ਯੋਜਨਸ੍ਯੈਵ ਪਰ੍ਯਂਤਂ ਚਤੁਰ੍ਦਿਕ੍ਸ਼ੂਪਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਉਹ ਵਣ ਚਾਰਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਯੋਜਨ ਤੱਕ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਹਰ ਪਾਸੇ ਸੋਭਾ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ।
ਦ੍ਵਾਰਾਣਿ ਤਤ੍ਰ ਸ਼ੋਭਂਤੇ ਕਾਂਚਨੈਃ ਕਲਸ਼ੈਃ ਸ੍ਥਿਤੈਃ
ਉਥੇ ਦਰਵਾਜੇ ਸੋਹਣੇ ਲੱਗਦੇ ਹਨ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਘੜੇ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ।
ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਦ੍ਵਾਰਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ਾ ਮਹਾਬਲਾਃ
ਮਹਾਂ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਵਲੋਂ ਨਿਯੁਕਤ ਹੋਏ, ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦਰਵਾਜ਼ਿਆਂ ਦੇ ਰਖਵੇਲੇ ਹਨ।
ਪਿਂਗਲੇਸ਼ਃ ਸ੍ਥਿਤਃ ਪੂਰ੍ਵੇ ਬਾਲਰੂਪੋ ਵਿਭਾਵਸੁਃ
ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਪਿੰਗਲੇਸ਼ਾ, ਇੱਕ ਬੱਚੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਖੜਾ ਹੈ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇऽਪਿ ਮਹਾਯੋਗੀ ਕਾਯਾਵਰੋਹਣੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮਹਾਂ ਯੋਗੀ ਕਾਇਆਵਰੋਹਣੇਸ਼ਵਰ ਮੌਜੂਦ ਹੈ।
ਨਿਯੁਕ੍ਤੋ ਵੈ ਮਹੇਸ਼ੇਨ ਵਾਰੁਣੀਂ ਦਿਸ਼ਮਾਸ੍ਥਿਤਃ
ਮਹੇਸ਼ ਜੀ ਵਲੋਂ ਨਿਯੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਵਾਰੁਣੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਹੈ।
ਸਾਧਕਃ ਸਰ੍ਵਕਾਰ੍ਯਾਣਾਮਾਦਿष੍ਟਃ ਸ਼ਂਕਰੇਣ ਸਃ
ਸ਼ੰਕਰ ਜੀ ਵਲੋਂ ਸ਼ਕਤੀ ਮਿਲੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਸਫਲ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਮृਤਾ ਰੁਦ੍ਰਪੁਰਂ ਯਾਂਤਿ ਵਿਮਾਨੈਃ ਸਾਰ੍ਵਕਾਮਿਕੈਃ 5.1.26.
ਜੋ ਲੋਕ ਮਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਰਵ ਕਾਮਨਾ ਵਾਲੀਆਂ ਅਸਮਾਨੀ ਰਥਾਂ 'ਚ ਰੁਦ੍ਰਪੁਰਾ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪਂਚੇਸ਼ਾਨੀਂ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿਲੋਮਾਨੁ ਲੋਮਤਃ
ਪੰਜ ਇਸ਼ਾਨਾਂ ਨੂੰ ਉਲਟ ਤੇ ਸਿੱਧਾ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ,
ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵਪਾਪੈਸ੍ਤੁ ਬਹੁਜਨ੍ਮਕृਤੈਰਪਿ
ਇਨਸਾਨ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਕਈ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਹੋਣ।
ਅਨੇਨੈਵ ਸ੍ਵਦੇਹੇਨ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਇਸੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ, ਉਹ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਥਾ ਸ਼ृਣੁ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਿਨੀਮ੍
ਹੁਣ ਸੁਣ, ਮੈਂ ਉਹ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਹਾਕਾਲਂ ਨਤ੍ਵਾ ਚੇਸ਼ਾਨਮੀਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਕੇ, ਮਹਾਕਾਲ ਤੇ ਇਸ਼ਾਨ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ,
ਉਪਗਮ੍ਯ ਤਤੋ ਦੇਵਂ ਗਣੇਸ਼ਂ ਪਿਂਗਲੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਫਿਰ, ਗਣੇਸ਼ ਤੇ ਪਿੰਗਲੇਸ਼ਵਰ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ,
ਮਹਾਕਾਲੇਸ਼੍ਵਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਭੂਯਃ ਸ੍ਨਾਤੋ ਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਃ
ਮਹਾਕਾਲੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਪਾਸ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਮੁੜ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖ ਕੇ,
ਈਸ਼ਾਨੇ ਗਮਯੇਦ੍ਰਾਤ੍ਰਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵੈ ਨਕ੍ਤਭੋਜਨਮ੍
ਇਸ਼ਾਨ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਰਾਤ ਗੁਜ਼ਾਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਨਕਤ ਭੋਜਨ ਕਰਕੇ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਪੂਰ੍ਵਵਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਾਤਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਵ੍ਰਜੇਨ੍ਨਰਃ
ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਸਵੇਰੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼੍ਯਾਮਥਾਪ੍ਯੇਵਂ ਬਿਲ੍ਵੇਸ਼ਂ ਪਸ਼੍ਚਿਮੇऽਰ੍ਚਯੇਤ੍ 5.1.26.
ਤੇ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਵੀ, ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਬਿਲਵੇਸ਼ਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਮਾਵਾਸ੍ਯਾਂ ਸ਼ੁਚਿਃ ਸ੍ਨਾਤੋ ਮਹਾਕਾਲੇਸ਼੍ਵਰਂ ਯਜੇਤ੍
ਅਮਾਵੱਸ ਦੀ ਰਾਤ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ ਤੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਮਹਾਕਾਲੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਗੀਤਨृਤ੍ਯਾਦਿਕਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਮਾਪਯੇਤ੍
ਗੀਤ, ਨਾਚ ਆਦਿ ਕਰਕੇ, ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਮਾਫੀ ਮੰਗਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਭੋਜਯੇਤ੍ਪਞ੍ਚ ਸ਼ਿਵਭਕ੍ਤਿਪਰਾਯਣਾਨ੍
ਉਹ ਪੰਜ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਏ।
ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਹਿਰਣ੍ਯੇਨ ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਵਸ੍ਤ੍ਰਗੁਣੈਰ੍ਨਵੈਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਨੌ ਸੁਤਲੀਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਸੁੰਦਰ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨ ਦੇ ਕੇ,
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਬਿਲ੍ਵੇਸ਼੍ਵਰੇ ਚਾਸ਼੍ਵਂ ਵृषਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਚੋਤ੍ਤਰੇ
ਬਿਲਵੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਘੋੜਾ ਅਤੇ ਉੱਤਰੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਬਲਦ ਭੇਟ ਕਰਕੇ,
ਯ ਏਵਂ ਕੁਰੁਤੇ ਵ੍ਯਾਸ ਤਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਫਲਂ ਸ਼ृਣੁ
ਹੇ ਵਿਆਸ, ਜੋ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਪੁੰਨ ਦੇ ਫਲ ਨੂੰ ਸੁਣ।
ਪਿਤृਕੈਰ੍ਮਾਤृਕੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਕੁਲੈਃ ਸ ਦਿਵਿ ਮੋਦਤੇ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ, ਮਾਤਰਾਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਸਮੇਤ ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੀਕृਤਾ ਤੇਨ ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪਾ ਵਸੁਨ੍ਧਰਾ
ਉਸ ਵੱਲੋਂ ਸੱਤ ਟਾਪਿਆਂ ਵਾਲੀ ਧਰਤੀ ਦੀ ਪਰikrama ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਯਸ੍ਤੁ ਪਦ੍ਮਾਵਤੀਂ ਪਸ਼੍ਯੇਦ੍ਦਰ੍ਚਯੇਤ੍ਪਂਕਜੈਰ੍ਨਰਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪਦਮਾਵਤੀ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪੰਗੜਿਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਸ੍ਵਰ੍ਣਸ਼ृਂਗਾਟਿਕਾਂ ਵ੍ਯਾਸ ਕੁਸੁਮੈਃ ਸ੍ਵਰ੍ਣਸਂਨਿਭੈਃ 5.1.26.
ਅਥਵਾ, ਹੇ ਵਿਆਸ, ਸੋਨੇ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸੋਨੇ ਦੀ ਮੰਦਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਅਵਨ੍ਤਿਨੀਂ ਤੁ ਯਃ ਪਸ਼੍ਯੇਦ੍ਦੇਵੀਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾਮ੍
ਜੋ ਅਵੰਤਿਨੀ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ,
ਅਰ੍ਚਯੇਤ੍ਪਂਕਜੈਰ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਯੋ ਦੇਵੀਮਮਰਾਵਤੀਮ੍
ਜੋ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਪੰਗੜਿਆਂ ਨਾਲ ਅਮਰਾਵਤੀ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ,