ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ਪਰੁषਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਭਰ੍ਤ੍ਸਯਂਸ਼੍ਚ ਪੁਨਃਪੁਨਃ
ਉਸ ਨੇ ਕਠੋਰ ਬੋਲ ਕਹੇ, ਤੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਉਸ ਨੂੰ ਝਿੜਕਿਆ।
ਸृष੍ਟਸ੍ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਮਯਾ ਮੂਢ ਪ੍ਰਥਮੋऽਹਮਸਂਸ਼ਯਮ੍ 7.3.34.
ਮੈਂ ਹੀ ਤੈਨੂੰ ਬਣਾਇਆ ਹੈ, ਮੂਰਖ; ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਪਹਿਲਾ ਮੈਂ ਹੀ ਹਾਂ।
ਏਵਂ ਵਿਵਦਮਾਨੌ ਤੌ ਮਿਥੋ ਰਾਜਨ੍ਮਹਾਦ੍ਯੁਤੀ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਨ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।
ਮੁष੍ਟਿਭਿਰ੍ਬਾਹੁਭਿਸ਼੍ਚੈਵ ਨਖੈਰ੍ਦਂਤੈਰ੍ਵਿਕਰ੍षਣੈਃ
ਉਹ ਮੁੱਕਿਆਂ, ਬਾਂਹਾਂ, ਨਖਾਂ, ਦੰਦਾਂ ਅਤੇ ਖਿੱਚ ਕੇ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਲੜਦੇ ਰਹੇ।
ਤਤੋ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਂਤੇ ਤਯੋਰ੍ਮਧ੍ਯੇ ਨृਪੋਤ੍ਤਮ
ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਉਹ ਦੋਨਾਂ ਵਿਚਕਾਰ—
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਕਾਲੇ ਤੁ ਵਾਗੁਵਾਚਾਸ਼ਰੀਰਿਣੀ
ਉਸੇ ਸਮੇਂ, ਇੱਕ ਅਦੇਹੀ ਆਵਾਜ਼ ਨੇ ਬੋਲਿਆ।
ਏਤਨ੍ਮਾਹੇਸ਼੍ਵਰਂ ਲਿਂਗਂ ਯੋऽਸ੍ਯ ਚਾਂਤੇ ਗਮਿष੍ਯਤਿ
ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਚੋਂ ਜੋ ਵੀ ਇਸ ਮਹਾਂਦੇਵ ਦੇ ਵੱਡੇ ਲਿੰਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵੇ—
ਅਧੋਭਾਗਂ ਵ੍ਰਜਤ੍ਵੇਕ ਏਕਸ਼੍ਚੋਰ੍ਦ੍ਧ੍ਵਂ ਮਮਾਜ੍ਞਯਾ
ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਇਕ ਹੇਠਾਂ ਜਾਵੇ ਤੇ ਇਕ ਉੱਤੇ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹੇ।
ਵਿਦਾਰ੍ਯ ਵਸੁਧਾਂ ਕृष੍ਣੋऽਪ੍ਯਧਸ੍ਤਾਤ੍ਸਤ੍ਵਰਂ ਗਤਃ ਤਾਵਤ੍ਕਾਲਾਗ੍ਨਿਰੁਦ੍ਰਸ੍ਤੁ ਦृष੍ਟਸ੍ਤੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਚੀਰ ਕੇ ਜਲਦੀ ਹੇਠਾਂ ਵੱਲ ਰਸਤਾ ਲਿਆ; ਉਥੇ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੇ ਕਾਲਾਗਨੀ ਰੁਦਰ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਗਂਤੁਮਿਚ੍ਛਂਸ੍ਤਤੋऽਧਸ੍ਤਾਦ੍ਯਾਵਦ੍ਵੇਗਂ ਕਰੋਤਿ ਸਃ
ਉਹ ਹੋਰ ਹੇਠਾਂ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਪੂਰੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚੱਲਿਆ।
ਤਤੋ ਮੂਰ੍ਛਾਭਿਸਂਤਪ੍ਤੋ ਦਹ੍ਯਮਾਨੋऽਦ੍ਭੁਤਾਗ੍ਨਿਨਾ
ਫਿਰ, ਉਹ ਬੇਹੋਸ਼ੀ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਅਜੀਬ ਅੱਗ ਨਾਲ ਸੜਦਾ ਰਿਹਾ।
ਤਥਾ ਲਿਂਗਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪੂਜਾ ਕृਤਾ ਤਤਃ 7.3.34.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਲਿੰਗ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਉਥੇ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਾऽਪਿ ਵ੍ਯੋਮਮਾਰ੍ਗੇਣ ਗਤੋ ਹਂਸਵਿਮਾਨਤਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੀ ਹੰਸ ਰਥ 'ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਰਸਤੇ ਚਲੇ।
ਤਤੋ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਂਤੇ ਕੇਤਕੀਂ ਸੋऽਪ੍ਯਪਸ਼੍ਯਤ
ਫਿਰ, ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਕੇਤਕੀ ਫੁੱਲ ਵੇਖਿਆ।
ਕ੍ਵ ਤ੍ਵਯਾ ਗਮ੍ਯਤੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਨਿਰਾਲਂਬੇ ਮਹਾਪਥਿ
ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਤੂੰ ਇਸ ਅੰਤ ਰਹਿਤ ਵੱਡੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਕਿੱਥੇ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈਂ?
ਲਿਂਗਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਹਿ ਪਰ੍ਯਂਤਂ ਯੋ ਲਭਿष੍ਯਤਿ ਚਾਵਯੋਃ
ਸਾਡੇ ਵਿਚੋਂ ਜੋ ਵੀ ਇਸ ਲਿੰਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇ—
ਸ ਜ੍ਯਾਯਾਨਿਤਰੋ ਹੀਨੋ ਹ੍ਯੇਤਦੁਕ੍ਤਂ ਪਿਨਾਕਿਨਾ
ਉਹ ਵੱਡਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਦੂਜਾ ਘੱਟ; ਇਹ ਪਿਨਾਕੀ ਨੇ ਆਖਿਆ ਹੈ।
ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਲਿਂਗਸ੍ਯ ਪਰ੍ਯਂਤਂ ਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਕ੍ਸ਼ਿਤਿਮਂਡਲੇ
ਲਿੰਗ ਦਾ ਅੰਤ ਲੱਭ ਕੇ, ਮੈਂ ਮੁੜ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆਵਾਂਗਾ।
ਵ੍ਯਰ੍ਥਸ਼੍ਰਮੋऽਸਿ ਲੋਕੇਸ਼ ਨਾਂਤੋ ਲਿਂਗਸ੍ਯ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਤੇਰਾ ਯਤਨ ਵਿਅਰਥ ਹੈ, ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸੁਆਮੀ; ਲਿੰਗ ਦਾ ਕੋਈ ਅੰਤ ਨਹੀਂ।
ਲਿਂਗਮੂਰ੍ਧ੍ਨਃ ਪਤਂਤ੍ਯਾ ਮੇ ਕਾਲੋ ਜਾਤੋ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤੇ
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਲਿੰਗ ਦੇ ਚੋਟੀ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲੇ, ਸਮਾਂ ਲੰਘ ਗਿਆ।
ਯਾਵਤ੍ਕਾਲੇਨ ਹਂਸਸ੍ਤੇ ਯੋਜਨਂ ਸਂਪ੍ਰਗਚ੍ਛਤਿ
ਜਿੰਨਾ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਹੰਸ ਇੱਕ ਜੋਜਨ ਦਾ ਰਸਤਾ ਤੈਅ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨਿਵਰ੍ਤਨਂ ਯੁਕ੍ਤਂ ਮਮ ਵਾਕ੍ਯੇਨ ਤੇ ਵਿਭੋ 7.3.34.
ਇਸ ਲਈ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਕੇ ਮੁੜ ਜਾਣਾ ਹੀ ਠੀਕ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਤਤੋ ਹृष੍ਟਮਨਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਤਾਂ ਚਤੁਰ੍ਮੁਖਃ ਦਰ੍ਸ਼ਯਾਮਾਸ ਤਾਂ ਵਿष੍ਣੋਰੇषਾ ਲਿਂਗਸ੍ਯ ਮੂਰ੍ਧਤਃ
ਫਿਰ ਚਤੁਰਮੁਖਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਚੀਜ਼ ਲੈ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਵਿਖਾਈ ਕਿ ਇਹ ਲਿੰਗ ਦੇ ਸਿਰ ਤੋਂ ਆਈ ਹੈ।
ਮਯਾऽऽਨੀਤਾ ਸ਼ੁਭਾ ਮਾਲਾ ਲਬ੍ਧਸ਼੍ਚਾਂਤਂ ਚਤੁਰ੍ਭੁਜ
ਮੈਂ ਇਹ ਸੁਭਾਗ ਮਾਲਾ ਲਿਆ ਕੇ ਦਿੱਤੀ ਸੀ, ਤੇ ਚਤੁਰਭੁਜ ਨੇ ਇਸ ਦਾ ਅੰਤ ਲੱਭ ਲਿਆ।
ਨਾਹਂ ਸ਼ਕ੍ਤਃ ਪਰਂ ਪਾਰਂ ਗਂਤੁਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਕਥਂਚਨ
ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਇਸ ਦਾ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਿਆ।
ਯਦਿ ਤ੍ਵਯਾऽਸ੍ਯ ਪਰ੍ਯਂਤੋ ਲਬ੍ਧੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਕਥਂਚਨ
ਜੇਕਰ ਤੂੰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਇਸ ਦਾ ਅੰਤ ਲੱਭ ਲਿਆ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਾ,
ਨਾਨ੍ਯਥਾ ਚਾਸ੍ਯ ਪਰ੍ਯਂਤੋ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ ਕੇਨ ਚਿਤ੍ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਨਹੀਂ ਤਾਂ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਇਸ ਦਾ ਅੰਤ ਨਹੀਂ ਦਿੱਸਦਾ।
ਕੋਪਂ ਚਕ੍ਰੇ ਮਹਾਰਾਜ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਪ੍ਰਤਿ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਤ੍
ਉਸ ਵੇਲੇ ਮਹਾਰਾਜ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਉੱਤੇ ਗੁੱਸਾ ਕਰ ਲਿਆ।
ਅਥਾਹ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਗਤ੍ਵਾ ਧਿਗ੍ਧਿਗ੍ਵ੍ਯਰ੍ਥਪ੍ਰਜਲ੍ਪਕ
ਫਿਰ ਉਹ ਗਵਾਹ ਕੋਲ ਗਿਆ ਤੇ ਆਖਿਆ, 'ਹਾਏ ਹਾਏ, ਜੋ ਵਿਅਰਥ ਬੋਲਦਾ ਹੈ!'
ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਮृषਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਮਮ ਪਰ੍ਯਂਤਦਰ੍ਸ਼ਨਮ੍
ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਝੂਠ ਆਖਿਆ ਕਿ ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਅੰਤ ਵੇਖ ਲਿਆ,