ਕਾਰ੍ਯੋ ਵੈ ਪਾਰ੍ਥਿਵਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਕਾਰ੍ਯਸ਼੍ਚੋਦਙ੍ਮੁਖੈਰ੍ਦ੍ਵਿਜੈਃ
ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਇਹ ਕਰਮ ਜਰੂਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਲੋਂ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪੀਤਾਂਬਰਧਰੈਸ਼੍ਚੈਵ ਧृਤਹੇਮਾਂਗੁਲੀਯਕੈਃ
ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਅੰਗੂਠੀਆਂ ਪਾਈਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹੋਣ।
ਮृਗਚਰ੍ਮੋਪਰਿਸ੍ਥਂ ਚ ਮਂਤ੍ਰੈਰੇਭਿਰ੍ਵਿਧਾਨਤਃ
ਹਿਰਣ ਦੀ ਖਾਲ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਇਮਂ ਮੇ ਗਂਗੇ ਯਮੁਨੇ ਪਂਚਨਦ੍ਯਃ ਸੁਪੁष੍ਕਰੇ
ਹੇ ਗੰਗਾ, ਯਮੁਨਾ, ਪੰਜ ਦਰਿਆਓ, ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਰੋਵਰੋ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ।
ਸਮ੍ਯਗੁਚ੍ਚਾਰ੍ਯ ਵਿਘ੍ਨਾਨਾਂ ਤਤੋ ਨਾਸ਼ਂ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯਤੇ
ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਉਚਾਰਨ ਕਰਨ ਤੇ, ਸਾਰੇ ਵਾਘਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਧਯੋ ਵ੍ਯਾਧਯੋ ਰੌਦ੍ਰਾ ਦੁष੍ਟਰੋਗਾ ਜ੍ਵਰਾਦਯਃ
ਚਿੰਤਾਵਾਂ, ਬਿਮਾਰੀਆਂ, ਭਿਆਨਕ ਰੋਗ, ਬੁਖਾਰ ਆਦਿਕ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਏਤਤ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਯਨ੍ਮਾਂ ਤ੍ਵਂ ਪਰਿਪृਚ੍ਛਸਿ
ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਯਸ਼੍ਚ ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਯਤੇ ਸਮ੍ਯਕ੍ਚਤੁਰ੍ਥ੍ਯਾਂ ਸੁਸਮਾਹਿਤਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਚੌਥੇ ਦਿਨ ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ ਇਹ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯਂਯਂ ਕਾਮਮਭਿਧ੍ਯਾਯਨ੍ਯਜੇਚ੍ਚੇਦਂ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਜੋ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ, ਜੇ ਉਹ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਇਹ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਨਚਾਹੀ ਵਸਤੂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਾਨਵਃ ਸਮ੍ਯਙ੍ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵਪਾਤਕੈਃ
ਜਿਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਾਰ੍ਥਾਨਾਮ੍ਨ੍ਯਭਵਤ੍ਸਾਧ੍ਵੀ ਦੇਵਲਸ੍ਯ ਪ੍ਰਿਯਾ ਸਤੀ
ਉਸ ਦਾ ਨਾਂ ਪਾਰਥਾ ਸੀ, ਜੋ ਨੇਕ ਸੀ ਤੇ ਦੇਵਲ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਅਤੇ ਵਫਾਦਾਰ ਪਤਨੀ ਸੀ।
ਸਾ ਪੂਰ੍ਵਮਭਵਦ੍ਵਂਧ੍ਯਾ ऋषਿਪਤ੍ਨੀ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀ
ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਬਾਂਝ ਸੀ, ਪਰ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲੀ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸੀ।
ਵਾਯੁਭਕ੍ਸ਼ਾ ਨਿਰਾਹਾਰਾ ਸਮਚਿਤ੍ਤਾऽऽਸਨੇ ਸ੍ਥਿਤਾ
ਉਹ ਹਵਾ ਖਾ ਕੇ, ਭੋਜਨ ਤੋਂ ਰਹਿ ਕੇ, ਸਮਾਨ ਚਿੱਤ ਨਾਲ, ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਬੈਠੀ ਰਹੀ।
ਉਦ੍ਭਿਦ੍ਯ ਧਰਣੀਪृष੍ਠਂ ਸਹਸਾ ਲਿਂਗਮੁਤ੍ਥਿਤਮ੍
ਅਚਾਨਕ ਧਰਤੀ ਦੀ ਸਤ੍ਹਾ ਨੂੰ ਚੀਰ ਕੇ, ਉਥੋਂ ਇੱਕ ਲਿੰਗ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪੂਜਯੈਤਨ੍ਮਹਾਭਾਗੇ ਸ਼ਿਵਲਿਂਗਂ ਸੁਪਾਵਨਮ੍
ਇਹ ਮਹਾਨ ਭਾਗ ਵਾਲਾ ਤੇ ਬੜਾ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਿਵਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ।
ਯੋ ਯਂ ਕਾਮਮਭਿਧ੍ਯਾਯਨ੍ਪੂਜਯਿष੍ਯਤਿ ਮਾਨਵਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਜਿਸ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਮਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ ਇਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇਗਾ,
ਪਾਰ੍ਥੇਸ਼੍ਵਰਾਖ੍ਯਮੇਤਦ੍ਧਿ ਲੋਕੇ ਖ੍ਯਾਤਿਂ ਗਮਿष੍ਯਤਿ
ਇਹ, ਜੋ ਪਾਰਥੇਸ਼ਵਰ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਤਤਃ ਸਾ ਵਿਸ੍ਮਯਾਵਿष੍ਟਾ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਤਤ੍ਤਦਾ
ਫਿਰ ਉਹ, ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਈ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਤਲ੍ਲਿਂਗਂ ਵਿਖ੍ਯਾਤਂ ਧਰਣੀਤਲੇ 7.3.33.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੋਂ, ਉਹ ਲਿੰਗ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰਃ ਸਮ੍ਯਗ੍ਯਸ੍ਤਂ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਭਾਵਤਃ
ਉਥੇ, ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਕੇ, ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖੇ,
ਸ਼ੁਕ੍ਲਪਕ੍ਸ਼ੇ ਚਤੁਰ੍ਦ੍ਦਸ਼੍ਯਾਂ ਜਾਗਰਂ ਤਸ੍ਯ ਚਾਗ੍ਰਤਃ
ਚੰਨਣੇ ਪੱਖ ਦੀ ਚੌਦਵੀਂ ਨੂੰ, ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜਾਗਰਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਿਂਡਨਿਰ੍ਵਾਪਣਂ ਤਤ੍ਰ ਯਃ ਕਰੋਤਿ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਉਥੇ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਪਿੰਡਾਂ ਦੀ ਭੇਟ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ,
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਸ੍ਕਾਂਦੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਏਕਾਸ਼ੀਤਿਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਂ ਸਪ੍ਤਮੇ ਪ੍ਰਭਾਸਖਣ੍ਡੇ ਤृਤੀਯੇऽਰ੍ਬੁਦਖਂਡੇ ਪਾਰ੍ਥੇਸ਼੍ਵਰਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਵਰ੍ਣਨਂਨਾਮ ਤ੍ਰਯਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅਸੀਹੀਂ ਹਜ਼ਾਰ ਅਠੀ ਸਹਿਂਤਾ ਵਾਲੇ ਮਹਾ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਸੱਤਵੇਂ ਪ੍ਰਭਾਸ ਖੰਡ ਦੇ ਤੀਜੇ ਅਰਬੁਦ ਖੰਡ ਵਿੱਚ ਪਾਰਥੇਸ਼ਵਰ ਮਹਾਤਮ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੈਂਤੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ।
ਯਤ੍ਰ ਸਨ੍ਨਿਹਿਤੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਸ੍ਵਯਂ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਮਹੀਪਤੇ ਕਸ੍ਮਿਨ੍ਕਾਲੇ ਮੁਨੇ ਬ੍ਰੂਹਿ ਸਰ੍ਵਂ ਵਿਸ੍ਤਰਤੋ ਮਮ
ਜਿੱਥੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਜੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪ ਮੌਜੂਦ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ ਕਿ ਉਹ ਥਾਂ ਤੇ ਸਮਾਂ ਕੀ ਹੈ, ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ, ਹੇ ਮুনি।
ਚਂਦ੍ਰਾਰ੍ਕਪਵਨੇ ਨष੍ਟੇ ਜ੍ਯੋਤਿषਿ ਪ੍ਰਲਯਂ ਗਤੇ
ਜਦੋਂ ਚੰਦ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਹਵਾ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਮਿਟ ਗਈ, ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਲੈ ਆ ਗਿਆ,
ਤਤੋ ਯੁਗਸਹਸ੍ਰਾਂਤੇ ਵਿਬੁਦ੍ਧਃ ਕਮਲਾਸਨਃ
ਫਿਰ, ਹਜ਼ਾਰ ਯੁੱਗਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਕਮਲ ਉੱਤੇ ਬੈਠਣ ਵਾਲਾ ਜਾਗ ਪਿਆ।
ਭ੍ਰਮਂਸ਼੍ਚਾਪਿ ਚਤੁਰ੍ਵਕ੍ਤ੍ਰੋ ਯਾਵਤ੍ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਦੂਰਤਃ
ਚਾਰ ਮੁੰਹਾਂ ਵਾਲਾ ਭ੍ਰਮਦਾ ਰਿਹਾ, ਜਦ ਤੱਕ ਦੂਰੋਂ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਲਿਆ।
ਤਂ ਚੋਵਾਚ ਚਤੁਰ੍ਵਕ੍ਤ੍ਰਃ ਕਸ੍ਤ੍ਵਂ ਕੇਨ ਵਿਨਿਰ੍ਮਿਤਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਰ ਮੁੰਹਾਂ ਵਾਲੇ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ, ਤੇ ਤੈਨੂੰ ਕਿਸ ਨੇ ਬਣਾਇਆ?'
ਤਮੁਵਾਚਾਥ ਗੋਵਿਂਦਃ ਪ੍ਰਹਸਞ੍ਛ੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਣਯਾ ਗਿਰਾ
ਫਿਰ ਗੋਵਿੰਦ ਨੇ ਹੱਸ ਕੇ, ਨਰਮ ਬੋਲੀਆਂ ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ,
ਅਹਮਾਦ੍ਯਃ ਪੁਮਾਨੇਕੋ ਮਯਾ ਸृष੍ਟੋ ਭਵਾਨਪਿ
ਮੈਂ ਹੀ ਪਹਿਲਾ ਤੇ ਇਕੱਲਾ ਪੁਰਖ ਹਾਂ; ਤੈਨੂੰ ਵੀ ਮੈਂ ਹੀ ਬਣਾਇਆ ਹੈ।