ਸਚਾਪਃ ਸਸ਼ਰੋ ਰਾਜਂਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪਰ੍ਵਤਰੋਧਸਿ
ਧਨੁ ਤੇ ਤੀਰ ਨਾਲ, ਏ ਰਾਜਾ, ਉਸ ਪਹਾੜ ਦੀ ਢਲਾਨ 'ਤੇ,
ਕੈਲਾਸਂ ਪਰ੍ਵਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਜਗਾਮ ਸੁਰਪੂਜਿਤਃ ਵ੍ਯਲਪਤ੍ਕਰੁਣਂ ਦੀਨਾ ਪਤਿਸ਼ੋਕਪਰਿ ਪ੍ਲੁਤਾ
ਉਹ ਕੈਲਾਸ, ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਜਿੱਥੇ ਦੇਵਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਥੇ ਗਿਆ; ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਕਰੁਣ ਰੋਈ।
ਤਤੋ ਦਾਰੂਣਿ ਚਾਹृਤ੍ਯ ਚਿਤਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਰਾਧਿਪ ਤਾਵਦਾਕਾਸ਼ਗਾਂ ਵਾਣੀਂ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰਾਵ ਚ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀ
ਫਿਰ, ਲੱਕੜ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਚਿਤਾ ਬਣਾਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਨੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚੋਂ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ।
ਵਾਗੁਵਾਚ ਭੂਯਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ ਭਰ੍ਤ੍ਤਾਰਂ ਕਾਮੇਂ ਤੁष੍ਟੇਨ ਸ਼ਂਭੁਨਾ
ਉਹ ਆਵਾਜ਼ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਤੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਪਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗੀ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਜੋ ਤੇਰੀ ਭਗਤੀ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਏ ਹਨ।'
ਸਾ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਤਾਂ ਤਦਾ ਵਾਣੀਂ ਸਮੁਤ੍ਤਸ੍ਥੌ ਸਮੁਮਧ੍ਯਮਾ ਵ੍ਰਤੈਰ੍ਦਾਨੈਰ੍ਜਪੈਰ੍ਹੋਮੈਰੁਪਵਾਸੈਸ੍ਤਥਾ ਪਰੈਃ
ਉਹ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਕਮਰ-ਪਤਲੀ ਔਰਤ ਤੁਰੰਤ ਉਠੀ ਅਤੇ ਵ੍ਰਤ, ਦਾਨ, ਜਪ, ਯੱਗ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੱਡੀਆਂ ਤਪਸਿਆਵਾਂ ਕਰਨ ਲੱਗੀ।
ਤਤੋ ਵਰ੍ष ਸਹਸ੍ਰਾਂਤੇ ਤੁष੍ਟਸ੍ਤਸ੍ਯਾ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਫਿਰ, ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਉਸ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅਕ੍ਸ਼ਤਾਂਗਃ ਪੁਨਃ ਕਾਮਃ ਕਾਂਤੋ ਮੇ ਜਾਯਤਾਂ ਪਤਿਃ
ਮੇਰਾ ਪਿਆਰਾ ਪਤੀ, ਕਾਮ, ਮੁੜ ਸਰੀਰ ਸਹਿਤ, ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੋ ਕੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਵੇ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤੇ ਤਯਾ ਵਾਕ੍ਯੇ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤਃ 7.3.40.
ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਉਥੇ ਆ ਗਿਆ।
ਇਕ੍ਸ਼ੁਯष੍ਟਿਮਯਂ ਚਾਪਂ ਪੁष੍ਪਬਾਣਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਹ ਨੇ ਇੱਖ ਦੀ ਲੱਕੜ ਦਾ ਧਨੁਸ਼ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਤਤੋ ਰਤਿਸਮਾਯੁਕ੍ਤਃ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਮ੍
ਫਿਰ, ਰਤੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ਼ਿਵਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਨृਪੋਤ੍ਤਮ
ਉਹ ਨੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਜਗਾਇਆ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ।
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਦृष੍ਟੇ ਮਹਾਰਾਜ ਨਾਰੀ ਵਾ ਯਦਿ ਵਾ ਨਰਃ
ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਕੋਈ — ਔਰਤ ਜਾਂ ਮਰਦ — ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ,
ਏਵਮੇਤਨ੍ਮਯਾ ਖ੍ਯਾਤਂ ਯਨ੍ਮਾਂ ਤ੍ਵਂ ਪਰਿਪृਚ੍ਛਸਿ
ਜੋ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, ਉਹ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਸ੍ਕਾਂਦੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਏਕਾਸ਼ੀਤਿਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਂ ਸਪ੍ਤਮੇ ਪ੍ਰਭਾਸਖਂਡੇ ਤृਤੀਯੇऽਰ੍ਬੁਦਖਂਡੇ ਕਾਮੇਸ਼੍ਵਰਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਵਰ੍ਣਨਂਨਾਮ ਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਠੀਹ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲੀ ਸ਼੍ਰੀ ਸਕਾਂਦ ਮਹਾਪੁਰਾਣ, ਸੱਤਵੇਂ ਪ੍ਰਭਾਸਾ ਖੰਡ, ਤੀਜੇ ਅਰਬੁਦਾ ਖੰਡ ਵਿੱਚ 'ਕਾਮੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ' ਨਾਮਕ ਚਾਲੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਯਤ੍ਰ ਪੂਰ੍ਵਂ ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤਂ ਮਾਰ੍ਕਂਡੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਜਿੱਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਮਾਰਕੰਡੇ ਨੇ ਤਪ ਕਰਿਆ ਸੀ,
ਮृਕਣ੍ਡੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋਨਾਮ ਪੁਰਾऽऽਸੀਚ੍ਛਂਸਿਤਵ੍ਰਤਃ
ਉਥੇ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਮ੍ਰਿਕੰਡਾ ਸੀ, ਜੋ ਵ੍ਰਤਾਂ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਂਦਾ ਸੀ।
ਸਰ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣਸਂਪੂਰ੍ਣਃ ਸ਼ਾਂਤਃ ਸੂਰ੍ਯਸਮਪ੍ਰਭਃ
ਉਹ ਸਭ ਸ਼ੁਭ ਲਕੜਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ ਸੀ।
ਆਗਤੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਜ੍ਞਾਨੀ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਸਾਮੁਦ੍ਰਵਿਚ੍ਛੁਭਃ
ਉਥੇ ਇੱਕ ਗਿਆਨਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਇਆ, ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਆਨਾਸਾਗ੍ਰਸ਼ਿਖਾਗ੍ਰਾਭ੍ਯਾਂ ਚਿਰਂ ਚੈਵਾਵਲੋਕਿਤਃ
ਉਹ ਨੇ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਨੱਕ ਦੇ ਅੱਗੇ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸਿਰ ਦੇ ਚੋਟੀ ਤੱਕ ਤੱਕਿਆ।
ਅਥਾऽਬ੍ਰਵੀਚ੍ਚਿਰਂ ਦृष੍ਟਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਪੁਤ੍ਰੋ ਮਮ ਦ੍ਵਿਜ
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਤੱਕਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।'
ਅਸਕृਤ੍ਸ ਮृਕਣ੍ਡੇਨ ਯਾਵਤ੍ਪृष੍ਟੋ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ
ਮ੍ਰਿਕੰਡ ਨੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ।
ਅਸ੍ਯ ਬਾਲਸ੍ਯ ਚਿਹ੍ਨਾਨਿ ਯਾਨਿ ਕਾਯੇ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇਸ ਬੱਚੇ ਦੇ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਕਿਹੜੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹਨ?
षਣ੍ਮਾਸੇਨਾਸ੍ਯ ਬਾਲਸ੍ਯ ਨੂਨਂ ਮृਤ੍ਯੁਰ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਅਨृਤਂ ਨੋਕ੍ਤਪੂਰ੍ਵਂ ਮੇ ਵੈਰਿष੍ਵਪਿ ਕਦਾਚਨ
ਇਸ ਬੱਚੇ ਦੀ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਪੱਕਾ ਮੌਤ ਆਵੇਗੀ; ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਬੋਲਿਆ, ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਹੀਂ।
ਮृਕਂਡੇਨਾਭ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਤ ਇष੍ਟਂ ਦੇਸ਼ਂ ਜਗਾਮ ਹ ॥ 7.3.41.
ਮ੍ਰਿਕੰਡ ਦੀ ਆਗਿਆ ਮਿਲਣ 'ਤੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਥਾਂ ਤੇ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਮृਕਂਡੋਪਿ ਸੁਤਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਤਤਃ ਕ੍ਸ਼ੀਣਾਯੁषਂ ਨृਪ
ਮ੍ਰਿਕੰਡ ਨੇ ਜਾਣ ਲਿਆ ਕਿ ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਰਾਜਾ।
ਸ਼੍ਰੁਤਾਧ੍ਯਯਨਸਂਪਨ੍ਨਂ ਯਂਯਂ ਪਸ਼੍ਯਸਿ ਚਾਗ੍ਰਤਃ
ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੂੰ ਸਾਹਮਣੇ ਵੇਖਦਾ ਹੈਂ, ਜੋ ਪਾਠ ਤੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ—
ਤਤਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀ ਪਿਤੁਰ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਫਿਰ, ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਬਚਨ ਨੂੰ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮੰਨਿਆ।
ਬਾਲਂ ਵृਦ੍ਧਂ ਯੁਵਾਨਂ ਚ ਯਂਯਂ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ
ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਆਪਣੀ ਅੱਖ ਨਾਲ ਵੇਖਦਾ, ਚਾਹੇ ਬੱਚਾ, ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਜਾਂ ਨੌਜਵਾਨ—
ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍ਤ੍ਵਥ ਕਾਲਸ੍ਯ ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਸਮੀਪਤਃ
ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਦੇ ਨੇੜੇ—
ਅਥ ਤਾਨ੍ਸਤ੍ਵਰਂ ਗਤ੍ਵਾ ਵਂਦਯਾਮਾਸ ਪਾਰ੍ਥਿਵ
ਉਹ ਤੁਰ ਕੇ ਜਲਦੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਰਾਜਾ।