ਪੀਯਮਾਨੇऽਮृਤੇ ਦੇਵ ਦੇਵੈਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਪਰਾਜਿਤੈਃ
ਜਦੋਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪੀਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਉਹਨਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਹਾਰ ਚੁਕੇ ਸਨ—
ਅਪਿਬਚ੍ਚਾਮृਤਂ ਰਾਹੁਸ੍ਤੇਨਾਸ੍ਯ ਮृਤ੍ਯੁਵਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਰਾਹੁ ਨੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪੀ ਲਿਆ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਮੌਤ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ਦੇਵੈਃ ਕृਤਂ ਸਾਮ ਗ੍ਰਹਮਧ੍ਯੇ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਃ 7.3.51.
ਫਿਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਮਿਲਾਪ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਟਿਕਾ ਦਿੱਤਾ।
ਭਯਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਭਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸ਼ृਂਗਂ ਗਿਰੇਰਿਦਮ੍ ਤਸ੍ਮਾਦਤ੍ਰ ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਮੇ ਕੁਰੁ ਕਾਮਨਿषੂਦਨ
ਉਸ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਨੂੰ ਛੇਦ ਕੇ ਇਹ ਕੀਤਾ ਗਿਆ; ਇਸ ਲਈ, ਇਥੇ ਮੇਰਾ ਮਨ ਚਾਹੀਦਾ ਵਰਦਾਨ ਦੇ, ਹੇ ਕਾਮਨਾਸ਼ਕ।
ਕਰਿष੍ਯਤਿ ਗ੍ਰਹਂ ਨੂਨਂ ਰਾਹੁਃ ਕੋਪਪਰਾਯਣਃ
ਰਾਹੂ, ਜੋ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਤੈਨੂੰ ਫੜ ਲਵੇਗਾ।
ਗ੍ਰਹਣੇ ਤਵ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਸ੍ਨਾਨਦਾਨਾਦਿਕਾਃ ਕ੍ਰਿਯਾਃ
ਜਦੋਂ ਤੈਨੂੰ ਗ੍ਰਹਣ ਲੱਗਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਦਾਨ ਤੇ ਹੋਰ ਕਰਮ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਤਾਭਿਸ੍ਤਵ ਨ ਸਂਤਾਪਃ ਸ੍ਵਲ੍ਪੋऽਪ੍ਯੇਵਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ, ਤੈਨੂੰ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਵੀ ਪੀੜ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ।
ਗ੍ਰਹਣੇ ਤਵ ਸਂਜਾਤੇ ਮਮ ਵਾਕ੍ਯਾਦਸਂਸ਼ਯਮ੍ ਚਨ੍ਦ੍ਰੋਦ੍ਭੇਦਮਿਤਿ ਖ੍ਯਾਤਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਲੋਕੇ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਜਦੋਂ ਤੈਨੂੰ ਗ੍ਰਹਣ ਲੱਗ ਜਾਵੇ, ਮੇਰੇ ਬਚਨ ਅਨੁਸਾਰ, ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਚੰਦ੍ਰੋਦਭੇਦ ਨਾਮਕ ਥਾਂ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੀਰਥ ਬਣ ਜਾਵੇਗਾ।
ਗ੍ਰਹਣੇ ਤਵ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਯੋऽਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨਂ ਕਰਿष੍ਯਤਿ
ਜਦੋਂ ਤੈਨੂੰ ਗ੍ਰਹਣ ਲੱਗਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਇੱਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇਗਾ,
ਯੋ ਵਾ ਸੋਮਦਿਨੇ ਸ੍ਨਾਨਂ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਤਤ੍ਰ ਚਾਚਰੇਤ੍
ਜਾਂ ਜੋ ਸੋਮਵਾਰ ਦੇ ਦਿਨ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ ਜਾਂ ਇਸ ਥਾਂ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰੇ,
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ ਭਗਵਾਂਸ੍ਤਤਸ਼੍ਚਾਂਤਰ੍ਦਧੇ ਹਰਃ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਹਰਾ ਉਥੋਂ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਸ੍ਕਾਂਦੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਏਕਾਸ਼ੀਤਿਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਂ ਸਪ੍ਤਮੇ ਪ੍ਰਭਾਸਖਣ੍ਡੇ ਤृਤੀਯੇऽਰ੍ਬੁਦਖਣ੍ਡੇ ਚਨ੍ਦ੍ਰੋਦ੍ਭੇਦਤੀਰ੍ਥਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਵਰ੍ਣਨਂਨਾਮੈਕਪਂਚਾਸ਼ਤ੍ਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਠੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੇ ਸ਼੍ਰੀ ਸਕਾਂਦ ਮਹਾ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਸਤਵੇਂ ਪ੍ਰਭਾਸ ਖੰਡ ਦੇ ਤੀਜੇ ਅਰਬੁਦਾ ਖੰਡ ਵਿੱਚ ਚੰਦ੍ਰੋਦਭੇਦ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਪਚਵਾਂ-ਇਕਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਯਤ੍ਰ ਗੌਰ੍ਯਾ ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤਂ ਸੁਪੁਣ੍ਯਂ ਲੋਕਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਗੌਰੀ ਨੇ ਵਧੀਆ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤਪ ਕੀਤਾ,
ਯਸ੍ਯ ਸਂਦਰ੍ਸ਼ਨੇਨਾਪਿ ਨਰਃ ਪਾਪਾਤ੍ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਉਸ ਥਾਂ ਦੇ ਸਿਰਫ਼ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਚ ਮਹਤ੍ਤ੍ਵੇਤਤ੍ਕੌਤੁਕਂ ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਇਹ ਕਿੰਝ ਇੰਨਾ ਵੱਡਾ ਤੇ ਅਚੰਭਾ ਹੈ? ਤੂੰ ਇਹ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯਾਃ ਸਂਸ਼੍ਰਵਣਾਦੇਵ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵਪਾਤਕੈਃ
ਉਸ ਦੀ ਸਿਰਫ਼ ਸੁਣਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪੁਰਾ ਗੌਰ੍ਯਾ ਸਮਾਸਕ੍ਤਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਦੇਵਾਃ ਸਵਾਸਵਾਃ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਗੌਰੀ ਦੇ ਲਗਨ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਦੇਵਤੇ ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ,
ਵੀਰ੍ਯਂ ਯਦਿ ਤ੍ਰਿਨੇਤ੍ਰਸ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਗੌਰ੍ਯਾਃ ਪਤਿष੍ਯਤਿ
ਜੇ ਤ੍ਰਿਨੇਤਰ ਦਾ ਬੀਜ ਗੌਰੀ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਪੈ ਜਾਵੇ,
ਸਂਤਤੇਸ੍ਤੁ ਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛਾਮਹੇ ਵਯਮ੍
ਤਾਂ ਉਸ ਸੰਤਾਨ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਜਾਵਾਂਗੇ।
ਏਵਂ ਸਂਮਂਤ੍ਰ੍ਯ ਦੇਵਾਸ੍ਤੇ ਕੈਲਾਸਂ ਪਰ੍ਵਤਂ ਗਤਾਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਕੈਲਾਸ ਪਰਬਤ ਤੇ ਗਏ।
ਅਥ ਦੇਵਗਣਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਞ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਤਂ ਗਣਮ੍ 7.3.52.
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਉਸ ਗਣ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇ ਕੇ,
ਗਤ੍ਵਾ ਵਾਯੋ ਭਵਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਨ ਕਾਰ੍ਯਾ ਸਂਤਤਿਸ੍ਤ੍ਵਯਾ
ਵਾਯੂ ਰਾਹੀਂ ਭਵਾ ਨੂੰ ਜਾ ਕੇ ਕਹੋ: 'ਤੈਨੂੰ ਸੰਤਾਨ ਨਹੀਂ ਪੈਦਾ ਕਰਨੀ।'
ਤਤੋ ਵਾਯੁਰ੍ਦ੍ਰੁਤਂ ਗਤ੍ਵਾ ਸ੍ਥਿਤੋ ਯਤ੍ਰ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਫਿਰ ਹਵਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲ ਕੇ, ਜਿੱਥੇ ਮਹਾਂਸਵਾਰ ਖੜਾ ਸੀ, ਉਥੇ ਜਾ ਪਹੁੰਚੀ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਭਗਵਾਞ੍ਛਰ੍ਵੋ ਵ੍ਰੀਡਯਾ ਪਰਯਾ ਯੁਤਃ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਰਵ, ਗਹਿਰੀ ਲਾਜ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਤਤੋ ਗੌਰੀ ਸੁਦੁਃਖਾਰ੍ਤਾ ਸ਼ਸ਼ਾਪ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਲਯਾਨ੍
ਫਿਰ ਗੌਰੀ, ਵੱਡੇ ਦੁੱਖ ਵਿਚ ਡੁੱਬੀ ਹੋਈ, ਸਵਰਗ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤੇऽਪਿ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਸਨ੍ਤਾਨੇਨ ਵਿਵਰ੍ਜ੍ਜਿਤਾਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਵੀ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਵੰਜੇ ਰਹਿਣਗੇ।
ਯਸ੍ਮਾਦ੍ਵਾਯੋ ਸਮਾਯਾਤਃ ਸ੍ਥਾਨੇऽਸ੍ਮਿਞ੍ਜਨਵਰ੍ਜਿਤੇ
ਕਿਉਂਕਿ ਹਵਾ ਇਸ ਥਾਂ ਆਈ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਸੀ,
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਤੋ ਦੀਰ੍ਘਂ ਭਰ੍ਤੁਃ ਕੋਪਪਰਾਯਣਾ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ, ਲੰਮੀ ਆਹ ਭਰੀ।
ਸੁਤਾਰ੍ਥਂ ਸਾ ਤਪਸ੍ਤੇਪੇ ਯਤਵਾਕ੍ਕਾਯਮਾਨਸਾ
ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਬੋਲੀ, ਸਰੀਰ ਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਤਪ ਕੀਤਾ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਦ੍ਯੈਰ੍ਵਿਬੁਧੈਃ ਸਾਰ੍ਦ੍ਧਂ ਤਦਂਤਿਕਮੁਪਾਗਮਤ੍
ਇੰਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਹ ਉਸ ਥਾਂ ਆਈ।