ਤਤਃ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਦੇਵੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਦ੍ਵਿਜਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਮ੍
ਫਿਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਇੰਦਰ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ—
ਤੀਰ੍ਥਂ ਵਿਨਾ ਧ੍ਰੁਵਂ ਵृਦ੍ਧਿਸ੍ਤੇਜਸੋ ਨ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਤੀਰਥ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਨਿਸ਼ਚਤ ਹੀ, ਚਮਕ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ।
ਤਤਸ੍ਤੀਰ੍ਥਾਨ੍ਯਨੇਕਾਨਿ ਭ੍ਰਾਂਤ੍ਵਾ ਸ਼ਕ੍ਰੋ ਨਰਾਧਿਪ ਸ੍ਨਾਨਂ ਚਕ੍ਰੇ ਤਤਃ ਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤੋ ਮਹੌਜਾਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਪਦ੍ਯਤ
ਫਿਰ ਸ਼ਕਰ ਨੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਕਈ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮ ਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ; ਫਿਰ ਥੱਕ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਈ।
ਦੁਰ੍ਗਨ੍ਧੇਨ ਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤਤੋ ਦੇਵੈਃ ਸਮਾਵृਤਃ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਾੜੀ ਵਾਸ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਦੇਵਤੇ ਉਸ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਆ ਗਏ।
ਯੇऽਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨਂ ਕਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਸ਼ਕ੍ਰੋਚ੍ਛ੍ਰਯੇ ਸਦਾ ਸੁਸ਼੍ਰੀਕਾਸ਼੍ਚ ਭਵਿष੍ਯਂਤਿ ਸਦਾ ਜਨ੍ਮਨਿਜਨ੍ਮਨਿ
ਜੋ ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਗੇ, ਜਦੋਂ ਵੀ ਸ਼ਕਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਮਿਲੇਗੀ, ਉਹ ਹਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੇ ਹੋਣਗੇ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਸ੍ਕਾਂਦੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਏਕਾਸ਼ੀਤਿਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਂ ਸਪ੍ਤਮੇ ਪ੍ਰਭਾਸਖਣ੍ਡੇ ਤृਤੀਯੇऽਰ੍ਬੁਦਖਂਡੇ ਮਹੌਜਸਤੀਰ੍ਥਪ੍ਰਭਾਵਵਰ੍ਣਨਂਨਾਮੈਕੋਨषष੍ਟਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੀਜੇ ਅਰਬੁਦਾ ਭਾਗ ਦੇ ਉਨਾਹਠਵੇਂ ਅਧਿਆਇ 'ਮਹੌਜਸ ਤੀਰਥ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਮਹਿਮਾ' ਨਾਂ, ਸਤਾਵਾਂ ਪ੍ਰਭਾਸਾ ਖੰਡ ਵਿੱਚੋਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਸਕਾਂਦ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੀ ਇਕਿਆਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੀ ਸੰਹਿਤਾ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤੋ ਨਰਃ ਸਮ੍ਯਗਿष੍ਟਂ ਫਲਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍
ਉਥੇ ਜੇਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਢੰਗ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਨਚਾਹੀ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਆਸੀਤ੍ਪੁਰਾ ਨਿਮਿਰ੍ਨਾਮ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਃ ਸੂਰ੍ਯਵਂਸ਼ਜਃ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਇੱਕ ਨਿਮਿ ਨਾਂ ਦਾ ਖ਼ਤਰੀ ਸੀ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਸੀ।
ਪ੍ਰਾਯੋਪਵੇਸ਼ਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਥਿਤਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਅੰਤਮ ਉਪਵਾਸ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਥੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਟਿਕਿਆ ਰਿਹਾ।
ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਧਰ੍ਮਕਥਾਂ ਪੁਣ੍ਯਾਂ ਰਾਜਰ੍षੀਣਾਂ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾਮ੍
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸੁਣਾਈਆਂ।
ਤਤਃ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਕਥਾਂਤੇ ਚ ਲੋਮਸ਼ੋ ਨਾਮ ਸਨ੍ਮੁਨਿਃ
ਫਿਰ, ਕਹਾਣੀ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਉਥੇ ਲੋਮਸ਼ ਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਸਾਧੂ ਆਇਆ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪਾਰ੍ਥਿਵੋ ਰਾਜਨ੍ਨਿਮਿਃ ਪਰਮਦੁਰ੍ਮਨਾਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨਿਮਿ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਤਂ ਵਿਪ੍ਰਮਸ੍ਤ੍ਯੁਪਾਯੋ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਫਿਰ ਉਹ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਉਸ ਦਾ ਉਪਾਅ ਹੈ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆ।"
ਲੋਮਸ਼ ਉਵਾਚ ਦਯਾ ਮੇ ਨृਪ ਸਞ੍ਜਾਤਾ ਤ੍ਵਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੁਃਖਿਤਂ ਭृਸ਼ਮ੍
ਲੋਮਸ਼ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਨੂੰ ਤੇਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਸੀ, ਦਇਆ ਆ ਗਈ।"
ਅਤ੍ਰੈਵ ਚਾਨਯਿष੍ਯਾਮਿ ਜਂਬੂਦ੍ਵੀਪੋਦ੍ਭਵਾਨਿ ਚ
ਇਥੇ ਹੀ ਮੈਂ ਜੰਬੂਦਵੀਪ ਵਿੱਚ ਉੱਗੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਲਿਆ ਆਵਾਂਗਾ।
ਸ੍ਨਾਨਂ ਕੁਰੁ ਮਹਾਰਾਜ ਹ੍ਯੇਕੀਭੂਤੇषੁ ਤਤ੍ਰ ਚ 7.3.60.
ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਉਥੇ ਜਿੱਥੇ ਸਭ ਇਕ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਵਿਪ੍ਰਰ੍षਿਰ੍ਧ੍ਯਾਨਂ ਚਕ੍ਰੇ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਇਹ ਗੱਲ ਆਖ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰਿਸ਼ੀ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਯਾਰ੍ਥਂ ਚ ਰਾਜਰ੍षੇ ਜਂਬੂਵृਕ੍ਸ਼ੋ ਵ੍ਯਜਾਯਤ
ਤੇਰੀ ਪੱਕੀ ਯਕੀਨ ਲਈ, ਹੇ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ, ਉਥੇ ਜੰਬੂ ਦਾ ਰੁੱਖ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸਦੇਹਸ਼੍ਚ ਗਤਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਤੀਰ੍ਥਸ੍ਨਾਨਾਦਨਨ੍ਤਰਮ੍
ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਸਮੇਤ ਸੁਰਗ ਨੂੰ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਕਨ੍ਯਾਗਤੇ ਰਵੌ ਤਤ੍ਰ ਯਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਕੁਰੁਤੇ ਨਰਃ
ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਕੰਨਿਆ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਉਥੇ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਸ੍ਕਾਨ੍ਦੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਏਕਾਸ਼ੀਤਿਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਂ ਸਪ੍ਤਮੇ ਪ੍ਰਭਾਸਖਂਡੇ ਤृਤੀਯੇऽਰ੍ਬੁਦਖਣ੍ਡੇ ਜਂਬੂਤੀਰ੍ਥਪ੍ਰਭਾਵਵਰ੍ਣਨਂਨਾਮ षष੍ਟਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਸੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਅਠਾਈਂ ਸੰਖਿਆ ਵਾਲੇ ਮਹਾ ਪੁਰਾਣ, ਸਪਤਮ ਪ੍ਰਭਾਸ ਖੰਡ ਦੇ ਤੀਜੇ ਅਰਬੁਦ ਖੰਡ ਵਿੱਚ, ਜੰਬੂ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਸਠਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ।
ਯੇਨ ਗਂਗਾ ਧृਤਾ ਰਾਜਨ੍ਨਿਪਤਨ੍ਤੀ ਨਭਸ੍ਤਲਾਤ੍
ਜਿਸ ਨੇ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਫੜਿਆ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਰਹੀ ਸੀ—
ਆਹੂਤਾ ਦੇਵ ਦੇਵੇਨ ਹ੍ਯਚਲੇਸ਼੍ਵਰਰੂਪਿਣਾ
ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਨੇ, ਅਚਲ ਦੇ ਸਵਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਬੁਲਾਇਆ ਸੀ—
ਤਤ੍ਰ ਯਃ ਕੁਰੁਤੇ ਸ੍ਨਾਨਮष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਚ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਉਥੇ ਅੱਠਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਸ੍ਕਾਨ੍ਦੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਏਕਾਸ਼ੀਤਿਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਂ ਸਪ੍ਤਮੇ ਪ੍ਰਭਾਸਖਣ੍ਡੇ ਤृਤੀਯऽਰ੍ਬੁਦਖਣ੍ਡੇ ਗਂਗਾਧਰਤੀਰ੍ਥਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯ ਵਰ੍ਣਨਂਨਾਮੈਕषष੍ਟਿਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਸੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਅਠਾਈਂ ਸੰਖਿਆ ਵਾਲੇ ਮਹਾ ਪੁਰਾਣ, ਸਪਤਮ ਪ੍ਰਭਾਸ ਖੰਡ ਦੇ ਤੀਜੇ ਅਰਬੁਦ ਖੰਡ ਵਿੱਚ, ਗੰਗਾਧਰ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਾਤਮ ਦਾ ਇਕਸਠਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ।
ਤਥਾ ਗਂਗੇਸ਼੍ਵਰਂ ਚਾਨ੍ਯਦ੍ਗਙ੍ਗਯਾ ਨਿਰ੍ਮਿਤਂ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੱਕ ਹੋਰ ਗੰਗੇਸ਼ਵਰ ਹੈ, ਜੋ ਗੰਗਾ ਨੇ ਆਪ ਬਣਾਇਆ ਸੀ।
ਪੁਰਾ ਸਮਭਵਦ੍ਯੁਦ੍ਧਮੁਮਾਯਾਃ ਸਹ ਗਂਗਯਾ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਉਮਾ ਤੇ ਗੰਗਾ ਵਿਚਕਾਰ ਲੜਾਈ ਹੋਈ ਸੀ।
ਯਯਾ ਸਂਪੂਜਿਤਃ ਸ਼ਂਭੁਃ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਯਾਸ੍ਯਤਿ ਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍
ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਪੂਜਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼ੰਭੂ ਜਲਦੀ ਦਰਸ਼ਨ ਦੇਂਦਾ ਹੈ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾ ਤਤੋ ਗਂਗਾ ਸਤ੍ਵਰੈਤ੍ਯਾਤ੍ਰ ਪਰ੍ਵਤੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਗੰਗਾ ਤੁਰੰਤ ਉਸ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਆ ਗਈ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਗੌਰ੍ਯਾਥ ਕਟਕਂ ਪਰ੍ਵਤਸ੍ਯ ਮਨੋਹਰਮ੍
ਉਥੇ, ਗੌਰੀ ਦਾ ਸੁੰਦਰ ਡੇਰਾ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਵੇਖ ਕੇ—