ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲ੍ਯ ਚਾਕ੍ਸ਼ਿਪਦ੍ਭੂਮੌ ਤਤ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਬੜਾ ਪਵਿੱਤਰ ਸੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਰੁਧਿਰੇਣਾਸ਼ੁ ਪਰਿ ਪੂਰ੍ਣਾਭਵਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਉਹ ਪਾਤਰਾ ਤੁਰੰਤ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲਹੂ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਭਰ ਗਿਆ।
ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਚ ਤਰ੍ਪਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਚਾਕ੍ਸ਼ਯਂ ਭਵੇਤ੍
ਉਥੇ ਸ੍ਰਾਦ੍ਹ ਜਾਂ ਤਰਪਣ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਕਦੇ ਖਤਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਤਿष੍ਠਂਤਿ ਮੁਨਿਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਚਿਂਤਯਂਤਿ ਸ੍ਵਗੋਤ੍ਰਜਮ੍
ਮੁਨੀ ਲੋਕ ਉਥੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦੇ ਹਨ।
ਸਂਯਾਵਂ ਪਾਯਸਂ ਵਾਪਿ ਸ਼੍ਯਾਮਾਕਂ ਸਨਿਵਾਰਕਮ੍
ਜੌਂ ਦੀ ਰੋਟੀ, ਖੀਰ ਜਾਂ ਕਾਲਾ ਬਾਜਰਾ ਦਾਲ ਨਾਲ ਉਥੇ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਿਤਰੌ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਬ੍ਦਾਨਿ ਤृਪ੍ਤਿਂ ਯਾਸ੍ਯਂਤਿ ਤਸ੍ਯ ਵੈ
ਉਸ ਦੇ ਮਾਪੇ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਪਿਤॄਨ੍ਸਂਤਰ੍ਪਯਿष੍ਯਂਤਿ ਸ੍ਵਰ੍ਗਸ੍ਤੇषਾਂ ਸਦਾऽਕ੍ਸ਼ਯਃ 5.1.16.
ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਰਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਸਵਰਗ ਸਦਾ ਲਈ ਅਟੱਲ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਕ੍ਸ਼ਯਂ ਤਸ੍ਯ ਤਤ੍ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਵੈ ਸ੍ਵਯਂਭੁਵਾ
ਇਹ ਅਟੱਲਤਾ ਆਪ ਸੁੰਭਵੂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਹੀ ਦੱਸੀ ਹੈ।
ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਗਯਾਯਾਂ ਚ ਸਾ ਨ ਤृਪ੍ਤਿਰ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਵਾਰਾਣਸੀ ਜਾਂ ਗਯਾ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਉਹ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ।
ਯੋ ਯਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਵੈਕਾਮਮਿਹ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਕਰਿष੍ਯਤਿ
ਜੋ ਕੋਈ ਇੱਥੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਸ੍ਰਾਦ੍ਹ ਕਰੇ—
ਨਵਮੀ ਅष੍ਟਮੀ ਚੈਵ ਅਮਾਵਾਸ੍ਯਾਥ ਪੂਰ੍ਣਿਮਾ
ਨੌਵੀਂ, ਅੱਠਵੀਂ, ਅਮਾਵੱਸ ਜਾਂ ਪੂਰਨਮਾਸ਼ੀ ਨੂੰ—
ਬ੍ਰਹ੍ਮੇਂਦ੍ਰ ਰੁਦ੍ਰਦੇਵਾਂਸ਼੍ਚ ਸੂਰ੍ਯਾਗ੍ਨਿਬ੍ਰਹ੍ਮਦੈਵਤਾਨ੍
ਬ੍ਰਹਮਾ, ਇੰਦਰ, ਰੁਦਰ, ਦੇਵਤੇ, ਸੂਰਜ, ਅੱਗ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ—
ਸਰੀਸृਪਾਨ੍ਪਿਤृਗਣਾਨ੍ਯਚ੍ਚਾਨ੍ਯਦ੍ਭੁਵਿ ਸਂਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਸੱਪਾਂ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਹੋਰ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਹੈ—
ਮਾਸਿਮਾਸ੍ਯਸਿਤੇ ਪਕ੍ਸ਼ੇ ਪਂਚਦਸ਼੍ਯਾਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਕਾਲੇ ਪੱਖ ਦੀ ਪੰਦਰਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ—
ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧੇ ਪਿਤृਗਣਾਸ੍ਤृਪ੍ਤਿਂ ਪ੍ਰਯਾਂਤਿ ਪਿਤਰੋऽਰ੍ਜਿਤਾਮ੍
ਸ੍ਰਾਦ੍ਹ ਵੇਲੇ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ਜਾਂ ਵੱਲੋਂ ਮਿਲੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਪਿਤ ਰਸ੍ਤੇਨ ਤਰ੍ਪਿਤਾਃ
ਸ੍ਰਾਦ੍ਹ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਨਾਲ ਪਿਤਾ ਤਰਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਯੇ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਚ ਵੈ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਪਿਂਡਾਨ੍ਯੇ ਨਿਰ੍ਵਪਂਤਿ ਚ 5.1.16.
ਜੋ ਲੋਕ ਸ੍ਰਾਦ੍ਹ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪਿੰਡ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਨ,
ਇਹੈਤ੍ਯ ਵੈ ਪੁਣ੍ਯਜਲੇषੁ ਸਮ੍ਯਕ੍ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰਸ੍ਤਾਂਸ੍ਤੁ ਲਭੇਤ ਕਾਮਾਨ੍
ਇਥੇ ਆ ਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਜਲਾਂ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਮਨਚਾਹੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਚਿਤ੍ਤਂ ਚ ਵਿਤ੍ਤਂ ਚ ਨृਣਾਂ ਚ ਸ਼ੁਦ੍ਧਂ ਸ਼ਸ੍ਤਸ਼੍ਚ ਕਾਲਃ ਕਥਿਤੋ ਵਿਧਿਸ਼੍ਚ
ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਨ ਤੇ ਧਨ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਮਾਂ ਤੇ ਢੰਗ ਵੀ ਚੰਗਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦਸ਼ਾਨਾਮਸ਼੍ਵਮੇਧਾਨਾਂ ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਾਨ ਵਃ
ਇਥੇ ਦਸ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ ਯੱਗਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ।
ਮਨੁਨਾ ਮਾਨਵੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਰਾਜ੍ਞਾ ਚੈਵ ਯਯਾਤਿਨਾ
ਇਹ ਮਨੁ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਅਤੇ ਰਾਜਾ ਯਯਾਤਿ ਵਲੋਂ ਵੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ,
ਅਤ੍ਰਿਣਾ ਭृਗੁਣਾ ਵ੍ਯਾਸ ਦਤ੍ਤਾਤ੍ਰੇਯੇਣ ਧੀਮਤਾ
ਇਹ ਅਤ੍ਰਿ, ਭ੍ਰਿਗੁ, ਵਿਆਸ ਅਤੇ ਗਿਆਨੀ ਦੱਤਾਤ੍ਰੇਯ ਵਲੋਂ ਵੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਅਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨੇਨ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਦਸ਼ਾਸ਼੍ਵਮੇਧਿਕਂ ਫਲਮ੍
ਇਥੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਦਸ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ ਯੱਗਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦਸ਼ਾਨਾਮਸ਼੍ਵਮੇਧਾਨਾਂ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਦਸ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ ਯੱਗਾਂ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਚ ਤਂ ਦੇਵਂ ਪ੍ਰਾਗੁਕ੍ਤਂ ਲਭਤੇ ਫਲਮ੍
ਉਸ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਹੋਏ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਤੇ ਛੂਹ ਕੇ, ਉਹ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਸ਼੍ਵਂ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਚ ਵਿਪ੍ਰਾਯ ਸੁਰੂਪਂ ਚ ਗੁਣਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਘੋੜਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਾਵਦ੍ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਸ਼ਿਵਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਉਹ ਇੰਨੇ ਹੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਸ੍ਕਾਂਦੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਏਕਾਸ਼ੀਤਿਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਂ ਪਞ੍ਚਮ ਆਵਨ੍ਤ੍ਯਖਣ੍ਡੇऽਵਨ੍ਤੀਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯੇ ਦਸ਼ਾਸ਼੍ਵਮੇਧਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਵਰ੍ਣਨਂਨਾਮ ਸਪ੍ਤਦਸ਼ੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਸਕਾਂਦ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਇਕਿਆਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੀ ਸੰਹਿਤਾ ਦੇ ਪੰਜਵੇਂ ਅਵੰਤਿ ਖੰਡ, ਅਵੰਤੀ ਖੇਤਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿੱਚ, ਦਸ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ ਦੀ ਮਹਾਤਮਤਾ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸਤਾਰਾਂਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ।
ਪੂਜਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਵਿਧਾਨੇਨ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਿਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹਨੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਸਿੱਧੀਆਂ ਦੇ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਣਿਮਾਦਿਗੁਣਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਗੁਟਿਕਾਸਿਦ੍ਧਿਮਂਜਨਮ੍ ਸਰ੍ਵਂ ਤੁष੍ਟਾ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛੇਤ ਨਾਤ੍ਰ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਿਚਾਰਣਾ
ਆਣਿਮਾ ਆਦਿਕ ਸਾਰੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ, ਗੁਟੀਆਂ ਅਤੇ ਮਜਨੀਆਂ ਦੀ ਸਿੱਧੀ—ਜਦੋਂ ਦੇਵੀ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਸਭ ਕੁਝ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੰਕਾ ਨਹੀਂ।