ਸਰ੍ਵੈਃ ਸਭਾਗਤੈਰ੍ਦृष੍ਟਾ ਵਿਸ੍ਮਿਤਾਸ੍ਯੈਃ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍
ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਇਕ ਦੂਜੇ ਵੱਲ ਤੱਕਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਦੇਵਗਣੈਰ੍ਜੁष੍ਟਾ ਪ੍ਰਣਾਮਃ ਕ੍ਰਿਯਤਾਮਿਤਿ ॥ 6.103.
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਮੇਰੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਖੜੇ ਸਨ, ਤੇ ਆਖਿਆ ਗਿਆ, 'ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੋ।'
ਤਤੋऽਹਂ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯੋਚ੍ਚੈਸ੍ਤਂ ਦੇਵਂ ਦੇਵਸਂਯੁਤਮ੍
ਫਿਰ ਮੈਂ ਥੱਲੇ ਨਿਵਾਂ ਹੋ ਕੇ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਉਸ ਪਰਮ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਯਥਾਯਥਾ ਕਥਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਜਾਯਨ੍ਤੇ ਸਭਾਤਲੇ
ਜਿਵੇਂ ਸਭਾ ਵਿਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਹਾਣੀਆਂ ਚੱਲਦੀਆਂ ਹਨ,
ਤਥਾਤਥਾ ਮਮਾਤੀਵ ਕ੍ਸ਼ੁਦ੍ਵृਦ੍ਧਿਂ ਸਂਪ੍ਰਗਚ੍ਛਤਿ
ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੇਰੀ ਭੁੱਖ ਵੀ ਬਹੁਤ ਵਧ ਗਈ।
ਤਤੋ ਮਯਾ ਪ੍ਰਣਮ੍ਯੋਚ੍ਚੈਰ੍ਵਿਜ੍ਞਪ੍ਤਃ ਪ੍ਰਪਿਤਾਮਹਃ
ਫਿਰ ਮੈਂ ਨਿਵਾਂ ਹੋ ਕੇ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਪ੍ਰਪਿਤਾਮਾ ਨੂੰ ਅਰਜ਼ ਕੀਤੀ।
ਕ੍ਸ਼ੁਧਾ ਮਾਂ ਬਾਧਤੇ ਅਤੀਵ ਸਾਂਪ੍ਰਤਂ ਪ੍ਰਪਿਤਾਮਹ
ਪ੍ਰਪਿਤਾਮਾ ਜੀ, ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਭੁੱਖ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਤੰਗ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ।
ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ਪਿਪਾਸਾਦਯੋ ਦੋषਾ ਨ ਵਿਦ੍ਯਂਤੇऽਤ੍ਰ ਤੇ ਕਿਲ
ਇੱਥੇ ਤਾਂ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਭੁੱਖ ਤੇ ਪਿਆਸ ਵਰਗੀਆਂ ਕਮਜ਼ੋਰੀਆਂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀਆਂ।
ਤ੍ਵਯਾ ਨਾਨ੍ਨਂ ਕ੍ਵਚਿਦ੍ਦਤ੍ਤਂ ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍ਪृਥਿਵੀਤਲੇ । ਤੇਨਾਤ੍ਰਾਪਿ ਬੁਭੁਕ੍ਸ਼ਾ ਤੇ ਵृਦ੍ਧਿਂ ਗਚ੍ਛਤਿ ਦੁਰ੍ਮਤੇ
ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਕਦੇ ਰੋਟੀ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਇੱਥੇ ਵੀ ਤੇਰੀ ਭੁੱਖ ਵਧ ਰਹੀ ਹੈ, ਮੂਰਖ।
ਤਥਾ ਹृਤਾਨਿ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਯਾਨਿ ਦृष੍ਟਿਗਤਾਨਿ ਤੇ
ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਜੋ ਰਤਨ ਵੇਖ ਕੇ ਲਲਚਾਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਵੀ ਤੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਲੈ ਲਏ ਗਏ।
ਯਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪਾਤਕਯੁਕ੍ਤੋऽਪਿ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਮਮ ਮਂਦਿਰਮ੍
ਭਾਵੇਂ ਤੂੰ ਪਾਪਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਪਰ ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਘਰ ਆ ਗਿਆ ਹੈਂ।
ਯਸ੍ਮਿਞ੍ਜਲੇ ਤ੍ਵਯਾ ਮੁਕ੍ਤਾਃ ਪ੍ਰਾਣਾਃ ਪਾਪਾ ਤ੍ਮਨਾਪਿਚ 6.103.
ਜਿਸ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਪ੍ਰਾਣ ਛੱਡਿਆ, ਓਹੀ ਪਾਣੀ ਤੇਰੇ ਪਾਪ ਵੀ ਲੈ ਗਿਆ।
ਤਤੋऽਸ੍ਯ ਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍ਸਦ੍ਯੋ ਵਿਮੁਕ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਪਾਤਕੈਃ
ਫਿਰ, ਜਦ ਉਹ ਇਸਨੂੰ ਛੂਹ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਥਾ ਰਤ੍ਨਾਪਹਾਰੇਣ ਸਞ੍ਜਾਤਾ ਚਾਂਧਤਾ ਤਵ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦ ਤੂੰ ਰਤਨ ਚੋਰੀ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਤੈਨੂੰ ਅੰਨ੍ਹਾਪਨ ਆ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ਮਯਾ ਵਿਧਿਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਃ ਪੁਨਰੇਵ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤਤ੍ਰੈਵ ਮਾਂ ਦੇਵ ਪ੍ਰੇषਯਸ੍ਵ ਕਿਮਤ੍ਰ ਵੈ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਦੁਜਜਾਤੀ, ਮੈਂ ਫਿਰ ਤੋਂ ਉਪਾਏ ਦੱਸ ਦਿੱਤੇ ਹਨ; ਇਸ ਲਈ, ਮੈਨੂੰ ਉਥੇ ਭੇਜ ਦੇ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਇੱਥੇ ਹੋਰ ਕੀ ਰਹਿ ਗਿਆ?
ਨਰਕੇ ਤਵ ਵਾਸੋ ਨ ਸ਼੍ਵੇਤਦ੍ਵੀਪਸਮੁਦ੍ਭਵਮ੍
ਤੇਰਾ ਨਰਕ ਵਿਚ ਵੱਸਣਾ, ਸ਼੍ਵੇਤਦੀਪ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ।
ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਨਾਸ਼ਮਾਯਾਤਿ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਂ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸਤ੍ਯਵਰ੍ਜਿਤਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਕਦੇ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ; ਸ਼ਾਸਤਰ ਸੱਚ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੇ।
ਗਤ੍ਵਾ ਜਲਾਸ਼ਯੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਯਤ੍ਰ ਪ੍ਰਾਣਾਃ ਸਮੁਜ੍ਝਿਤਾਃ
ਉਸ ਜਲਾਸ਼ੇ ਵਿਚ ਜਾ, ਜਿਥੇ ਜਿੰਦ ਛੱਡੀ ਗਈ ਸੀ।
ਤਦ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਮਦ੍ਵਾਕ੍ਯਾ ਦਕ੍ਸ਼ਯਂ ਜਲਮਧ੍ਯਗਮ੍
ਮੇਰੇ ਬਚਨ ਨਾਲ, ਜਦ ਮੈਂ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਾਂਗਾ, ਤਾਂ ਇਹ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਤਤੋऽਹਂ ਤਸ੍ਯ ਵਾਕ੍ਯੇਨ ਦੀਪੋਤ੍ਸਵਦਿਨੇ ਸਦਾ
ਫਿਰ, ਉਸ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੀਵੇਂ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।
ਤਤਸ੍ਤृਪ੍ਤਿਂ ਪ੍ਰਗਚ੍ਛਾਮਿ ਯਾਵਦ੍ਦੈਵਂ ਦਿਨਂ ਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜਿੰਨਾ ਚਿਰ ਦਿਵਿਆ ਦਿਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਨਾਸ੍ਤ੍ਯਸਾਧ੍ਯਂ ਮੁਨਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਤਵ ਕਿਂਚਿਜ੍ਜਗਤ੍ਤ੍ਰਯੇ 6.103.
ਹੇ ਵਧੀਆ ਮੁਨੀ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੁਝ ਵੀ ਅਸੰਭਵ ਨਹੀਂ।
ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮੁਨੇ ਦਯਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮਮੋਪਰਿ ਮਹਤ੍ਤਰਾਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਮੁਨੀ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦਇਆ ਕਰ।
ਤਥਾ ਦृष੍ਟਿਪ੍ਰਦਾਨਂ ਮੇ ਕੁਰੁष੍ਵ ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਉੱਚੇ ਮੁਨੀ, ਮੈਨੂੰ ਨਜ਼ਰ ਦੀ ਦਾਤ ਦੇ।
ਤਸ੍ਯ ਤਦ੍ਵਚਨਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕृਪਯਾ ਮਮ ਮਾਨਸਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਇਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੇਰਾ ਮਨ ਦਇਆ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ।
ਤ੍ਵਮਨ੍ਨਨਿष੍ਕ੍ਰਯਂ ਦੇਹਿ ਕਣ੍ਠਸ੍ਥਮਿਹ ਭੂषਣਮ੍
ਮੈਨੂੰ ਰੋਟੀ ਦੇ ਬਦਲੇ, ਆਪਣੀ ਗਲ ਵਿਚ ਪਾਇਆ ਹੋਇਆ ਗਹਣਾ ਦੇ।
ਤਥਾऽਦ੍ਯਪ੍ਰਭृਤਿ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਰਤ੍ਨਦੀਪਾਨ੍ਸੁਨਿਰ੍ਮਲਾਨ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਅੱਜ ਤੋਂ, ਹੇ ਗਿਆਨੀ, ਤੂੰ ਸੁੱਚੇ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੇ ਦੀਵੇ ਜਗਾ।
ਦ੍ਧ?ਸ ਯੇਨ ਸਂਜਾਯਤੇ ਦृष੍ਟਿਃ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੀ ਤਵ ਨਿਰ੍ਮਲਾ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਸਦੀਵੀ ਤੇ ਸੁੱਚੀ ਨਜ਼ਰ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਵੇ।
ਗृਹਾਣ ਰਤ੍ਨਸਂਭੂਤਂ ਕਣ੍ਠਾਭਰਣਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਇਹ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਵਧੀਆ ਗਲ ਦਾ ਗਹਣਾ ਲੈ ਲੈ।
ਤਤੋ ਦਯਾਭਿਭੂਤੇਨ ਮਯਾ ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿਗ੍ਰਹਃ ॥ ਨਿਃਸ੍ਪृਹੇਣਾਪਿ ਸਂਚੀਰ੍ਣੋ ਮੁਨਿਨਾ ਰਣ੍ਯਵਾਸਿਨਾ। ਤਤਃ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਾਲ੍ਯ ਮੇ ਪਾਦੌ ਯਾਵਤ੍ਤੇਨਾਨ੍ਨਨਿष੍ਕ੍ਰਯੇ। ਵਿਭੂषਣਮਿਦਂ ਦਤ੍ਤਂ ਸਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਭਾਵਿਤਾਤ੍ਮਨੇ ਸਂਜਾਤਾ ਪਰਮਾ ਤृਪ੍ਤਿਰ੍ਦੇਵਪੀਯੂषਸਂਭਵਾ ॥ 6.103.
ਫਿਰ, ਦਇਆ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਭੇਟ ਕਬੂਲ ਕੀਤੀ; ਚਾਹ ਨਾ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਮੁਨੀ ਨੇ ਉਹ ਲੈ ਲਈ। ਫਿਰ, ਜਦ ਮੇਰੇ ਪੈਰ ਧੋਏ, ਰੋਟੀ ਦੇ ਬਦਲੇ, ਇਹ ਗਹਣਾ ਉਸਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਸੱਚੀ ਭਗਤੀ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਨਾਲ। ਇਸ਼ਵਰੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗੀ ਉੱਚੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਪੈਦਾ ਹੋਈ।