ਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕੁਰੁਤੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਵਿਸ਼ੇषਾਦਿਨ੍ਦੁਸਂਕ੍ਸ਼ਯੇ
ਜੋ ਇੱਥੇ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰੇ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਦੇ ਘਟਣ ਵੇਲੇ,
ਤਤ੍ਰ ਦਾਨਂ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਂਤਿ ਤਿਲਾਨਾਂ ਮੁਨਿਪੁਂਗਵਾਃ 7.3.47.
ਮੁਨੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਇੱਥੇ ਤਿਲਾਂ ਦਾ ਦਾਨ ਕਰਨ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਰ੍ਬੁਦੇ ਗੌਤਮੀ ਯਾਤ੍ਰਾ ਸਿਂਹਸ੍ਥੇ ਚ ਬृਹਸ੍ਪਤੌ
ਅਰਬੁਦਾ ਤੇ, ਗੌਤਮੀ ਦੀ ਯਾਤਰਾ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਸਿੰਘ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਹੋਵੇ,
षष੍ਟਿਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਭਾਗੀਰਥ੍ਯਵਗਾਹਨੇ
ਭਾਗੀਰਥੀ ਵਿੱਚ ਇੱਥੇ ਸਨਾਨ ਕਰਨ ਦਾ ਫਲ ਛੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਸ੍ਕਾਨ੍ਦੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਏਕਾਸ਼ਾਤਿਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਂ ਸਪ੍ਤਮੇ ਪ੍ਰਭਾਸਖਣ੍ਡੇ ਤृਤੀਯੇऽਰ੍ਬੁਦਖਣ੍ਡੇ ਗੌਤਮਾਸ਼੍ਰਮਤੀਰ੍ਥਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਵਰ੍ਣਨਂਨਾਮ ਸਪ੍ਤਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਸਕੰਧ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਇਕਿਆਸੀ ਹਜ਼ਾਰ ਅਧਿਆਇਕ ਸੰਹਿਤਾ ਵਿੱਚ, ਸਤਵਾਂ ਪ੍ਰਭਾਸ ਖੰਡ, ਤੀਜਾ ਅਰਬੁਦਾ ਖੰਡ, ਗੌਤਮ ਆਸ਼ਰਮ ਤੀਰਥ ਮਹਾਤਮ ਦਾ ਸਤਚੁਆਲੀ ਅਧਿਆਇ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤੋ ਨਰਃ ਸਮ੍ਯਕ੍ਕੁਲਂ ਤਾਰਯਤੇऽਖਿਲਮ੍
ਜਿੱਥੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਸਨਾਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਸਾਰਾ ਕੁਲ ਤਾਰ ਲਵੇ।
ਦਸ਼ ਪੂਰ੍ਵਾਨ੍ਭਵਿष੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਤਥਾਤ੍ਮਾਨਂ ਨृਪੋਤ੍ਤਮ
ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਦਸ ਪੂਰਵਜ, ਭਵਿੱਖ ਵਾਲੇ ਵੀ, ਅਤੇ ਆਪ ਵੀ।
ਆਸੀਦਪ੍ਰਸ੍ਤੁਤੋ ਨਾਮ ਰਾਜਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਸ ਪਾਪਕृਤ੍
ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਅਪ੍ਰਸਤੁਤ ਨਾਮ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਜੋ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਤਸ੍ਮਿਞ੍ਛਾਸਤਿ ਲੋਕਾਨਾਂ ਨਾਸੀਤ੍ਸੌਖ੍ਯਂ ਕਦਾਚਨ
ਉਸ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ।
ਨ੍ਯਾਯਤੋऽਨ੍ਯਾਯਤੋ ਵਾਪਿ ਕਰੋਤਿ ਧਨਸਂਗ੍ਰਹਮ੍
ਉਹ ਧਨ ਨੂੰ ਨਿਆਂ ਨਾਲ ਜਾਂ ਬੇਨਿਆਂ ਨਾਲ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਤਤੋ ਵਾਰ੍ਧਕ੍ਯਮਾਪਨ੍ਨਸ੍ਤਥਾਪਿ ਨ ਸ਼ਮਂ ਗਤਃ ਤਂ ਪ੍ਰਸੁਪ੍ਤਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਨਾਰਕੇਯੈਃ ਸੁਦੁਃਖਿਤੈਃ
ਫਿਰ, ਜਦ ਉਹ ਬੁੱਢਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਤਦ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਚੈਨ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ; ਜਦ ਉਹ ਸੁੱਤਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਨਰਕ ਦੇ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਜੀਵਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ।
ਦਾਨਯਜ੍ਞਤਪਃਸ਼ੀਲਾਃ ਸ੍ਵਦਾਰਨਿਰਤਾਸ੍ਤਥਾ
ਜੋ ਦਾਨ, ਯਜ, ਤਪ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਨਿਸ਼ਠਾ ਵਾਲੇ ਹਨ,
ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਭਿਃ ਕੁਲਾਂਗਾਰ ਦਿਵਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਯਥਾਰ੍ਹਤਃ ਤਸ੍ਮਾਦੁਦ੍ਧਰ ਨਃ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਕਿਂਚਿਚ੍ਛੁਭਾਰ੍ਚਨਮ੍
ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ, ਸਾਡੀ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਲੋਕ ਜਿੰਨੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਸੀ, ਸੁਰਗ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਨੂੰ ਉੱਥੋਂ ਕੱਢ ਲਓ, ਚਾਹੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਭਲਾ ਕਰਮ ਕਰਕੇ।
ਕਰ੍ਮਭਿਸ੍ਤਵ ਪਾਪਾਤ੍ਮਨ੍ਵਯਂ ਨਰਕਮਾਸ਼੍ਰਿਤਾਃ
ਤੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ਕਰਕੇ, ਪਾਪੀ, ਤੇਰੀ ਵੰਸ਼ ਨਰਕ ਵਿਚ ਆ ਗਈ ਹੈ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਪਿਤਰਸ੍ਤੁ ਸੁਦੁਃਖਿਤਾਃ 7.3.48.
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪੂਰਵਜ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਏ।
ਤਤੋ ਦੁਃਖਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਪਿਤृਵਾਕ੍ਯਾਨਿ ਸਂਸ੍ਮਰਨ੍
ਫਿਰ, ਦੁਖ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੇ ਬੋਲ ਯਾਦ ਕੀਤੇ।
ਕਥਂ ਤੇ ਕੁਸ਼ਲਂ ਰਾਜ੍ਯੇ ਸ਼ਰੀਰੇ ਵਾ ਪੁਰੇऽਥਵਾ
ਤੇਰੇ ਰਾਜ ਵਿਚ, ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਜਾਂ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਕਿਵੇਂ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ?
ਰਾਜੋਵਾਚ ਮਯਾ ਦृष੍ਟੋऽਦ੍ਯ ਸ੍ਵਪ੍ਨਾਂਤੇ ਪਿਤਾ ਹ੍ਯਥ ਪਿਤਾਮਹਃ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਅੱਜ, ਸੁਪਨੇ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਦਾਦਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਉਪਾਲਬ੍ਧੋऽਸ੍ਮਿ ਤੈਃ ਸਰ੍ਵੈਸ੍ਤਵ ਕਰ੍ਮਭਿਰੀਦृਸ਼ੈਃ
ਉਹਨਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਕਰਮਾਂ ਕਰਕੇ ਡਾਟਿਆ।
ਅਥਾਨ੍ਯੇ ਦਸ਼ ਯਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਭਵਿष੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਭਵਾਨਪਿ
ਫਿਰ, ਹੋਰ ਦਸ ਜਣੇ ਜਾਵਣਗੇ, ਤੇ ਭਵਿੱਖ ਵਿਚ ਤੂੰ ਵੀ ਜਾਵੇਂਗਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਬੁਦ੍ਧੋऽਹਂ ਪਿਤृਭਿਰ੍ਵਰਵਰ੍ਣਿਨਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਰਵਜਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਮੈਂ ਜਾਗ ਗਿਆ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ।
ਇਨ੍ਦੁਮਤ੍ਯੁਵਾਚ ਸਤ੍ਯਮੇਤਨ੍ਮਹਾਰਾਜ ਯਦੁਕ੍ਤੋऽਸਿ ਪਿਤਾਮਹੈਃ
ਇੰਦੁਮਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਦਾਦਿਆਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਯਥਾ ਸੁਪੁਤ੍ਰਮਾਸਾਦ੍ਯ ਤਰਂਤਿ ਪਿਤਰੋ ਨृਪ
ਜਿਵੇਂ ਚੰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲਣ ਤੇ ਪੂਰਵਜ ਪਾਰ ਲੰਘ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਸ ਤ੍ਵਮਾਹੂਯ ਵਿਪ੍ਰੇਂਦ੍ਰਾਨ੍ਧਰ੍ਮਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਾਨ੍
ਇਸ ਲਈ, ਧਰਮ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਓ।
ਆਨਯਾਮਾਸ ਰਾਜਾऽਸੌ ਤਤੋ ਵਿਪ੍ਰਾਨਨੇਕਸ਼ਃ ਉਵਾਚ ਵਿਨਯੋਪੇਤੋ ਭਾਰ੍ਯਯਾ ਸਹਿਤੋ ਹਿਤਾਨ੍॥ 7.3.48.
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਲਿਆਇਆ; ਨਿਮਰਤਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਯਾਂਤਿ ਸੁਪੁਤ੍ਰੇਣ ਤਾਰਿਤਾਃ ਪ੍ਰੋਚ੍ਯਤਾਂ ਸ੍ਫੁਟਮ੍
ਚੰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਜਿਸ ਨੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾਇਆ, ਉਹ ਸੁਰਗ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਸਪਸ਼ਟ ਕਹੋ।
ਨਿਰਯਸ੍ਥਾ ਦਿਵਂ ਯਾਂਤਿ ਯਦ੍ਯਪਿ ਸ੍ਯੁਃ ਸੁਪਾਪਿਨਃ
ਜੋ ਨਰਕ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਸੁਰਗ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਬਹੁਤ ਪਾਪੀ ਹੋਣ।
ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਦਤ੍ਰ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਪ੍ਰੋਚ੍ਯਤਾਮਖਿਲਂ ਹਿ ਤਤ੍
ਇੱਥੇ ਜੋ ਕੁਝ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਸਪਸ਼ਟ ਕਹੋ।
ਤਥੋਕ੍ਤਾਸ੍ਤੇ ਨृਪੇਂਦ੍ਰੇਣ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਸਤ੍ਯਵਾਦਿਨਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜਾ ਵੱਲੋਂ ਪੁੱਛੇ ਜਾਣ ਤੇ, ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਦੀਕ੍ਸ਼ਾ ਗ੍ਰਾਹ੍ਯਾ ਨृਪਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਪੁਰਸ਼੍ਚਰਣਮਾਦਿਤਃ
ਦਿਕਸ਼ਾ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਰਾਜਾ, ਪਹਿਲਾਂ ਪੂਰਵ ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ।