ਯੇ ਚ ਤ੍ਵਾਂ ਪੂਜਯਿष੍ਯਂਤਿ ਮਾਨਵਾ ਮੋਹ ਸਂਯੁਤਾਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮੋਹ ਵਿਚ ਪੈ ਕੇ ਤੈਨੂੰ ਪੂਜਣਗੇ,
ਕੇਤਕ੍ਯਾ ਚ ਤਥਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸੁਦੁष੍ਟਯਾ 7.3.34.
ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਕੇਤਕੀ ਨੇ ਵੀ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ, ਇਸ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਬਹੁਤ ਮਾੜੀ ਨੇ ਵੀ,
ਏਵਂ ਸ਼ਾਪੋ ਤਯੋਰ੍ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਦੇਵਃ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਕੇਸ਼ਵਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਸਤ੍ਯਸਂਭਾषਣਾਦੇਵ ਵਰਂ ਵਰਯ ਸੁਵ੍ਰਤ
ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਕੋਈ ਵਰ ਮੰਗ ਲੈ, ਹੇ ਧੀਰਜ ਵਾਲੇ।
ਨ ਚਾਪੁਣ੍ਯਵਤਾਂ ਦੇਵ ਤ੍ਵਂ ਤੁष੍ਟਿਮਧਿਗਚ੍ਛਸਿ
ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਤੂੰ ਪਾਪੀਆਂ ਤੋਂ ਕਦੇ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਨਹੀਂ ਪਾਂਦਾ।
ਲਿਂਗਮੇਤਦਨਂਤਾਖ੍ਯਂ ਲਘੁਤਾਂ ਨਯ ਮਾ ਚਿਰਮ੍
ਇਹ ਲਿੰਗ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਅਨੰਤ ਹੈ, ਇਸ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਹਲਕਾ ਰੂਪ ਦੇ ਦੇ।
ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ਕੇਸ਼ਵਂ ਭੂਯਃ ਸ਼ृਣੁ ਵਾਕ੍ਯਮਿਦਂ ਹਰੇ
ਉਸ ਨੇ ਮੁੜ ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਮੇਰੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ, ਹੇ ਹਰੀ।'
ਏਤਨ੍ਮੇਧ੍ਯਤਮੇ ਦੇਸ਼ੇ ਲਿਂਗਂ ਸ੍ਥਾਪਯ ਮੇ ਹਰੇ
ਇਸ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਇਹ ਲਿੰਗ ਸਥਾਪਤ ਕਰ, ਹੇ ਹਰੀ।
ਮਮ ਤੇਜੋਵਿਨਿਰ੍ਦਗ੍ਧਃ ਕृष੍ਣਤ੍ਵਂ ਹਿ ਯਤੋ ਗਤਃ
ਮੇਰੀ ਜੋਤ ਦੀ ਤਾਪ ਨਾਲ ਉਹ ਸੜ ਗਿਆ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦਾ ਰੰਗ ਕਾਲਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਕृष੍ਣਕृष੍ਣੇਤਿ ਤੇ ਨਾਮ ਪ੍ਰਾਤਰੁਤ੍ਥਾਯ ਮਾਨਵਃ
ਇਸ ਲਈ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਵੇਰੇ ਉੱਠ ਕੇ 'ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ' ਨਾਮ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਾਸੁਦੇਵੋऽਪਿ ਤਲ੍ਲਿਂਗਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾऽਰ੍ਬੁਦਪਰ੍ਵਤੇ
ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ ਵੀ ਉਹ ਲਿੰਗ ਅਰਬੁਦ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਸੀ।
ਕृष੍ਣਤੀਰ੍ਥਂ ਤਤੋ ਜਾਤਂ ਨਾਮ੍ਨਾ ਹਿ ਧਰਣੀਤਲੇ 7.3.34.
ਉਸ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ 'ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੀਰਥ' ਨਾਮਕ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਬਣੀ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਕृष੍ਣਹ੍ਰਦੇ ਪੁਣ੍ਯੇ ਤਲ੍ਲਿਂਗਂ ਪਸ਼੍ਯਤੇ ਤੁ ਯਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਹ੍ਰਦ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਤੇ ਉਹ ਲਿੰਗ ਵੇਖਦਾ ਹੈ—
ਤਥਾ ਚ ਸਰ੍ਵਦਾਨਾਨਾਂ ਨਿष੍ਕਾਮਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ਫਲਮ੍
ਉਹ ਨਿਸ਼ਕਾਮ ਹੋ ਕੇ ਸਾਰੇ ਦਾਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਸ੍ਨਾਨਂ ਤਤ੍ਰ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਮਹਾਰਾਜ ਨਿਰਾਹਾਰੋ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ
ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ—
ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਕੁਰੁਤੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਯਸ੍ਤੁ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਵੇਰੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਤਿਲਾਨ੍ਕृष੍ਣਾਨ੍ਨਰਸ੍ਤਤ੍ਰ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯੋ ਦਦਾਤਿ ਯਃ
ਜੋ ਉਥੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਕਾਲੇ ਤਿਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—
ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦੇਵ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਕृष੍ਣਤੀਰ੍ਥਸ੍ਯ ਮਾਨਵਃ
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਸਿਰਫ਼ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੀਰਥ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੀ—
ਮਾਮੁਹ੍ਰਦਮਿਤਿ ਖ੍ਯਾਤਂ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪਰ੍ਵਤਰੋਧਸਿ
ਉਸ ਪਹਾੜ ਦੀ ਢਲਾਣ ਉੱਤੇ, ਇਹ ਥਾਂ ਮਾਮੁ ਹ੍ਰਦ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤੋ ਨਰਃ ਸਮ੍ਯਕ੍ਛ੍ਰਦ੍ਧਾਵਾਨ੍ਸੁਸਮਾਹਿਤਃ
ਉਥੇ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪੂਰੀ ਸ਼ਰਧਾ ਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਤਸ੍ਯ ਪਸ਼੍ਚਿਮਦਿਗ੍ਭਾਗੇ ਲਿਂਗਮਸ੍ਤਿ ਮਹੀਪਤੇ
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਸ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਪਾਸੇ ਇੱਕ ਲਿੰਗ ਹੈ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਮਾਮੁਹ੍ਰਦੇ ਪੁਣ੍ਯੇ ਯਸ੍ਤਲ੍ਲਿਂਗਂ ਚ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਸ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਪਰਂ ਸ਼੍ਰੇਯਃ ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਦੁਰ੍ਲਭਮ੍
ਜੋ ਮਾਮੁ ਹ੍ਰਦ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਉਹ ਲਿੰਗ ਵੇਖ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵੀ ਦੁਲੱਭ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਤਤ੍ਰ ਕੁਰੁਤੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਮੂਰ੍ਤਿਮਾਸ਼੍ਰਿਤਃ
ਜੋ ਉਥੇ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈ ਕੇ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਦਾ ਤੇ ਦਾਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—
ਤਤ੍ਰ ਦਾਨਂ ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਂਤਿ ਨੀਵਾਰਾਣਾਂ ਮਹਰ੍षਯਃ
ਉਥੇ ਨੀਵਾਰ ਅਨਾਜ ਦੇ ਦਾਨ ਦੀ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਮੁਦ੍ਗਲਸ੍ਯਾਸ਼੍ਰਮਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਮਮ ਸਰ੍ਵਂ ਵਿਧਾਨਤਃ
ਮੈਨੂੰ ਮੁਦਗਲ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਬਾਰੇ ਸਾਰੀ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਦੱਸੋ।
ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ ਤਤ੍ਰਸ੍ਥਸ੍ਯ ਪੁਰਾ ਰਾਜਨ੍ਮੁਦ੍ਗਲਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਪੁਲਸਤਿ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਰਾਜਨ, ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਮੁਦਗਲ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।'
ਸੋऽਬ੍ਰਵੀਦ੍ਦੇਵਰਾਜ੍ਞਾਹਂ ਪ੍ਰੇषਿਤੋ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ
ਉਹ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਮੈਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਵਲੋਂ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਮੁਨੀ।'
ਤਾਨ੍ਮੇ ਵਦ ਕਰਿष੍ਯੇऽਹਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਵੈ ਯਤ੍ਕ੍ਸ਼ਮਂ ਭਵੇਤ੍॥ 7.3.35.
ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ। ਸੁਣ ਕੇ, ਜੋ ਠੀਕ ਹੋਵੇਗਾ, ਉਹ ਕਰਾਂਗਾ।
ਬ੍ਰੂਹਿ ਤਾਨ੍ਸਕਲਾਨ੍ਦੂਤ ਤ੍ਵਾਗਮਿष੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਤਤਃ
ਤੂੰ ਜਾ ਕੇ ਸਭ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਦੱਸ ਦੇ, ਫਿਰ ਮੈਂ ਉਥੇ ਆ ਜਾਵਾਂਗਾ।