ਵਿਵਾਹੇ ਕਲਹੇ ਯੁਦ੍ਧੇ ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਨੇ ਕृषਿਕਰ੍ਮਣਿ ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਾਂਛਿਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਤਸ੍ਯ ਸਿਦ੍ਧ੍ਯਤਿ ॥ 7.3.32.
ਵਿਆਹ, ਝਗੜੇ, ਜੰਗ, ਰਵਾਨਗੀ ਜਾਂ ਖੇਤੀ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਜੋ ਕੁਝ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਹਾਵਿਨਾਯਕੀਂ ਸ਼ਾਂਤਿਂ ਯਃ ਕਰੋਤਿ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਮਹਾ ਵਿਨਾਇਕ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ—
ਕੇ ਮਂਤ੍ਰਾਃ ਕਿਂ ਵਿਧਾਨਂ ਚ ਪਰਂ ਕੌਤੂਹਲਂ ਹਿ ਮੇ
ਕਿਹੜੇ ਮੰਤਰ ਹਨ, ਕਿਹੜਾ ਢੰਗ ਹੈ? ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਦੀ ਬਹੁਤ ਉਤਸੁਕਤਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਚਂਦ੍ਰਬਲੇ ਸ਼ਾਂਤਿਂ ਗਣੇਸ਼ਸ੍ਯ ਸਮਾਚਰੇਤ੍
ਚੰਗੀ ਚੰਦ੍ਰ ਬਲ ਵਾਲੇ ਸਮੇਂ 'ਚ ਗਣੇਸ਼ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪੂਰ੍ਵੋਤ੍ਤਰੇ ਸਮੇ ਦੇਸ਼ੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਵੇਦਿਂ ਚ ਮਂਡਪਮ੍
ਪੂਰਬ ਤੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਸਮਾਨ ਥਾਂ 'ਤੇ, ਵੇਦੀ ਤੇ ਮੰਡਪ ਬਣਾਕੇ—
ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਦਿਲੋਕਪਾਲਾਂਸ਼੍ਚ ਦਿਕ੍ਸ਼ੁ ਸਰ੍ਵਾਸੁ ਭੂਪਤੇ
ਤੇ ਇੰਦਰ ਆਦਿ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਖੇ, ਸਾਰੀਆਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਰਾਜਨ—
ਗਂਧਪੁष੍ਪੋਪਹਾਰੈਸ਼੍ਚ ਯਥੋਕ੍ਤੈਰ੍ਬਲਿਵਿਸ੍ਤਰੈਃ
ਸੁਗੰਧ ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਚੜ੍ਹਾਵਿਆਂ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਯਥਾ-ਵਿਧੀ ਭੇਟਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਵਨ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯੈਵ ਪੂਰ੍ਵਦਿਗ੍ਭਾਗੇ ਸਹਿਰਣ੍ਯਂ ਫਲਾਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਉਸ ਥਾਂ ਦੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ, ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਫਲਾਂ ਸਮੇਤ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵਿਨਾਯਕਂ ਸਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਪੁਰਃ ਕੁਣ੍ਡੇ ਕਰਾਤ੍ਮਕੇ
ਵਿਨਾਇਕ ਜੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਅੱਗੇ, ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਬਣਾਈ ਹੋਈ ਹਵਨ-ਕੁੰਡ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਇਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਮਧੁਦੂਰ੍ਵਾਕ੍ਸ਼ਤੈਹੋਮੈਰ੍ਗ੍ਰਹਹੋਮਾਦਨਂਤਰਮ੍ 7.3.32.
ਸ਼ਹਦ, ਦੁਰਵਾ ਘਾਹ ਅਤੇ ਅਖੰਡ ਚਾਵਲ ਨਾਲ ਹਵਨ ਕਰਕੇ, ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਹਵਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇਹ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਕਾਰ੍ਯੋ ਵੈ ਪਾਰ੍ਥਿਵਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਕਾਰ੍ਯਸ਼੍ਚੋਦਙ੍ਮੁਖੈਰ੍ਦ੍ਵਿਜੈਃ
ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਇਹ ਕਰਮ ਜਰੂਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਲੋਂ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪੀਤਾਂਬਰਧਰੈਸ਼੍ਚੈਵ ਧृਤਹੇਮਾਂਗੁਲੀਯਕੈਃ
ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਅੰਗੂਠੀਆਂ ਪਾਈਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹੋਣ।
ਮृਗਚਰ੍ਮੋਪਰਿਸ੍ਥਂ ਚ ਮਂਤ੍ਰੈਰੇਭਿਰ੍ਵਿਧਾਨਤਃ
ਹਿਰਣ ਦੀ ਖਾਲ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਇਮਂ ਮੇ ਗਂਗੇ ਯਮੁਨੇ ਪਂਚਨਦ੍ਯਃ ਸੁਪੁष੍ਕਰੇ
ਹੇ ਗੰਗਾ, ਯਮੁਨਾ, ਪੰਜ ਦਰਿਆਓ, ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਰੋਵਰੋ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ।
ਸਮ੍ਯਗੁਚ੍ਚਾਰ੍ਯ ਵਿਘ੍ਨਾਨਾਂ ਤਤੋ ਨਾਸ਼ਂ ਪ੍ਰਪਦ੍ਯਤੇ
ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਉਚਾਰਨ ਕਰਨ ਤੇ, ਸਾਰੇ ਵਾਘਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਧਯੋ ਵ੍ਯਾਧਯੋ ਰੌਦ੍ਰਾ ਦੁष੍ਟਰੋਗਾ ਜ੍ਵਰਾਦਯਃ
ਚਿੰਤਾਵਾਂ, ਬਿਮਾਰੀਆਂ, ਭਿਆਨਕ ਰੋਗ, ਬੁਖਾਰ ਆਦਿਕ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਏਤਤ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤਂ ਯਨ੍ਮਾਂ ਤ੍ਵਂ ਪਰਿਪृਚ੍ਛਸਿ
ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਯਸ਼੍ਚ ਕੀਰ੍ਤ੍ਤਯਤੇ ਸਮ੍ਯਕ੍ਚਤੁਰ੍ਥ੍ਯਾਂ ਸੁਸਮਾਹਿਤਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਚੌਥੇ ਦਿਨ ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ ਇਹ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯਂਯਂ ਕਾਮਮਭਿਧ੍ਯਾਯਨ੍ਯਜੇਚ੍ਚੇਦਂ ਸਮਾਹਿਤਃ
ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਜੋ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ, ਜੇ ਉਹ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਇਹ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਨਚਾਹੀ ਵਸਤੂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਯਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਾਨਵਃ ਸਮ੍ਯਙ੍ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਸਰ੍ਵਪਾਤਕੈਃ
ਜਿਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਾਰ੍ਥਾਨਾਮ੍ਨ੍ਯਭਵਤ੍ਸਾਧ੍ਵੀ ਦੇਵਲਸ੍ਯ ਪ੍ਰਿਯਾ ਸਤੀ
ਉਸ ਦਾ ਨਾਂ ਪਾਰਥਾ ਸੀ, ਜੋ ਨੇਕ ਸੀ ਤੇ ਦੇਵਲ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਅਤੇ ਵਫਾਦਾਰ ਪਤਨੀ ਸੀ।
ਸਾ ਪੂਰ੍ਵਮਭਵਦ੍ਵਂਧ੍ਯਾ ऋषਿਪਤ੍ਨੀ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀ
ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਬਾਂਝ ਸੀ, ਪਰ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲੀ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸੀ।
ਵਾਯੁਭਕ੍ਸ਼ਾ ਨਿਰਾਹਾਰਾ ਸਮਚਿਤ੍ਤਾऽऽਸਨੇ ਸ੍ਥਿਤਾ
ਉਹ ਹਵਾ ਖਾ ਕੇ, ਭੋਜਨ ਤੋਂ ਰਹਿ ਕੇ, ਸਮਾਨ ਚਿੱਤ ਨਾਲ, ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਬੈਠੀ ਰਹੀ।
ਉਦ੍ਭਿਦ੍ਯ ਧਰਣੀਪृष੍ਠਂ ਸਹਸਾ ਲਿਂਗਮੁਤ੍ਥਿਤਮ੍
ਅਚਾਨਕ ਧਰਤੀ ਦੀ ਸਤ੍ਹਾ ਨੂੰ ਚੀਰ ਕੇ, ਉਥੋਂ ਇੱਕ ਲਿੰਗ ਉਤਪੰਨ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪੂਜਯੈਤਨ੍ਮਹਾਭਾਗੇ ਸ਼ਿਵਲਿਂਗਂ ਸੁਪਾਵਨਮ੍
ਇਹ ਮਹਾਨ ਭਾਗ ਵਾਲਾ ਤੇ ਬੜਾ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਿਵਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ।
ਯੋ ਯਂ ਕਾਮਮਭਿਧ੍ਯਾਯਨ੍ਪੂਜਯਿष੍ਯਤਿ ਮਾਨਵਃ
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਜਿਸ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਮਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ ਇਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇਗਾ,
ਪਾਰ੍ਥੇਸ਼੍ਵਰਾਖ੍ਯਮੇਤਦ੍ਧਿ ਲੋਕੇ ਖ੍ਯਾਤਿਂ ਗਮਿष੍ਯਤਿ
ਇਹ, ਜੋ ਪਾਰਥੇਸ਼ਵਰ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਤਤਃ ਸਾ ਵਿਸ੍ਮਯਾਵਿष੍ਟਾ ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਤਤ੍ਤਦਾ
ਫਿਰ ਉਹ, ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਈ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਤਲ੍ਲਿਂਗਂ ਵਿਖ੍ਯਾਤਂ ਧਰਣੀਤਲੇ 7.3.33.
ਉਸ ਵੇਲੇ ਤੋਂ, ਉਹ ਲਿੰਗ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਨਰਃ ਸਮ੍ਯਗ੍ਯਸ੍ਤਂ ਪਸ਼੍ਯਤਿ ਭਾਵਤਃ
ਉਥੇ, ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਕੇ, ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖੇ,