ਤੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਸ਼ਪਂਤਿ ਸ੍ਮ ਨਿਨ੍ਦਾਂ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਚਾਪਰੇ
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇਣ ਲੱਗ ਪਏ, ਹੋਰ ਕੁਝ ਉਸ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।
ਲੋष੍ਠੈਰ੍ਲਗੁਡਕੈਸ਼੍ਚਾ ਨ੍ਯੇ ਘ੍ਨਂਤਿ ਤਂ ਬਲਗਰ੍ਵਿਤਾਃ
ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਉੱਤੇ ਮਾਣ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਡੱਲਿਆਂ ਅਤੇ ਲੱਕੜੀਆਂ ਨਾਲ ਮਾਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।
ਪृਚ੍ਛਂਤਿ ਵ੍ਰਤਚਰ੍ਯਾਂ ਵੈ ਕੇਨ ਵ੍ਰਤਂ ਚ ਦਰ੍ਸ਼ਿਤਮ੍
ਉਹ ਵਰਤ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗ ਪਏ ਕਿ ਇਹ ਵਰਤ ਕਿਸ ਨੇ ਦਿਖਾਇਆ ਸੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਚੇਦृਸ਼ੀ ਚਰ੍ਯਾ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਵਾ ਕृਤਾ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਕੀ ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਚਲਣ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕੀਤਾ ਸੀ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਕੀਤਾ ਸੀ?
ਮਾ ਵਿਡਮ੍ਬਯ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਵਧ੍ਯੋ ਹਿ ਨਸ੍ਤ੍ਵਮਦ੍ਯ ਵੈ
ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਤੂੰ ਮਜ਼ਾਕ ਨਾ ਕਰ; ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਮੌਤ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣ ਆਏ ਹਾਂ।
ਸ੍ਮਿਤਂ ਕृਤ੍ਵਾऽਬ੍ਰਵੀਤ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਉੱਚਾ ਹੱਸ ਕੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਯੂਯਂ ਕਾਰੁਣਿਕਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮੈਤ੍ਰਭਾਵੇ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਦਇਆਲੂ ਹੋ, ਤੇ ਮਿੱਤਰਤਾ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਵਿਚ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹੋ।
ਮਾਯਯਾ ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਮੋਹਿਤਾਸ੍ਤੇ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯਃ 5.1.26.
ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੂਜੀ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਮਾਇਆ ਵਿਚ ਫਸ ਗਏ।
ਤਾਡ੍ਯਮਾਨਸ੍ਤੁ ਤੈਰ੍ਵਿਪ੍ਰੈਃ ਪਰਂ ਕੋਪਮੁਪਾਗਮਤ੍
ਜਦੋਂ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਲੋਂ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ।
ਊਰ੍ਧ੍ਵਜੂਟਾਃ ਸਲਗੁਡਾਃ ਪਰਦਾਰੋਪਜੀਵਿਨਃ
ਉਹ ਜੂੜਾ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ, ਲਾਠੀਆਂ ਫੜ ਕੇ, ਪਰਾਈਆਂ ਔਰਤਾਂ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ।
ਨ ਪੁਤ੍ਰੇ ਪਿਤृ ਵਿਤ੍ਤਂ ਚ ਵਿਦ੍ਯਾ ਵਾਪਿ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਨਾ ਪੁੱਤਰ ਰਹਿਣਗੇ, ਨਾ ਪਿਉ ਦੀ ਦੌਲਤ, ਨਾ ਹੀ ਵਿਦਿਆ।
ਰੌਦ੍ਰਾਂ ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਂ ਤੁ ਭਿਕ੍ਸ਼ਂਤਃ ਪਰਪਿਂਡੋਪਜੀਵਿਨਃ
ਉਹ ਕੜੀ ਮੰਗਤ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਹੋਰਨਾਂ ਦੀ ਰੋਟੀ 'ਤੇ ਜੀਉਂਦੇ ਰਹਿਣਗੇ।
ਯੈਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ਰ ਕृਤਾ ਵਿਪ੍ਰੈਰ੍ਹਨ੍ਯਮਾਨੇ ਕृਪਾ ਮਯਿ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਦੌਰਾਨ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕੀਤੀ,
ਕੁਲੋਤ੍ਪਨ੍ਨਾਸ਼੍ਚ ਵੈ ਨਾਰ੍ਯੋ ਭਵਿष੍ਯਂਤਿ ਵਰਾਨ੍ਮਮ
ਉੱਚੇ ਘਰਾਂ ਵਿਚ ਜਨਮੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਮੇਰੀਆਂ ਪਿਆਰੀਆਂ ਬਣ ਜਾਣਗੀਆਂ।
ਤਤੋ ਦ੍ਵਿਜਾ ਗਤੇ ਦੇਵੇ ਮਤ੍ਵਾ ਤਂ ਸ਼ਂਕਰਂ ਵਿਭੁਮ੍
ਫਿਰ ਜਦੋਂ ਉਹ ਦੂਜੀ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਚਲੇ ਗਏ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਸ਼ੰਕਰ ਹੀ ਸਮਝਿਆ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸਰਸਿ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਜਪਤਃ ਸ਼ਤਰੁਦ੍ਰਿਯਮ੍
ਉਹ ਰੁਦਰ ਦੇ ਸਰੋਵਰ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਤ ਰੁਦਰੀ ਪਾਠ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।
ਅਨृਤਂ ਨ ਮਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਸ੍ਵੈਰੇष੍ਵੇਪਿ ਕੁਤਃ ਸੁਖਮ੍
ਮੈਂ ਕਦੇ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਆਖਿਆ; ਆਪਣੇ ਮਨ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਵੀ ਕਦੇ ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।
ਸ਼ਾਂਤਾ ਦਾਂਤਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ਵਿਪ੍ਰਾ ਭਕ੍ਤਿਮਂਤੋ ਮਯਿ ਸ੍ਥਿਤਾਃ 5.1.26.
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸ਼ਾਂਤ, ਸਯਾਮੀ ਤੇ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਭਗਤੀ ਵਾਲੇ ਹਨ,
ਅਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਰਤਾ ਯੇ ਚ ਭਕ੍ਤਿਮਂਤੋ ਜਨਾਰ੍ਦਨੇ
ਅਤੇ ਜੋ ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਅਗਨਿਹੋਤ੍ਰ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ,
ਨਾਸ਼ੁਭਂ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਤੇषਾਂ ਯੇषਾਂ ਸਖ੍ਯੇ ਸ੍ਥਿਤਾ ਮਤਿਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੱਤ ਮਿੱਤਰਤਾ ਵਿਚ ਟਿਕੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਅਪਸ਼ਗੁਨ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।
ਏਵਂ ਸ਼ਾਪਂ ਵਰਂ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਦੇਵਦੇਵਾਨ੍ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਾਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਂਦੇਵ ਤੋਂ ਸ਼ਾਪ ਤੇ ਵਰਦਾਨ ਲੈ ਕੇ,
ਵਿਰਂਚਿਮਥ ਤੇ ਜਾਪ੍ਯੈਸ੍ਤੋषਯਨ੍ਤੋऽਗ੍ਰਤਃ ਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੇ ਹੋ ਕੇ, ਜਾਪ ਕਰਕੇ ਵਿਰੰਚੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਤੇਨ ਵਾਕ੍ਯੇਨ ਤੁष੍ਟਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਦੇ ਉਸ ਬਚਨ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਏਕੇ ਤਤ੍ਰਾਬ੍ਰੁਵਨ੍ਵਿਪ੍ਰਾ ਵੇਦਾਨ੍ਵੈ ਵृਣਵਾਮਹੈ
ਉਥੇ ਕੁਝ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਆਓ ਅਸੀਂ ਵੇਦ ਚੁਣੀਏ।'
ਅਨ੍ਯੇ ਪ੍ਰਾਹੁਃ ਕਿਮਸ੍ਮਾਕਂ ਧਨੈਸ੍ਤੁष੍ਟੇ ਪਿਤਾਮਹੇ
ਹੋਰਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਜਦ ਪਿਤਾਮਾ ਜੀ ਰੱਜੇ ਹੋਣ ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਨਾਲ ਕੀ ਲੋੜ?'
ਸ਼ਾਂਤਾ ਆਢ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਲੋਕਾਸ਼੍ਚ ਵਰਦਾਨਾਦ੍ਭਵਂਤੁ ਨਃ
ਅਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਸਾਨੂੰ ਵਰ ਮਿਲਣ ਨਾਲ ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਧਨਾਢ ਲੋਕ ਮਿਲਣ।
ਪਰਸ੍ਪਰਂ ਵਰਾਰ੍ਥੇऽਥ ਯੁਦ੍ਧਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਸਮੁਦ੍ਯਤਾਃ
ਫਿਰ ਵਰ ਲਈ ਉਹ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਲੜਨ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ।
ਕੇਚਿਦ੍ਵਿਪ੍ਰਾ ਉਦਾਸੀਨਾਃ ਕੇਚਿਦ੍ਵੈ ਮੌਨਮਾਸ੍ਥਿਤਾਃ 5.1.26.
ਕੁਝ ਰਿਸ਼ੀ ਬੇਪਰਵਾਹ ਰਹੇ, ਤੇ ਕੁਝ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਬੈਠੇ ਰਹੇ।
ਤੀਰ੍ਥਾਨਾਂ ਪ੍ਰਵਰਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਾਣਾਮਪਿ ਚੋਤ੍ਤਮਮ੍ 5.1.26.
ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਪ੍ਰਜਲ੍ਪ੍ਯਾਥ ਮੁਨਿਪ੍ਰਧਾਨਸ੍ਤਤ੍ਰੈਵ ਵਾਸਂ ਸਹਸਾ ਚਕਾਰ 5.1.26.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਕੇ, ਮੁੱਖ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਓਥੇ ਹੀ ਤੁਰੰਤ ਨਿਵਾਸ ਕਰ ਲਿਆ।