ਤੇषੁ ਰਾਜ੍ਞਾ ਕृਤੇ ਸ੍ਨਾਨੇ ਤਵ ਪੁਤ੍ਰੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਰਾਜੇ ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਗੇ, ਤਦ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋਵੇਗਾ।
ਦਾਲ੍ਭ੍ਯਸ੍ਯੈਵ ਤੁ ਵਾਕ੍ਯੇਨ ਵਿਚਿਤ੍ਰਾਖ੍ਯਾਨਕੇਨ ਚ
ਇਹ ਸਾਰਾ ਦਾਲਭਿਆ ਦੇ ਆਪਣੇ ਬਚਨ ਤੇ ਅਜੀਬ ਕਹਾਣੀ ਰਾਹੀਂ ਹੋਇਆ।
ਸ ਗਤ੍ਵਾ ਤੋषਯਾਮਾਸ ਸ਼ਂਕਰਂ ਗਂਧਮਾਦਨੇ
ਉਹ ਗੰਧਮਾਦਨ ਪਹਾੜ ਤੇ ਗਿਆ ਤੇ ਉਥੇ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕੀਤਾ।
ਅਵਂਤੀਂ ਗਚ੍ਛ ਰਾਜੇਦ੍ਰ ਪੁਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ ਸ਼ੋਭਨਮ੍
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਤੂੰ ਅਵੰਤੀ ਨੂੰ ਜਾ, ਉਥੇ ਤੈਨੂੰ ਸੋਹਣਾ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲੇਗਾ।
ਮੇਰੁਰੂਪੇ ਸ੍ਥਲੇ ਰਾਜਨ੍ਸਮੀਪੇ ਸ਼ਂਕਰਸ੍ਯ ਚ ਅਭ੍ਯਰ੍ਥਿਤਾਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਥਾਸ੍ਯਂਤਿ ਕਲਯਾ ਸਦਾ
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮੈਰੂ ਵਰਗੇ ਥਾਂ ਤੇ, ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰੇਂਗਾ, ਉਹ ਸਦਾ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਕਲਾ ਸਮੇਤ ਰਹਿਣਗੇ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਹਾਦੇਵੋ ਜਗਾਮਾਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਵਿਭੁਃ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਮਹਾਦੇਵ ਜੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਆਗਤਸ੍ਤੁ ਕੁਸ਼ਸ੍ਥਲ੍ਯਾਂ ਸਮੁਦ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਹ
ਉਹ ਕੁਸ਼ਸਥਲੀ ਪਹੁੰਚਿਆ ਤੇ ਉਥੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਸ ਵਵ੍ਰੇ ਮਨਸਾ ਪੁਤ੍ਰਂ ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਯੁਤਮ੍ ਤਾਵਦਤ੍ਰੈਵ ਸ੍ਥਾਤਵ੍ਯਂ ਰਾਜਸ੍ਥਲਸਮੀਪਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਮਨ ਹੀ ਮਨ ਸਭ ਲੱਛਣਾਂ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਮੰਗਿਆ। ਇਥੇ ਰਾਜ ਮੈਦਾਨ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਇੰਨਾ ਸਮਾਂ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਚ ਤੇ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਯੁਤਃ
ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਸਾਰੇ ਸ਼ੁਭ ਲੱਛਣਾਂ ਨਾਲ ਪੈਦਾ ਹੋਵੇਗਾ।
ਸ੍ਥਲੇ ਚਾਤ੍ਰ ਸ਼ੁਭੇ ਰਾਜਨ੍ਸ੍ਥਾਸ੍ਯਾਮਃ ਕਲਯਾ ਸਹ
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਅਸੀਂ ਕਲਾ ਸਮੇਤ ਇੱਥੇ ਰਹਾਂਗੇ।
ਕੁਰੁਤੇ ਤੇषੁ ਯੋ ਯਾਤ੍ਰਾਂ ਤਸ੍ਯ ਪੁਣ੍ਯਫਲਂ ਸ਼ृਣੁ
ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਥਾਵਾਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਵਾਲਾ ਪੁੰਨ ਫਲ ਸੁਣ।
ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ਛਾਦ੍ਧਂ ਤਤੋ ਵ੍ਯਾਸ ਪਿਤॄਣਾਂ ਭਕ੍ਤਿਤਤ੍ਪਰਃ
ਫਿਰ, ਹੇ ਵਿਆਸ, ਜੋ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਭੋਜਨ ਚੜ੍ਹਾਏ।
ਮਂਡਕਾਂਸ਼੍ਚ ਤਤੋ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇ ਵੇਦਪਾਰਗੇ
ਫਿਰ, ਮੰਡਕ ਭੀ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਸਹਿਰਣ੍ਯਂ ਚ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇ ਵੇਦਪਾਰਗੇ
ਸੋਨੇ ਦੀ ਵੀ ਦਾਤ ਵੇਦ ਪੜ੍ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਸਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਫਲੈਰ੍ਯੁਕ੍ਤਮਰ੍ਘ੍ਯਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ
ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਫਲਾਂ ਤੇ ਦੱਖਣਾ ਸਮੇਤ, ਆਰਘ ਦੀ ਭੇਟ ਪੂਰੇ ਮਨ ਨਾਲ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ੀਰਂ ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਦਾਤਵ੍ਯਂ ਤਾਮ੍ਰਪਾਤ੍ਰੇਣ ਪੂਰਿਤਮ੍
ਉਥੇ, ਤਾਮੇ ਦੇ ਪਿਆਲੇ ਵਿੱਚ ਦੁੱਧ ਭਰ ਕੇ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਇਕ੍ਸ਼੍ਵਬ੍ਧੌ ਚ ਤਥਾ ਕृਤ੍ਵਾ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਵਿਪ੍ਰੇ ਗੁਡਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਇਕਸ਼ਵਾਬਧੌ ਤੇ ਵੀ, ਸੋਹਣਾ ਗੁੜ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਭਵ੍ਯਾਂ ਹਿ ਲਭਤੇ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਂ ਪੁਤ੍ਰਾਂਸ਼੍ਚਾਪਿ ਮਨੋਰਮਾਨ੍ ।। 5.1.14.
ਉਹ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਤੇ ਸੋਹਣੇ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਮृਤੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗਮਵਾਪ੍ਨੋਤਿ ਯਾਵਦਿਂਦ੍ਰਾਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼
ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਚੌਦਾਂ ਇੰਦਰਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਸਵਰਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਰੀਡਮਾਨੇਨ ਦੇਵੇਨ ਨਿਰ੍ਮਿਤਂ ਤੀਰ੍ਥਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਖੇਡਦੇ ਹੋਏ ਦੇਵਤੇ ਨੇ ਇਹ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਤੀਰਥ ਬਣਾਇਆ ਸੀ।
ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਂ ਦੇਵਦੇਵੇਨ ਕਪਾਲਕ੍ਸ਼ਾਲਨਂ ਜਲਮ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੇ ਜਦੋਂ ਖੋਪੜੀ ਧੋਣ ਲਈ ਜੋ ਪਾਣੀ ਵਰਤਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਪਾਣੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵਗਾ ਦਿੱਤਾ।
ਅਰ੍ਕਾष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਦਿਸ਼ਾਸੁ ਵਿਦਿਸ਼ਾਸੁ ਚ
ਸੂਰਜ ਦੀ ਅਠਵੀਂ ਤਿੱਥ ਨੂੰ, ਜਦ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਚਾਰੋਂ ਪਾਸਿਆਂ ਅਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਵਾਲੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਹਵਿष੍ਯਾਨ੍ਨਯੁਤਾਨ੍ਵ੍ਯਾਸ ਦਦ੍ਯਾਚ੍ਚ ਕਰਕਾ ਨ੍ਨਵਾਨ੍
ਹੇ ਵਿਆਸ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਨੌ ਮੁੱਠੀਆਂ ਭੋਜਨ, ਜੋ ਹਵਨ ਯੋਗ ਹੋਵੇ, ਦਾਨ ਕਰੇ।
ਪਰਤ੍ਰ ਚੇਹ ਯੇ ਲੋਕਾਃ ਸਰ੍ਵਭਾਵਸਮਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਇੱਥੇ ਤੇ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਚੰਗੀਆਂ ਖਾਸਲਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯੇ ਨਰਾ ਕੀਰ੍ਤਯਿष੍ਯਂਤਿ ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਮਤਿਭਾਵਿਕਾਃ
ਜਿਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਮਹਾਨ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਉਚਾਰਨ ਕਰਨਗੇ,
ਤੁष੍ਟਾਵ ਪ੍ਰਯਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਦੇਵਦੇਵਂ ਦਿਵਾਕਰਮ੍
ਉਹ ਮਨ ਲਾ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਆਜਗਾਮ ਦਿਵਾਨਾਥਃ ਸਂਤੁष੍ਟਃ ਪ੍ਰਾਹ ਸ਼ਂਕਰਮ੍
ਦਿਨ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਥੇ ਆਏ ਅਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਸੂਰ੍ਯ ਉਵਾਚ ਵਰਂ ਵਰਯ ਭੂਤੇਸ਼ ਵਰਦੋऽਸ੍ਮਿ ਦਦਾਮਿ ਤੇ
ਸੂਰਜ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਹੇ ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਕੋਈ ਵਰ ਮੰਗੋ, ਮੈਂ ਵਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਤੂੰ ਮੰਗੇਂਗਾ, ਉਹ ਦੇਵਾਂਗਾ।'
ਅਂਸ਼ੇਨ ਸ੍ਥੀਯਤਾਮਤ੍ਰ ਹਿਤਾਰ੍ਥਂ ਸਰ੍ਵਦੇਹਿਨਾਮ੍ 5.1.15.
'ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਤੇਰਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਇੱਥੇ ਟਿਕਿਆ ਰਹੇ।'
ਤਤੋ ਦੇਵਾਧਿਦੇਵਸ੍ਯ ਸ਼ਂਕਰਸ੍ਯ ਮਹੌਜਸਃ
ਫਿਰ, ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਸ਼ੰਕਰ ਤੋਂ,