ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭੁਰਯਂ ਤਨ੍ਨਿष੍ਕ੍ਰਮ੍ਯ ਕਥਞ੍ਚਨ
ਇਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ; ਉਹ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਥੋਂ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਮਧੁਰਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯਮੇਤਤ੍ਤ੍ਵ ਯੋਦਿਤਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਆਖੇ: 'ਜੋ ਤੂੰ ਆਖਿਆ, ਓਹ ਸੱਚ ਹੈ।'
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵਰਯ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਵਰਂ ਮਤ੍ਤੋ ਯਥੇਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਮਨਚਾਹੀ ਦਾਤ ਮੰਗ ਲੈ।
ਤਸ੍ਮਾਦੇਕਂ ਦਿਨਂ ਦੇਹਿ ਕ੍ਰੀਡਨਾਰ੍ਥਮਨੇਨ ਤੁ
ਇਸ ਲਈ, ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਨਾਲ ਖੇਡਣ ਲਈ ਇੱਕ ਦਿਨ ਦੇ।
ਚੈਤ੍ਰਸ਼ੁਕ੍ਲਤ੍ਰਯੋਦਸ਼੍ਯਾਮਹੋਰਾਤ੍ਰਂ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਿ
ਚੈਤ੍ਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸੁਧੀ ਤ੍ਰੈਓਦਸੀ ਨੂੰ, ਦੇਵੀਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ, ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਦੋਵੇਂ।
ਸ਼ਿਵਗਂਗਾਭਿਧਾਨਂ ਚ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕੁਣ੍ਡਂ ਧਰਾਤਲੇ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਉਹ ਕੁੰਡ 'ਸ਼ਿਵ-ਗੰਗਾ' ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਤੋ ਵਿਸਰ੍ਜਯਾਮਾਸ ਤਾਮਾਲਿਂਗ੍ਯ ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਃ
ਫਿਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਗਲੇ ਲਾ ਕੇ, ਉਹ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰੁਖਸਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਗਤਾਯਾਮਥ ਗਂਗਾਯਾਮਧੋਵਕ੍ਤ੍ਰਂ ਸੁਲਜ੍ਜਿਤਮ੍
ਜਦ ਗੰਗਾ ਚਲੀ ਗਈ, ਉਸ ਨੇ ਲਜਜਾ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਥੱਲੇ ਕਰ ਲਿਆ।
ਏਵਮੇਤਤ੍ਪੁਰਾਵृਤ੍ਤਂ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕੁਣ੍ਡੇ ਨਰਾਧਿਪ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਾ, ਉਹ ਕੁੰਡ ਵਿੱਚ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਇਹੀ ਘਟਨਾ ਵਾਪਰੀ ਸੀ।
ਸ਼ੁਕ੍ਲਾਯਾਂ ਚੈਤ੍ਰਮਾਸੇ ਤੁ ਸ੍ਨਾਨਂ ਤਤ੍ਰ ਸਮਾਚਰੇਤ੍ 7.3.38.
ਚੈਤ੍ਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸੁਧੀ ਵਿੱਚ, ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰ ਸਂਕ੍ਸ਼ਯਮਾਯਾਤਿ ਸਰ੍ਵਂ ਤਤ੍ਰਾਸ਼ੁਭਂ ਕृਤਮ੍ ਤਦ੍ਰੋਮਸਂਖ੍ਯਯਾਸ੍ਵਰ੍ਗੇ ਸ ਪੁਮਾਨ੍ਵਸਤਿ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਉਥੇ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਸਾਰਾ ਅਸ਼ੁਭ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਰੋਮਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਬਰਾਬਰ, ਮਨੁੱਖ ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਨਿਸਚਿਤ ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਲਿਂਗਂ ਸਂਸ੍ਥਾਪਯਾਮਾਸ ਸ੍ਥਿਰਰੂਪੋ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਅਟੱਲ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ।
ਕਸ੍ਮਾਤ੍ਤਤ੍ਪਾਤਿਤਂ ਲਿਂਗਂ ਵਾਲਖਿਲ੍ਯੈਰ੍ਮਹਾਤ੍ਮਭਿਃ
ਵਾਲਖਿਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਉਹ ਲਿੰਗ ਕਿਉਂ ਡਿੱਗਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ?
ਏਤਨ੍ਮੇ ਕੌਤੁਕਂ ਸਰ੍ਵਂ ਯਥਾਵਦ੍ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਇਹ ਸਾਰੀ ਅਚੰਭੀ ਘਟਨਾ ਮੈਨੂੰ ਸੱਚੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸੋ।
ਅਤ੍ਰ ਤੇ ਕੀਰ੍ਤਯਿष੍ਯਾਮਿ ਪੂਰ੍ਵਵृਤ੍ਤਂ ਕਥਾਂਤਰਮ੍
ਇਥੇ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਹੋਰ ਪੁਰਾਣੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਵਾਂਗਾ।
ਯਦਾ ਪਞ੍ਚਤ੍ਵਮਾਪਨ੍ਨਾ ਸਤੀ ਸਤ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਾ
ਜਦ ਸਤੀ, ਸੱਚ ਦੀ ਪੱਕੀ, ਆਪਣਾ ਅੰਤ ਪਾ ਗਈ,
ਤਦਾ ਕਾਮੋ ਦ੍ਰੁਤਂ ਗृਹ੍ਯ ਪੁष੍ਪਚਾਪਂ ਤਮਭ੍ਯਗਾਤ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਕਾਮਦੇਵ ਨੇ ਆਪਣਾ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲਾ ਧਨੁ ਲੈ ਕੇ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸ ਕੋਲ ਆ ਗਿਆ।
ਆਪਤਨ੍ਤਂ ਭਯਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਣष੍ਟਸ੍ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਂਤਕਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਂਤਕ ਡਰ ਕੇ ਲੁਕ ਗਿਆ।
ਵਾਲਖਿਲ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਦ੍ਵृਕ੍ਸ਼ਸ਼ੋਭਿਤਮ੍
ਉਹ ਵਾਲਖਿਲਿਆਂ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਸੀ ਤੇ ਚੰਗੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਦਿਗ੍ਵਾਸਾਃ ਸੁਪ੍ਰਿਯਾਲਾਪਸ੍ਤਤਸ੍ਤਾਃ ਕਾਮਮੋਹਿਤਾਃ ਬਭੂਵੁਸ਼੍ਚਾਨਿਸ਼ਂ ਰਾਜਨ੍ਮਾਂ ਭਜਸ੍ਵੇਤਿ ਚਾਬ੍ਰੁਵਨ੍
ਦਿਸਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ, ਮਿੱਠੀ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ, ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਕਾਮ ਵਲੋਂ ਮੋਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਜਾ, ਹਰ ਵੇਲੇ ਆਖਦੀਆਂ, 'ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਰਸ ਲੈ।'
ਚਕ੍ਰੁਰਾਲਿਂਗਨਂ ਕਾਸ਼੍ਚਿਚ੍ਚੁਮ੍ਬਨਂ ਚ ਤਥਾਪਰਾਃ 7.3.39.
ਕੁਝ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ, ਤੇ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨੇ ਚੁੰਮਿਆ।
ਸ ਚਾਪਿ ਭਗਵਾਞ੍ਛਮ੍ਭੁਰ੍ਨਿष੍ਕਾਮਃ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਪਰ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ੰਭੂ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ, ਉਹ ਇੱਛਾ ਰਹਿਤ ਸੀ।
ਸ ਚਾਪਿ ਭਗਵਾਚ੍ਛਂਭੁਸ੍ਤਾਸਾਂ ਸਰਤਿ ਪ੍ਰਾਙ੍ਮੁਖਃ
ਉਹ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ੰਭੂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਤੁਰਦਾ ਗਿਆ।
ਅਥ ਤੇ ਮੁਨਯੋ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਕृਤਿਂ ਦਾਰਸਂਭਵਾਮ੍
ਫਿਰ, ਪਤਨੀਆਂ ਦੀ ਅਜੀਬ ਚਲਾਕੀ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਮੁਨੀ,
ਦਦੁਃ ਸ਼ਾਪਂ ਸੁਸਂਤਪ੍ਤਾਃ ਕਲਤ੍ਰਾਰ੍ਥੇ ਪਰਂਤਪ
ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਲਈ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਣ ਵਾਲੇ।
ਵਿਡਮ੍ਬਯਸਿ ਨੋ ਦਾਰਾਨਜਸ੍ਰਂ ਚਾਸ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍
ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਪਤਨੀਆਂ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਮਜ਼ਾਕ ਉਡਾਉਂਦਾ ਹੈਂ, ਤੇ ਤੇਰੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਾਜਰੀ ਕਰਕੇ ਇਹ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਵਾਕ੍ਯੇਨ ਰਾਜਰ੍षੇ ਚਕਮ੍ਪੇ ਵਸੁਧਾ ਤਤਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ, ਹੇ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ, ਧਰਤੀ ਕੰਬੀ।
ਤਤੋ ਦੇਵਗਣਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਭਯਤ੍ਰਸ੍ਤਾ ਨਰਾਧਿਪ
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਡਰ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ,
ਤਤ ਪਿਤਾਮਹਂ ਜਗ੍ਮੁ ਸ੍ਤਸ੍ਮੈ ਸਰ੍ਵਂ ਨ੍ਯਵੇਦਯਨ੍
ਪਿਤਾਮਾ ਦੇ ਕੋਲ ਗਏ ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ।
ਕਿਂ ਨਿਮਿਤ੍ਤਂ ਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਨ ਜਾਨੀਮੋ ਵਯਂ ਪ੍ਰਭੋ
ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ, ਅਸੀਂ ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ।