ਯਸ੍ਮਾਚ੍ਛੀਘ੍ਰਂ ਮਹਾਸਤ੍ਤ੍ਵ ਸੌਮ੍ਯਦृष੍ਟਿਰਿਹਾਗਤਃ
ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਤੇ ਨਰਮ ਨਜ਼ਰ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ ਇੱਥੇ ਜਲਦੀ ਆ ਗਿਆ ਹੈਂ—
ਸਂਸ਼ੀਤਾਤ੍ਮਾ ਸ਼ੀਤਰਸ਼੍ਮਿਸ਼੍ਚਂਦ੍ਰਮਾਸ੍ਤ੍ਵਂ ਭਵਿष੍ਯਸਿ
ਠੰਢੇ ਸੁਭਾਵ ਤੇ ਠੰਢੀ ਚਾਨਣ ਵਾਲਾ, ਤੂੰ ਚੰਨ ਬਣੇਂਗਾ।
ਤਰੁਸ੍ਥਃ ਸਰ੍ਵਤੇਜਾਂਸਿ ਤੇਜਸਾऽਭਿਭਵਿष੍ਯਸਿ
ਦਰੱਖਤ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਹੋ ਕੇ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਸਾਰੀਆਂ ਚਾਨਣਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਵੇਂਗਾ।
ਇਹੈਹੀਤੀਤਿ ਸ਼ਿਰਸਿ ਸਮਾਦਾਯ ਨ੍ਯਵੇਸ਼ਯਤ੍
'ਇੱਥੇ ਆ, ਇੱਥੇ ਆ' ਆਖ ਕੇ, ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਲਿਆ।
ਸ ਏਵਂ ਰੂਪਵਾਨਗ੍ਨਿਰੁਕਾਰਾਗ੍ਨਿਃ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਃ 5.1.4.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਅੱਗ, 'ਉ' ਅੱਖਰ ਦੀ ਅੱਗ, ਸਥਾਪਿਤ ਹੋ ਗਈ।
ਭਵਾਗ੍ਨਿਰੂਪਂ ਪਰਮਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਮਿਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਹ ਅੱਗ, ਉਹ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਤਮਾਹ ਕਤਮਂ ਸ੍ਥਾਨਂ ਤੇ ਰੋਚਤੇऽਨਲ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: 'ਤੈਨੂੰ ਕਿਹੜੀ ਥਾਂ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਅੱਗ?'
ਸ੍ਥਾਨਂ ਨੈਵਾਸ੍ਤਿ ਤੇ ਭਵ੍ਯਂ ਤਤੋ ਹ੍ਯੇਵਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੋਈ ਢੁੱਕਵੀਂ ਥਾਂ ਨਹੀਂ; ਇਸ ਲਈ, ਹੁਣ ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇਗਾ।
ਲੋਕੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸਮਾਚਾਰ ਲੋਕਸਂਸ੍ਥਿਤਿਹੇਤੁਕਃ
ਤੂੰ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਕੇ ਕੰਮ ਕਰੇਂਗਾ।
ਯਦਿਹ ਤ੍ਵਂ ਮਹਾਜ੍ਵਾਲਾਭਾਭਿਃ ਕਲਿਤਸ਼ੋਭਨਃ ਨ ਹ੍ਯੇष ਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚੈਵਾਦ੍ਯੋ ਮਾਯਾਮੋਹਿਤਕਾਮ੍ਯਯਾ
ਜੇ ਇੱਥੇ ਤੂੰ ਵੱਡੀਆਂ ਲਪਟਾਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣਾ ਬਣਿਆ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਅਸਲ ਧਰਮ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਇਹ ਮਾਇਆ ਦੀ ਇੱਛਾ ਦੇ ਭੁਲੇਖੇ ਕਰਕੇ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਸੋऽਗ੍ਨਿਃ ਪ੍ਰਜਜ੍ਵਾਲ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਲੋਂ ਇਹ ਆਖਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਅੱਗ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਰੀ ਭੜਕ ਉਠੀ।
ਅਕਾਰੇਕਾਰ ਊਕਾਰੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਤਮਥ ਦृष੍ਟਵਾਨ੍
'ਅ', 'ਇ' ਤੇ 'ਉ' ਅੱਖਰ—ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਂ ਭਵਾਗ੍ਨਿਨਾ ਸਰ੍ਵਂ ਤਿਰ੍ਯਗੂਰ੍ਧ੍ਵਮਧਸ੍ਤਥਾ
ਸਾਰੇ ਪਾਸੇ, ਉੱਤੇ, ਹੇਠਾਂ ਤੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ, ਜੀਵਨ ਦੀ ਅੱਗ ਨੇ ਸਭ ਕੁਝ ਘੇਰ ਲਿਆ ਸੀ।
ਚਿਂਤਯਂਤਂ ਤੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਭੀਤਂ ਚੈਵ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਡਰੇ ਹੋਏ, ਗਹਿਰੀ ਸੋਚ ਵਿਚ ਪਏ ਹੋਏ ਸਨ।
ਤੇਜੋਨਿਧਿਂ ਚ ਸਰ੍ਵੇਸ਼ਂ ਜ੍ਞਾਤੁਮਿਚ੍ਛਨ੍ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ 5.1.4.
ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਤੇ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦੇ ਖਜਾਨੇ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ।
ਅਦ੍ਭੁਤਾਨਾਂ ਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਰੋਤ੍ਰੇ ਤੇਜਸਾ ਨਿਧਯੇ ਨਮਃ
ਅਜੀਬ ਅਜੀਬ ਚੀਜ਼ਾਂ ਸੁਣਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਚਮਕ ਦੇ ਖਜਾਨੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਬੀਜਂ ਯੋ ਵਿਸ਼੍ਵਭਾਵਾਨਾਂ ਸਂਮੋਹਨਵਿਮੋਹਨਮ੍
ਜੋ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ, ਮੋਹ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਮੋਹ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਊਰ੍ਧ੍ਵਵਕ੍ਤ੍ਰ ਨਮਸ੍ਤੇਸ੍ਤੁ ਸਤ੍ਤ੍ਵਾਤ੍ਮਕ ਧਰਾਤ੍ਮਕ
ਉੱਤੇ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ, ਸਤਿ-ਸਰੂਪ ਤੇ ਧਰਤੀ-ਸਰੂਪ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਜਲਜੋਤ੍ਫੁਲ੍ਲਪਤ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ ਜਲਦੇਵ ਹੁਤਾਸ਼ਨ
ਪੂਰੇ ਖਿੜੇ ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਬੱਦਲਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਤੇ ਅੱਗ ਦੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਯਜ੍ਞਾਹੁਤਿਸਮਾਚਾਰ ਯਜ੍ਞਰੂਪ ਨਮੋਨਮਃ
ਯਜਨਾ ਦੇ ਰੂਪ, ਹਵਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।
ਤਮੋਹਾਰ ਮਹਾਹਾਰ ਸ੍ਵਾਪ੍ਰਿਯ ਤਮੋਹਰ
ਅੰਨ੍ਹੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਵੱਡਾ ਭਾਰ ਚੁੱਕਣ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੀਤਮ, ਤੇ ਅੰਨ੍ਹੇਰਾ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲੇ।
ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰਾਨਲੋਦਗ੍ਰ ਊਰ੍ਧ੍ਵਪਾਵਕ ਸਰ੍ਵਗ?? ਵਿਭਾਵਸੋ ਮਹਾਭਾਗ ਕृष੍ਣਵਰ੍ਤ੍ਮਨ੍ਨਮੋਨਮਃ
ਤੇਜ਼ ਜਲਣ ਵਾਲੀ ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਅੱਗ, ਉੱਤੇ ਵੱਲ ਲਪਕਣ ਵਾਲੀ, ਸਭ ਥਾਵਾਂ ਵਿਚ ਵਿਆਪੀ ਹੋਈ, ਮਹਾਨ ਤੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਕਾਲੀ ਲਕੀਰ ਵਾਲੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਨਮਸਕਾਰ।
ਤੁष੍ਟੋऽਹਂ ਭਵਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਭਾਵਕਰ੍ਮ ਪ੍ਰਸਿਧ੍ਯਤਿ
ਮੈਂ ਤੂੰ ਤੇ ਰਾਜ਼ੀ ਹਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਾ; ਤੇਰਾ ਸਿਰਜਣ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਜ਼ਰੂਰ ਸਫਲ ਹੋਵੇਗਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤਦਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯਾਬ੍ਰਵੀਤ੍ਪੁਨਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ ਸਿਰ ਨਵਾ ਕੇ ਫਿਰ ਬੋਲੇ।
ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ਸੋऽਥ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਪੁਰੁष ਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ 5.1.4.
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਤੁਸੀਂ ਹੀ ਪੁਰਖ ਹੋ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹੋ।'
ਅਥਾਪਸ਼੍ਯਤ੍ਸ ਦਿਵ੍ਯੇਨ ਭਗਵਂਤਂ ਸਨਾਤਨਮ੍
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਦਿਵ੍ਯ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨਾਲ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਜ੍ਵਲਨਂ ਗਗਨਂ ਭੂਮਿਂ ਦृਸ਼੍ਯਾਦृਸ਼੍ਯਂ ਪਰਂ ਪਦਮ੍ ਸਦੈਵ ਕੁਰੁਤੇ ਦੇਵੋ ਭੁਂਕ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਂ ਯਤਃ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਪ੍ਰਭੂ ਸਦਾ ਅੱਗ, ਆਕਾਸ਼, ਧਰਤੀ, ਜੋ ਦਿੱਸਦਾ ਤੇ ਨਾ ਦਿੱਸਦਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਬਣਾਉਂਦੇ ਤੇ ਭੋਗਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਭ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ।
ਅਤਿਸਂਭੂਤਿਭਵ੍ਯੇਨ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰੇਣਾਥ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਫਿਰ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ ਵੱਡੀ ਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਉਤਪੱਤੀ ਵਾਲੀ ਸਤੁਤੀ ਕੀਤੀ।
ਤਤੋऽਤਿਰਕ੍ਤਵਰ੍ਣਂ ਚ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੇਵਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ—
ਵ੍ਯਕ੍ਤਾਵ੍ਯਕ੍ਤਪ੍ਰਣੇਤਾਰਂ ਪ੍ਰਣਮਞ੍ਛਿਰਸਾ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਜੋ ਪ੍ਰਗਟ ਤੇ ਅਪ੍ਰਗਟ ਦਾ ਮੂਲ ਹੈ, ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਨਵਾ ਕੇ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕੀਤਾ।