ਏਕਾਹਾਰਸ੍ਤੁ ਯਸ੍ਤਿष੍ਠੇਨ੍ਮਾਸਂ ਤਤ੍ਰ ਯਤਵ੍ਰਤਃ
ਜੋ ਉਥੇ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਖਾਣ ਦਾ ਵਰਤ ਇੱਕ ਮਹੀਨਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ—
ਅਗ੍ਨਿਪ੍ਰਵੇਸ਼ਂ ਯੇ ਕੁਰ੍ਯੁਰ੍ਗੋਪ੍ਰਤਾਰੇ ਵਿਧਾਨਤਃ
ਜੋ ਗੋਪ੍ਰਤਾਰ ਤੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਨ ਦਾ ਕਰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਕੁਰ੍ਵਂਤ੍ਯਨਸ਼ਨਂ ਯੇऽਤ੍ਰ ਵਿष੍ਣੁਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸੁਨਿਸ਼੍ਚਿਤਾਃ
ਜੋ ਇਥੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਨਿਸ਼ਠਾ ਨਾਲ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਅਰ੍ਚਯੇਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਗੋਵਿਂਦਂ ਗੋਪ੍ਰਤਾਰੇ ਹਿ ਮਾਨਵਃ 2.8.6.
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਗੋਪ੍ਰਤਾਰ ਤੇ ਗੋਵਿੰਦ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਅਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਫਲੋ ਧੂਪੋ ਗੋਵਿਂਦਸ੍ਯ ਸਮਰ੍ਪਿਤਃ
ਗੋਵਿੰਦ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਧੂਪ ਅਗਨਿਹੋਤ੍ਰ ਯਗ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਅਤ੍ਯਦ੍ਭੁਤਮਿਦਂ ਵਿਦ੍ਵਨ੍ਸ੍ਥਾਨਮੇਤਤ੍ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍
ਹੇ ਗਿਆਨੀ, ਇਹ ਥਾਂ ਬਹੁਤ ਅਸਧਾਰਣ ਵਰਨਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗਦ੍ਵਾਰੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਦਸ਼ਸ੍ਵਰ੍ਣਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਸਵਰਗ ਦੇ ਦਰਵਾਜੇ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦਸ ਸੋਨੇ ਦੇ ਫਲ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਸੁਤੀਰ੍ਥੇ ਪਰ੍ਵਣਿ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੇ ਦਸ਼ਸ੍ਵਰ੍ਣਫਲਪ੍ਰਦੇ
ਉੱਤਮ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਤੇਵਾਰ ਦੇ ਦਿਨ, ਦਸ ਸੋਨੇ ਦੇ ਫਲ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਪੂਨ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਉਪੋषਿਤਃ ਸ਼ੁਚਿਃ ਸ੍ਨਾਤੋ ਵਿष੍ਣੁਪੂਜਨਤਤ੍ਪਰਃ
ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਕੇ—
ਤਾਵਦ੍ਗਰ੍ਜਂਤਿ ਪੁਣ੍ਯਾਨਿ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਮਰ੍ਤ੍ਯੇ ਰਸਾਤਲੇ
ਇਹ ਪੁੰਨ ਸਵਰਗ, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਪੌਰ੍ਣਮਾਸ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਤੁ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਿਰ੍ਮਲਮਾਨਸਃ
ਪੂਰਨਮਾਸੀ ਦੀ ਸਵੇਰ ਨੂੰ, ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ—
ਦਤ੍ਤ੍ਵਾਨ੍ਨਂ ਚ ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਂਤੋष੍ਯ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਂਸ੍ਤਤਃ
ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਭੋਜਨ ਦਾਨ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਕੇ—
ਵਿਭੁਂ ਗੁਪ੍ਤਹਰਿਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਤੁ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਸਭ ਵਿਆਪਕ ਤੇ ਲੁਕਵੇਂ ਹਰੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ—
ਸ੍ਵਰ੍ਗਦ੍ਵਾਰੇ ਚ ਵਿਧਿਵਨ੍ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨੇ ਸ੍ਨਾਨਮਾਚਰੇਤ੍ 2.8.6.
ਸਵਰਗ ਦੇ ਦਰਵਾਜੇ 'ਤੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਦੁਪਹਿਰ ਦਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਪਰਮਵਿਧਾਨੈਰ੍ਗੋਪ੍ਰਤਾਰੇ ਵਿਧਾਯ ਪ੍ਰਥਿਤਸੁਕृਤਮੂਰ੍ਤ੍ਤਿਃ ਸ੍ਨਾਨਮੁਚ੍ਚੈਃ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਾਤ੍
ਇਹ ਉੱਚੇ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਗੋ-ਪ੍ਰਤਾਰ 'ਤੇ ਕਰਮ ਕਰਕੇ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਉਥੇ ਪੂਰੇ ਯਤਨ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ।
ਸੀਤਾਕੁਣ੍ਡਾਚ੍ਚ ਵਾਯਵ੍ਯੇ ਵਰ੍ਤ੍ਤਤੇ ਗੁਣਸੁਨ੍ਦਰਮ੍
ਸੀਤਾ ਕੁੰਡ ਦੇ ਉੱਤਰ-ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਗੁਣਸੁੰਦਰ ਸਥਿਤ ਹੈ।
ਪੁਰਾ ਦਸ਼ਰਥੋ ਰਾਜਾ ਪੁਤ੍ਰੇष੍ਟਿਨਾਮ ਨਾਮਤਃ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਨੇ ਪੁਤ੍ਰੇਸ਼ਟੀ ਨਾਂ ਦੇ ਯਜਨ ਕਰਵਾਇਆ ਸੀ।
ਕ੍ਰਤੁਂ ਸਮਾਪਯਾਮਾਸ ਸਾਨਨ੍ਦੋ ਭੂਰਿਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮ੍
ਉਹ ਰਾਜਾ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਯਜਨ ਪੂਰਾ ਕਰ ਲਿਆ।
ਹਸ੍ਤੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਹੇਮਪਾਤ੍ਰਂ ਹਵਿਃਪੂਰ੍ਣਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਚਤੁਰ੍ਵਿਧਂ ਵਿਭਜ੍ਯੈਵ ਪਤ੍ਨੀਭ੍ਯੋ ਦਤ੍ਤਵਾਨ੍ਨृਪਃ
ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਾਤਰ ਵਿੱਚ ਉੱਤਮ ਹਵਿ ਭਰ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਰ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਕੇ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ।
ਯਤ੍ਰ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ੀਰਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਰ੍ਜਾਤਾ ਪਰਮਦੁਰ੍ਲਭਾ ਉਦਕੇਨਾਭਿਵ੍ਯਕ੍ਤਂ ਚ ਉਤ੍ਤਮਂ ਚ ਫਲਪ੍ਰਦਮ੍
ਉਥੇ ਉਹ ਦੁਲਭ ਦੁੱਧ ਮਿਲਿਆ, ਜੋ ਪਾਣੀ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਫਲ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰੋ ਧੀਮਾਨ੍ਵਿਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯ ਆਦਰਾਤ੍
ਉਸ ਥਾਂ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਆਦਰ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ—
ਆਸ਼੍ਵਿਨੇ ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਜਿਤਵ੍ਰਤਃ
ਆਸ਼ਵਿਨ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਵ੍ਰਤ ਰੱਖ ਕੇ—
ਵਿष੍ਣੁਂ ਸਂਪੂਜ੍ਯ ਵਿਧਿਵਤ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਕਾਮਾਨਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕ੍ਸ਼ੀਰੋਦਕਸ੍ਥਾਨਾਨ੍ਨੈਰ੍ऋਤੇ ਦਿਗ੍ਦਲੇ ਸ਼੍ਰਿਤਮ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਦੁੱਧ-ਪਾਣੀ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੋਂ, ਉਹ ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਪਾਪਪ੍ਰਸ਼ਮਨਂ ਪੁਣ੍ਯਾਮृਤਤਰਂਗਿਤਮ੍ 2.8.7.
ਇਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨੇਕੀਆਂ ਦੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਯਜ੍ਞਂ ਚ ਵਿਧਿਵਚ੍ਚਕ੍ਰੇ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰੁਦਾਰਧੀਃ ਸੁਪਰ੍ਣਚ੍ਛਾਯਸਂਪਨ੍ਨਂ ਕੁਣ੍ਡਂ ਤਤ੍ਪਾਪਿਦੁਰ੍ਲ੍ਲਭਮ੍
ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਨੇ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਗਿਆਨਵਾਨ ਅਤੇ ਉੱਚ ਮਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਯਜਨ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਕੁੰਡ ਸੁਪਰਨ ਦੀ ਛਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਤੱਕ ਪਾਪੀ ਪਹੁੰਚ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਦਯੋऽਪਿ ਵਿਬੁਧਾ ਯਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ
ਉਥੇ ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਵੱਡੀ ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਯਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨੇਨ ਦਾਨੇਨ ਨਰੋ ਮੁਚ੍ਯੇਤ ਕਿਲ੍ਬਿषਾਤ੍
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਅਤੇ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਭਾਦ੍ਰੇ ਸ਼ੁਕ੍ਲੇ ਤੁ ਪਂਚਮ੍ਯਾਂ ਯਾਤ੍ਰਾ ਤਤ੍ਰ ਫਲਪ੍ਰਦਾ
ਭਾਦਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਪੰਜਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਉਥੇ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।
ਬृਹਸ੍ਪਤੇਸ੍ਤਥਾ ਵਿष੍ਣੋਃ ਪੂਜਾਂ ਤਤ੍ਰ ਯ ਆਚਰੇਤ੍
ਜੋ ਉਥੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ,