ਸੋਮੇਸ਼੍ਵਰਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਜ੍ਜਿਤਕ੍ਰੋਧੋ ਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਃ
ਫਿਰ, ਗੁੱਸਾ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਸੋਮੇਸ਼ਵਰ ਕੋਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰੇਸ਼੍ਵਰਂ ਵ੍ਯਾਸ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਸਮਾਹਿਤਃ
ਫਿਰ, ਮਨ ਨੂੰ ਇਕਾਗਰ ਕਰਕੇ, ਵਿਸ਼ਵਾਨਰੇਸ਼ਵਰ ਕੋਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਵਿਅਾਸ।
ਬੀਜਪੂਰਕਹਸ੍ਤਂ ਤੁ ਲਕੁ ਲੀਸ਼ਂ ਤਤੋ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਫਿਰ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਬੀਜਪੂਰਕਾ ਫਲ ਫੜੇ ਹੋਏ ਲਕੁਲੀਸ਼ ਕੋਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਨ੍ਮਹਾਦੇਵਂ ਗਦ੍ਯਾਣੇਸ਼੍ਵਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਹਾਦੇਵ ਗਦਿਆਣ ਦੇ ਉੱਤਮ ਪ੍ਰਭੂ ਕੋਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਭ੍ਯਰ੍ਥਿਤਃ ਸਦਾ ਦੇਵੈਃ ਪੂਜਿਤਃ ਸਿਦ੍ਧਿਕਾਰਣਾਤ੍
ਉਹ ਸਦਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਮੰਗਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਿੱਧੀਆਂ ਲਈ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਯੋਵृਦ੍ਧਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਨ੍ਮਹਾਕਾਲਂ ਸਨਾਤਨਮ੍
ਫਿਰ, ਵਧੀਕ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਮਹਾਕਾਲ ਕੋਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿਘ੍ਨਨਾਸ਼ਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਪ੍ਰਾਣੀਸ਼ਂ ਬਲਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵਿਘਨਨਾਸ਼, ਜੋ ਜੀਵਨ ਤੇ ਤਾਕਤ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ, ਕੋਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਚੈਵ ਕृਤੇ ਸ੍ਨਾਨੇ ਲਭ੍ਯਂਤੇ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਯਃ
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸਾਰੀਆਂ ਸਿੱਧੀਆਂ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤਨਯਂ ਤਮਨੂਲ੍ਲਂਘ੍ਯ ਦਂਡ ਪਾਣਿਂ ਤਤੋ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ 5.1.23.
ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਨਾ ਲੰਘ ਕੇ, ਫਿਰ ਦੰਡਪਾਣੀ ਕੋਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪੁष੍ਪਦਨ੍ਤਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ਭਕ੍ਤਿਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਫਿਰ ਭਗਤੀ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ, ਪੁਸ਼ਪਦੰਤ ਕੋਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਗੁਹ੍ਯਂ ਚੈਵ ਮਹਾਕਾਲਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਸਮਾਹਿਤਃ
ਫਿਰ ਮਨ ਨੂੰ ਇਕਾਗਰ ਕਰਕੇ, ਗੁਪਤ ਸਥਾਨ ਤੇ ਮਹਾਕਾਲ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਸਮਾਧਿਸ੍ਥੋ ਦੁਰ੍ਵਾਸੇਸ਼੍ਵਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਟਿਕ ਕੇ, ਉੱਚਤਮ ਦੁਰਵਾਸਾ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਵਾਸਾਵਰੋਧਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦੁਰ੍ਵਾਸਸਃ ਸਮੀਪਤਃ
ਸਾਂਸ ਰੋਕ ਕੇ, ਦੁਰਵਾਸਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰੋਚ੍ਛ੍ਵਾਸੋ ਵਿਮੋਕ੍ਤ੍ਯਸ੍ਤਾਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਤੁ ਸਰ੍ਵਥਾ
ਉਥੇ, ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਸਾਂਸ ਛੱਡ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਯਮਲੋਕਂ ਨ ਪਸ਼੍ਯਤਿ
ਉਸ ਦੀ ਝਲਕ ਹੀ ਮਿਲਣ ਨਾਲ, ਯਮ ਲੋਕ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ।
ਯਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਬਧਿਰਤ੍ਵਂ ਨ ਜਾਯਤੇ
ਉਸ ਦੀ ਝਲਕ ਹੀ ਮਿਲਣ ਨਾਲ, ਬਹਿਰਾਪਣ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।
ਨ ਕੀਰ੍ਤਯੇਦ੍ਯਦਾ ਨਾਮ ਸਾ ਯਾਤ੍ਰਾ ਵਿਫਲੀ ਭਵੇਤ੍
ਜੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਨਹੀਂ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਯਾਤਰਾ ਵਿਅਰਥ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਭਕ੍ਤਿਯੁਕ੍ਤਸ੍ਤਤੋ ਬ੍ਰੂਯਾਨ੍ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਪੁਨਃਪੁਨਃ
ਫਿਰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਬੋਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਂਸਾਰਸਾਗਰਾਦ੍ਧੋਰਾਨ੍ਮਾਮੁਦ੍ਧਰ ਜਗਤ੍ਪਤੇ 5.1.23.
ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਡਰਾਉਣੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਬਚਾ ਲੈ।
ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੀਕृਤਾ ਤੇਨ ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪਾ ਵਸੁਂਧਰਾ
ਉਸ ਕਰਮ ਨਾਲ, ਸਤੰਨ ਟਾਪਿਆਂ ਵਾਲੀ ਧਰਤੀ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਤ੍ਫਲਂ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਯ ਸਕृਦ੍ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍
ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਇਕ ਵਾਰੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਉਸ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਪਦੇਪਦੇ ਯਜ੍ਞਫਲਮਿਤਿ ਮੇ ਸ਼ਂਕਰੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਹਰ ਪੈਰ ਤੇ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ — ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ੰਕਰ ਨੇ ਆਖਿਆ।
ਪੂਜਿਤਾਨਿ ਭਵਂਤ੍ਯਤ੍ਰ ਯਾਤ੍ਰੇਸ਼੍ਵਰਸਮਰ੍ਚਨਾਤ੍
ਇਥੇ, ਯਾਤਰਾ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸਭ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸਹਸ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਫਲਂ ਸ਼ृਣੁ
ਜੇ ਕੋਈ ਹਜ਼ਾਰ ਦਕਸ਼ਿਨਾ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੁਣ।
ਏਵਂ ਯਾਤ੍ਰਾਂ ਸਮਾਪ੍ਯਾਥ ਗਤ੍ਵਾ ਨਿਜਗृਹਂ ਨਰਃ
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਯਾਤਰਾ ਪੂਰੀ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਭੋਜਯੇਚ੍ਛਿਵਭਕ੍ਤਾਂਸ਼੍ਚ ਸ਼ਿਵਧ੍ਯਾਨਪਰਾਯਣਾਨ੍
ਉਹ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਏ।
ਯਾਤ੍ਰਾਕ੍ਰਮੇਣ ਚੈਕੈਕਂ ਦ੍ਵਾਰਾਂਤਰਮਨੁਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਯਾਤਰਾ ਦੇ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਹਰ ਇਕ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਵਾਰੀ-ਵਾਰੀ ਪਾਰ ਕਰੇ।
ਧੇਨੁਂ ਪਯਸ੍ਵਿਨੀਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵਿਤ੍ਤਸ਼ਾਠ੍ਯਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਉਹ ਦੁੱਧ ਵਾਲੀ ਗਾਂ, ਜੋ ਧਨ ਦੀ ਚਲਾਕੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਵੇ, ਦਾਨ ਕਰੇ।
ਦੀਨਾਨਾਥਦਰਿਦ੍ਰਾਂਧਵਿਕਲਾਦ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਭੋਜਯੇਤ੍ 5.1.23.
ਜੋ ਬੇਸਹਾਰੇ, ਗਰੀਬ, ਅੰਨ੍ਹੇ ਤੇ ਦੁਖੀ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕੁਲਾਨਾਂ ਸ਼ਤਮੁਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਮਾਤਾਪਿਤ੍ਰੋਃ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਸੌ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾ ਕੇ, ਮਾਂ-ਪਿਓ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।