ਤਤ੍ਕਪਾਲਂ ਸਦਸ੍ਯੇਨ ਉਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਂ ਪਾਣਿਨਾ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਉਹ ਖੋਪੜੀ ਸਭਾ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤੀ।
ਏਵਂ ਨਾਂਤਂ ਕਪਾਲਾਨਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯਤੇ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਮੁਨਿਓ, ਖੋਪੜੀਆਂ ਦਾ ਅੰਤ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।
ਤਤਃ ਸ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਪ੍ਰਾਦਾਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤੁष੍ਟੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਫਿਰ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿੱਤਾ।
ਵਰਂ ਵਰਯ ਭੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਯਤ੍ਤੇ ਮਨਸਿ ਵਰ੍ਤਤੇ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ! ਜੋ ਕੁਝ ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਹ ਵਰ ਮੰਗ ਲੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਤ੍ਤਰਮਿਦਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਮਯਾ ਦਤ੍ਤਂ ਚਤੁਰ੍ਮੁਖ
ਹੇ ਚਤੁਰਮੁਖ! ਇਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦਾ ਉੱਚਾ ਸਥਾਨ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਵਦਂਤਂ ਵਰਦਮੀਸ਼ਾਨਂ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ ।। ਤਥੇਤਿ ਚੋਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਦਸਿ ਨ ਮਯਾऽਨ੍ਯੋ ਵਰੋ ਵृਤਃ
ਜਦੋਂ ਵਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਐਸਾ ਆਖ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਮੈਂ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਂ ਹੋਰ ਕੋਈ ਵਰ ਨਹੀਂ ਮੰਗਿਆ।'
ਉਜ੍ਜਯਿਨੀਤਿ ਵੈ ਨਾਮ ਕੁਸ਼ਸ੍ਥਲ੍ਯਾ ਨਿਵੇਸ਼ਿਤਮ੍
ਉੱਜੈਨੀ ਨਾਂ ਦੀ ਵਸਤੀ ਕੁਸ਼ਸਥਲੀ ਵਿੱਚ ਬਣਾਈ ਗਈ ਸੀ।
ਤਤ੍ਰ ਵਿਪ੍ਰਾਃ ਕृਤੇ ਸ੍ਨਾਨੇ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਃ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ 5.1.26.
ਉਥੇ ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਤਿਲਾਸ੍ਤਾਨ੍ਸਵਸ੍ਤ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਸਫਲਾਨ੍ਮਂਡਕੈਃ ਸਹ
ਉਸ ਥਾਂ ਤੇ ਤਿਲ, ਕਪੜੇ, ਫਲ ਅਤੇ ਮਿਠਿਆਈਆਂ ਮਿਲ ਕੇ ਚੜ੍ਹਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਥਮਂ ਚ ऋਗ੍ਵੇਦਾਯ ਯਜੁਰ੍ਵੇਦਾਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਰਿਗਵੇਦ ਅਤੇ ਯਜੁਰਵੇਦ ਲਈ ਦਾਨ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵੇਦਾਨੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਚਾਪ੍ਯੇਵਂ ਪ੍ਰੀਯਤਾਂ ਮੇ ਪਿਤਾਮਹਃ
ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਮੇਰਾ ਦਾਦਾ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੇ।
ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਮਂਦਾਕਿਨ੍ਯਾਂ ਤਥਾ ਭਵੇਤ੍
ਜਿਹੜਾ ਪੁੰਨ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਤੇ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਮੰਡਾਕਿਨੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਦਾਨਂ ਕੋਟਿਗੁਣਂ ਜ੍ਞੇਯਂ ਮਂਦਾਕਿਨ੍ਯਾਂ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਮੰਡਾਕਿਨੀ ਵਿੱਚ ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਕੋਟੀਆਂ ਗੁਣਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਘृਤਧੇਨੁਂ ਚ ਕਾਰ੍ਤਿਕ੍ਯਾਂ ਮਾਘ੍ਯਾਂ ਤਿਲਮਯੀਂ ਤਥਾ
ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਘਿਉ ਦੀ ਗਾਂ ਅਤੇ ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਤਿਲਾਂ ਦੀ ਗਾਂ ਚੜ੍ਹਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਵਾਚਿਕਂ ਮਾਨਸਂ ਪਾਪਂ ਕਰ੍ਮਜਂ ਯਚ੍ਚ ਦੁष੍ਕृ ਤਮ੍ ।। ਵਿਨਸ਼੍ਯੇਤ੍ਕਿਲ੍ਬਿषਂ ਸਰ੍ਵਂ ਮਂਦਾਕਿਨ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍
ਜਿਹੜਾ ਪਾਪ ਬੋਲਣ, ਸੋਚਣ ਜਾਂ ਕਰਮ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਹੋਵੇ—ਮੰਡਾਕਿਨੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਸਾਰਾ ਮੈਲ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਂਦਾਕਿਨੀਸਮਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਨੈਵ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ
ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮੰਡਾਕਿਨੀ ਵਰਗਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਤੀਰਥ ਨਹੀਂ।
ਮਂਦਾਕਿਨ੍ਯਾਂ ਤੁ ਯਃ ਸ੍ਨਾਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਤਿ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮੰਡਾਕਿਨੀ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਪਿਤਾਮਹਂ ਤੁ ਯੋ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਮਾਨਵਃ 5.1.26.
ਅਤੇ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਹਰ ਵੇਲੇ ਦਾਦਾ ਜੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਯੁਜ੍ਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਦੇਹਃ ਸਤ੍ਯਮੇਤਤ੍ਤਪੋਧਨਾਃ
ਇਸ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਹੇ ਤਪਸਵੀਓ।
ਤੇਨੈਵੋਨ੍ਮਤ੍ਤਵੇषੇਣ ਊਰ੍ਧ੍ਵਸ਼ੇषੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਉਸੇ ਪਾਗਲ ਵਰਗੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਖੜਾ ਰਿਹਾ।
ਤੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਸ਼ਪਂਤਿ ਸ੍ਮ ਨਿਨ੍ਦਾਂ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਚਾਪਰੇ
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇਣ ਲੱਗ ਪਏ, ਹੋਰ ਕੁਝ ਉਸ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।
ਲੋष੍ਠੈਰ੍ਲਗੁਡਕੈਸ਼੍ਚਾ ਨ੍ਯੇ ਘ੍ਨਂਤਿ ਤਂ ਬਲਗਰ੍ਵਿਤਾਃ
ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਉੱਤੇ ਮਾਣ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਡੱਲਿਆਂ ਅਤੇ ਲੱਕੜੀਆਂ ਨਾਲ ਮਾਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।
ਪृਚ੍ਛਂਤਿ ਵ੍ਰਤਚਰ੍ਯਾਂ ਵੈ ਕੇਨ ਵ੍ਰਤਂ ਚ ਦਰ੍ਸ਼ਿਤਮ੍
ਉਹ ਵਰਤ ਦੇ ਨਿਯਮਾਂ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗ ਪਏ ਕਿ ਇਹ ਵਰਤ ਕਿਸ ਨੇ ਦਿਖਾਇਆ ਸੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਚੇਦृਸ਼ੀ ਚਰ੍ਯਾ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਵਾ ਕृਤਾ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਕੀ ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਚਲਣ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕੀਤਾ ਸੀ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ਣੂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਕੀਤਾ ਸੀ?
ਮਾ ਵਿਡਮ੍ਬਯ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਵਧ੍ਯੋ ਹਿ ਨਸ੍ਤ੍ਵਮਦ੍ਯ ਵੈ
ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਤੂੰ ਮਜ਼ਾਕ ਨਾ ਕਰ; ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਮੌਤ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣ ਆਏ ਹਾਂ।
ਸ੍ਮਿਤਂ ਕृਤ੍ਵਾऽਬ੍ਰਵੀਤ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਉੱਚਾ ਹੱਸ ਕੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਯੂਯਂ ਕਾਰੁਣਿਕਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਮੈਤ੍ਰਭਾਵੇ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤਾਃ
ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਦਇਆਲੂ ਹੋ, ਤੇ ਮਿੱਤਰਤਾ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਵਿਚ ਟਿਕੇ ਹੋਏ ਹੋ।
ਮਾਯਯਾ ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਮੋਹਿਤਾਸ੍ਤੇ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯਃ 5.1.26.
ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੂਜੀ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਮਾਇਆ ਵਿਚ ਫਸ ਗਏ।
ਤਾਡ੍ਯਮਾਨਸ੍ਤੁ ਤੈਰ੍ਵਿਪ੍ਰੈਃ ਪਰਂ ਕੋਪਮੁਪਾਗਮਤ੍
ਜਦੋਂ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਲੋਂ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ।
ਊਰ੍ਧ੍ਵਜੂਟਾਃ ਸਲਗੁਡਾਃ ਪਰਦਾਰੋਪਜੀਵਿਨਃ
ਉਹ ਜੂੜਾ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ, ਲਾਠੀਆਂ ਫੜ ਕੇ, ਪਰਾਈਆਂ ਔਰਤਾਂ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ।