ਚਂਡਿਕਾਯਤਨੇ ਪੁਣ੍ਯੇ ਸੇਵਧ੍ਵਂ ਹਿ ਮਮਾਜ੍ਞਯਾ
ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਚੰਡਿਕਾ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਦਰ ਵਿਚ ਸੇਵਾ ਕਰੋ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤਤਃ ਸਰ੍ਵੇ ਕਾਮਾਦ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਦ੍ਰੁਤਂ ਯਯੁਃ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਇੱਛਾਵਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਤੁਰ ਕੇ ਚਲੇ ਗਏ।
ਏਵਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਦ੍ਰੁਤਂ ਗਚ੍ਛ ਤਤ੍ਰ ਪਾਰ੍ਥਿਵਸਤ੍ਤਮ
ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ।
ਯੋ ਯਾਤਿ ਚਂਡਿਕਾਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਮਬੁਰ੍ਦਂ ਪ੍ਰਤਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵ
ਜੋ ਕੋਈ ਅਬੁਰਦਾ ਵਿਖੇ ਚੰਡਿਕਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਰਾਜਾ,
ਤਾਰਯਿष੍ਯਤਿ ਨਃ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਸ ਪੁਤ੍ਰੋ ਯ ਇਹਾਸ਼੍ਰਮੇ
ਇਸ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਦੇਵੇਗਾ।
ਏਕਯਾ ਲਭ੍ਯਤੇ ਰਾਜ੍ਯਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਸ਼੍ਚੈਵ ਦ੍ਵਿਤੀਯਯਾ
ਇੱਕ ਨਾਲ ਰਾਜ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਸੁਰਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਯਾਤ੍ਰਾਂ ਤਤ੍ਰ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਇਸ ਲਈ, ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਉਥੇ ਜਾਣ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪੁਨਂਤ੍ਯੇਵਾਨ੍ਯਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਸ੍ਨਾਨਦਾਨੈਰਸਂਸ਼ਯਮ੍ 7.3.36.
ਹੋਰ ਤੀਰਥ ਵੀ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯਃ ਸ਼ृਣੋਤਿ ਸਦਾਖ੍ਯਾਨਮੇਤ ਚ੍ਛ੍ਰਦ੍ਧਾਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਸਦਾ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਸੁਣਦਾ ਹੈ,
ਯਸ੍ਯੈਤਤ੍ਤਿष੍ਠਤੇ ਗੇਹੇ ਲਿਖਿਤਂ ਪੁਸ੍ਤਕਂ ਨृਪ
ਜਿਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਇਹ ਲਿਖਿਆ ਹੋਇਆ ਪੁਸਤਕ ਰੱਖਿਆ ਹੋਵੇ,
ਪਠਤਿ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਯੋਪੇਤੋ ਯੋ ਵਾ ਭੂਮਿਪਤੇ ਨਰਃ
ਜਾਂ, ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਨੂੰ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ,
ਯਤ੍ਰ ਨਾਗੈਸ੍ਤਪਸ੍ਤਪ੍ਤਂ ਰਮ੍ਯੇ ਪਰ੍ਵਤਰੋਧਸਿ
ਜਿੱਥੇ ਨਾਗਾਂ ਨੇ ਸੋਹਣੀ ਪਹਾੜੀ ਢਲਾਨ ਉੱਤੇ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ ਸੀ,
ਕਦ੍ਰੂਸ਼ਾਪਂ ਪੁਰਾ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨਾਗਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਭਯਾਤੁਰਾਃ
ਜਦੋਂ ਕਦਰੂ ਦਾ ਸ਼ਾਪ ਸੁਣਿਆ, ਸਾਰੇ ਨਾਗ ਡਰ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ।
ਮਾਤृਸ਼ਾਪੇਨ ਸਂਤਪ੍ਤਾ ਵਯਂ ਪਨ੍ਨਗਸਤ੍ਤਮ
ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਦੁੱਖੀ ਹਾਂ, ਹੇ ਨਾਗਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ।
ਤਯੋਕ੍ਤਂ ਯੇ ਤਪੋਯੁਕ੍ਤਾ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾਨਃ ਸੁਸਂਯਤਾਃ
ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜੋ ਤਪੱਸਿਆ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ, ਧਰਮ ਵਾਲੇ ਤੇ ਸਿਆਣੇ ਹਨ,
ਨ ਦਹਿष੍ਯਤਿ ਤਾਨ੍ਵਹ੍ਨਿਰ੍ਯਜ੍ਞੇ ਪਾਰਿਕ੍ਸ਼ਿਤਸ੍ਯ ਹਿ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪਰੀਕਸ਼ਿਤ ਦੇ ਯਜਨ ਵਿਚ ਅੱਗ ਨਹੀਂ ਸਾੜੇਗੀ।
ਤਤ੍ਰ ਯੂਯਂ ਤਪੋਯੁਕ੍ਤਾ ਭਵਧ੍ਵਂ ਸੁਸਮਾਹਿਤਾਃ
ਇਸ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਉਥੇ ਤਪੱਸਿਆ ਵਿਚ ਲੱਗੇ ਰਹੋ ਤੇ ਚਿੱਤ ਜੋੜੋ।
ਯਸ੍ਯਾਃ ਸਂਕੀਰ੍ਤ੍ਤਨੇਨਾਪਿ ਨਸ਼੍ਯਂਤਿ ਵਿਪਦੋ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਜਿਸ ਦਾ ਸਿਰਫ਼ ਜਾਪ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਮਿਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਸ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਸਾਦਤਃ ਸਰ੍ਵੇ ਭਵਿष੍ਯਥ ਗਤਜ੍ਵਰਾਃ ਦੈਵੋ ਵਾ ਮਾਨੁषੋ ਵਾऽਪਿ ਨਾਨ੍ਯੋ ਵੋ ਮੁਕ੍ਤਿਕਾਰਕਃ
ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਰੋਗ-ਪਰੇਸ਼ਾਨੀਆਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵੋਗੇ। ਚਾਹੇ ਕੋਈ ਦੇਵੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਮਨੁੱਖੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।
ਪ੍ਰਣਮ੍ਯ ਤਂ ਤਤੋ ਜਗ੍ਮੁਰਰ੍ਬੁਦਂ ਪਰ੍ਵਤਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਉਸਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਅਰਬੁਦ ਪਹਾੜ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪਏ।
ਤੇ ਭਿਤ੍ਤ੍ਵਾ ਧਰਣੀਪृष੍ਠਂ ਪਰ੍ਵਤੇ ਤਦਨਨ੍ਤਰਮ੍ 7.3.37.
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਥੇ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਸਤ੍ਹਾ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤੋ ਧृਤਵ੍ਰਤਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵੀ ਭਕ੍ਤਿਪਰਾਯਣਾਃ
ਫਿਰ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਆਪਣੇ ਵ੍ਰਤਾਂ 'ਚ ਡਿੱਠੇ ਰਹੇ ਤੇ ਦੇਵੀ ਦੀ ਭਗਤੀ 'ਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਏ।
ਤਸ੍ਥੁਸ੍ਤਤ੍ਰ ਸਦਾ ਹੋਮਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤੋ ਜਾਪ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਹ ਉਥੇ ਸਦਾ ਰਹਿ ਕੇ ਹਵਨ ਕਰਦੇ ਤੇ ਉੱਚਤਮ ਜਪ ਪੜ੍ਹਦੇ ਰਹੇ।
ਦਨ੍ਤੋਲੂਖਲਿਨਃ ਕੇਚਿਦਸ਼੍ਮਕੁਟ੍ਟਾਸ੍ਤਥਾ ਪਰੇ
ਕੁਝ ਆਪਣੇ ਦੰਦਾਂ ਨਾਲ ਪੀਸਦੇ, ਹੋਰ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਕੁੱਟਦੇ।
ਗੀਤਂ ਵਾਦ੍ਯਂ ਤਥਾ ਚਕ੍ਰੁਰਨ੍ਯੇ ਦੇਵਾਃ ਪੁਰਸ੍ਤਦਾ
ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ ਅੱਗੇ ਗੀਤ ਤੇ ਵਾਜੇ ਵਜਾਉਂਦੇ ਸਨ।
ਤਤੋ ਦੇਵੀ ਸੁਸਨ੍ਤੁष੍ਟਾ ਵਾਕ੍ਯਮੇਤਦੁਵਾਚ ਹ
ਫਿਰ ਦੇਵੀ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਇਹ ਬੋਲੀਆਂ।
ਦੇਵ੍ਯੁਵਾਚ ਪਰਿਤੁष੍ਟਾਸ੍ਮਿ ਵੋ ਵਤ੍ਸਾਃ ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਤਪ੍ਯਤੇ ਤਪਃ
ਦੇਵੀ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਰਾਜੀ ਹਾਂ, ਬੱਚਿਓ। ਇਹ ਤਪੱਸਿਆ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸ ਲਈ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ?'
ਨਾਗਰਾਜਸਮਾਦੇਸ਼ਾਚ੍ਛਰਣਂ ਤ੍ਵਾਂ ਸਮਾਗਤਾਃ
ਨਾਗਰਾਜ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਚਰਨਾਂ 'ਚ ਆਏ ਹਾਂ।
ਸਾ ਤ੍ਵਂ ਰਕ੍ਸ਼ ਭਯਾਤ੍ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਛਾਪਵਹ੍ਨਿਸਮੁਦ੍ਭਵਾਤ੍ ਪਾਰਿਕ੍ਸ਼ਿਤਸ੍ਯ ਯਜ੍ਞੇ ਵਃ ਪਾਵਕੋ ਭਕ੍ਸ਼ਯਿष੍ਯਤਿ
ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਉਸ ਸ਼ਾਪ ਤੇ ਅੱਗ ਦੇ ਡਰ ਤੋਂ ਬਚਾ। ਪਾਰਿਕਸ਼ਿਤ ਦੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਤੁਹਾਨੂੰ ਖਾ ਜਾਵੇਗੀ।
ਸਂਤਿष੍ਠਤ ਵਿਨਾ ਭੀਤ੍ਯਾ ਭੋਗਾਨ੍ਭੁਙ੍ਧ੍ਵਂ ਸੁਪੁष੍ਕਲਾਨ੍
ਤੁਸੀਂ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਇੱਥੇ ਰਹੋ ਤੇ ਚੰਗੀਆਂ ਚੰਗੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਮਾਣੋ।