ਵੇਦਾਨੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਚਾਪ੍ਯੇਵਂ ਪ੍ਰੀਯਤਾਂ ਮੇ ਪਿਤਾਮਹਃ
ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਮੇਰਾ ਦਾਦਾ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੇ।
ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਮਂਦਾਕਿਨ੍ਯਾਂ ਤਥਾ ਭਵੇਤ੍
ਜਿਹੜਾ ਪੁੰਨ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਤੇ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਮੰਡਾਕਿਨੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਦਾਨਂ ਕੋਟਿਗੁਣਂ ਜ੍ਞੇਯਂ ਮਂਦਾਕਿਨ੍ਯਾਂ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਮੰਡਾਕਿਨੀ ਵਿੱਚ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਕੋਟੀਆਂ ਗੁਣਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਘृਤਧੇਨੁਂ ਚ ਕਾਰ੍ਤਿਕ੍ਯਾਂ ਮਾਘ੍ਯਾਂ ਤਿਲਮਯੀਂ ਤਥਾ
ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਘਿਉ ਦੀ ਗਾਂ ਅਤੇ ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਤਿਲਾਂ ਦੀ ਗਾਂ ਚੜ੍ਹਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਾਚਿਕਂ ਮਾਨਸਂ ਪਾਪਂ ਕਰ੍ਮਜਂ ਯਚ੍ਚ ਦੁष੍ਕृ ਤਮ੍ ।। ਵਿਨਸ਼੍ਯੇਤ੍ਕਿਲ੍ਬਿषਂ ਸਰ੍ਵਂ ਮਂਦਾਕਿਨ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍
ਜਿਹੜਾ ਪਾਪ ਬੋਲਣ, ਸੋਚਣ ਜਾਂ ਕਰਮ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਹੋਵੇ—ਮੰਡਾਕਿਨੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਸਾਰਾ ਮੈਲ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਂਦਾਕਿਨੀਸਮਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਨੈਵ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ
ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮੰਡਾਕਿਨੀ ਵਰਗਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਤੀਰਥ ਨਹੀਂ।
ਮਂਦਾਕਿਨ੍ਯਾਂ ਤੁ ਯਃ ਸ੍ਨਾਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਤਿ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮੰਡਾਕਿਨੀ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਪਿਤਾਮਹਂ ਤੁ ਯੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਮਾਨਵਃ 5.1.26.
ਅਤੇ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਹਰ ਵੇਲੇ ਦਾਦਾ ਜੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਯੁਜ੍ਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਦੇਹਃ ਸਤ੍ਯਮੇਤਤ੍ਤਪੋਧਨਾਃ
ਇਸ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਹੇ ਤਪਸਵੀਓ।
ਤੇਨੈਵੋਨ੍ਮਤ੍ਤਵੇषੇਣ ਊਰ੍ਧ੍ਵਸ਼ੇषੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਉਸੇ ਪਾਗਲ ਵਰਗੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਖੜਾ ਰਿਹਾ।
ਤੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਸ਼ਪਂਤਿ ਸ੍ਮ ਨਿਨ੍ਦਾਂ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਚਾਪਰੇ
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇਣ ਲੱਗ ਪਏ, ਹੋਰ ਕੁਝ ਉਸ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।
ਲੋष੍ਠੈਰ੍ਲਗੁਡਕੈਸ਼੍ਚਾ ਨ੍ਯੇ ਘ੍ਨਂਤਿ ਤਂ ਬਲਗਰ੍ਵਿਤਾਃ
ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਉੱਤੇ ਮਾਣ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਡੱਲਿਆਂ ਅਤੇ ਲੱਕੜੀਆਂ ਨਾਲ ਮਾਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।
ਪृਚ੍ਛਂਤਿ ਵ੍ਰਤਚਰ੍ਯਾਂ ਵੈ ਕੇਨ ਵ੍ਰਤਂ ਚ ਦਰ੍ਸ਼ਿਤਮ੍
ਉਹ ਵਰਤ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗ ਪਏ ਕਿ ਇਹ ਵਰਤ ਕਿਸ ਨੇ ਦਿਖਾਇਆ ਸੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਚੇਦृਸ਼ੀ ਚਰ੍ਯਾ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਵਾ ਕृਤਾ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਕੀ ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਚਲਣ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕੀਤਾ ਸੀ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਕੀਤਾ ਸੀ?
ਮਾ ਵਿਡਮ੍ਬਯ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਵਧ੍ਯੋ ਹਿ ਨਸ੍ਤ੍ਵਮਦ੍ਯ ਵੈ
ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਤੂੰ ਮਜ਼ਾਕ ਨਾ ਕਰ; ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਮੌਤ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣ ਆਏ ਹਾਂ।
ਸ੍ਮਿਤਂ ਕृਤ੍ਵਾऽਬ੍ਰਵੀਤ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਉੱਚਾ ਹੱਸ ਕੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਯੂਯਂ ਕਾਰੁਣਿਕਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮੈਤ੍ਰਭਾਵੇ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਦਇਆਲੂ ਹੋ, ਤੇ ਮਿੱਤਰਤਾ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਵਿਚ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹੋ।
ਮਾਯਯਾ ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਮੋਹਿਤਾਸ੍ਤੇ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯਃ 5.1.26.
ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੂਜੀ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਮਾਇਆ ਵਿਚ ਫਸ ਗਏ।
ਤਾਡ੍ਯਮਾਨਸ੍ਤੁ ਤੈਰ੍ਵਿਪ੍ਰੈਃ ਪਰਂ ਕੋਪਮੁਪਾਗਮਤ੍
ਜਦੋਂ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਲੋਂ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ।
ਊਰ੍ਧ੍ਵਜੂਟਾਃ ਸਲਗੁਡਾਃ ਪਰਦਾਰੋਪਜੀਵਿਨਃ
ਉਹ ਜੂੜਾ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ, ਲਾਠੀਆਂ ਫੜ ਕੇ, ਪਰਾਈਆਂ ਔਰਤਾਂ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ।
ਨ ਪੁਤ੍ਰੇ ਪਿਤृ ਵਿਤ੍ਤਂ ਚ ਵਿਦ੍ਯਾ ਵਾਪਿ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਨਾ ਪੁੱਤਰ ਰਹਿਣਗੇ, ਨਾ ਪਿਉ ਦੀ ਦੌਲਤ, ਨਾ ਹੀ ਵਿਦਿਆ।
ਰੌਦ੍ਰਾਂ ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਂ ਤੁ ਭਿਕ੍ਸ਼ਂਤਃ ਪਰਪਿਂਡੋਪਜੀਵਿਨਃ
ਉਹ ਕੜੀ ਮੰਗਤ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਹੋਰਨਾਂ ਦੀ ਰੋਟੀ 'ਤੇ ਜੀਉਂਦੇ ਰਹਿਣਗੇ।
ਯੈਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ਰ ਕृਤਾ ਵਿਪ੍ਰੈਰ੍ਹਨ੍ਯਮਾਨੇ ਕृਪਾ ਮਯਿ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਦੌਰਾਨ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕੀਤੀ,
ਕੁਲੋਤ੍ਪਨ੍ਨਾਸ਼੍ਚ ਵੈ ਨਾਰ੍ਯੋ ਭਵਿष੍ਯਂਤਿ ਵਰਾਨ੍ਮਮ
ਉੱਚੇ ਘਰਾਂ ਵਿਚ ਜਨਮੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਮੇਰੀਆਂ ਪਿਆਰੀਆਂ ਬਣ ਜਾਣਗੀਆਂ।
ਤਤੋ ਦ੍ਵਿਜਾ ਗਤੇ ਦੇਵੇ ਮਤ੍ਵਾ ਤਂ ਸ਼ਂਕਰਂ ਵਿਭੁਮ੍
ਫਿਰ ਜਦੋਂ ਉਹ ਦੂਜੀ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਚਲੇ ਗਏ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਸ਼ੰਕਰ ਹੀ ਸਮਝਿਆ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸਰਸਿ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਜਪਤਃ ਸ਼ਤਰੁਦ੍ਰਿਯਮ੍
ਉਹ ਰੁਦਰ ਦੇ ਸਰੋਵਰ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਤ ਰੁਦਰੀ ਪਾਠ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।
ਅਨृਤਂ ਨ ਮਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਸ੍ਵੈਰੇष੍ਵੇਪਿ ਕੁਤਃ ਸੁਖਮ੍
ਮੈਂ ਕਦੇ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਆਖਿਆ; ਆਪਣੇ ਮਨ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਵੀ ਕਦੇ ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।
ਸ਼ਾਂਤਾ ਦਾਂਤਾਸ਼੍ਚ ਯੇ ਵਿਪ੍ਰਾ ਭਕ੍ਤਿਮਂਤੋ ਮਯਿ ਸ੍ਥਿਤਾਃ 5.1.26.
ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸ਼ਾਂਤ, ਸਯਾਮੀ ਤੇ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਭਗਤੀ ਵਾਲੇ ਹਨ,
ਅਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਰਤਾ ਯੇ ਚ ਭਕ੍ਤਿਮਂਤੋ ਜਨਾਰ੍ਦਨੇ
ਅਤੇ ਜੋ ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਅਗਨਿਹੋਤ੍ਰ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ,
ਨਾਸ਼ੁਭਂ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਤੇषਾਂ ਯੇषਾਂ ਸਖ੍ਯੇ ਸ੍ਥਿਤਾ ਮਤਿਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੱਤ ਮਿੱਤਰਤਾ ਵਿਚ ਟਿਕੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਅਪਸ਼ਗੁਨ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।