ਨ ਹ੍ਯਾਲੋਕੋ ਵਿਨਾ ਤੇਨ ਸ਼ਸ਼ਿਸੂਰ੍ਯਾਗ੍ਨਿਚ ਕ੍ਸ਼ੁषਾ
ਉਸ ਦੇ ਬਿਨਾ ਚੰਦ, ਸੂਰਜ ਜਾਂ ਅੱਗ ਦਾ ਕੋਈ ਚਾਨਣ ਨਹੀਂ।
ਹੇ ਦੇਵ ਹੇ ਮੁਨੇ ਸਿਦ੍ਧੇ ਹੇ ऋषੇ ਹੇ ਨਿਸ਼ਾਚਰ
ਹੇ ਦੇਵਤਾ! ਹੇ ਮੁਨੀ! ਹੇ ਸਿੱਧ! ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ! ਹੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੁੰਮਣ ਵਾਲੇ!
ਗਤੋऽਸਿ ਕਾਂ ਦਿਸ਼ਂ ਤਾਤ ਕੋ ਵਾ ਲਬ੍ਧਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਵਿਭੋ
ਪਿਆਰੇ, ਤੂੰ ਕਿੱਥੇ ਚਲਾ ਗਿਆ? ਤੂੰ ਕੌਣ ਮਿਲਿਆ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ?
ਪਾਥੇਯਮਸ੍ਤਿ ਕਿਂਚਿਤ੍ਤੇ ਦਿਸ਼ਿ ਕਿਂ ਵਾਥ ਕੁਤ੍ਰਚਿਤ੍
ਕੀ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਰਾਹ ਲਈ ਕੁਝ ਹੈ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਪਾਸੇ ਕੁਝ ਹੋਰ?
ਕ੍ਵਚਿਦ੍ਵਾਸਿ ਕਥਂ ਤੋਯਮਥਵਾ ਚਿਤ੍ਤਨਿਰ੍ਵृਤਿਃ
ਕੀ ਤੂੰ ਕਿਤੇ ਵੱਸਦਾ ਹੈ? ਤੂੰ ਪਾਣੀ ਕਿਵੇਂ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਮਨ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਕਿਵੇਂ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ?
ਏਵਂ ਪ੍ਰਕਾਰਂ ਕਰੁਣਂ ਸਮਾਭਾष੍ਯ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਦਇਆ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹੋਏ,
ਭੂਮੇਰ੍ਵਿਵਰਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਪ੍ਰਾਣਿਨੋ ਯੇ ਵਸਂਤ੍ਯਪਿ
ਜੋ ਜੀਵ ਧਰਤੀ ਦੇ ਖੋਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ,
ਨ ਤੇषਾਂ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਸੂਰ੍ਯੋ ਨੇਨ੍ਦੁਰ੍ਨਾਨ੍ਯੇ ਮਹਾਗ੍ਰਹਾਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਨਾ ਸੂਰਜ ਹੈ, ਨਾ ਚੰਦ, ਨਾ ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਗ੍ਰਹਿ ਹਨ.
ਕੇਨਾਲੋਕੇਨ ਪਸ਼੍ਯਂਤਿ ਸਮਾਨਿ ਵਿषਮਾਣਿ ਚ
ਉਹ ਕਿਹੜੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਸਮਤਲ ਤੇ ਉਚ-ਨੀਚ ਥਾਂਵਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ?
ਵਿਚਰਨ੍ਤਃ ਸਮਂ ਕੋ ਵਾ ਮਨੋ ਰਥਸ਼ਤਪ੍ਰਦਃ 5.1.30.
ਕੌਣ, ਜੋ ਇਕਸਾਰ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਮਨ ਦੀਆਂ ਸੈਂਕੜਾ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਦਾ ਹੈ?
ਸਮੇ ਸ਼ਯ੍ਯਾ ਜਲੇ ਨੌਸ਼੍ਚ ਰੋਗੇ ਸਤ੍ਪਰਿਚਾਰਕਃ
ਸਮਤਲ ਪਲੰਗ ਤੇ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ, ਨੌਕਾ 'ਤੇ, ਬਿਮਾਰੀ ਵਿੱਚ, ਚੰਗਾ ਸੇਵਕ,
ਸੁਹृਦ੍ਵਿਦੇਸ਼ੇ ਚ੍ਛਾਯੋष੍ਣੇ ਨਿਰ੍ਧੂਮਃ ਸ਼ਿਸ਼ਿਰੇ ਸ਼ਿਖੀ
ਪਰਦੇਸ ਵਿੱਚ ਦੋਸਤ, ਗਰਮੀ ਵਿੱਚ ਛਾਂ, ਠੰਢ ਵਿੱਚ ਧੂੰਆਂ ਰਹਿਤ ਅੱਗ,
ਸਰ੍ਵਦਸ਼੍ਚੈਵ ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਮਨੋਰਥਸ਼ਤਪ੍ਰਦਃ
ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ, ਸਭ ਲਈ, ਮਨ ਦੀਆਂ ਸੈਂਕੜਾ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਨ ਵਾਲਾ.
ਬ੍ਰੁਵਂਤ ਇਤਿ ਤੇ ਵ੍ਯਾਸ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੁਵੁਰ੍ਮਧੁਰਾਂ ਗਿਰਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਹੇ ਵਿਆਸ, ਉਹ ਮਿੱਠੀਆਂ ਬਾਤਾਂ ਸੁਣਦੇ ਹਨ.
ਨ ਜਾਨਂਤਿ ਸ੍ਥਿਤਃ ਕੁਤ੍ਰ ਭਾषਤੇ ਕੇਸ਼ਵੋ ਵਿਭੁਃ
ਉਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਕਿ ਉਹ ਕਿੱਥੇ ਹੈ, ਨਾ ਇਹ ਕਿ ਕੌਣ ਬੋਲ ਰਿਹਾ ਹੈ—ਕੇਸ਼ਵ, ਪ੍ਰਭੂ.
ਦਾਨਮੇਕਂ ਸਦਾ ਸਮ੍ਯ ਕ੍ਚਿਂਤਾਮਣਿਸਮਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਇਕ ਦਾਨ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਠੀਕ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਚਿੰਤਾਮਣੀ ਵਰਗਾ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.
ਤਚ੍ਚ ਦੇਯਮਤਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸ਼ृਣੁਧ੍ਵਂ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤੋ ਭृਸ਼ਮ੍
ਇਹ ਹਰ ਕੋਈ ਦੇਵੇ; ਇਹ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ.
ਉਤ੍ਪਾਦਿਤੋ ਦੀਪਵਰੋ ਯੇਨ ਧ੍ਵਸ੍ਤਮਿਦਂ ਤਮਃ
ਜਿਸ ਨੇ ਵਧੀਆ ਦੀਵਾ ਬਣਾਇਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਹ ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਹੋਇਆ,
ਨਿष੍ਕਂਪੋ ਨਿਰ੍ਮਲੋ ਹृਦ੍ਯਃ ਸੁਸ੍ਥਿਰੋ ਭਾਸ੍ਕਰਪ੍ਰਭਃ ਤੇਨ ਦੀਪਪ੍ਰਕਾਸ਼ੇਨ ਗੋਕਰ੍ਣੋ ਨਿਰ੍ਵृਤਿਂ ਯਯੌ
ਬਿਨਾ ਹਿਲੇ, ਪਵਿੱਤਰ, ਮਨ ਭਾਉਂਦਾ, ਟਿਕਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਰਗਾ—ਉਸ ਦੀਵੇ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਗੋਕਰਨ ਨੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਪਾਈ.
ਨਾਗਾਃ ਸ਼ੇषਾਦਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਨੋਦ੍ਯਮਾਨਾਸ਼੍ਚ ਸਂਘਸ਼ਃ 5.1.30.
ਸਾਰੇ ਨਾਗ, ਸ਼ੇਸ਼ ਸਮੇਤ, ਸਮੂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉੱਠੇ ਨਹੀਂ.
ਪਰ੍ਵਤੇषੁ ਸਮੁਦ੍ਰੇषੁ ਵਨੇषੂਪਵਨੇषੁ ਚ
ਪਹਾੜਾਂ, ਸਮੁੰਦਰਾਂ, ਜੰਗਲਾਂ ਅਤੇ ਛੋਟੇ ਬਾਗਾਂ ਵਿੱਚ,
ਭੁਂਜਾਨਾਃ ਪਞ੍ਚ ਮੂਲਾਨਿ ਦਿਵ੍ਯਾਨਿ ਕ੍ਸ਼ੀਰਸਂਯੁਤਮ੍
ਉਹ ਪੰਜ ਰਸਦਾਰ ਜੜਾਂ, ਜੋ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਮਿਲੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਖਾਂਦੇ ਹਨ,
ਚਨ੍ਦ੍ਰਸ਼ਾਲਿਭਵਂ ਭਕ੍ਤਂ ਤਾਂਬੂਲਂ ਸਪ੍ਤਧਾ ਗਤਮ੍
ਚੰਦਨ ਦੀ ਫਸਲ ਵਾਲੇ ਚਾਵਲ ਦਾ ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਸੱਤ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਹੋਇਆ ਪਾਨ,
ਸ਼ਯਨੇषੁ ਮਹਾਰ੍ਹੇषੁ ਹृਦ੍ਯਾਸੁ ਵਨਰਾਜਿषੁ
ਮਹਿੰਗੀਆਂ ਵਿਛੋਣੀਆਂ ਤੇ ਅਤੇ ਸੁਹਣੀਆਂ ਜੰਗਲੀਆਂ ਵਿੱਚ,
ਰਮਨ੍ਤੇ ਸ੍ਮ ਚ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਹ੍ਯੁਦ੍ਵੇष੍ਟਂਤਃ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਉਹ ਸਾਰੇ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਉਂਦੇ, ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਸੂਰ੍ਯਤਾਪਭਯਾਨ੍ਮੁਕ੍ਤਾਸ਼੍ਚਂਦ੍ਰਰਸ਼੍ਮਿਭਯਾਚ੍ਚ ਤੇ
ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੀ ਤਾਪ ਅਤੇ ਚੰਦ ਦੀ ਠੰਢ ਤੋਂ ਡਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ,
ਸੂਰ੍ਯਤਾਪੇਨ ਦਾਹਃ ਸ੍ਯਾਚ੍ਛੀਤਂ ਚਂਦ੍ਰਮਰੀਚਿਭਿਃ
ਸੂਰਜ ਦੀ ਤਾਪ ਨਾਲ ਸੜਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਚੰਦ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਠੰਢ ਪੈਂਦੀ ਹੈ।
ਸੌਵਰ੍ਣਾਨ੍ਦੀਪਕਾ ਨ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਜੇਭ੍ਯਸ੍ਤੇ ਦਦੁਃ ਪੁਨਃ
ਉਹ ਸੋਨੇ ਦੇ ਦੀਵੇ ਬਣਾਕੇ, ਦੁਬਾਰਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਵਸਂਤਿ ਸੁਖਿਨਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਦष੍ਟਗੁਣੈਃ ਸੁਖੈਃ
ਉਹ ਉਥੇ ਆਠ ਗੁਣਾ ਵਧੇਰੇ ਸੁਖਾਂ ਨਾਲ, ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧੇਰੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਏਤਦ੍ਗੁਹ੍ਯਂ ਮਯਾ ਖ੍ਯਾਤਂ ਭਵਤਾਂ ਚਾਨੁਕਮ੍ਪਯਾ 5.1.30.
ਇਹ ਗੁਪਤ ਰਾਜ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਕੇ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।