ਤੇषਾਂ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਇਹ ਵਚਨ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਮੰਦੇ ਦਿਲ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰੇਗਾ।
ਨਿਹਤ੍ਯ ਤਾਂਸ੍ਤਤਃ ਪਾਰ੍ਥਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਕਰ੍ਮ ਸੁਦੁष੍ਕਰਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਫਿਰ ਪਾਰਥ ਨੇ ਬੜਾ ਔਖਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਕृਤਕਾਰ੍ਯਂ ਤਦਾ ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਤ੍ਵਰ੍ਜੁਨਂ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ 5.1.32.
ਜਦੋਂ ਕੰਮ ਮੁਕ ਗਿਆ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ:
ਮਨਸਾ ਕਾਂਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਪਾਰ੍ਥ ਵਰਂ ਤ੍ਵਂ ਵਰਯੋਤ੍ਤਮਮ੍
"ਪਾਰਥ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਰ ਮੰਗ।"
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਪ੍ਰੀਤਿਯੁਕ੍ਤੇਨ ਦਕ੍ਸ਼ਾਯ ਪ੍ਰਤਿਪਾਦਿਤੇ
ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਦੱਖ ਨੂੰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ,
ਸੁਰਾਣਾਮਸੁਰਾਣਾਂ ਚ ਵਿਗ੍ਰਹੇ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤੇ
ਜਦੋਂ ਦੇਵਤੇਆਂ ਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਵਿਚ ਲੜਾਈ ਆਈ,
ਤਪਸ਼੍ਚਚਾਰ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षਮੇਕਪਾਦਃ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਃ
ਇੰਦਰ ਨੇ ਇਕ ਪੈਰ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਕੇ ਬੜੀ ਔਖੀ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੁ ਦੇਵਰਾਜਂ ਤਂ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰੁਵਾਚ ਹ
ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਉਹ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਏਕਾਕਿਨਾ ਵਨਸ੍ਥੇਨ ਨ ਸਾਧ੍ਯਾਃ ਸ਼ਤ੍ਰਵਸ੍ਤ੍ਵਯਾ
ਤੂੰ ਇਕੱਲਾ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਹਰਾ ਸਕਦਾ।
ਪੂਜਾਰ੍ਥੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਦਤ੍ਤੇ ਪਾਰਿਜਾਤਸਮੁਦ੍ਭਵੇ
ਪੂਜਾ ਲਈ ਜੋ ਪਾਰਿਜਾਤ ਫੁੱਲ ਉਪਜਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਸ਼ਤ੍ਰੂਣਾਂ ਚ ਕ੍ਸ਼ਯੋ ਭਾਵੀ ਪ੍ਰਸਾਦਾਦਰ੍ਚਯੋ ਸ੍ਤਯੋਃ
ਉਹ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਜਗਾਮ ਸਤ੍ਵਰਸ੍ਤਤ੍ਰ ਯਤ੍ਰ ਦਕ੍ਸ਼ਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ ੧੯ ਪੂਜਿਤੇ ਪ੍ਰਤਿਮੇ ਵ੍ਯਾਸ ਸ਼ਕ੍ਰੇਣ ਸ਼ਰਦਾਂ ਸ਼ਤਮ੍ 5.1.32.
ਉਹ ਜਲਦੀ ਉੱਥੇ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਦੱਖ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਸ਼ਕਰ ਨੇ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਪੂਜਿਆ ਸੀ, ਹੇ ਵਿਆਸ।
ਭਕ੍ਤ੍ਯਾਨਯਾ ਪਰਂ ਤੁष੍ਟਾਵਾਵਾਂ ਜਾਨੀਹਿ ਵਾਸਵ
ਇਸ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ—ਇਹ ਗੱਲ ਤੂੰ ਜਾਣ ਲੈ, ਹੇ ਵਾਸਵ।
ਵਰਂ ਵਵ੍ਰੇ ਤਦਾ ਸ਼ਕ੍ਰਃ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਤ੍ਮਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਮ
ਫਿਰ ਸ਼ਕਰ ਨੇ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਵਰ ਮੰਗਿਆ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।