ਮੂਰ੍ਛਯਾ ਸਹਿਤੋ ਰਾਜਨ੍ਕਿਂਚਿਤ੍ਕਾਲਮਧੋਮੁਖਃ 7.3.36.
ਘਾਵਾਂ ਨਾਲ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਰਾਜਾ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਸਿਰ ਥੱਲੇ ਕਰਕੇ ਖੜਾ ਰਿਹਾ।
ਦੇਵੀ ਸਖੀਸਮਾਯੁਕ੍ਤਾ ਸਰ੍ਵਦੇਸ਼ੇष੍ਵਤਾਡਯਤ੍
ਦੇਵੀ ਆਪਣੀਆਂ ਸਖੀਆਂ ਸਮੇਤ ਹਰ ਪਾਸੇ ਵਾਰ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਈ।
ਛਿਨ੍ਨਧਨ੍ਵਾ ਤਤੋ ਦੈਤ੍ਯਸ਼੍ਚਰ੍ਮਖਙ੍ਗਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਫਿਰ ਦਾਨਵ, ਜਿਸਦਾ ਧਨੁਸ਼ ਤੁੱਟ ਗਿਆ ਸੀ, ਢਾਲ ਤੇ ਤਲਵਾਰ ਫੜ ਲਈ।
ਤਸ੍ਯ ਚਾਪਤਤਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਖਡ੍ਗਂ ਦ੍ਵਾਭ੍ਯਾਂ ਹ੍ਯਕृਨ੍ਤਯਤ੍
ਜਦ ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਦੋ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਤਲਵਾਰ ਵੀ ਕੱਟ ਦਿੱਤੀ।
ਵਿਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰੋ ਵਿਰਥੋ ਰਾਜਨ੍ਸ ਤਦਾ ਦਾਨਵਾਧਮਃ
ਹਥਿਆਰਾਂ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਤੇ ਰਥ ਤੋਂ ਉਤਰੇ ਹੋਏ, ਰਾਜਾ, ਉਹ ਨਿਕੰਮਾ ਦਾਨਵ ਉਥੇ ਖੜਾ ਰਹਿ ਗਿਆ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਮਨਸਿ ਧ੍ਯਾਯਂਸ੍ਤृਣਂ ਤਸ੍ਯੈ ਮੁਮੋਚ ਸਃ
ਉਹ ਮਨ ਵਿਚ ਬ੍ਰਹਮਾਸਤਰ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਤਿੰਨਾ ਉਸ ਵੱਲ ਸੁੱਟਿਆ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਕਾਲੇ ਤੁ ਸ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਸ੍ਤੇ ਦਿਵੌਕਸਃ
ਉਸੇ ਵੇਲੇ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾਸਤਰ ਵਰਤਿਆ।
ਤਤੋ ਦੇਵੀ ਕ੍ਸ਼ਣਂ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਤਦਸ੍ਤ੍ਰਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵੋਤ੍ਤਮ
ਫਿਰ ਦੇਵੀ ਨੇ ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ ਧਿਆਨ ਲਾਇਆ ਤੇ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਰਾਜਾ, ਉਸ ਅਸਤਰ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਸ੍ਤ੍ਰੇ ਵਿਫਲੇ ਜਾਤੇ ਹ੍ਯਾਗ੍ਨੇਯਂ ਦਾਨਵੋਤ੍ਤਮਃ
ਜਦ ਬ੍ਰਹਮਾਸਤਰ ਅਸਰਦਾਰ ਨਾ ਰਿਹਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਵਧੀਆ ਦਾਨਵ ਅੱਗ ਵਾਲਾ ਅਸਤਰ ਵਰਤਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਏਵਂ ਨਾਨਾਪ੍ਰਕਾਰਾਣਿ ਤੇਨ ਮੁਕ੍ਤਾਨਿ ਸਾ ਤਦਾ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਸ ਨੇ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਸਤਰ ਛੱਡੇ।
ਏਵਂ ਨਿਃਸ਼ੇषਿਤਾਸ੍ਤ੍ਰੋऽਸੌ ਦਾਨਵੋ ਬਲਵਤ੍ਤਰਃ।. ਚਕਾਰ ਪਰਮਾਂ ਮਾਯਾਂ ਦਿਵ੍ਯੈਰਸ੍ਤ੍ਰੈਃ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰੀ॥ 7.3.36.
ਜਦ ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਅਸਤਰ ਮੁੱਕ ਗਏ, ਤਾਂ ਉਹ ਤਾਕਤਵਰ ਦਾਨਵ ਦਿਵਯ ਅਸਤਰਾਂ ਨਾਲ ਵੱਡੀ ਮਾਇਆ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ।
ਵ੍ਯਕ੍ਸ਼ਿਪਚ੍ਚ ਮਹਾਕਾਯਂ ਮਹਿषਂ ਪਰ੍ਵਤਾਕृਤਿਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਇਕ ਵੱਡੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲਾ, ਪਹਾੜ ਵਰਗਾ ਮਹਿਸ਼ ਉਤਪੰਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਸਿਂਹਸ੍ਕਂਧਂ ਚ ਸਾ ਦੇਵੀ ਤਤਸ੍ਤਮਧ੍ਯਰੋਹਤ
ਫਿਰ ਦੇਵੀ ਉਸ ਸਿੰਘ-ਕੰਧ ਵਾਲੇ ਜਾਨਵਰ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਈ।
ਸ਼ੂਲੇਨ ਭੇਦਯਾਮਾਸ ਪृष੍ਠਦੇਸ਼ੇ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰੀ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਭਾਲੇ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਪਿੱਠ ਵਿਚ ਵਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਚਰ੍ਮਖਡ੍ਗਧਰੋ ਰੌਦ੍ਰਸ੍ਤਿष੍ਠਤਿष੍ਠੇਤਿ ਚਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਚਮੜੀ ਦੀ ਢਾਲ ਤੇ ਤਲਵਾਰ ਫੜ ਕੇ, ਉਹ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਚੀਕ ਕੇ ਆਖਿਆ, 'ਰੁਕੋ, ਰੁਕੋ!'
ਨਿਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ੇਨਾਹਨਤ੍ਪ੍ਰੋਚ੍ਚੈਃ ਸ ਚ ਪ੍ਰਾਣੈਰ੍ਵ੍ਯਯੁਜ੍ਯਤ
ਉਸ ਨੇ ਉੱਚੀ ਤਲਵਾਰ ਚਲਾ ਕੇ ਵਾਰ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਉਹ ਜਾਨ ਤੋਂ ਹੱਥ ਧੋ ਬੈਠਾ।
ਤਤੋ ਜਘਾਨ ਭੂਯੋऽਪਿ ਦਾਨਵਾਨ੍ਸਾ ਰੁषਾਨ੍ਵਿਤਾ
ਫਿਰ ਉਹ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਮਾਰਿਆ।
ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਾ ਭਯਸਂਤ੍ਰਸ੍ਤਾਃ ਪਾਤਾਲਂ ਜੀਵਿਤੈषਿਣਃ
ਡਰ ਕੇ ਤੇ ਜਾਨ ਬਚਾਉਣ ਲਈ, ਉਹ ਪਾਤਾਲ ਵਿਚ ਦੌੜ ਗਏ।
ਵਿਸ਼੍ਵੇਦੇਵਾਸ੍ਤਥਾ ਸਾਧ੍ਯਾ ਰੁਦ੍ਰਾ ਗੁਹ੍ਯਕਕਿਨ੍ਨਰਾਃ
ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ਵਦੇਵ, ਸਾਧਿਆ, ਰੁਦ੍ਰ, ਗੁਹ੍ਯਕ ਤੇ ਕਿੰਨਰ,
ਸਮਂਤਾਦ੍ਦਿਵ੍ਯਪੁष੍ਪੈਸ਼੍ਚ ਤਾਂ ਦੇਵੀਂ ਸਮਵਾਕਿਰਨ੍
ਹਰ ਪਾਸੋਂ ਉਸ ਦੇਵੀ ਉੱਤੇ ਅਸਮਾਨੀ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ।
ਯੁਕ੍ਤਂ ਕृਤਂ ਮਹੇਸ਼ਾਨਿ ਯਦ੍ਧਤਃ ਪਾਪਕृਤ੍ਤਮਃ 7.3.36.
ਮਹਾਨੇਸ਼ਵਰੀ, ਇਹ ਬਿਲਕੁਲ ਠੀਕ ਕੀਤਾ ਕਿ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪਾਪੀ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਤ੍ਵਯਾ ਦਤ੍ਤਂ ਪੁਨਾ ਰਾਜ੍ਯਂ ਵਾਸਵਸ੍ਯ ਤ੍ਰਿਵਿष੍ਟਪੇ ਸਰ੍ਵੇ ਦੇਵਾਃ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾਸ੍ਤੇ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਂਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਤੇਰੇ ਕਰਕੇ ਵਾਸਵ ਨੂੰ ਸੁਰਲੋਕ ਦੀ ਰਾਜਗੱਦੀ ਮੁੜ ਮਿਲ ਗਈ; ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਖੁਸ਼ ਹਨ, ਉਹ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਆਸ਼੍ਰਮੋऽਤ੍ਰੈਵ ਮੇ ਪੁਣ੍ਯੋ ਜਾਯਤਾਂ ਖ੍ਯਾਤਿਸਂਯੁਤਃ
ਇੱਥੇ ਹੀ ਮੇਰਾ ਪਵਿੱਤਰ ਆਸ਼ਰਮ ਬਣੇ, ਜੋ ਹਰ ਥਾਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋਵੇ।
ਅਸ੍ਮਿਂਸ਼੍ਚਾਹਂ ਸਦਾ ਦੇਵਾਃ ਸ੍ਥਾਸ੍ਯਾਮਿ ਵਰਪਰ੍ਵਤੇ
ਅਤੇ, ਹੇ ਦੇਵਤੇਓ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਇਸ ਉੱਚੇ ਪਹਾੜ ਤੇ ਸਦਾ ਵੱਸਾਂਗਾ।
ਰੂਪੇਣਾਨੇਨ ਦੇਵੇਸ਼ਿ ਯੇ ਤ੍ਵਾਂ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਂਤਿ ਮਾਨਵਾਃ
ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ, ਜਿਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਤੈਨੂੰ ਇਸ ਰੂਪ ਵਿਚ ਵੇਖਣਗੇ,
ਬ੍ਰਹ੍ਮਜ੍ਞਾਨਸਮਾਯੁਕ੍ਤਾਸ੍ਤੇ ਭਵਿष੍ਯਂਤਿ ਮਾਨਵਾਃ
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।
ਯਸ੍ਮਾਚ੍ਚਂਡਂ ਕृਤਂ ਕਰ੍ਮ ਤ੍ਵਯਾ ਦਾਨਵਸੂਦਨਾਤ੍
ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਦਾਨਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਇਹ ਡਰਾਉਣਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ,
ਤਵ ਨਾਮ੍ਨਾ ਤਥਾ ਖ੍ਯਾਤ ਆਸ਼੍ਰਮੋऽਯਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਆਸ਼ਰਮ ਤੇਰੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਵੇਗਾ।
ਯੇऽਤ੍ਰ ਕृष੍ਣ ਚਤੁਰ੍ਦ੍ਦਸ਼੍ਯਾਮਾਸ਼੍ਵਿਨੇ ਮਾਸਿ ਸ਼ੋਭਨੇ
ਜੋ ਇੱਥੇ ਆਸ਼ਵਿਨ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸੁਹਾਵਣੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਚੌਦਸ ਨੂੰ ਆਉਣਗੇ,
ਗਯਾਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਫਲਂ ਕृਤ੍ਯਂ ਤੇषਾਂ ਦੇਵਿ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗਯਾ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਹ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲੇਗਾ।