ਯਾਵਤ੍ਕਾਲੇਨ ਹਂਸਸ੍ਤੇ ਯੋਜਨਂ ਸਂਪ੍ਰਗਚ੍ਛਤਿ
ਜਿੰਨਾ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਹੰਸ ਇੱਕ ਜੋਜਨ ਦਾ ਰਸਤਾ ਤੈਅ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨਿਵਰ੍ਤਨਂ ਯੁਕ੍ਤਂ ਮਮ ਵਾਕ੍ਯੇਨ ਤੇ ਵਿਭੋ 7.3.34.
ਇਸ ਲਈ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਕੇ ਮੁੜ ਜਾਣਾ ਹੀ ਠੀਕ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਤਤੋ ਹृष੍ਟਮਨਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਤਾਂ ਚਤੁਰ੍ਮੁਖਃ ਦਰ੍ਸ਼ਯਾਮਾਸ ਤਾਂ ਵਿष੍ਣੋਰੇषਾ ਲਿਂਗਸ੍ਯ ਮੂਰ੍ਧਤਃ
ਫਿਰ ਚਤੁਰਮੁਖਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਚੀਜ਼ ਲੈ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਵਿਖਾਈ ਕਿ ਇਹ ਲਿੰਗ ਦੇ ਸਿਰ ਤੋਂ ਆਈ ਹੈ।
ਮਯਾऽऽਨੀਤਾ ਸ਼ੁਭਾ ਮਾਲਾ ਲਬ੍ਧਸ਼੍ਚਾਂਤਂ ਚਤੁਰ੍ਭੁਜ
ਮੈਂ ਇਹ ਸੁਭਾਗ ਮਾਲਾ ਲਿਆ ਕੇ ਦਿੱਤੀ ਸੀ, ਤੇ ਚਤੁਰਭੁਜ ਨੇ ਇਸ ਦਾ ਅੰਤ ਲੱਭ ਲਿਆ।
ਨਾਹਂ ਸ਼ਕ੍ਤਃ ਪਰਂ ਪਾਰਂ ਗਂਤੁਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਕਥਂਚਨ
ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਇਸ ਦਾ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਿਆ।
ਯਦਿ ਤ੍ਵਯਾऽਸ੍ਯ ਪਰ੍ਯਂਤੋ ਲਬ੍ਧੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਕਥਂਚਨ
ਜੇਕਰ ਤੂੰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਇਸ ਦਾ ਅੰਤ ਲੱਭ ਲਿਆ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਾ,
ਨਾਨ੍ਯਥਾ ਚਾਸ੍ਯ ਪਰ੍ਯਂਤੋ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਕੇਨ ਚਿਤ੍ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਇਸ ਦਾ ਅੰਤ ਨਹੀਂ ਦਿੱਸਦਾ।
ਕੋਪਂ ਚਕ੍ਰੇ ਮਹਾਰਾਜ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਪ੍ਰਤਿ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ ਮਹਾਰਾਜ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਉੱਤੇ ਗੁੱਸਾ ਕਰ ਲਿਆ।
ਅਥਾਹ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਗਤ੍ਵਾ ਧਿਗ੍ਧਿਗ੍ਵ੍ਯਰ੍ਥਪ੍ਰਜਲ੍ਪਕ
ਫਿਰ ਉਹ ਗਵਾਹ ਕੋਲ ਗਿਆ ਤੇ ਆਖਿਆ, 'ਹਾਏ ਹਾਏ, ਜੋ ਵਿਅਰਥ ਬੋਲਦਾ ਹੈ!'
ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਮृषਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਮਮ ਪਰ੍ਯਂਤਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍
ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਝੂਠ ਆਖਿਆ ਕਿ ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਅੰਤ ਵੇਖ ਲਿਆ,
ਯੇ ਚ ਤ੍ਵਾਂ ਪੂਜਯਿष੍ਯਂਤਿ ਮਾਨਵਾ ਮੋਹ ਸਂਯੁਤਾਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮੋਹ ਵਿਚ ਪੈ ਕੇ ਤੈਨੂੰ ਪੂਜਣਗੇ,
ਕੇਤਕ੍ਯਾ ਚ ਤਥਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸੁਦੁष੍ਟਯਾ 7.3.34.
ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਕੇਤਕੀ ਨੇ ਵੀ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ, ਇਸ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਬਹੁਤ ਮਾੜੀ ਨੇ ਵੀ,
ਏਵਂ ਸ਼ਾਪੋ ਤਯੋਰ੍ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਦੇਵਃ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਕੇਸ਼ਵਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਸਤ੍ਯਸਂਭਾषਣਾਦੇਵ ਵਰਂ ਵਰਯ ਸੁਵ੍ਰਤ
ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਕੋਈ ਵਰ ਮੰਗ ਲੈ, ਹੇ ਧੀਰਜ ਵਾਲੇ।
ਨ ਚਾਪੁਣ੍ਯਵਤਾਂ ਦੇਵ ਤ੍ਵਂ ਤੁष੍ਟਿਮਧਿਗਚ੍ਛਸਿ
ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਤੂੰ ਪਾਪੀਆਂ ਤੋਂ ਕਦੇ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਨਹੀਂ ਪਾਂਦਾ।
ਲਿਂਗਮੇਤਦਨਂਤਾਖ੍ਯਂ ਲਘੁਤਾਂ ਨਯ ਮਾ ਚਿਰਮ੍
ਇਹ ਲਿੰਗ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਅਨੰਤ ਹੈ, ਇਸ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਹਲਕਾ ਰੂਪ ਦੇ ਦੇ।
ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ਕੇਸ਼ਵਂ ਭੂਯਃ ਸ਼ृਣੁ ਵਾਕ੍ਯਮਿਦਂ ਹਰੇ
ਉਸ ਨੇ ਮੁੜ ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, 'ਮੇਰੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ, ਹੇ ਹਰੀ।'
ਏਤਨ੍ਮੇਧ੍ਯਤਮੇ ਦੇਸ਼ੇ ਲਿਂਗਂ ਸ੍ਥਾਪਯ ਮੇ ਹਰੇ
ਇਸ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਇਹ ਲਿੰਗ ਸਥਾਪਤ ਕਰ, ਹੇ ਹਰੀ।
ਮਮ ਤੇਜੋਵਿਨਿਰ੍ਦਗ੍ਧਃ ਕृष੍ਣਤ੍ਵਂ ਹਿ ਯਤੋ ਗਤਃ
ਮੇਰੀ ਜੋਤ ਦੀ ਤਾਪ ਨਾਲ ਉਹ ਸੜ ਗਿਆ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦਾ ਰੰਗ ਕਾਲਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਕृष੍ਣਕृष੍ਣੇਤਿ ਤੇ ਨਾਮ ਪ੍ਰਾਤਰੁਤ੍ਥਾਯ ਮਾਨਵਃ
ਇਸ ਲਈ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਵੇਰੇ ਉੱਠ ਕੇ 'ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ' ਨਾਮ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਾਸੁਦੇਵੋऽਪਿ ਤਲ੍ਲਿਂਗਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾऽਰ੍ਬੁਦਪਰ੍ਵਤੇ
ਵਾਸੁਦੇਵ ਨੇ ਵੀ ਉਹ ਲਿੰਗ ਅਰਬੁਦ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਸੀ।
ਕृष੍ਣਤੀਰ੍ਥਂ ਤਤੋ ਜਾਤਂ ਨਾਮ੍ਨਾ ਹਿ ਧਰਣੀਤਲੇ 7.3.34.
ਉਸ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ 'ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੀਰਥ' ਨਾਮਕ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਬਣੀ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਕृष੍ਣਹ੍ਰਦੇ ਪੁਣ੍ਯੇ ਤਲ੍ਲਿਂਗਂ ਪਸ਼੍ਯਤੇ ਤੁ ਯਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਹ੍ਰਦ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਤੇ ਉਹ ਲਿੰਗ ਵੇਖਦਾ ਹੈ—
ਤਥਾ ਚ ਸਰ੍ਵਦਾਨਾਨਾਂ ਨਿष੍ਕਾਮਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ਫਲਮ੍
ਉਹ ਨਿਸ਼ਕਾਮ ਹੋ ਕੇ ਸਾਰੇ ਦਾਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਸ੍ਨਾਨਂ ਤਤ੍ਰ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਏਕਾਦਸ਼੍ਯਾਂ ਮਹਾਰਾਜ ਨਿਰਾਹਾਰੋ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ
ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ—
ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਕੁਰੁਤੇ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਯਸ੍ਤੁ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਵੇਰੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਸ਼ਰਾਧ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਤਿਲਾਨ੍ਕृष੍ਣਾਨ੍ਨਰਸ੍ਤਤ੍ਰ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯੋ ਦਦਾਤਿ ਯਃ
ਜੋ ਉਥੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਕਾਲੇ ਤਿਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—
ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਦੇਵ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਕृष੍ਣਤੀਰ੍ਥਸ੍ਯ ਮਾਨਵਃ
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਸਿਰਫ਼ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੀਰਥ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੀ—
ਮਾਮੁਹ੍ਰਦਮਿਤਿ ਖ੍ਯਾਤਂ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪਰ੍ਵਤਰੋਧਸਿ
ਉਸ ਪਹਾੜ ਦੀ ਢਲਾਣ ਉੱਤੇ, ਇਹ ਥਾਂ ਮਾਮੁ ਹ੍ਰਦ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।