ਤਤੋ ਵਾਰ੍ਧਕ੍ਯਮਾਪਨ੍ਨਸ੍ਤਥਾਪਿ ਨ ਸ਼ਮਂ ਗਤਃ ਤਂ ਪ੍ਰਸੁਪ੍ਤਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਨਾਰਕੇਯੈਃ ਸੁਦੁਃਖਿਤੈਃ
ਫਿਰ, ਜਦ ਉਹ ਬੁੱਢਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਦ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਚੈਨ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ; ਜਦ ਉਹ ਸੁੱਤਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਨਰਕ ਦੇ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਜੀਵਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ।
ਦਾਨਯਜ੍ਞਤਪਃਸ਼ੀਲਾਃ ਸ੍ਵਦਾਰਨਿਰਤਾਸ੍ਤਥਾ
ਜੋ ਦਾਨ, ਯਜ, ਤਪ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਨਿਸ਼ਠਾ ਵਾਲੇ ਹਨ,
ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਭਿਃ ਕੁਲਾਂਗਾਰ ਦਿਵਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਯਥਾਰ੍ਹਤਃ ਤਸ੍ਮਾਦੁਦ੍ਧਰ ਨਃ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਕਿਂਚਿਚ੍ਛੁਭਾਰ੍ਚਨਮ੍
ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ, ਸਾਡੀ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਲੋਕ ਜਿੰਨੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਸੀ, ਸੁਰਗ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਨੂੰ ਉੱਥੋਂ ਕੱਢ ਲਓ, ਚਾਹੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਭਲਾ ਕਰਮ ਕਰਕੇ।
ਕਰ੍ਮਭਿਸ੍ਤਵ ਪਾਪਾਤ੍ਮਨ੍ਵਯਂ ਨਰਕਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾਃ
ਤੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ਕਰਕੇ, ਪਾਪੀ, ਤੇਰੀ ਵੰਸ਼ ਨਰਕ ਵਿਚ ਆ ਗਈ ਹੈ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਪਿਤਰਸ੍ਤੁ ਸੁਦੁਃਖਿਤਾਃ 7.3.48.
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪੂਰਵਜ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਏ।
ਤਤੋ ਦੁਃਖਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਪਿਤृਵਾਕ੍ਯਾਨਿ ਸਂਸ੍ਮਰਨ੍
ਫਿਰ, ਦੁਖ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੇ ਬੋਲ ਯਾਦ ਕੀਤੇ।
ਕਥਂ ਤੇ ਕੁਸ਼ਲਂ ਰਾਜ੍ਯੇ ਸ਼ਰੀਰੇ ਵਾ ਪੁਰੇऽਥਵਾ
ਤੇਰੇ ਰਾਜ ਵਿਚ, ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਜਾਂ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਕਿਵੇਂ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ?
ਰਾਜੋਵਾਚ ਮਯਾ ਦृष੍ਟੋऽਦ੍ਯ ਸ੍ਵਪ੍ਨਾਂਤੇ ਪਿਤਾ ਹ੍ਯਥ ਪਿਤਾਮਹਃ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਅੱਜ, ਸੁਪਨੇ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਦਾਦਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਉਪਾਲਬ੍ਧੋऽਸ੍ਮਿ ਤੈਃ ਸਰ੍ਵੈਸ੍ਤਵ ਕਰ੍ਮਭਿਰੀਦृਸ਼ੈਃ
ਉਹਨਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਕਰਮਾਂ ਕਰਕੇ ਡਾਟਿਆ।
ਅਥਾਨ੍ਯੇ ਦਸ਼ ਯਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਭਵਿष੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਭਵਾਨਪਿ
ਫਿਰ, ਹੋਰ ਦਸ ਜਣੇ ਜਾਵਣਗੇ, ਤੇ ਭਵਿੱਖ ਵਿਚ ਤੂੰ ਵੀ ਜਾਵੇਂਗਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਬੁਦ੍ਧੋऽਹਂ ਪਿਤृਭਿਰ੍ਵਰਵਰ੍ਣਿਨਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਰਵਜਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਮੈਂ ਜਾਗ ਗਿਆ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ।
ਇਨ੍ਦੁਮਤ੍ਯੁਵਾਚ ਸਤ੍ਯਮੇਤਨ੍ਮਹਾਰਾਜ ਯਦੁਕ੍ਤੋऽਸਿ ਪਿਤਾਮਹੈਃ
ਇੰਦੁਮਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਦਾਦਿਆਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਯਥਾ ਸੁਪੁਤ੍ਰਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤਰਂਤਿ ਪਿਤਰੋ ਨृਪ
ਜਿਵੇਂ ਚੰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਣ ਤੇ ਪੂਰਵਜ ਪਾਰ ਲੰਘ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਸ ਤ੍ਵਮਾਹੂਯ ਵਿਪ੍ਰੇਂਦ੍ਰਾਨ੍ਧਰ੍ਮਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਾਨ੍
ਇਸ ਲਈ, ਧਰਮ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਓ।
ਆਨਯਾਮਾਸ ਰਾਜਾऽਸੌ ਤਤੋ ਵਿਪ੍ਰਾਨਨੇਕਸ਼ਃ ਉਵਾਚ ਵਿਨਯੋਪੇਤੋ ਭਾਰ੍ਯਯਾ ਸਹਿਤੋ ਹਿਤਾਨ੍॥ 7.3.48.
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਲਿਆਇਆ; ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਯਾਂਤਿ ਸੁਪੁਤ੍ਰੇਣ ਤਾਰਿਤਾਃ ਪ੍ਰੋਚ੍ਯਤਾਂ ਸ੍ਫੁਟਮ੍
ਚੰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਜਿਸ ਨੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾਇਆ, ਉਹ ਸੁਰਗ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਸਪਸ਼ਟ ਕਹੋ।
ਨਿਰਯਸ੍ਥਾ ਦਿਵਂ ਯਾਂਤਿ ਯਦ੍ਯਪਿ ਸ੍ਯੁਃ ਸੁਪਾਪਿਨਃ
ਜੋ ਨਰਕ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਸੁਰਗ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਬਹੁਤ ਪਾਪੀ ਹੋਣ।
ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਦਤ੍ਰ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਪ੍ਰੋਚ੍ਯਤਾਮਖਿਲਂ ਹਿ ਤਤ੍
ਇੱਥੇ ਜੋ ਕੁਝ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਸਪਸ਼ਟ ਕਹੋ।
ਤਥੋਕ੍ਤਾਸ੍ਤੇ ਨृਪੇਂਦ੍ਰੇਣ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਸਤ੍ਯਵਾਦਿਨਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜਾ ਵੱਲੋਂ ਪੁੱਛੇ ਜਾਣ ਤੇ, ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਦੀਕ੍ਸ਼ਾ ਗ੍ਰਾਹ੍ਯਾ ਨृਪਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਪੁਰਸ਼੍ਚਰਣਮਾਦਿਤਃ
ਦਿਕਸ਼ਾ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਰਾਜਾ, ਪਹਿਲਾਂ ਪੂਰਵ ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ।
ਸ ਤ੍ਵਂ ਪਾਪਸਮਾਚਾਰੋ ਬਾਲ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਭृਤਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵ
ਤੂੰ, ਰਾਜਾ, ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਹੀ ਮੰਦ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਆਇਆ ਹੈਂ।
ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥਾਭਿषਿਕ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਯਦਾ ਸ੍ਯਾਨ੍ਨृਪਸਤ੍ਤਮ
ਜਦ ਤੂੰ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ, ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀਆਂ 'ਤੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਹੋਵੇਂਗਾ,
ਪ੍ਰਭਾਸਾਦੀਨਿ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਯਾਨਿ ਸਂਤਿ ਧਰਾਤਲੇ
ਪ੍ਰਭਾਸਾ ਆਦਿ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂਵਾਂ ਜੋ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਹਨ,
ਮਨਸਾ ਗਚ੍ਛ ਦੁਰ੍ਗਾਣਿ ਦਦਦ੍ਦਾਨਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ ਯਨ੍ਨ ਯਾਤਿ ਨृਣਾਂ ਰਾਜਂਸ੍ਤੀਰ੍ਥਸ੍ਨਾਨਾਦਿਨਾ ਭੁਵਿ
ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਉਹ ਔਖੇ ਥਾਂਵਾਂ 'ਤੇ ਜਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਾਨ ਦੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੱਕ ਲੋਕ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਤੀਰਥ ਸਨਾਨ ਆਦਿ ਕਰਕੇ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਦੇ, ਰਾਜਾ।
ਤੀਰ੍ਥਯਾਤ੍ਰਾਪਰੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਪਰਿਬਭ੍ਰਾਮ ਮੇਦਿਨੀਮ੍ 7.3.48.
ਉਹ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਨੂੰ ਅਪਣਾਇਆ ਅਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਫਿਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਨਿਯਤੋ ਨਿਯਤਾਹਾਰੋ ਦਦਦ੍ਦਾਨਾਨਿ ਭੂਰਿਸ਼ਃ
ਉਹ ਨਿਯਮਤ ਅਤੇ ਸਧਾਰਨ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਬਹੁਤ ਦਾਨ ਦਿੰਦਾ ਸੀ।
ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍ਤ੍ਵਥ ਕਾਲਸ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਯਾਤ੍ਰਾਨੁषਂਗਤਃ
ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੇ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ।
ਸ ਸ੍ਨਾਨਮਕਰੋਤ੍ਤਤ੍ਰ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਪੂਤੇਨ ਚੇਤਸਾ
ਉਸ ਨੇ ਉਥੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਨਾਲ ਸਨਾਨ ਕੀਤਾ।
ਵਿਮੁਕ੍ਤਾਃ ਪਿਤਰੋ ਰੌਦ੍ਰਾਨ੍ਨਰਕਾਤ੍ਸੁਪ੍ਰਹਰ੍षਿਤਾਃ
ਉਸਦੇ ਪਿਤਰ, ਕਠੋਰ ਨਰਕ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਏ।
ਤਮੂਚੁਸ੍ਤਾਰਿਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਯਂ ਪੁਤ੍ਰ ਤ੍ਵਯਾऽਧੁਨਾ
ਉਹ ਸਭ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾਇਆ ਗਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਹਿ ਉਠੇ, 'ਪੁੱਤਰ, ਹੁਣ ਤੂੰ ਸਾਡੀ ਰਾਹਤ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।'