ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸਰਸਿ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕੋਟੇਸ਼੍ਵਰਂ ਸ਼ਿਵਮ੍
ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਅਤੇ ਕੋਟੀਸ਼ਵਰ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ—
ਗਨ੍ਧੈਃ ਪੁष੍ਪੈਰ੍ਨਮਸ੍ਕਾਰੈਃ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਸੁਗੰਧ, ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਨਮਸਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਤਤ੍ਰੈਵ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ਃ ਕਪਾਲਂ ਨ੍ਯਸ੍ਤਵਾਨ੍ਕ੍ਸ਼ਿਤੌ
ਉਥੇ ਹੀ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਖੋਪੜੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤੀ।
ਕਪਾਲਮੋਚਨਂ ਨਾਮ ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਣਾਸ਼ਨਮ੍
ਇਸ ਨੂੰ ਕਪਾਲਮੋਚਨ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਦਰ੍ਧਾਰ੍ਧੇਨ ਪਾਦੇਨ ਵਿਤ੍ਤਸ਼ਾਠ੍ਯਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਉਸ ਥਾਂ ਅੱਧੇ ਤੋਂ ਵੀ ਅੱਧੇ ਪੈਰ ਨਾਲ, ਧਨ ਦੀ ਚਲਾਕੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ,
ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਕਪਿਲੇਸ਼੍ਵਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਉੱਤਮ ਕਪਿਲੇਸ਼ਵਰ ਵੱਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਹਨੁਮਤ੍ਕੇਸ਼੍ਵਰਂ ਦੇਵਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਸਮਾਹਿਤਃ
ਫਿਰ ਮਨ ਨੂੰ ਇਕਾਗਰ ਕਰਕੇ, ਹਨੁਮਤਕੇਸ਼ਵਰ ਦੇਵਤਾ ਕੋਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਨ੍ਮਹਾਦੇਵਂ ਪੈਪ੍ਪਲਾਖ੍ਯਂ ਸਨਾਤਨਮ੍
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਹਾਦੇਵ ਪੈਪਪਲਾਖਿਆ, ਜੋ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਕੋਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਪ੍ਨੇਸ਼੍ਵਰਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ਭਕ੍ਤਿਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਸਮਨ੍ਵਿਤਃ 5.1.23.
ਫਿਰ ਭਗਤੀ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ, ਸਵਪਨੇਸ਼ਵਰ ਕੋਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਨ੍ਮਹਾਦੇਵਮੀਸ਼ਾਨਂ ਵਿਸ਼੍ਵਤੋਮੁਖਮ੍
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਹਾਦੇਵ ਈਸ਼ਾਨ, ਜੋ ਹਰ ਪਾਸੇ ਮੁਖ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਕੋਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸੋਮੇਸ਼੍ਵਰਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਜ੍ਜਿਤਕ੍ਰੋਧੋ ਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਃ
ਫਿਰ, ਗੁੱਸਾ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਸੋਮੇਸ਼ਵਰ ਕੋਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰੇਸ਼੍ਵਰਂ ਵ੍ਯਾਸ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਸਮਾਹਿਤਃ
ਫਿਰ, ਮਨ ਨੂੰ ਇਕਾਗਰ ਕਰਕੇ, ਵਿਸ਼ਵਾਨਰੇਸ਼ਵਰ ਕੋਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਵਿਅਾਸ।
ਬੀਜਪੂਰਕਹਸ੍ਤਂ ਤੁ ਲਕੁ ਲੀਸ਼ਂ ਤਤੋ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਫਿਰ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਬੀਜਪੂਰਕਾ ਫਲ ਫੜੇ ਹੋਏ ਲਕੁਲੀਸ਼ ਕੋਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਨ੍ਮਹਾਦੇਵਂ ਗਦ੍ਯਾਣੇਸ਼੍ਵਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਹਾਦੇਵ ਗਦਿਆਣ ਦੇ ਉੱਤਮ ਪ੍ਰਭੂ ਕੋਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਭ੍ਯਰ੍ਥਿਤਃ ਸਦਾ ਦੇਵੈਃ ਪੂਜਿਤਃ ਸਿਦ੍ਧਿਕਾਰਣਾਤ੍
ਉਹ ਸਦਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਮੰਗਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਿੱਧੀਆਂ ਲਈ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਯੋਵृਦ੍ਧਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਨ੍ਮਹਾਕਾਲਂ ਸਨਾਤਨਮ੍
ਫਿਰ, ਵਧੀਕ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਮਹਾਕਾਲ ਕੋਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿਘ੍ਨਨਾਸ਼ਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਪ੍ਰਾਣੀਸ਼ਂ ਬਲਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵਿਘਨਨਾਸ਼, ਜੋ ਜੀਵਨ ਤੇ ਤਾਕਤ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ, ਕੋਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯ ਚੈਵ ਕृਤੇ ਸ੍ਨਾਨੇ ਲਭ੍ਯਂਤੇ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਯਃ
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸਾਰੀਆਂ ਸਿੱਧੀਆਂ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਤਨਯਂ ਤਮਨੂਲ੍ਲਂਘ੍ਯ ਦਂਡ ਪਾਣਿਂ ਤਤੋ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ 5.1.23.
ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਨਾ ਲੰਘ ਕੇ, ਫਿਰ ਦੰਡਪਾਣੀ ਕੋਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪੁष੍ਪਦਨ੍ਤਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਦ੍ਭਕ੍ਤਿਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਫਿਰ ਭਗਤੀ ਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ, ਪੁਸ਼ਪਦੰਤ ਕੋਲ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਗੁਹ੍ਯਂ ਚੈਵ ਮਹਾਕਾਲਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਸਮਾਹਿਤਃ
ਫਿਰ ਮਨ ਨੂੰ ਇਕਾਗਰ ਕਰਕੇ, ਗੁਪਤ ਸਥਾਨ ਤੇ ਮਹਾਕਾਲ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਸਮਾਧਿਸ੍ਥੋ ਦੁਰ੍ਵਾਸੇਸ਼੍ਵਰਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਟਿਕ ਕੇ, ਉੱਚਤਮ ਦੁਰਵਾਸਾ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਵਾਸਾਵਰੋਧਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਦੁਰ੍ਵਾਸਸਃ ਸਮੀਪਤਃ
ਸਾਂਸ ਰੋਕ ਕੇ, ਦੁਰਵਾਸਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰੋਚ੍ਛ੍ਵਾਸੋ ਵਿਮੋਕ੍ਤ੍ਯਸ੍ਤਾਮਭ੍ਯਰ੍ਚ੍ਯ ਤੁ ਸਰ੍ਵਥਾ
ਉਥੇ, ਹਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਸਾਂਸ ਛੱਡ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਯਮਲੋਕਂ ਨ ਪਸ਼੍ਯਤਿ
ਉਸ ਦੀ ਝਲਕ ਹੀ ਮਿਲਣ ਨਾਲ, ਯਮ ਲੋਕ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ।
ਯਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮਾਤ੍ਰੇਣ ਬਧਿਰਤ੍ਵਂ ਨ ਜਾਯਤੇ
ਉਸ ਦੀ ਝਲਕ ਹੀ ਮਿਲਣ ਨਾਲ, ਬਹਿਰਾਪਣ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।
ਨ ਕੀਰ੍ਤਯੇਦ੍ਯਦਾ ਨਾਮ ਸਾ ਯਾਤ੍ਰਾ ਵਿਫਲੀ ਭਵੇਤ੍
ਜੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਨਹੀਂ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਯਾਤਰਾ ਵਿਅਰਥ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਭਕ੍ਤਿਯੁਕ੍ਤਸ੍ਤਤੋ ਬ੍ਰੂਯਾਨ੍ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਪੁਨਃਪੁਨਃ
ਫਿਰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਵਾਰ-ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਬੋਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਸਂਸਾਰਸਾਗਰਾਦ੍ਧੋਰਾਨ੍ਮਾਮੁਦ੍ਧਰ ਜਗਤ੍ਪਤੇ 5.1.23.
ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਡਰਾਉਣੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਬਚਾ ਲੈ।
ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੀਕृਤਾ ਤੇਨ ਸਪ੍ਤਦ੍ਵੀਪਾ ਵਸੁਂਧਰਾ
ਉਸ ਕਰਮ ਨਾਲ, ਸਤੰਨ ਟਾਪਿਆਂ ਵਾਲੀ ਧਰਤੀ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।