ਸਮੇ ਸ਼ਯ੍ਯਾ ਜਲੇ ਨੌਸ਼੍ਚ ਰੋਗੇ ਸਤ੍ਪਰਿਚਾਰਕਃ
ਸਮਤਲ ਪਲੰਗ ਤੇ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ, ਨੌਕਾ 'ਤੇ, ਬਿਮਾਰੀ ਵਿੱਚ, ਚੰਗਾ ਸੇਵਕ,
ਸੁਹृਦ੍ਵਿਦੇਸ਼ੇ ਚ੍ਛਾਯੋष੍ਣੇ ਨਿਰ੍ਧੂਮਃ ਸ਼ਿਸ਼ਿਰੇ ਸ਼ਿਖੀ
ਪਰਦੇਸ ਵਿੱਚ ਦੋਸਤ, ਗਰਮੀ ਵਿੱਚ ਛਾਂ, ਠੰਢ ਵਿੱਚ ਧੂੰਆਂ ਰਹਿਤ ਅੱਗ,
ਸਰ੍ਵਦਸ਼੍ਚੈਵ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਮਨੋਰਥਸ਼ਤਪ੍ਰਦਃ
ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ, ਸਭ ਲਈ, ਮਨ ਦੀਆਂ ਸੈਂਕੜਾ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਨ ਵਾਲਾ.
ਬ੍ਰੁਵਂਤ ਇਤਿ ਤੇ ਵ੍ਯਾਸ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੁਵੁਰ੍ਮਧੁਰਾਂ ਗਿਰਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਹੇ ਵਿਆਸ, ਉਹ ਮਿੱਠੀਆਂ ਬਾਤਾਂ ਸੁਣਦੇ ਹਨ.
ਨ ਜਾਨਂਤਿ ਸ੍ਥਿਤਃ ਕੁਤ੍ਰ ਭਾषਤੇ ਕੇਸ਼ਵੋ ਵਿਭੁਃ
ਉਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਕਿ ਉਹ ਕਿੱਥੇ ਹੈ, ਨਾ ਇਹ ਕਿ ਕੌਣ ਬੋਲ ਰਿਹਾ ਹੈ—ਕੇਸ਼ਵ, ਪ੍ਰਭੂ.
ਦਾਨਮੇਕਂ ਸਦਾ ਸਮ੍ਯ ਕ੍ਚਿਂਤਾਮਣਿਸਮਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਇਕ ਦਾਨ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਠੀਕ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਚਿੰਤਾਮਣੀ ਵਰਗਾ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.
ਤਚ੍ਚ ਦੇਯਮਤਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤੋ ਭृਸ਼ਮ੍
ਇਹ ਹਰ ਕੋਈ ਦੇਵੇ; ਇਹ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ.
ਉਤ੍ਪਾਦਿਤੋ ਦੀਪਵਰੋ ਯੇਨ ਧ੍ਵਸ੍ਤਮਿਦਂ ਤਮਃ
ਜਿਸ ਨੇ ਵਧੀਆ ਦੀਵਾ ਬਣਾਇਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਹ ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਹੋਇਆ,
ਨਿष੍ਕਂਪੋ ਨਿਰ੍ਮਲੋ ਹृਦ੍ਯਃ ਸੁਸ੍ਥਿਰੋ ਭਾਸ੍ਕਰਪ੍ਰਭਃ ਤੇਨ ਦੀਪਪ੍ਰਕਾਸ਼ੇਨ ਗੋਕਰ੍ਣੋ ਨਿਰ੍ਵृਤਿਂ ਯਯੌ
ਬਿਨਾ ਹਿਲੇ, ਪਵਿੱਤਰ, ਮਨ ਭਾਉਂਦਾ, ਟਿਕਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਰਗਾ—ਉਸ ਦੀਵੇ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਗੋਕਰਨ ਨੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਪਾਈ.
ਨਾਗਾਃ ਸ਼ੇषਾਦਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਨੋਦ੍ਯਮਾਨਾਸ਼੍ਚ ਸਂਘਸ਼ਃ 5.1.30.
ਸਾਰੇ ਨਾਗ, ਸ਼ੇਸ਼ ਸਮੇਤ, ਸਮੂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉੱਠੇ ਨਹੀਂ.
ਪਰ੍ਵਤੇषੁ ਸਮੁਦ੍ਰੇषੁ ਵਨੇषੂਪਵਨੇषੁ ਚ
ਪਹਾੜਾਂ, ਸਮੁੰਦਰਾਂ, ਜੰਗਲਾਂ ਅਤੇ ਛੋਟੇ ਬਾਗਾਂ ਵਿੱਚ,
ਭੁਂਜਾਨਾਃ ਪਞ੍ਚ ਮੂਲਾਨਿ ਦਿਵ੍ਯਾਨਿ ਕ੍ਸ਼ੀਰਸਂਯੁਤਮ੍
ਉਹ ਪੰਜ ਰਸਦਾਰ ਜੜਾਂ, ਜੋ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਮਿਲੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਖਾਂਦੇ ਹਨ,
ਚਨ੍ਦ੍ਰਸ਼ਾਲਿਭਵਂ ਭਕ੍ਤਂ ਤਾਂਬੂਲਂ ਸਪ੍ਤਧਾ ਗਤਮ੍
ਚੰਦਨ ਦੀ ਫਸਲ ਵਾਲੇ ਚਾਵਲ ਦਾ ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਸੱਤ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਹੋਇਆ ਪਾਨ,
ਸ਼ਯਨੇषੁ ਮਹਾਰ੍ਹੇषੁ ਹृਦ੍ਯਾਸੁ ਵਨਰਾਜਿषੁ
ਮਹਿੰਗੀਆਂ ਵਿਛੋਣੀਆਂ ਤੇ ਅਤੇ ਸੁਹਣੀਆਂ ਜੰਗਲੀਆਂ ਵਿੱਚ,
ਰਮਨ੍ਤੇ ਸ੍ਮ ਚ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਹ੍ਯੁਦ੍ਵੇष੍ਟਂਤਃ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਉਂਦੇ, ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਸੂਰ੍ਯਤਾਪਭਯਾਨ੍ਮੁਕ੍ਤਾਸ਼੍ਚਂਦ੍ਰਰਸ਼੍ਮਿਭਯਾਚ੍ਚ ਤੇ
ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੀ ਤਾਪ ਅਤੇ ਚੰਦ ਦੀ ਠੰਢ ਤੋਂ ਡਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ,
ਸੂਰ੍ਯਤਾਪੇਨ ਦਾਹਃ ਸ੍ਯਾਚ੍ਛੀਤਂ ਚਂਦ੍ਰਮਰੀਚਿਭਿਃ
ਸੂਰਜ ਦੀ ਤਾਪ ਨਾਲ ਸੜਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਚੰਦ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਠੰਢ ਪੈਂਦੀ ਹੈ।
ਸੌਵਰ੍ਣਾਨ੍ਦੀਪਕਾ ਨ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜੇਭ੍ਯਸ੍ਤੇ ਦਦੁਃ ਪੁਨਃ
ਉਹ ਸੋਨੇ ਦੇ ਦੀਵੇ ਬਣਾਕੇ, ਦੁਬਾਰਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਵਸਂਤਿ ਸੁਖਿਨਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਦष੍ਟਗੁਣੈਃ ਸੁਖੈਃ
ਉਹ ਉਥੇ ਆਠ ਗੁਣਾ ਵਧੇਰੇ ਸੁਖਾਂ ਨਾਲ, ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੇਰੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਏਤਦ੍ਗੁਹ੍ਯਂ ਮਯਾ ਖ੍ਯਾਤਂ ਭਵਤਾਂ ਚਾਨੁਕਮ੍ਪਯਾ 5.1.30.
ਇਹ ਗੁਪਤ ਰਾਜ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਕੇ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਦੀਪਾਗ੍ਨਿਨਾ ਵਿਨਾ ਨੈਵ ਤਮੋਦਾਰੁ ਪ੍ਰਦਹ੍ਯਤੇ
ਦੀਵੇ ਦੀ ਅੱਗ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਹਨੇਰਾ ਕਦੇ ਵੀ ਸੜ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਪਪ੍ਰਚ੍ਛੁਸ੍ਤੇ ਪੁਨਃ ਸਰ੍ਵੇ ਹृष੍ਟਾ ਦਾਮੋਦਰਂ ਵਿਭੁਮ੍
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਦਾਮੋਦਰ ਨੂੰ ਮੁੜ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ।
ਘੋਰੇ ਤਮਸਿ ਵੈ ਮਗ੍ਨਾ ਨਾਗ੍ਨਿਂ ਜਾਨੀਮਹੇ ਵਯਮ੍
ਭਿਆਨਕ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਹੋਏ, ਅਸੀਂ ਅੱਗ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ।
ਤੇਨ ਦੀਪਂ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਵਾਲ੍ਯ ਦੇਵਾਃ ਸ਼ਿਵਪਰਾਯਣਾਃ
ਉਸ ਨਾਲ, ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਭਗਤ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਦੀਵਾ ਜਗਾਇਆ।
ਦਤ੍ਤੇ ਦੀਪੇ ਤਤੋ ਦੇਵੈਰ੍ਦृष੍ਟੋ ਹृष੍ਟੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਜਦੋਂ ਦੀਵਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਤਤੋ ਦੇਵਾਃ ਸੁਖਂ ਪ੍ਰਾਪੁਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਪੁਰੋਗਮਾਃ
ਫਿਰ ਦੇਵਤੇ, ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ, ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਸੁਖ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਦੀਪਦਾਨਫਲਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਦੈਤੇਯਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਵਿਸ੍ਮਿਤਾਃ
ਦੀਵਾ ਦਾਨ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਦੈਤ ਵੀ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਗਏ।
ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਮਹਾਦੇਵਂ ਪੁष੍ਪੈਸ਼੍ਚ ਨਿਰ੍ਮਲੈਰ੍ਜਲੈਃ
ਮਹਾਦੇਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਸੁੱਚੇ ਫੁੱਲਾਂ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ,
ਸ੍ਵਸ੍ਥਾਨੇ ਚਾਭਵਨ੍ਸਰ੍ਵੇ ਦੀਪਦਾਨਾਚ੍ਚ ਸ਼ੋਭਨਾਃ
ਸਭ ਲੋਕ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਤੇ ਰਹੇ, ਤੇ ਦੀਵੇ ਦੇਣ ਨਾਲ ਸੋਭਾ ਵਧੀ।
ਨਿਰਾਹਾਰਾਸ੍ਤਤੋ ਵ੍ਯਾਸ ਪਿਸ਼ਾਚਾ ਵੈ ਨਿਰਾਸ਼੍ਰਯਾਃ 5.1.30.
ਫਿਰ, ਹੇ ਵਿਆਸ, ਪਿਸਾਚ ਭੁੱਖੇ ਤੇ ਬੇਘਰ ਹੋ ਗਏ।