ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਰਾਮਰੂਪੇਣ ਲਂਕਾਯਾਂ ਵਿਨਿਪਾਤਿਤਃ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਰਾਮ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਲੰਕਾ ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
ਘਾਤਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤਂ ਦੁष੍ਟਂ ਸੀਤਾਮਾਦਾਯ ਜਾਨਕੀਮ੍
ਉਸ ਦੁਸ਼ਟ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ, ਉਹ ਜਨਕ ਦੀ ਧੀ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਲੈ ਆਇਆ।
ਤਤ੍ਰ ਰਾਜ੍ਯਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ऋषਿਭਿਃ ਪਰਿਵਾਰਿਤਃ
ਉਥੇ ਰਾਜ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਚ ਦ੍ਵਯੋਰ੍ਵੀਰ੍ਯਂ ਸ਼ਂਭੁਵਾਤਜਯੋਸ੍ਤਦਾ
ਉਸਨੇ ਫਿਰ ਦੋਵਾਂ—ਸ਼ੰਭੂ ਤੇ ਵਾਤਜਨਮ—ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਿਆ।
ਅਨੌਪਮ੍ਯੋ ਯਥਾ ਦੇਵੋ ਯੁਦ੍ਧੇ ਸ਼ੌਰ੍ਯਂ? ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਜਿਵੇਂ ਮਹਿਲੇਸ਼ਵਰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਬੇਮਿਸਾਲ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਹੈ—
ਏਤਚ੍ਛੁਤ੍ਵਾਥ ਹਨੁਮਾਨ੍ਯਦ੍ਧਰੇਣੋ ਪਮਾ ਮਮ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਹਨੁਮਾਨ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਵਾਨਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਉਸਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹਾਂ।'
ਗਮਿष੍ਯੇ ਨਗਰੀਂ ਲਂਕਾਂ ਲਿਂਗਮੇਕਂ ਪ੍ਰਯਾਚਿਤੁਮ੍ 5.1.21.
ਮੈਂ ਲੰਕਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਉਥੋਂ ਇੱਕ ਲਿੰਗ ਮੰਗਣ ਲਈ।
ਤਤੋ ਗਤਃ ਸ ਲਂਕਾਯਾਂ ਵਿਭੀषਣਮੁਵਾਚ ਹ
ਫਿਰ ਉਹ ਲੰਕਾ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਉਕ੍ਤਂ ਚ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਗृਹਾਣੈਤਦ੍ਯਥਾ ਰੁਚਿ
ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਇਹ ਲੈ ਲੋ, ਜਿਵੇਂ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ।'
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਵਿਜਯਾਤ੍ਪੂਰ੍ਵਂ ਮਮ ਭ੍ਰਾਤ੍ਰਾ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ ਤਤ੍ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਾਮਿ ਤੇऽਦ੍ਯੈਵ ਸਤ੍ਯਮੇਤਤ੍ਪ੍ਲਵਂਗਮ
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਮੇਰੇ ਮਹਾਨ ਭਰਾ ਨੇ ਇਹ ਦਿੱਤਾ ਸੀ; ਮੈਂ ਅੱਜ ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਬਾਂਦਰ। ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ।
ਤਤੋ ਜਗ੍ਰਾਹ ਹਨੁਮਾਁਲ੍ਲਿਂਗਂ ਮੌਕ੍ਤਿਕਸਂਨਿਭਮ੍
ਫਿਰ ਹਨੂਮਾਨ ਨੇ ਉਹ ਲਿੰਗ ਲਿਆ, ਜੋ ਮੋਤੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਹਨੁਮਤੋ ਵਾਕ੍ਯਮਥੋਵਾਚ ਵਿਭੀषਣਃ
ਹਨੂਮਾਨ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੇ ਫਿਰ ਕਿਹਾ।
ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਹਿ ਪੁਰਾਵृਤ੍ਤਂ ਲਿਂਗਮੇਤਦ੍ਧਨੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਇਹ ਲਿੰਗ ਧਨ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਦਾ ਸੀ।
ਰਾਵਣੇਨ ਯਦਾ ਬਦ੍ਧਸ੍ਤਦਾਨੀਂ ਹਿ ਧਨੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਜਦੋਂ ਰਾਵਣ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਤਦ ਧਨ ਦੇ ਸਵਾਮੀ—
ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਲਿਂਗਸ੍ਯ ਧਨੇਸ਼ੋ ਧਨਰਕ੍ਸ਼ਕਃ
ਉਸ ਲਿੰਗ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਧਨ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਧਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣ ਗਿਆ।
ਸਪ੍ਤਮੇ ਦਿਵਸੇ ਚੈਵ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋऽਵਂਤਿਕਾਂ ਪੁਰੀਮ੍
ਸੱਤਵੇਂ ਦਿਨ ਉਹ ਅਵੰਤਿਕਾ ਸ਼ਹਿਰ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ।
ਤਤ੍ਰ ਰੁਦ੍ਰਸਰਸ੍ਤੀਰੇ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਸ੍ਨਾਨਮਥਾਕਰੋਤ੍ 5.1.21.
ਉਥੇ, ਰੁਦ੍ਰਸਰਸ ਦੇ ਕੰਢੇ, ਉਸਨੇ ਲਿੰਗ ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਫਿਰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ।
ਉਦ੍ਧਰ੍ਤੁਕਾਮਸ੍ਤਲ੍ਲਿਗਮੁਦ੍ਧਰ੍ਤੁਂ ਨ ਸ਼ਸ਼ਾਕ ਸਃ
ਉਹ ਲਿੰਗ ਚੁੱਕਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਚੁੱਕ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ।
ਤਤੋ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤੋ ਦੇਵਃ ਪ੍ਰਾਹ ਤਂ ਵਾਯੁਨਨ੍ਦਨਮ੍
ਫਿਰ ਦੇਵਤਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਕੇ ਵਾਯੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਬੋਲੇ।
ਹਨੁਮਤ੍ਕੇਸ਼੍ਵਰਂ ਚਾਥ ਲੋਕੇ ਖ੍ਯਾਤਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
'ਹਨੂਮਤਕੇਸ਼ਵਰ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਵੇਗਾ।'
ਸ਼ਨੌ ਪਸ਼੍ਯੇਨ੍ਨਰੋ ਯਸ੍ਤੁ ਹਨੁਮਤ੍ਕੇਸ਼੍ਵਰਂ ਸ਼ਿਵਮ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਹਨੂਮਤਕੇਸ਼ਵਰ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਇਕ ਵਾਰੀ ਵੀ ਵੇਖ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—
ਨ ਚ ਚੌਰਭਯਂ ਤਸ੍ਯ ਨ ਦਾਰਿਦ੍ਰ੍ਯਂ ਨ ਦੁਰ੍ਗਤਿਃ
ਉਸਨੂੰ ਚੋਰਾਂ ਦਾ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ, ਨਾ ਹੀ ਗਰੀਬੀ, ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਦੁਖ।
ਤਸ੍ਯ ਰੋਗਾਃ ਪ੍ਰਲੀਯਨ੍ਤੇ ਗ੍ਰਹਪੀਡਾ ਨ ਜਾਯਤੇ
ਉਸਦੇ ਰੋਗ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਪੀੜ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਕੁਂਕੁਮੇਨ ਸਮਾਲਿਪ੍ਯ ਪੂਜਯੇਦੁਤ੍ਪਲੈਸ੍ਤਤਃ
ਕੁੰਕੁਮ ਨਾਲ ਲਿੰਗ ਨੂੰ ਲਗਾ ਕੇ, ਫਿਰ ਨੀਲੇ ਕੰਵਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਦਹੇਤ੍ਕृष੍ਣਾਗਰੁਂ ਧੂਪਂ ਦਾਪਯੇਤ੍ਤਿਲਤਣ੍ਡੁਲਾਨ੍
ਕਾਲਾ ਅਗਰ ਦੀ ਧੂਪ ਚੜ੍ਹਾਓ ਅਤੇ ਤਿਲ ਤੇ ਚਾਵਲ ਦੇ ਦਾਣੇ ਭੇਟ ਕਰੋ।
ਯਤ੍ਰ ਕੁਤ੍ਰ ਮृਤਸ੍ਯਾਪਿ ਯਮਃ ਪਿਤृਸਮੋ ਭਵੇਤ੍
ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਕੋਈ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਯਮ ਪਿਤਰਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਾਮ੍ਨਾ ਰੁਦ੍ਰਸਰਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਇਸ ਸਰੋਵਰ ਨੂੰ 'ਰੁਦ੍ਰ ਦਾ ਸਰ' ਨਾਮ ਨਾਲ ਤਿੰਨੋਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਪਸ਼੍ਯੇਤ੍ਕੋਟੇਸ਼੍ਵਰਂ ਸ਼ਿਵਮ੍
ਉਸ ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਕੋਟੀਸ਼ਵਰ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰੋ।
ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਤਤ੍ਰੈਵ ਕृਤ੍ਵਾ ਤੁ ਸ਼ृਣੁ ਯਤ੍ਫਲਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਉਥੇ ਹੀ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰ ਕੇ, ਸੁਣੋ ਕਿ ਇਸ ਦਾ ਕੀ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਫਲਂ ਕੋਟਿਗੁਣਂ ਵ੍ਯਾਸ ਲਭਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਵਿਆਸ, ਇਸ ਦਾ ਫਲ ਕਰੋੜ ਗੁਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।