ਏਵਂ ਸ਼ਾਪਂ ਵਰਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਦੇਵਦੇਵਾਨ੍ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਾਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਂਦੇਵ ਤੋਂ ਸ਼ਾਪ ਤੇ ਵਰਦਾਨ ਲੈ ਕੇ,
ਵਿਰਂਚਿਮਥ ਤੇ ਜਾਪ੍ਯੈਸ੍ਤੋषਯਨ੍ਤੋऽਗ੍ਰਤਃ ਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੇ ਹੋ ਕੇ, ਜਾਪ ਕਰਕੇ ਵਿਰੰਚੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਤੇਨ ਵਾਕ੍ਯੇਨ ਤੁष੍ਟਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦੇ ਉਸ ਬਚਨ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਏਕੇ ਤਤ੍ਰਾਬ੍ਰੁਵਨ੍ਵਿਪ੍ਰਾ ਵੇਦਾਨ੍ਵੈ ਵृਣਵਾਮਹੈ
ਉਥੇ ਕੁਝ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਆਓ ਅਸੀਂ ਵੇਦ ਚੁਣੀਏ।'
ਅਨ੍ਯੇ ਪ੍ਰਾਹੁਃ ਕਿਮਸ੍ਮਾਕਂ ਧਨੈਸ੍ਤੁष੍ਟੇ ਪਿਤਾਮਹੇ
ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਜਦ ਪਿਤਾਮਾ ਜੀ ਰੱਜੇ ਹੋਣ ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਨਾਲ ਕੀ ਲੋੜ?'
ਸ਼ਾਂਤਾ ਆਢ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਲੋਕਾਸ਼੍ਚ ਵਰਦਾਨਾਦ੍ਭਵਂਤੁ ਨਃ
ਅਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਸਾਨੂੰ ਵਰ ਮਿਲਣ ਨਾਲ ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਧਨਾਢ ਲੋਕ ਮਿਲਣ।
ਪਰਸ੍ਪਰਂ ਵਰਾਰ੍ਥੇऽਥ ਯੁਦ੍ਧਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਸਮੁਦ੍ਯਤਾਃ
ਫਿਰ ਵਰ ਲਈ ਉਹ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਲੜਨ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ।
ਕੇਚਿਦ੍ਵਿਪ੍ਰਾ ਉਦਾਸੀਨਾਃ ਕੇਚਿਦ੍ਵੈ ਮੌਨਮਾਸ੍ਥਿਤਾਃ 5.1.26.
ਕੁਝ ਰਿਸ਼ੀ ਬੇਪਰਵਾਹ ਰਹੇ, ਤੇ ਕੁਝ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਬੈਠੇ ਰਹੇ।
ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਪ੍ਰਵਰਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਾਣਾਮਪਿ ਚੋਤ੍ਤਮਮ੍ 5.1.26.
ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਪ੍ਰਜਲ੍ਪ੍ਯਾਥ ਮੁਨਿਪ੍ਰਧਾਨਸ੍ਤਤ੍ਰੈਵ ਵਾਸਂ ਸਹਸਾ ਚਕਾਰ 5.1.26.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਕੇ, ਮੁੱਖ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਓਥੇ ਹੀ ਤੁਰੰਤ ਨਿਵਾਸ ਕਰ ਲਿਆ।
ਯਯੋਰ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਯਮਲੋਕਂ ਨ ਪਸ਼੍ਯਤਿ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਹੀ, ਕੋਈ ਯਮ ਲੋਕ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ।
ਨ ਪਸ਼੍ਯੇਦ੍ਯਮਲੋਕਂ ਸ ਯਦ੍ਯਪਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਾ ਭਵੇਤ੍
ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਕਰੇ, ਉਹ ਵੀ ਯਮ ਲੋਕ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ।
ਅਵਤੀਰ੍ਣੌ ਯਦੋਰ੍ਵਂਸ਼ੇ ਦਿਵ੍ਯਰੂਪੌ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤੌ
ਉਹ ਯਦੂ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਉਤਰੇ, ਦਿਵ੍ਯ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਤੇ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਸਨ।
ਕਂਸਂ ਹਤ੍ਵਾ ਸਚਾਣੂਰਮੁਗ੍ਰਸੇਨਂ ਨਰਾਧਿਪਮ੍
ਕੰਸ ਤੇ ਚਾਣੂਰ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ।
ਕਿਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਤੇ ਮਯਾ ਬ੍ਰੂਹਿ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਤੇ ਸੁਤੇ ਹਤੇ
ਹੁਣ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ, ਦੱਸ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰਾਂ?
ਸਰ੍ਵਂ ਸਂਪਤ੍ਸ੍ਯਤੇ ਕृष੍ਣ ਭਵਤੋ ਹਿ ਨ ਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਹੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੁਝ ਵੀ ਔਖਾ ਨਹੀਂ, ਸਭ ਕੁਝ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਗਚ੍ਛੇਤਮੁਜ੍ਜਯਿਨ੍ਯਾਂ ਵੈ ਕृਤਵਿਦ੍ਯੌ ਭਵਿष੍ਯਥ
ਤੁਸੀਂ ਉੱਜੈਨੀ ਜਾਓ, ਉੱਥੇ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋ ਜਾਵੋਗੇ।
ਕਣ੍ਠਸ੍ਥਾਂਸ਼੍ਚਕ੍ਰਤੁਰ੍ਵੇਦਾਨਾਚਾਰਮਖਿਲਂ ਚ ਤੌ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਵੇਦ ਤੇ ਸਾਰੀ ਚਾਲ-ਚਲਨ ਗਲੇ ਲਾ ਲਈ।
ਅਹੋਰਾਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚਤੁਃषष੍ਟ੍ਯਾ ਤਦਦ੍ਭੁਤਮਭੂਦ੍ਦ੍ਵਿਜ
ਚੌਂਸਠ ਦਿਨ ਰਾਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਉਹ ਅਚਰਜ ਕੰਮ ਹੋ ਗਿਆ।
ਵਿਚਿਂਤ੍ਯ ਤੌ ਤਦਾ ਮੇਨੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੌ ਚਂਦ੍ਰ ਦਿਵਾਕਰੌ 5.1.27.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਸੋਚ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚੰਨ ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਰਗਾ ਸਮਝਿਆ।
ਸ਼ਿष੍ਯੈਸ੍ਤੁ ਸਹਿਤੋ ਵਿਪ੍ਰੋ ਮਹਾਕਾਲਵਨੇऽਵਿਸ਼ਤ੍ ।। ਸ਼ਿष੍ਯੈਃ ਸਹ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟੌ ਦ੍ਵੌ ਤਦਾ ਤੌ ਰਾਮਕੇਸ਼ਵੌ
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਸਮੇਤ ਮਹਾਂਕਾਲ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਗਿਆ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਰਾਮ ਅਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਵੀ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨਾਲ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।
ਵਨ੍ਦਮਾਨੌ ਮਹਾਕਾਲਂ ਸ ਤਂ ਕੇਸ਼ਵਮਵ੍ਰਵੀਤ੍
ਜਦ ਉਹ ਮਹਾਂਕਾਲ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਹ ਨੇ ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਸੁਖਮਾਸੀਚ੍ਚ ਸਾਧੂਨਾਮਜ੍ਞਾਨਾਨਾਂ ਚ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਉਹ ਸਦਾ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਅਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੰਦਾ ਸੀ।
ਯੁਵਾਭ੍ਯਾਂ ਤੇ ਹਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਕਂਸਪ੍ਰਮੁਖਤੋ ਨृਪਾਃ । ਮੁਨਿਸਿਦ੍ਧਸੁਰਾਦੀਨਾਂ ਸ੍ਥਿਤਿਃ ਕਾਰ੍ਯਾ ਤ੍ਵਯਾऽਨਘ
ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਕਾਂਸਾ ਸਮੇਤ ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿਤਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਹੇ ਪਾਪ ਰਹਿਤ, ਤੈਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੂੰ ਰਿਸੀਆਂ, ਸਿੱਧਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਆਦਿਕ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇਂ।
ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਤਮਿਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਨਮਸ੍ਯ ਤਤੋ ਯਯੌ
ਉਹ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਂ ਇਹ ਕਰਾਂਗਾ,' ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਉਥੋਂ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਕਸ੍ਯ ਨ ਸ਼੍ਰਦ੍ਦਧੇ ਤੇषਾਂ ਵਚਸ੍ਤ੍ਵਤ੍ਯਦ੍ਭੁਤਂ ਯਤਃ
ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਇਹ ਅਜੀਬ ਗੱਲ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਹੀਂ ਹੋਈ।
ਤਤਸ੍ਤਤ੍ਰੋਤ੍ਥਿਤਃ ਸ਼ਬ੍ਦਃ ਸਂਸ਼੍ਲੇषੇ ਚ ਤਥਾ ਤਯੋਃ
ਫਿਰ ਜਦ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਮਿਲੇ, ਉਥੇ ਅਚਾਨਕ ਇੱਕ ਆਵਾਜ਼ ਉਠੀ।
ਨ ਵੈ ਜ੍ਞਾਤੌ ਮਯਾ ਵੀਰੌ ਯਦੁਵृष੍ਣਿਕੁਲੋਦ੍ਭਵੌ
ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਵੀਰ ਯਾਦਵ ਤੇ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਹਨ।
ਗੁਰ੍ਵਰ੍ਥਂ ਕਿਂ ਦਦਾਮੀਤਿ ਸਹ ਰਾਮੇਣ ਹਰ੍षਿਤਃ
ਰਾਮ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਆਖਣ ਲੱਗਾ, 'ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਖਾਤਰ ਮੈਂ ਕੀ ਦੇਵਾਂ?'
ਪੁਤ੍ਰਮਿਚ੍ਛਾਮ੍ਯਹਂ ਤ੍ਵਤ੍ਤੋ ਯੋ ਮृਤੋ ਲਵਣਾਂਭਸਿ 5.1.27.
ਮੈਂ ਤੈਥੋਂ ਉਹ ਪੁੱਤ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਲੂਣ ਵਾਲੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਮਰ ਗਿਆ ਸੀ।