ਅਨੁਗ੍ਰਹਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਨ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਚ ਭੋਜਨਮ੍
ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਾਂਗਾ, ਪਰ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਨਹੀਂ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਨਿਗृਹੀਤਾਃ ਸ ਯੁष੍ਮਾਕਂ ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਪ੍ਰਕਰਿष੍ਯਤਿ
ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੱਸ ਵਿਚ ਰੱਖੇਗਾ, ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਮਿਹਰ ਕਰੇਗਾ।
ਰਕ੍ਸ਼ਸਾ ਤੇਨ ਯਦ੍ਯੁਕ੍ਤਮਖਿਲਂ ਤਤ੍ਤ੍ਵਮਾਚਰ ਭਕ੍ਤਿਸ਼ਕ੍ਤਿਸਮੋਪੇਤੋ ਯਥਾ ਤੇ ਸ ਵਿਭੀषਣਃ
ਜੇ ਉਹ ਰਾਖਸ ਸਾਰੀ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਭਗਤੀ ਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਓਹੋ ਜਿਹਾ ਵਰਤਾਵ ਕਰੇ ਜਿਵੇਂ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੇ ਕੀਤਾ ਸੀ—
ਅਦ੍ਯਪ੍ਰਭृਤਿ ਨੋ ਭੂਮੌ ਵਿਚਰਿष੍ਯਂਤਿ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ
ਅੱਜ ਤੋਂ ਰਾਖਸ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਘੁੰਮਦੇ ਫਿਰਦੇ ਰਹਿਣਗੇ।
ਲਿਂਗਾਨਾਂ ਚ ਕृਤੇ ਰਾਜਨ੍ਵਿਜ੍ਞਪ੍ਤਂ ਤੇਨ ਰਕ੍ਸ਼ਸਾ ਰਾਮਦੇਵਸ੍ਯ ਵਾਕ੍ਯੇਨ ਜਂਬੁਦ੍ਵੀਪੇ ਨ ਮੇ ਗਤਿਃ
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਸ ਰਾਖਸ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਤੇ ਲਿੰਗਾਂ ਲਈ, ਰਾਮ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਜੰਬੂਦਵੀਪ ਉੱਤੇ ਮੇਰਾ ਰਸਤਾ ਨਹੀਂ।
ਅਤ੍ਰ ਸ੍ਥਿਤਸ੍ਯ ਯਤ੍ਕृਤ੍ਯਂ ਦੈਵਂ ਵਾ ਮਾਨੁषਂ ਚ ਵਾ । ਤਵਾਦੇਸ਼ਂ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਯਦ੍ਯਪਿ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸੁਦੁष੍ਕਰਮ੍
ਇੱਥੇ ਜੋ ਕੁਝ ਕਰਨਾ ਹੋਵੇ, ਚਾਹੇ ਰੱਬੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਮਨੁੱਖੀ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਹੁਕਮ ਪੂਰਾ ਕਰਾਂਗਾ, ਭਾਵੇਂ ਓਹ ਕਿੰਨਾ ਵੀ ਔਖਾ ਹੋਵੇ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤੇਨ ਮਹਾਰਾਜ ਰਾਮੇਸ਼੍ਵਰਪ੍ਰਪੂਜਕਃ ੬.੧੦੪.
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਉਹ ਰਾਮੇਸ਼ਵਰ ਦਾ ਭਗਤ ਬਣ ਗਿਆ।
ਅਥ ਤਸ੍ਯ ਸਮਾਦੇਸ਼ਾਡ੍ਢੌਕਨੀਯੈਃ ਪृਥਗ੍ਵਿਧੈਃ
ਫਿਰ, ਉਸਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਰਤਨ ਲਏ ਗਏ।
ਧਾਤ੍ਰੀਫਲਪ੍ਰਮਾਣਾਨਾਂ ਤੇਨ ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਸ੍ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼
ਉਸ ਨੇ ਧਾਤਰੀ ਫਲ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦੇ ਤੇਰਾਂ ਮਾਪ ਲੈ ਆਏ।
ਵੈਡੂਰ੍ਯਾਣਾਂ ਮਰਕਤਾਨਾਂ ਮਣੀਨਾਂ ਚ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਬੈਡੂਰੀਆਂ, ਪੰਨਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਦੇ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ—
ਅਗ੍ਨਿਸ਼ੌਚਾਨਿ ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਤਥਾ ਦੇਵਮਯਾਨਿ ਚ
ਅੱਗ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਕੀਤੇ ਕਪੜੇ, ਤੇ ਉਹ ਵੀ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਬਣੇ ਹੋਣ—
ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਦਰ੍ਸ਼ਯਿਤ੍ਵਾਥ ਕੁਸ਼ਾਯ ਸੁਮਹਾਤ੍ਮਨੇ ॥ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਪ੍ਰਣਾਮਮਕਰੋਦ੍ਦ੍ਵਿਜਾਃ
ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਕੁਸ਼ਾ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਵਿਖਾ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਏष ਪਾਰ੍ਥਿਵਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਿਭੀषਣਃ
ਇਹ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਹੈ, ਰਾਖਸਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਸ਼ੇਰ।
ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਤੇ ਪਿਤੁਃ ਕ੍ਸ਼ੇਮਂ ਮਮ ਰਾਜ੍ਯੇ ਮਹੀ ਪਤੇ
ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਮੇਰੇ ਰਾਜ ਵਿਚ ਸੁੱਖ-ਚੈਨ ਹੈ, ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਮਾਲਕ।
ਮਮ ਰਾਜਨ੍ਨਵਿਜ੍ਞਾਤੈਰ੍ਯਦਿ ਤੈਃ ਸੁਦੁਰਾਤ੍ਮਭਿਃ
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜੇ ਉਹ ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ—
ਏਤੇ ਯੇ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ ਸ਼ਪ੍ਤਾਸ੍ਤਵਾਰ੍ਥਾਯ ਮਯਾ ਪ੍ਰਭੋ
ਇਹ ਰਾਖਸ ਜੋ ਸ਼ਾਪ ਲਏ ਹੋਏ ਹਨ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਇਹ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੰਮ ਲਈ ਕੀਤੇ ਹਨ।
ਪੂਰਯਂਤੁ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਪਾਂਸੁਭਿਃ ਸਰ੍ਵਤੋਦਿਸ਼ਮ੍ ॥ ੬.੧੦੪.
ਉਹ ਲੋਕ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਹਰ ਪਾਸੇ ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਭਰ ਦੇਣ.
ਤਤਸ੍ਤੁ ਭੋਜਨਂ ਤੇषਾਂ ਯਦ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਭੂਤਲੇ
ਫਿਰ, ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਜੋ ਭੋਜਨ ਮਿਲੇਗਾ,
ਤੁਲਾਗਤੇ ਸਦਾਦਿਤ੍ਯੇ ਤੈਰਾਗਤ੍ਯ ਧਰਾਤਲੇ
ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੁਲਾ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ,
ਤਤ੍ਰ ਯੈਰ੍ਨ ਕृਤਂ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਪ੍ਰੇਤਪਕ੍ਸ਼ੇ ਨਰਾਧਮੈਃ
ਉਥੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰਾਦ੍ਹ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ,
ਜ੍ਵਰਰੂਪੈਸ੍ਤਦਂਗਸ੍ਥੈਰ੍ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਮਨ੍ਨਂ ਪृਥਗ੍ਵਿਧਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਜ਼ਵਰ ਤੇ ਹੋਰ ਰੋਗਾਂ ਵਾਲਾ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭੋਜਨ ਚਿਪਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ.
ਵਿਧਿਹੀਨਂ ਚ ਯੈਰ੍ਦਤ੍ਤਂ ਭੁਕ੍ਤਂ ਚ ਵਿਧਿਵਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਵਿਧੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਨਿਯਮ ਦੇ ਉਲਟ ਖਾਧਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,
ਏਵਂ ਵਾਚ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰੇਤਾਸ੍ਤੇ ਮਦ੍ਵਚੋऽਖਿਲਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਪੂਰਾ ਸੁਨੇਹਾ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਣਾ.
ਤਥਾ ਦੂਤ ਤ੍ਵਯਾ ਵਾਚ੍ਯੋ ਮਮ ਵਾਕ੍ਯਾਦ੍ਵਿਭੀषਣਃ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੂਤ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਵਚਨ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੂੰ ਵੀ ਦੱਸਣਾ.
ਜਾਨਾਮ੍ਯਹਂ ਮਹਾਭਾਗ ਨ ਤੇऽਸ੍ਤਿ ਵਿਕृਤਿਃ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਵੱਡੇ ਭਾਗ ਵਾਲੇ, ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਕੋਈ ਖਾਮੀ ਨਹੀਂ.
ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰੇ ਸ੍ਥਿਤੇ ਭੂਮੌ ਤ੍ਵਯਿ ਜਾਨਾਮ੍ਯਹਂ ਸਦਾ
ਜਦ ਤੱਕ ਤੂੰ, ਰਾਖਸਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਮੈਂ ਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ.
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਤੋ ਦੂਤਂ ਪੂਜਯਾ ਮਾਸ ਰਾਘਵਃ ੬.੧੦੪.
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਰਾਘਵ ਨੇ ਦੂਤ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕੀਤੀ.
ਵਿਭੀषਣਕृਤੇ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਰਾਘਵਃ
ਫਿਰ, ਰਾਘਵ ਨੇ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਦੀ ਥਾਂ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ.
ਏਵਂ ਸ ਸੁਖਸਂਯੁਕ੍ਤਾਨ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਨ੍ । ਏਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਦਦੌ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਤੇਭ੍ਯੋ ਮੁਕ੍ਤਾਦਿਕਂ ਨृਪਃ
ਸਾਰੇ ਉੱਚੇ ਦਵਿਜਾਂ ਨੂੰ ਸੁਖੀ ਕਰ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੋਤੀ ਆਦਿ ਸਮੇਤ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ.
ਢੌਕਨੀਯਂ ਤਥਾऽऽਯਾਤਂ ਤਲ੍ਲਂਕਾਯਾਃ ਪृਥਗ੍ਵਿਧਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਲੰਕਾ ਤੋਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵੰਡਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵੀ ਲਿਆਈਆਂ.