ਧਰ੍ਮਜ੍ਞੋ ਰੁਦ੍ਰਭਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਵਿਦ੍ਯਾਰ੍ਥਪਾਰਗਃ
ਉਹ ਧਰਮ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਰੁਦਰ ਦਾ ਭਗਤ ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਵਿਦਿਆਵਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਵੇਦਾਧ੍ਯਯਨਸਂਯੁਕ੍ਤੋ ਚ ਭੈਕ੍ਸ਼ਵृਤ੍ਤਿਰ੍ਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਃ
ਵੇਦ ਪੜ੍ਹਨ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ, ਭਿਖਿਆ ਮੰਗ ਕੇ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰਦਾ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਮृਤਃ ਕਾਲੇ ਸਮृਦ੍ਧੇਨ ਸਰ੍ਵਭੋਗਾਵਲਂਬਿਨਾ
ਜਦ ਉਹ ਸਮੇਂ ਤੇ ਮਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਸੁਖ-ਭੋਗ ਪੂਰੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਭੋਗ ਚੁੱਕਦਾ ਹੈ।
ਗੁਹ੍ਯਕੋਨਾਮ ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਗਣਃ ਪਰਮਸਂਮਤਃ
ਉਹ ਰੁਦਰ ਦੇ ਗੁਹ੍ਯਕ ਨਾਂ ਵਾਲੇ ਗਣ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਮਾਣਯੋਗ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤੇषਾਂ ਚ ਸਮਤਾਂ ਯਾਤਿ ਤੁਲ੍ਯੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਸਮ ਨ੍ਵਿਤਃ ।। ਦੇਵਦਾਨਵਮਰ੍ਤ੍ਯੇषੁ ਸ ਚ ਪੂਜ੍ਯਤਮੋ ਭਵੇਤ
ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਕੋ ਜਿਹੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ; ਦੇਵਤੇ, ਦਾਨਵ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਾਣ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਵਰ੍षਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਵਰ੍षਕੋਟਿਸ਼ਤਾਨਿ ਚ
ਲੱਖਾਂ ਕਰੋੜਾਂ ਸਾਲਾਂ ਲਈ, ਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਲੱਖਾਂ ਕਰੋੜਾਂ ਸਾਲਾਂ ਲਈ,
ਵਸਿਤ੍ਵਾਸੌ ਵਿਭੂਤ੍ਯਾ ਵੈ ਯਦਾ ਚ ਚ੍ਯਵਤੇ ਨਰਃ
ਉਹ ਵੱਡੀ ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜਦ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਇਥੋਂ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਮਹਾਕਾਲਵਨੇ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮੇ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਮਹਾਕਾਲ ਦੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਬ੍ਰਹਮਚਰੀ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।
ਮृਤੋऽਸੌ ਯਾਤਿ ਦਿਵ੍ਯੇ ਵੈ ਵਿਮਾਨੇ ਸੂਰ੍ਯਵਰ੍ਚਸਿ 5.1.7.
ਜਦ ਉਹ ਮਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸੂਰਜ ਵਰਗੇ ਚਮਕਦੇ ਦਿਵ੍ਯ ਰਥ ਵਿਚ ਚੜ੍ਹ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਰੁਦ੍ਰਲੋਕਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਗੁਹ੍ਯਕੈਃ ਸਹ ਮੋਦਤੇ
ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਹ ਗੁਹ੍ਯਕਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਯੁਗਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਰੁਦ੍ਰਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਯੁਗ ਭੋਗ ਕੇ, ਉਹ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿਚ ਮਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਿਤ੍ਯਂ ਪ੍ਰਮੁਦਿਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਲੋਕਮਨਾਮਯਮ੍
ਉਥੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਲੋਕ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਪृਹਣੀਯਵਪੁਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਮਹਾਭੋਗਪਤਿਰ੍ਭਵੇਤ੍
ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਚਾਹਤ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਵਾਲਾ ਪਤੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਾਨਪ੍ਰਸ੍ਥਸਮਾਚਾਰੋ ਵਨੌषਧਿਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ
ਉਹ ਵਨਵਾਸੀ ਦੀ ਰੀਤ ਅਪਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਜੰਗਲ ਦੀਆਂ ਜੜੀਆਂ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦਾ।
ਕਣਾਸ਼ਨੋऽਸ਼੍ਮਕੁਟ੍ਟੋ ਵਾ ਦਂਤੋਲੂਖਲਕੋऽਥ ਵਾ
ਉਹ ਘੁੱਟ-ਘੁੱਟ ਕਰਕੇ ਖਾਂਦਾ, ਪੱਥਰ ਪੀਸਦਾ ਜਾਂ ਬਿਨਾ ਦੰਦ ਵਾਲੀ ਢੋਲੀ ਵਰਤਦਾ ਹੈ।
ਜਟੀ ਤ੍ਰਿषਵਣਸ੍ਨਾਯੀ ਮੁਕ੍ਤਕੇਸ਼ਃ ਸੁਦਂਡਵਾਨ੍
ਉਹ ਜਟਾ ਵਾਲਾ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਨ੍ਹਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਲਾਠੀ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਕੀਟਕਂਟਕਪਾषਾਣਭੂਮ੍ਯਾਂ ਤੁ ਸ਼ਯਨਂ ਤਥਾ
ਉਸਦਾ ਸੌਣ ਦਾ ਥਾਂ ਕੀੜਿਆਂ, ਕੰਟਿਆਂ ਤੇ ਪੱਥਰਾਂ ਵਾਲੀ ਧਰਤੀ ਤੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਰਣ੍ਯੌषਧਿਭੋਕ੍ਤਾ ਚ ਸਰ੍ਵਭੂਤਾਭਯਪ੍ਰਦਃ
ਉਹ ਜੰਗਲ ਦੀਆਂ ਜੜੀਆਂ ਖਾਂਦਾ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਨਿਰਭੈਤਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਰੁਦ੍ਰਭਕ੍ਤਃ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਵਾਸੀ ਮਹਾਕਾਲਵਨੇ ਮੁਨਿਃ 5.1.7.
ਉਹ ਰੁਦਰ ਦਾ ਭਗਤ, ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਮਹਾਕਾਲ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਮੁਨੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਯਸ਼੍ਚਾਤ੍ਰ ਵਸਤੇ ਵ੍ਯਾਸ ਸ਼ृਣੁ ਤਸ੍ਯ ਹਿ ਯਾ ਗਤਿਃ
ਵਿਆਸ ਜੀ, ਸੁਣੋ: ਜੋ ਇੱਥੇ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਮੰਜ਼ਿਲ ਕੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।
ਰੁਦ੍ਰਭਕ੍ਤੋ ਵਿਮਾਨੇਨ ਯਾਤਿ ਕਾਮਪ੍ਰਚਾਰਿਣਾ
ਰੁਦਰ ਦੇ ਭਗਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਣ ਵਾਲੀ ਦਿਵਿਆ ਰਥ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗੀਤਵਾਦਿਤ੍ਰਸ਼ਬ੍ਦੇਨ ਸਂਵृਤੋऽਪ੍ਸਰਸਾਂ ਗਣੈ
ਉਹ ਗੀਤ ਤੇ ਵਾਦਯਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਰੁਦ੍ਰਲੋਕਾਚ੍ਚ੍ਯੁਤਸ਼੍ਚਾਪਿ ਵਿष੍ਣੁਲੋਕੇ ਮਹੀਯਤੇ
ਜੇਕਰ ਉਹ ਰੁਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਵੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਦਪਿ ਚ੍ਯੁਤਃ ਸ੍ਥਾਨਾਦ੍ਦ੍ਵੀਪੇषੁ ਸ ਹਿ ਜਾਯਤੇ
ਉਹ ਥਾਂ ਤੋਂ ਡਿੱਗਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਟਾਪੂਆਂ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਭੁਕ੍ਤੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯੋ ਨਰਸ੍ਤੇषੁ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਮਰ੍ਤ੍ਯੇषੁ ਜਾਯਤੇ ਸੁਰੂਪਃ ਸੁਭਗਃ ਕਾਂਤਃ ਕੀਰ੍ਤਿਮਾਨ੍ਰੁਦ੍ਰਭਾਵਿਤਃ
ਉਥੇ ਉਹ ਦੌਲਤ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਮਰਦਾਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਸੁੰਦਰ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ, ਪਿਆਰਾ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਤੇ ਰੁਦਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਵੈਸ਼੍ਯਾਃ ਸ਼ੂਦ੍ਰਾ ਵਾ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਵਾਸਿਨਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਖਤਰੀ, ਵੈਸ਼, ਜਾਂ ਸ਼ੂਦਰ — ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ,
ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨਾ ਰੁਦ੍ਰਭਕ੍ਤਾ ਭੂਤਾਨੁਗ੍ਰਹਕਾਰਿਣਃ
ਉਹ ਸਭ ਰੁਦਰ ਦੇ ਭਗਤ ਹਨ ਅਤੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਮृਤਾਸ੍ਤੇ ਰੁਦ੍ਰਭਵਨੇ ਵਿਮਾਨੈਰ੍ਯਾਂਤਿ ਸ਼ੋਭਨੈਃ
ਜਦ ਉਹ ਮਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਰੁਦਰ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸੋਹਣੇ ਰਥਾਂ 'ਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਅਥਵਾ ਸਂਵਿਦਗ੍ਨੌ ਚ ਸ਼ਰੀਰਂ ਵਿਜੁਹੋਤਿ ਯਃ 5.1.7.
ਜੋ ਗਿਆਨ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਸਮਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਰੁਦ੍ਰਲੋਕੋऽਕ੍ਸ਼ਯਸ੍ਤੇषਾਂ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੋ ਗੁਹ੍ਯਕੈਃ ਸਹ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਰੁਦਰ ਦਾ ਲੋਕ ਅਟੱਲ ਤੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਗੁਪਤ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ।